Spis treści
Szukaj w przewodniku

Budowanie potencjału w szkolnictwie wyższym

Akcja ta, mająca na celu wsparcie modernizacji, dostępności i umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego w krajach partnerskich, będzie realizowana w kontekście priorytetów określonych w komunikatach „Nowy europejski konsensus w sprawie rozwoju"1 oraz komunikacie „Europejskie szkolnictwo wyższe na świecie”2.

Akcja jest realizowana w ramach polityki zewnętrznej UE, określonej przez instrumenty finansowe Unii Europejskiej wspierające tę akcję, tj.:

  • Europejski Instrument Sąsiedztwa (ENI)3
  • Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju4
  • Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA)5
  • Europejski Fundusz Rozwoju

Akcja ta przyczynia się do trwałego rozwoju społeczno-ekonomicznego sprzyjającego włączeniu społecznemu w krajach partnerskich oraz powinna zapewnić rozwój działań zewnętrznych UE oraz promowanie ich celów i zasad, obejmujących efektywne kształtowanie własnej polityki krajowej, spójność społeczną, równość, odpowiednią równowagę geograficzną i różnorodność. Szczególna uwaga będzie poświęcona krajom najsłabiej rozwiniętym, uniwersytetom na oddalonych obszarach a także studentom znajdującym się w niekorzystnej sytuacji społeczno-ekonomicznej oraz studentom o specjalnych potrzebach.

Z poniższym rozdziałem należy zapoznać się wraz z załącznikiem I do niniejszego Przewodnika (Szczegółowe zasady i informacje na temat działań dotyczących mobilności, partnerstw strategicznych i budowania potencjału w szkolnictwie wyższym).

Czym jest projekt budowania potencjału?

Projekty budowania potencjału są międzynarodowymi projektami współpracy, które opierają się na wielostronnych partnerstwach, głównie między instytucjami szkolnictwa wyższego z krajów programu i uprawnionych krajów partnerskich, i są finansowane w ramach wyżej wspomnianych instrumentów. Mogą również obejmować partnerów nieakademickich w celu wzmocnienia powiązań ze społeczeństwem i biznesem oraz zwiększenia systemowego wpływu projektu. Poprzez usystematyzowaną współpracę, wymianę doświadczeń i dobrych praktyk oraz mobilność indywidualnych osób, projekty budowania potencjału służą następującym celom:

  • wspieranie modernizacji, dostępności i umiędzynarodowienia szkolnictwa wyższego w uprawnionych krajach partnerskich;
  • wspieranie uprawnionych krajów partnerskich w podejmowaniu wyzwań stojących przed ich instytucjami i systemami szkolnictwa wyższego, obejmujących kwestie jakości, adekwatności, równości dostępu, planowania, prowadzenia kształcenia oraz zarządzania;
  • wspieranie współpracy między Unią Europejską a uprawnionymi krajami partnerskimi (i pomiędzy tymi krajami partnerskimi);
  • promowanie dobrowolnej zbieżności z rozwiązaniami Unii Europejskiej w zakresie szkolnictwa wyższego;
  • promowanie kontaktów międzyludzkich, międzykulturowej świadomości i porozumienia.

Uprawnione kraje partnerskie realizują wspomniane cele za pomocą działań, które:

  • podnoszą jakość kształcenia w szkolnictwie wyższym i zwiększają jego znaczenie dla rynku pracy i społeczeństwa;
  • podnoszą poziom kompetencji i umiejętności w instytucjach szkolnictwa wyższego dzięki opracowywaniu nowych, innowacyjnych programów edukacyjnych;
  • usprawniają zarządzanie i zwiększają możliwości innowacji, a także umiędzynarodowienie instytucji szkolnictwa wyższego;
  • zwiększają możliwości władz krajowych w zakresie modernizacji ich systemów szkolnictwa wyższego poprzez wspieranie opracowywania, wdrażania i monitorowania polityki w zakresie reform;
  • sprzyjają integracji i współpracy regionalnej w różnych regionach6 świata poprzez wspólne inicjatywy, wymianę dobrych praktyk i współpracę.

Wspierane są dwie kategorie projektów budowania potencjału:

Projekty wspólne: mające na celu osiągnięcie wyników, z których korzystają w pierwszej kolejności i bezpośrednio organizacje z uprawnionych krajów partnerskich uczestniczących w projekcie. Projekty te zwykle skupiają się na trzech różnych rodzajach działań:

  • opracowywaniu programów nauczania;
  • modernizacji w zakresie zarządzania i funkcjonowania instytucji szkolnictwa wyższego;
  • wzmocnieniu związku między instytucjami szkolnictwa wyższego i szerszym środowiskiem gospodarczo-społecznym.

Projekty strukturalne: mające na celu wywarcie wpływu na systemy szkolnictwa wyższego i promowanie reform na szczeblu krajowym lub regionalnym w uprawnionych krajach partnerskich. Projekty te zwykle skupiają się na dwóch różnych kategoriach działań:

  • modernizacji polityki, zarządzania i kierowania systemami szkolnictwa wyższego;
  • wzmocnieniu związku między systemami szkolnictwa wyższego i szerszym środowiskiem gospodarczo-społecznym.

Projekty budowania potencjału mogą być realizowane jako:

  • projekty krajowe, tj. projekty obejmujące instytucje tylko z jednego uprawnionego kraju partnerskiego;
  • projekty wielonarodowe w obrębie jednego regionu, obejmujące przynajmniej dwa kraje z tego regionu;
  • projekty wielonarodowe obejmujące więcej niż jeden region, w których uczestniczy przynajmniej jeden kraj z każdego z takich regionów.

Jakie działania wspiera się w ramach tej akcji?

Program Erasmus+ oferuje dużą elastyczność w zakresie działań, które można realizować w ramach projektu budowania potencjału, pod warunkiem że we wniosku dotyczącym projektu wykaże się, iż działania te są najodpowiedniejsze do osiągnięcia celów określonych w odniesieniu do danego projektu.

W ramach projektów wspólnych można zazwyczaj realizować szeroki wachlarz takich działań jak:

  • opracowywanie, testowanie i dostosowywanie:
    • programów nauczania, kursów, materiałów i narzędzi edukacyjnych;
    • metodyk uczenia się i nauczania oraz podejść pedagogicznych, szczególnie tych, w ramach których kształtuje się kluczowe kompetencje i podstawowe umiejętności, umiejętności językowe oraz prowadzi kształcenie w zakresie przedsiębiorczości ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania TIK;
    • nowych form programów praktycznych szkoleń i badania autentycznych przypadków w biznesie i przemyśle;
    • współpracy między uczelnią a przedsiębiorstwem obejmującej zakładanie nowych podmiotów gospodarczych typu start-up;
    • nowych form uczenia się i prowadzenia kształcenia i szkolenia, w szczególności strategicznego zastosowania otwartych i elastycznych form uczenia się, mobilności wirtualnej, otwartych zasobów edukacyjnych oraz lepszego wykorzystania potencjału TIK;
    • metod i narzędzi w zakresie doradztwa i coachingu;
    • narzędzi i metod profesjonalizacji i doskonalenia zawodowego kadry akademickiej i administracyjnej;
    • oceny jakości na poziomie programu i instytucji;
    • nowych systemów i struktur zarządzania;
    • nowoczesnych usług na rzecz uczelni, np. w zakresie zarządzania finansami, współpracy międzynarodowej, doradztwa dla studentów, spraw studenckich i badań;
  • wzmocnienie umiędzynarodowienia instytucji szkolnictwa wyższego i zdolności skutecznego włączania się w sieci badań, innowacji naukowych i technologicznych (międzynarodowa otwartość programów nauczania, usługi/opieka i wsparcie na rzecz studentów, programy mobilności międzyinstytucjonalnej, współpraca naukowa, przekazywanie wiedzy itp.);
  • unowocześnianie infrastruktury niezbędnej do realizacji innowacyjnych praktyk (np. w odniesieniu do nowych programów i metod nauczania, rozwoju nowych usług itp.);
  • organizacja szkoleń dla kadry dydaktycznej i wspierającej nauczycieli, pracowników technicznych, a także pracowników uczelnianej administracji i kadry kierowniczej uczelni.

W szczególności oczekuje się, że projekty służące reformie programów nauczania będą obejmowały szkolenie dla kadry dydaktycznej oraz takie związane z tym kwestie jak ocena jakości i szans zatrudnienia absolwentów poprzez powiązania z rynkiem pracy. Programy studiów muszą uzyskać oficjalną akredytację przed zakończeniem projektu. Prowadzenie nowych lub zaktualizowanych zajęć musi się rozpocząć w trakcie trwania projektu, musi w nich uczestniczyć odpowiednia liczba studentów i przeszkolonych nauczycieli, a zajęcia takie muszą odbywać się w trakcie co najmniej jednej trzeciej okresu trwania projektu. Szkolenia odbywające się w trakcie trwania projektów służących reformie programów nauczania może również obejmować kadrę administracyjną, np. pracowników bibliotek, personel laboratoryjny i pracowników działu informatycznego.

W ramach projektów strukturalnych można zazwyczaj prowadzić szeroki wachlarz takich działań jak:

  • wzmocnienie umiędzynarodowienia systemów szkolnictwa wyższego;
  • wprowadzenie reform typu bolońskiego (trzystopniowy system kształcenia, zapewnianie jakości, ocena itp.);
  • wdrożenie takich narzędzi przejrzystości, jak system punktów zaliczeniowych, procedury akredytacji, wytyczne dotyczące uznawania efektów dotychczasowego uczenia się i uczenia się pozaformalnego itp.;
  • ustanowienie krajowych ram kwalifikacji;
  • opracowanie i wdrożenie wewnętrznych i zewnętrznych systemów/wytycznych w zakresie zapewniania jakości;
  • opracowanie i wdrożenie nowych podejść i narzędzi do kształtowania polityki i monitorowania, w tym tworzenie organów, organizacji lub stowarzyszeń przedstawicielskich;
  • wzmocnienie integracji kształcenia, badań i innowacji.

Działania te mogą konkretnie obejmować:

  • ankiety i badania dotyczące konkretnych kwestii w zakresie reform;
  • doradztwo w zakresie polityki i porady ekspertów;
  • organizację konferencji, seminariów, warsztatów, okrągłych stołów (których efektem powinny być wnioski i zalecenia operacyjne);
  • organizację szkoleń dla kadry w zakresie kwestii związanych z polityką;
  • organizację szkoleń dla kadry (które mogą obejmować opracowanie podręczników i wytycznych w zakresie szkolenia), w tym kadry dydaktycznej i wspierających ją pracowników, pracowników technicznych, a także pracowników uczelnianej administracji i kadry kierowniczej uczelni;
  • organizację kampanii informacyjnych.

Jaką rolę pełnią organizacje uczestniczące w projekcie budowania potencjału?

W zależności od swych celów, projekty budowania potencjału powinny angażować najbardziej odpowiednich i różnorodnych partnerów, co pozwoli na czerpanie korzyści z różnych doświadczeń, profili i szczególnej wiedzy fachowej oraz na osiągnięcie rezultatów projektu, które są znaczące i charakteryzują się wysoką jakością. Istotne będzie, aby zapewnić równy i aktywny udział różnych partnerów, oparty na odpowiednim podziale zadań i jasnym zaprezentowaniu możliwości tworzenia sieci, oraz aby udział ten opierał się na różnych poziomach partnerstwa, a nie jedynie na indywidualnym uczestnictwie, w celu zwiększenia wpływu.

Partnerzy muszą przedłożyć upoważnienia7 podpisane pomiędzy koordynatorem a każdym partnerem, potwierdzające, że upoważniają koordynatora do działania w ich imieniu i na ich rachunek przy podpisywaniu ewentualnej umowy i dodatkowych klauzul czy aneksów z Agencją Wykonawczą ds. Edukacji, Sektora Audiowizualnego i Kultury.

Zgodnie z zakresem i celami tej akcji uczestniczące organizacje z uprawnionych krajów partnerskich mają być docelowym adresatem projektu budowania potencjału. Działania i efekty określone we wniosku należy ukierunkować tak, by przynosiły korzyści uprawnionym krajom partnerskim, ich instytucjom i systemom szkolnictwa wyższego.

Instytucje szkolnictwa wyższego z uprawnionych krajów partnerskich zachęca się do tego, by występowały jako wnioskodawcy, pod warunkiem, że posiadają wymaganą zdolność operacyjną i finansową.

Organizacje uczestniczące z krajów programu wnoszą swoją wiedzę fachową i doświadczenie związane z celami projektu. Ich rola polega na przyczynieniu się do osiągnięcia celów projektu, a zatem koncepcja projektu nie powinna obejmować potrzeb wspomnianych instytucji. Organizacje te kwalifikują się do otrzymania części budżetu w związku z kosztami poniesionymi z uwagi na pełnioną przez nie rolę.

W projekt budowania potencjału w szkolnictwie wyższym można również z pożytkiem zaangażować partnerów stowarzyszonych (fakultatywnie). Organizacje te (np. partnerzy nieakademiccy) pośrednio przyczyniają się do realizacji określonych zadań/działań lub wspierają upowszechnianie wyników i trwałość projektu. Taki wkład może mieć np. formę transferu wiedzy i umiejętności, kursów uzupełniających czy możliwości oddelegowania lub odbycia praktyki. Partnerzy stowarzyszeni nie zaliczają się do minimalnej liczby instytucji szkolnictwa wyższego lub ministerstw wymaganych do utworzenia partnerstwa. W sprawach dotyczących zarządzania umowami, „partnerów stowarzyszonych” nie uznaje się za część konsorcjum, a zatem nie są uznawani za beneficjentów, a ich koszty nie są brane pod uwagę przy obliczaniu wysokości dofinansowania UE.

Jaką rolę pełnią organizacje uczestniczące w projektach budowania potencjału w szkolnictwie wyższym?

Wnioskodawca/koordynator: organizacja uczestnicząca, która składa wniosek projektowy w imieniu partnerów. Koordynator ponosi pełną odpowiedzialność za realizację projektu zgodnie z umową. Koordynacja obejmuje następujące obowiązki:

  • koordynator reprezentuje partnerów projektu w relacjach z Komisją Europejską i działa w ich imieniu;
  • ponosi odpowiedzialność finansową i prawną za właściwą pod względem operacyjnym, administracyjnym i finansowym realizację całego projektu;
  • koordynuje projekt we współpracy z partnerami.

Pełnoprawni partnerzy: są to organizacje uczestniczące z krajów programu lub krajów partnerskich, które wnoszą aktywny wkład w osiąganie celów projektu budowania potencjału. Każdy pełnoprawny partner musi podpisać pełnomocnictwo, aby przekazać organizacji koordynującej odpowiedzialność za działanie w charakterze głównego beneficjenta oraz działanie w jego imieniu podczas realizacji projektu.

Partnerzy stowarzyszeni (opcjonalnie): Projekty budowania potencjału mogą obejmować partnerów stowarzyszonych, którzy uczestniczą w realizacji określonych zadań/działań w ramach projektu lub wspierają upowszechnianie wyników i trwałość projektu. W sprawach związanych z zarządzaniem umową „partnerzy stowarzyszeni” nie są uznawani za część partnerstwa i nie otrzymują dofinansowania, ani nie są uwzględniani w kontekście minimalnych wymogów dotyczących składu konsorcjum. Należy jednak jasno opisać ich udział i rolę w projekcie oraz różnych działaniach.

Podmioty powiązane (opcjonalnie): Organizacje, które przyczyniają się do osiągnięcia celów i realizacji działań projektu. Podmioty powiązane muszą być wymienione we wniosku o dofinansowanie i muszą spełniać wymogi opisane w załączniku III (Glosariusz) niniejszego Przewodnika po programie.

Jakie kryteria stosuje się do oceny projektu budowania potencjału?

Poniżej przedstawiono formalne kryteria, jakie musi spełnić projekt budowania potencjału szkolnictwa wyższego, aby kwalifikować się do otrzymania dofinansowania w ramach programu Erasmus+:

Kryteria kwalifikowalności

Uprawnione kraje partnerskie

Kraje partnerskie należące do regionów 1–4 i 6–11 włącznie (zob. podrozdział „Kraje uprawnione” w części A niniejszego przewodnika).

Uprawnione organizacje uczestniczące8

Organizacją uczestniczącą może być:

  • każda organizacja publiczna lub prywatna, wraz z podmiotami powiązanymi, prowadząca pełne studia kończące się tytułami zawodowymi lub stopniami naukowymi oraz uznawanymi dyplomami na poziomie kwalifikacji przyznawanych w szkolnictwie wyższym9 (określana jako instytucja szkolnictwa wyższego i uznana za taką przez właściwe organy);

lub

  • każda organizacja publiczna lub prywatna, wraz z podmiotami powiązanymi, prowadząca działalność na rynku pracy lub w dziedzinie kształcenia, szkolenia i na rzecz młodzieży. Przykładowo taką organizacją może być:
    • publiczne, prywatne małe, średnie lub duże przedsiębiorstwo (w tym przedsiębiorstwa społeczne);
    • organ publiczny na szczeblu lokalnym, regionalnym lub krajowym (w tym ministerstwa);
    • partner społeczny lub inny przedstawiciel świata pracy, w tym izby handlowe, rzemieślnicze/zawodowe i związki zawodowe;
    • instytut badawczy;
    • fundacja;
    • szkoła/instytut (na dowolnym poziomie, począwszy od kształcenia na poziomie przedszkolnym, a skończywszy na kształceniu na poziomie średnim II stopnia, w tym również kształceniu zawodowym i kształceniu dorosłych);
    • organizacja niekomercyjna, stowarzyszenie, organizacja pozarządowa (w tym krajowe lub międzynarodowe stowarzyszenia lub sieci instytucji szkolnictwa wyższego, stowarzyszenia studentów lub nauczycieli itp.);
    • instytucja kultury, biblioteka, muzeum;
    • instytucja zapewniająca poradnictwo zawodowe, doradztwo zawodowe i usługi informacyjne.

Każda organizacja uczestnicząca musi być ustanowiona w kraju programu lub w uprawnionym kraju partnerskim.

Instytucje szkolnictwa wyższego usytuowane w kraju programu muszą posiadać ważną Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego (ECHE). Karta Erasmusa dla szkolnictwa wyższego nie jest wymagana w przypadku uczestniczących instytucji szkolnictwa wyższego z uprawnionych krajów partnerskich;

Stowarzyszenia lub organizacje instytucji szkolnictwa wyższego zajmujące się promowaniem, podnoszeniem jakości i reformą szkolnictwa wyższego, a także współpracą z Europą i między Europą a innymi częściami świata, są uprawnione do udziału. Jeżeli takie stowarzyszenia, organizacje lub sieci obejmują również inne sektory kształcenia i szkolenia, ich działania muszą skupiać się przede wszystkim na szkolnictwie wyższym, co musi zostać wyraźnie odzwierciedlone w statucie organizacji oraz jej strukturach zarządzania. Stowarzyszenia, organizacje lub sieci instytucji szkolnictwa wyższego będą uznawane za jeden podmiot prawny/jedną instytucję partnerską, co oznacza, że będą traktowane jako jeden podmiot z kraju, w którym znajduje się ich siedziba główna. Takie organizacje nie będą uznawane za instytucje szkolnictwa wyższego. Z dofinansowania mogą korzystać jedynie członkowie, którzy mają siedzibę w kraju programu lub w uprawnionych krajach partnerskich.

Międzynarodowe organizacje rządowe mogą uczestniczyć w projektach z zakresu budowania potencjału jako partnerzy na zasadzie samofinansowania.

Szczególne postanowienia dotyczące Ukrainy: W przypadku Ukrainy, uprawnionymi instytucjami szkolnictwa wyższego są tylko te uznane przez Ministerstwo Edukacji i Nauki Ukrainy (w celu uzyskania dalszych informacji należy skontaktować się z Krajowym Biurem Erasmus+ na Ukrainie).

Kto może złożyć wniosek?

Następujące rodzaje organizacji uczestniczących mogą złożyć wniosek o dofinansowanie: 

  • instytucja szkolnictwa wyższego;
  • stowarzyszenie lub organizacja instytucji szkolnictwa wyższego;
  • wyłącznie w projektach strukturalnych: prawnie uznana krajowa lub międzynarodowa organizacja rektorów, nauczycieli lub studentów

ustanowiona w kraju programu lub w uprawnionym kraju partnerskim.

Organizacja ta składa wniosek w imieniu wszystkich organizacji zaangażowanych w dany projekt.

Wyjątek: organizacje uczestniczące z Libii i Syrii (Region 3) oraz Federacji Rosyjskiej (Region 4) nie mogą występować jako wnioskodawcy.

Liczba i profil organizacji uczestniczących

Projekty budowania potencjału muszą spełniać wszystkie następujące kryteria:

Projekty obejmujące tylko jeden kraj partnerski (projekty krajowe):

W projekcie musi uczestniczyć jeden uprawniony kraj partnerski oraz co najmniej dwa kraje programu.

Projekty te muszą obejmować, jako pełnoprawnych partnerów, następującą minimalną liczbę instytucji szkolnictwa wyższego:

  • co najmniej jedną instytucję szkolnictwa wyższego z co najmniej dwóch krajów programu uczestniczących w projekcie;
  • co najmniej trzy instytucje szkolnictwa wyższego z kraju partnerskiego uczestniczącego w projekcie;
  • w projekcie musi uczestniczyć co najmniej tyle samo instytucji szkolnictwa wyższego z kraju partnerskiego, ile instytucji szkolnictwa wyższego z krajów programu.

Wyjątek: w krajach partnerskich, w których istnieje łącznie mniej niż 5 instytucji szkolnictwa wyższego lub w jednej instytucji studiuje ponad 50% ogółu studentów, akceptowane będą wnioski z udziałem tylko jednej instytucji szkolnictwa wyższego z tych krajów.

Projekty obejmujące dwa lub więcej krajów partnerskich (projekty wielonarodowe):

W projekcie muszą uczestniczyć co najmniej dwa uprawnione kraje partnerskie oraz co najmniej dwa kraje programu. Kraje partnerskie mogą należeć do tego samego regionu10 lub do różnych regionów objętych akcją.

Projekty te muszą obejmować, jako pełnoprawnych partnerów, następującą minimalną liczbę instytucji szkolnictwa wyższego:

  • co najmniej jedną instytucję szkolnictwa wyższego z co najmniej dwóch krajów programu uczestniczących w projekcie;
  • co najmniej dwie instytucje szkolnictwa wyższego z każdego kraju partnerskiego uczestniczącego w projekcie;
  • w projekcie musi uczestniczyć co najmniej tyle samo instytucji szkolnictwa wyższego z krajów partnerskich, ile instytucji szkolnictwa wyższego z krajów programu.

Wyjątek: w krajach partnerskich, w których istnieje łącznie mniej niż 5 instytucji szkolnictwa wyższego lub w jednej instytucji studiuje ponad 50% ogółu studentów, akceptowane będą wnioski z udziałem tylko jednej instytucji szkolnictwa wyższego z tych krajów, pod warunkiem, że projekt obejmuje przynajmniej tyle instytucji szkolnictwa wyższego z krajów partnerskich, ile z krajów programu.

Dodatkowe specyficzne kryteria:

  • Projekty strukturalne: w projektach muszą również uczestniczyć, w charakterze pełnoprawnych partnerów, ministerstwa odpowiedzialne za szkolnictwo wyższe w każdym uprawnionym kraju partnerskim, do którego skierowany jest projekt.
  • W projektach z udziałem partnerów z Regionu 4 (Federacja Rosyjska) musi uczestniczyć jeszcze co najmniej jeden inny kraj partnerski.
  • W projektach z udziałem partnerów z Regionu 8 (Ameryka Łacińska) muszą uczestniczyć co najmniej dwa kraje partnerskie z tego regionu.

Pozostałe kryteria

Jeżeli w projekcie uczestniczy stowarzyszenie, organizacja lub sieć instytucji szkolnictwa wyższego, muszą zostać spełnione podane wyżej wymagania dotyczące minimalnej liczby uczestniczących organizacji, a stowarzyszenie/organizację/sieć liczy się tylko jako jeden partner z kraju, w którym znajduje się ich siedziba. Należy pamiętać, że organizacje te nie mogą być uznane za instytucje szkolnictwa wyższego.

Czas trwania projektu

Projekty budowania potencjału mogą trwać dwa lub trzy lata. Czas trwania projektu należy określić na etapie składania wniosku na podstawie celu projektu i rodzaju działań zaplanowanych na okres realizacji projektu.

Jedynie w wyjątkowych okolicznościach można jednorazowo wydłużyć okres kwalifikowalności o 12 miesięcy, jeżeli nie jest możliwe by koordynator sfinalizował projekt w przewidzianym terminie.

Gdzie należy złożyć wniosek?

W Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego z siedzibą w Brukseli.

Kiedy należy złożyć wniosek?

Wnioskodawcy muszą złożyć wnioski o dofinansowanie najpóźniej do dnia 7 lutego do godz. 12.00 (w południe czasu obowiązującego w Brukseli) w przypadku projektów, których realizacja ma się rozpocząć dnia 15 listopada tego samego roku lub dnia15 stycznia następnego roku.

Jak należy złożyć wniosek?

Wniosek należy złożyć zgodnie z warunkami określonymi w części C niniejszego przewodnika.

 

Organizacje składające wnioski mogą również być oceniane według kryteriów wykluczających i kryteriów wyboru. W celu uzyskania dodatkowych informacji proszę zapoznać się z częścią C niniejszego przewodnika.

 

Kryteria przyznawania dofinansowania

Projekt będzie oceniany w procedurze dwuetapowej według następujących kryteriów:

Etap 1

Adekwatność projektu

(maksymalnie 30 punktów)

  • Wniosek i przewidziane rezultaty są zgodne z celami akcji „Budowanie potencjału w kraju(-ach) docelowym(-owych)”.
  • Wniosek w sposób wyraźny dotyczy krajowych i regionalnych priorytetów tematycznych określonych w ramach programu w odniesieniu do jego docelowego(-ych) kraju(-ów) lub regionu(-ów).
  • We wniosku wyjaśnia się, dlaczego planowane działania i oczekiwane efekty w najlepszy sposób zaspokoją potrzeby grup docelowych.
  • Wniosek wpisuje się w strategię na rzecz modernizacji, rozwoju i umiędzynarodowienia docelowych instytucji szkolnictwa wyższego oraz jest zgodny ze strategiami rozwoju szkolnictwa wyższego w uprawnionych krajach partnerskich, w stosownych przypadkach poświęcając więcej uwagi kwestiom włączenia, różnorodności i uczestnikom w niekorzystnej sytuacji społeczno-ekonomicznej.
  • Cele wniosku są jasne, realne i właściwe, oparte na analizie rzeczywistych i odpowiednich potrzeb.
  • Wniosek jest innowacyjny lub uzupełnia inne inicjatywy bądź projekty realizowane w ramach obecnych lub wcześniejszych akcji.
  • We wniosku wykazano, że nie jest możliwe osiągnięcie podobnych wyników w ramach krajowego, regionalnego lub lokalnego finansowania.

Jakość planu projektu i jego realizacji

(maksymalnie 30 punktów)

  • Działania proponowane w okresie realizacji projektu charakteryzują się wysoką jakością, są adekwatne i odpowiednie do osiągnięcia przewidzianych celów i efektów.
  • Proponowana metodologia jest innowacyjna, wykonalna i odpowiednia do osiągnięcia przewidzianych efektów.
  • Propozycja jest racjonalna ekonomicznie i przeznaczono w niem odpowiednie środki na każde działanie.
  • Ogólny plan projektu zapewnia spójność między proponowanymi celami, metodologią, działaniami i wnioskowanym budżetem.
  • Plan prac jest jasny i realny, obejmuje precyzyjnie określone działania, realne terminy, jasno określone rezultaty i cele pośrednie. Przedstawia zdolność do logicznego i odpowiedniego planowania oraz obejmuje odpowiednie etapy dotyczące przygotowania, wdrożenia, oceny, działań następczych i upowszechnienia wyników.
  • Wyzwania/ryzyko związane z projektem są wyraźnie wskazane, a działania ograniczające ryzyko są odpowiednio ukierunkowane. Środki kontroli jakości obejmujące wskaźniki i poziomy odniesienia zapewniają realizację projektu na wysokim poziomie, w terminie i zgodnie z budżetem. Wiarygodne źródła służą weryfikacji wskaźników w celu zmierzenia efektów akcji.

Jakość zespołu odpowiedzialnego za projekt i metody współpracy

(maksymalnie 20 punktów)

  • Projekt zakłada silne partnerstwo instytucji szkolnictwa wyższego mające charakter komplementarny.
  • Zespół odpowiedzialny za projekt posiada niezbędne umiejętności, doświadczenie, wiedzę fachową oraz wsparcie w zakresie zarządzania w celu skutecznego osiągnięcia wszystkich aspektów projektu.
  • W stosownych przypadkach projekt angażuje również najbardziej odpowiednich i różnorodnych partnerów nieakademickich, co pozwoli na czerpanie korzyści z ich różnych doświadczeń, profili i szczególnej wiedzy fachowej.
  • Podział obowiązków i zadań jest jasny, odpowiedni i pokazuje zaangażowanie i aktywny udział wszystkich organizacji uczestniczących w powiązaniu z ich szczególną wiedzą fachową i potencjałem.
  • Proponuje się skuteczny mechanizm zapewniający dobrą koordynację, podejmowanie decyzji i komunikację między organizacjami uczestniczącymi, uczestnikami i innymi zainteresowanymi stronami.
  • Organizacje uczestniczące z uprawnionych krajów partnerskich są w zadowalający sposób zaangażowane w realizację akcji i w podejmowanie decyzji (wraz z wdrażaniem środków na rzecz rozwiązywania konfliktów).
  • Projekt obejmuje instytucje szkolnictwa wyższego, które w przeszłości nie skorzystały ze wsparcia na rzecz budowania potencjału.

Wpływ i trwałość

(maksymalnie 20 punktów)

  • Projekt będzie miał znaczący wpływ na zdolność organizacji uczestniczących (głównie instytucji szkolnictwa wyższego) w uprawnionych krajach partnerskich, w szczególności na rozwój i modernizację szkolnictwa wyższego, aby pomóc im otworzyć się na całe społeczeństwo, rynek pracy i cały świat oraz aby wspierać ich potencjał w zakresie międzynarodowej współpracy.
  • Projekt przyniesie efekt mnożnikowy poza organizacjami uczestniczącymi, na szczeblu lokalnym/regionalnym/krajowym lub międzynarodowym. Przewidziano mechanizmy umożliwiające ocenę efektywnego wpływu osiągniętego w ramach projektu.
  • Plan upowszechnienia rezultatów w trakcie trwania projektu i po jego zakończeniu jest jasny i efektywny, obejmuje odpowiednie zasoby zidentyfikowane w każdej organizacji uczestniczącej, mając na celu zapewnienie wysokiej jakości upowszechniania doświadczeń i rezultatów związanych z projektem wśród zainteresowanych stron.
  • Projekt zapewni rzeczywistą trwałość proponowanych działań i rezultatów po zakończeniu projektu, w szczególności poprzez pozyskiwanie współfinansowania lub innych form wsparcia. Zapewni również upowszechnienie i skuteczne wykorzystanie/wdrożenie wyników projektu.

 

Na pierwszym etapie oceny złożone wnioski mogą uzyskać maksymalnie 100 punktów. Aby wnioski mogły zostać rozpatrzone do finansowania, muszą uzyskać w sumie co najmniej 60 punktów, a niezależnie od tego co najmniej 15 punktów za kategorię „Adekwatność projektu”.

Po zakończeniu pierwszego etapu oceny wnioski spełniające powyższe wymogi jakościowe zostaną sklasyfikowane w porządku malejącym według całkowitej ilości zdobytych punktów. Celem przejścia do drugiego etapu dla każdego regionu zostanie utworzona (w oparciu o dostępny regionalny budżet11) lista wniosków, na której znajdzie się dwa razy większa niż szacowana liczba projektów do finansowania.

Etap 2

W drugim etapie projekty będzie oceniać się według jeszcze jednego kryterium:

Wykonalność projektu w regionie(-ach) docelowym(-ych)

T/N

Proponowany projekt jest wykonalny, uwzględniając uwarunkowania lokalne w docelowym(-ych) kraju(-ach) partnerskim(-ich). Przy ocenie tego kryterium komitetowi ewaluacyjnemu pomagają delegatury UE w odpowiednich krajach.

W wyniku przeprowadzenia etapu drugiego szereg wniosków uznanych za wykonalne w docelowych regionach formalnie zostanie zarekomendowanych do finansowania, zgodnie z klasyfikacją w porządku malejącym w ramach dostępnego budżetu na region i do całkowitej liczby trzech wniosków na wnioskującą organizację. Ponadto zwróci się uwagę na zapewnienie wystarczającej geograficznej reprezentacji w ramach regionu w kontekście przypadającej na kraj liczby projektów.

Zaakceptowanie wniosku nie stanowi zobowiązania do przyznania dofinansowania równego kwocie wskazanej przez wnioskodawcę. Wnioskowane dofinansowanie może zostać zredukowane na podstawie zasad finansowych mających zastosowanie do tej akcji oraz wyników oceny.

 

Priorytety

W zależności od krajów uczestniczących w projekcie, mogą zostać określone krajowe, regionalne lub przekrojowe priorytety dotyczące obu kategorii projektów (projektów wspólnych i strukturalnych). W takim przypadku w projektach należy przedstawić, w jaki sposób i w jakim zakresie spełniają one te priorytety.

Wnioski, w których nie uwzględniono krajowych lub regionalnych priorytetów, nie będą brane pod uwagę przy przyznawaniu finansowania. Priorytety przekrojowe będą brane pod uwagę na etapie selekcji celem dokonania wyboru między wnioskami o podobnej jakości.

Proponuje się trzy kategorie krajowych/regionalnych priorytetów, obejmujących następujące obszary:

Projekty krajowe w krajach, w których ustanowiono krajowe priorytety, będą musiały być zgodne z krajowymi priorytetami. W odniesieniu do innych krajów projekt będzie musiał być zgodny z priorytetami regionalnymi.

Projekty wielonarodowe, czyli projekty obejmujące instytucje z co najmniej dwóch uprawnionych krajów partnerskich, uwzględniające priorytety regionalne lub krajowe (w stosownych przypadkach) uprawnionych krajów partnerskich uczestniczących w projekcie. Oznacza to, że tematyka projektu musi być wymieniona jako priorytet regionalny dla każdego z uczestniczących krajów partnerskich lub tematyka projektu musi być wymieniona jako priorytet krajowy dla każdego z uczestniczących krajów partnerskich. Pierwszeństwo będą miały projekty skupiające się na obszarach tematycznych w niewystarczającym stopniu objętych zrealizowanymi lub aktualnymi projektami oraz projekty obejmujące instytucje szkolnictwa wyższego z krajów partnerskich, które nie skorzystały z programu lub wcześniejszej generacji programów bądź uczestniczyły w nich w ograniczonym stopniu.

Szczegółowy wykaz priorytetów mających zastosowanie do projektów budowania potencjału zostanie opublikowany na stronach internetowych Agencji Wykonawczej.

 

Co jeszcze trzeba wiedzieć o projekcie budowania potencjału?

Akcja w zakresie budowania potencjału w szkolnictwie wyższym jest przeprowadzana w ramach priorytetów „Nowego europejskiego konsensusu w sprawie rozwoju”https://ec.europa.eu/europeaid/new-european-consensus-development-our-world-our-dignity-our-future_en.

Współpraca regionalna

Współpraca regionalna (kraje w tym samym regionie) i międzyregionalna (współpraca między różnymi regionami świata) powinna być adekwatna i uzasadniona szczegółową analizą wspólnych potrzeb i celów. Wybór krajów musi być odpowiedni i spójny z proponowanymi celami, w szczególności w odniesieniu do krajów z różnych regionów. Współpraca międzyregionalna jest możliwa w projektach wielonarodowych, pod warunkiem że temat wniosku wymieniono jako priorytet regionalny lub krajowy (w stosownych przypadkach) w odniesieniu do wszystkich uprawnionych krajów partnerskich, których dotyczy projekt.

Wpływ i upowszechnianie

Oczekuje się, że projekty budowania potencjału będą miały długoterminowy strukturalny wpływ na systemy, organizacje/instytucje i osoby w uprawnionych krajach partnerskich. W projektach należy przedstawić ich innowacyjny charakter, wpływ i trwałość ich wyników oraz sposób, w jaki zamierza się utrzymać lub udoskonalić efekty po zakończeniu projektu. W stosownych przypadkach należy wykazać, że projekty bazują na wynikach poprzednich projektów finansowanych przez UE, np. w ramach poprzednich programów Alfa, Edulink, Erasmus Mundus i Tempus. W każdym wniosku należy przedstawić, w jaki sposób wyniki projektu będą upowszechniane w odpowiednich grupach docelowych. Wnioski dotyczące projektów strukturalnych mających na celu głównie wywarcie wpływu na szczeblu instytucjonalnym, w których nie wykazano, że projekt będzie miał ogólnokrajowy wpływ, nie zostaną wybrane.

 

Jakie są zasady finansowania (wspólnych i strukturalnych) projektów budowania potencjału?

Wsparcie finansowe na rzecz projektów Erasmus+ dotyczących budowania potencjału opiera się na szacunkowym budżecie łączącym dofinansowanie kosztów jednostkowych i koszty rzeczywiste.

W ramach projektów budowania potencjału w szkolnictwie wyższym ponoszonych jest szereg różnych kosztów, w tym koszty wynagrodzeń, koszty podróży i koszty pobytu, koszty sprzętu, koszty podwykonawstwa, koszty upowszechniania informacji, publikowania, tłumaczeń, koszty ogólne itp.

Termin „dofinansowanie” dotyczy kwoty finansowania, o którą można wystąpić w ramach programu, stanowiącej wkład finansowy Unii Europejskiej w projekt, i nie należy go mylić z kosztami całkowitymi projektu obejmującymi również współfinansowanie z instytucji partnerskich i przez zewnętrzne zainteresowane strony.

Dofinansowanie UE projektu należy uznać za wkład pokrywający część kosztów faktycznych poniesionych przez instytucje partnerskie w związku z podejmowanymi działaniami przewidzianymi we wniosku/projekcie. Uczestnictwo w projekcie budowania potencjału wymaga współfinansowania przez instytucje będące beneficjentami. W związku z tym partnerzy projektu muszą oszacować kwotę współfinansowania na samym początku, gdy przygotowywany jest wniosek.

Zasadę współfinansowania uwzględniono przy określaniu podejścia do finansowania, a w szczególności przy określaniu poziomu dofinansowania kosztów jednostkowych stosowanych do obliczania budżetu/kwoty dofinansowania projektu. W związku z tym wnioskodawcy i beneficjenci będą musieli przedstawić szczegółowe informacje na temat przewidzianego współfinansowania do celów informacyjnych i do celów przejrzystości. Uzasadnienie wydatków i przedstawienie dokumentów potwierdzających nie będzie wymagane.

Mimo że realizacja projektu może wymagać innych rodzajów wydatków (takich jak koszty upowszechniania, publikowania, tłumaczenia, jeżeli nie są ponoszone w ramach podwykonawstwa, koszty ogólne), wydatki te nie będą uwzględniane przy obliczaniu proponowanego dofinansowania. W związku z tym będą one musiały zostać pokryte w ramach współfinansowania.

Sprawozdawczość finansowa dotycząca pozycji budżetowych opartych na dofinansowaniu kosztów jednostkowych (wkład w koszty osobowe, koszty podróży i koszty pobytu) będzie bazować na zasadzie „zdarzenia uruchamiającego”. Beneficjenci będą musieli wykazać, że działania rzeczywiście zrealizowano poprawnie i osiągnięto rezultaty, nie będą jednak zobowiązani do składania sprawozdań na temat wykorzystania funduszy. W rezultacie tego, po spełnieniu wymogów dotyczących działań i osiągnięć, beneficjenci będą mieli możliwość elastycznego zarządzania funduszami przyznanymi na pokrycie wydatków niezbędnych do realizacji projektu.

Sprawozdawczość finansowa dotycząca pozycji budżetowych opartych na kosztach rzeczywistych (sprzęt i podwykonawstwo) będzie bazować na wydatkach faktycznie poniesionych, które wymagają należytego udokumentowania (zob. poniżej).

Proponowane dofinansowanie nigdy nie przekroczy kwoty dofinansowania, o którą się wnioskuje, i będzie zależne od:

Partnerzy muszą uzgodnić szczegółowe warunki dotyczące realizacji projektu pod względem finansowym, które należy sformalizować poprzez zawarcie umowy o partnerstwie podpisanej na początku realizacji projektu.

 

Co jeszcze trzeba wiedzieć o tej akcji?

Koszty nadzwyczajne związane z wysokimi kosztami podróży

Wnioskodawcy będą mogli wnioskować o dofinansowanie wysokich kosztów podróży w pozycji budżetowej „koszty nadzwyczajne” (do kwoty 80% całkowitych kosztów kwalifikowalnych: zob. „Jakie są zasady finansowania?”). Powyższy mechanizm będzie dozwolony pod warunkiem, że wnioskodawcy będą w stanie wykazać, iż standardowe zasady dofinansowania (oparte na kosztach jednostkowych przypadających na dany przedział odległości) nie pokrywają przynajmniej 65% kosztów podróży uczestników. W przypadku przyznania dofinansowania nadzwyczajne koszty związane z wysokimi kosztami podróży zastępują standardowe dofinansowanie podróży.

 

Budżet projektu należy opracować według następujących zasad finansowania (w euro):

Minimalna kwota dofinansowania UE w odniesieniu do projektów wspólnych i strukturalnych: 500 000 EUR

Maksymalna kwota dofinansowania UE w odniesieniu do projektów wspólnych i strukturalnych: 1 000 000 EUR

Koszty kwalifikowalne

Mechanizm finansowania

Kwota / górny pułap

Zasada alokacji

Koszty osobowe

Dofinansowanie kosztów wynagrodzenia pracowników wykonujących zadania bezpośrednio konieczne dla osiągnięcia celów projektu

Dofinansowanie kosztów jednostkowych

B4.1 na zaangażowaną osobę zarządzającą na dzień pracy w projekcie

Maksymalnie 40% łącznej kwoty dofinansowania

Warunek: wnioskodawcy będą musieli uzasadnić rodzaj i wielkość zasobów niezbędnych do realizacji proponowanych działań i osiągnięcia wyników. Dofinansowanie zapewnia się pod warunkiem, że wynagrodzenie za wykonanie tych samych zadań jest wypłacane tylko raz.

B4.2 na zaangażowanego w projekt naukowca/nauczyciela/osobę prowadzącą szkolenie na dzień pracy w projekcie

B4.3 na zaangażowanego w projekt pracownika technicznego na dzień pracy w projekcie

B4.4 na zaangażowanego w projekt pracownika administracyjnego na dzień pracy w projekcie

Koszty podróży

Dofinansowanie kosztów podróży studentów i kadry zaangażowanych w projekt z miejsca zamieszkania do miejsca działania i z powrotem (w tym opłata wizowa i powiązane obowiązkowe ubezpieczenie, ubezpieczenie na czas podróży i koszty rezygnacji, jeżeli są one uzasadnione).

Działania i związane z nimi podróże muszą odbywać się w krajach objętych projektem. Agencja musi wyrazić zgodę na każdy wyjątek od tej zasady. Szczegółowy wykaz uprawnionych działań znajduje się w załączniku I do niniejszego przewodnika.

Dofinansowanie kosztów jednostkowych

W przypadku odległości wynoszących od 10 do 99 km:

20 EUR na uczestnika.

Na podstawie odległości, jaką musi pokonać uczestnik. Odległości należy obliczać, korzystając z kalkulatora odległości dostępnego na stronach Komisji Europejskiej12. Aby obliczyć kwotę dofinansowania UE na podróż w obie strony, wnioskodawca musi określić odległość podróży w jedną stronę13. Wsparcie finansowe będzie udzielane jedynie na podróże bezpośrednio związane z osiągnięciem celów projektu.

W przypadku odległości wynoszących od 100 do 499 km:

180 EUR na uczestnika

W przypadku odległości wynoszących od 500 do 1 999 km:

 275 EUR na uczestnika

W przypadku odległości wynoszących od 2 000 do 2 999 km:

360 EUR na uczestnika

W przypadku odległości wynoszących od 3 000 do 3 999 km: 530 EUR na uczestnika

W przypadku odległości wynoszących od 4 000 do 7 999 km:

820 EUR na uczestnika

W przypadku odległości wynoszących 8 000 km i więcej:

1500 EUR na uczestnika

Koszty pobytu

Koszty utrzymania, zakwaterowania, transportu lokalnego i publicznego, takiego jak autobus i taksówka, indywidualnego lub nieobowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego.

Dofinansowanie kosztów jednostkowych

Kadra/pracownicy

do 14. dnia działania: 120 EUR na dzień na uczestnika

+

od 15. do 60. dnia działania: 70 EUR na dzień na uczestnika

+

od 61. dnia działania i do 3 miesięcy: 50 EUR na dzień na uczestnika

W zależności od długości pobytu uczestników (włączając podróż).

Studenci

do 14. dnia działania: 55 EUR na dzień na uczestnika

+

od 15. do 90. dnia działania: 40 EUR na dzień na uczestnika

Sprzęt

Dofinansowanie zakupu sprzętu niezbędnego do realizacji projektu. Wsparcie zapewnia się tylko w odniesieniu do sprzętu zakupionego dla instytucji szkolnictwa wyższego w krajach partnerskich.

Koszty rzeczywiste

100 % kosztów kwalifikowalnych

Maksymalnie 30 % łącznej kwoty dofinansowania

Warunek: wniosek o przyznanie wsparcia finansowego na pokrycie tych kosztów należy uzasadnić w formularzu wniosku.

Podwykonawstwo

Dofinansowanie kosztów podwykonawstwa niezbędnych do realizacji projektu, w tym, w szczególności, kosztów związanych z obowiązkowymi audytami finansowymi (zaświadczenie audytora) oraz kosztów związanych z dowolną zewnętrzną procedurą zapewnienia jakości.

Podwykonawstwo w odniesieniu do zadań związanych z zarządzaniem projektami nie kwalifikuje się do dofinansowania.

Koszty rzeczywiste

100 % kosztów kwalifikowalnych

Maksymalnie 10 % łącznej kwoty dofinansowania

Zlecanie podwykonawstwa instytucjom zewnętrznym powinno być sporadyczne. Konsorcjum powinno posiadać szczególne kompetencje i fachową wiedzę praktyczną wymagane do osiągnięcia celów projektu i decydujące o strukturze konsorcjum.

Koszty nadzwyczajne Wysokie koszty podróży uczestników (szczegóły – patrz rozdział „Co jeszcze trzeba wiedzieć o tej akcji”). Koszty rzeczywiste Wysokie koszty podróży: maksymalnie 80% kosztów kwalifikowalnych

 

Tabela A – Koszty wynagrodzeń (kwoty w euro na dzień) w krajach programu

Kategoria pracowników, jaką należy stosować, zależy od pracy, jaka ma być wykonana w ramach projektu, a nie od statusu lub stanowiska danej osoby. Innymi słowy, koszty wynagrodzeń związane na przykład z zadaniami administracyjnymi podejmowanymi przez nauczyciela akademickiego powinny być zaliczane do kategorii „Pracownik administracyjny”. Faktyczne warunki wynagradzania pracowników zaangażowanych w projekt są wspólnie określane przez organizacje zaangażowane w projekt i zatwierdzane przez osoby zarządzające odpowiedzialne za zatrudnianie tych pracowników oraz włączane do umowy o partnerstwie podpisywanej przez partnerów na początku projektu.

Koszty jednostkowe stosowane do obliczenia kwoty dofinansowania są kosztami kraju, w którym zatrudniony jest pracownik, niezależnie od tego, gdzie wykonywane są zadania (tj. pracownik organizacji kraju A pracujący (częściowo) w kraju B jest uwzględniany w kosztach jednostkowych kraju A).

Osoba zarządzająca

Nauczyciel/ osoba prowadząca szkolenie/naukowiec /

Osoba pracująca z młodzieżą

Pracownik techniczny

Pracownicy administracyjni14

B4.1

B4.2

B4.3

B4.4

Dania, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Austria, Szwecja, Liechtenstein, Norwegia

294

241

190

157

Belgia, Niemcy, Francja, Włochy, Finlandia, Zjednoczone Królestwo, Islandia

280

214

162

131

Czechy, Grecja, Hiszpania, Cypr, Malta, Portugalia, Słowenia

164

137

102

78

Bułgaria, Estonia, Chorwacja, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska, Rumunia, Serbia, Słowacja, była jugosłowiańska republika Macedonii, Turcja

88

74

55

39


Tabela B – Koszty wynagrodzeń (kwoty w euro na dzień) w krajach partnerskich

Kategoria pracowników, jaką należy stosować, zależy od pracy, jaka ma być wykonana w ramach projektu, a nie od statusu lub stanowiska danej osoby. Innymi słowy, koszty wynagrodzeń związane na przykład z zadaniami administracyjnymi podejmowanymi przez nauczyciela akademickiego powinny być zaliczane do kategorii „Pracownik administracyjny”. Faktyczne warunki wynagradzania pracowników zaangażowanych w projekt są wspólnie określane przez organizacje zaangażowane w projekt i zatwierdzane przez osoby zarządzające odpowiedzialne za zatrudnianie tych pracowników oraz włączane do umowy o partnerstwie podpisywanej przez partnerów na początku projektu.

Koszty jednostkowe stosowane do obliczenia kwoty dofinansowania są kosztami kraju, w którym zatrudniony jest pracownik, niezależnie od tego, gdzie wykonywane są zadania (tj. pracownik organizacji kraju A pracujący (częściowo) w kraju B jest uwzględniany w kosztach jednostkowych kraju A).

Osoba zarządzająca

Nauczyciel/ osoba prowadząca szkolenie/naukowiec /

Pracownik techniczny

Pracownicy administracyjni15

B4.1

B4.2

B4.3

B4.4

Izrael

166

132

102

92

Albania, Angola, Antigua i Barbuda, Argentyna, Barbados, Bośnia i Hercegowina, Brazylia, Czarnogóra, Kolumbia, Komory, Dominika, Gabon, Grenada, Kosowo16, Liban, Libia, Meksyk, Nigeria, Peru, Republika Wybrzeża Kości Słoniowej, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Seszele, terytorium Ukrainy uznane przez prawo międzynarodowe, Tajlandia, Wenezuela, Wyspy Cooka, Wyspy Świętego Tomasz i Książęca, Zambia, Zimbabwe

108

80

57

45

Afganistan, Azerbejdżan, Bahamy, Boliwia, Burkina Faso, Chiny, Dżibuti, Ekwador, Gruzja, Gwatemala, Gwinea-Bissau, Irak, Iran, Jamajka, Jordania, Kamerun, Kazachstan, Kenia, Kongo, Kostaryka, Maroko, Mikronezja, Mozambik, Namibia, Palestyna17, Panama, Papua Nowa Gwinea, Paragwaj, Senegal, Surinam, Suazi, terytorium Rosji uznane przez prawo międzynarodowe, Republika Dominikany, Republika Południowej Afryki, Salwador, Trynidad i Tobago, Vanuatu

77

57

40

32

Algieria, Armenia, Bangladesz, Belize, Benin, Bhutan, Białoruś, Botswana, Burundi, Czad, Egipt, Erytrea, Etiopia, Fidżi, Filipiny, Gambia, Ghana, Gujana, Gwinea, Gwinea Równikowa, Honduras, Indie, Indonezja, Jemen, Kambodża, Kirgistan, Kiribati, Kongo – Demokratyczna Republika Konga, Kuba, Korea Północna (KRLD), Laos, Lesotho, Liberia, Madagaskar, Malawi, Malediwy, Malezja, Mali, Mauretania, Mauritius, Mjanma/Birma, Mołdawia, Mongolia, Nauru, Nepal, Nikaragua, Niger, Niue, Pakistan, Palau, Republika Środkowej Afryki, Rwanda, Samoa, Sierra Leone, Somalia, Sri Lanka, Sudan, Sudan Południowy, Syria, Tadżykistan, Tanzania, Timor – Demokratyczna Republika Timoru Wschodniego, Togo, Tonga, Tunezja, Turkmenistan, Tuvalu, Uganda, Uzbekistan, Wietnam, Wyspy Marshalla, Wyspy Salomona, Wyspy Zielonego Przylądka

47

33

22

17

 

  • 1. https://ec.europa.eu/europeaid/new-european-consensus-development-our-world-our-dignity-our-future_en
  • 2. „Europejskie szkolnictwo wyższe na świecie”, komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów, Bruksela, 11.7.2013, COM(2013) 499 final.
  • 3. ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr 232/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Europejski Instrument Sąsiedztwa http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2014:077:0027:0043:PL:PDF
  • 4.

    ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020
    http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2014:077:0044:0076:PL:PDF

  • 5.

    ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr 231/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II)
    http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2014:077:0011:0026:PL:PDF

  • 6. W ramach tej akcji region definiuje się jako grupę państw należących do określonego makroobszaru geograficznego. Klasyfikacja regionów mająca zastosowanie w programie Erasmus+ jest zgodna z kategoryzacją sporządzoną przez różne instrumenty działań zewnętrznych UE.
  • 7. Upoważnienie właściwie podpisane przez prawnego przedstawiciela organizacji partnerskiej będzie stanowić załącznik do umowy finansowej, a zatem ma moc prawną. Wzoru dostarczonego przez agencję należy używać we wszystkich przypadkach bez wprowadzania zmian lub dostosowań. Upoważnienie należy przedstawić, korzystając ze wzoru opublikowanego z oficjalnymi dokumentami dotyczącymi zaproszenia do składania wniosków.
  • 8.

    Następujące rodzaje organizacji nie są uprawnione:

    • instytucje UE i inne organy UE, w tym wyspecjalizowane agencje (wyczerpujący wykaz tych instytucji jest dostępny na stronie internetowej: http://europa.eu/about-eu/institutions-bodies/index_pl.htm);
    • biura krajowe programu Erasmus+ w uprawnionych krajach partnerskich (w celu uniknięcia ewentualnego konfliktu interesów lub podwójnego finansowania);
    • organizacje zarządzające programami UE, np. agencje narodowe programu Erasmus+ powinny się odnieść do części C niniejszego przewodnika.
  • 9. Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia (ISCED 2011), wykształcenie wyższe, co najmniej poziom 5. Poziom kształcenia policealnego – poziom 4 w ISCED 2013 – nie jest akceptowany.
  • 10. W ramach tej akcji region definiuje się jako grupę państw należących do określonego makroobszaru geograficznego. Klasyfikacja regionów mająca zastosowanie w programie Erasmus+ jest zgodna z kategoryzacją sporządzoną przez różne instrumenty działań zewnętrznych UE.
  • 11. Orientacyjne kwoty dla każdego regionu zostały opublikowane w następującej witrynie internetowej: https://eacea.ec.europa.eu/erasmus-plus/funding_en
  • 12. Kalkulator odległości: http://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/tools/distance_en.htm
  • 13. Na przykład jeżeli osoba z Madrytu (Hiszpania) bierze udział w działaniu odbywającym się w Rzymie (Włochy), wnioskodawca a) oblicza odległość z Madrytu do Rzymu (1 365,28 km); b) wybiera odpowiedni przedział odległości podróży (tj. między 500 a 1 999 km) i c) oblicza dofinansowanie UE, które będzie stanowiło wkład w koszty podróży uczestnika z Madrytu do Rzymu i z powrotem (275 EUR).
  • 14. Studenci mogą pracować w ramach projektu, a ich wynagrodzenia mogą być wypłacane z kosztów osobowych (pracowników administracyjnych), pod warunkiem że podpisali umowę o pracę z instytucją należącą do konsorcjum.
  • 15. Studenci mogą pracować w ramach projektu, a ich wynagrodzenia mogą być wypłacane z kosztów osobowych (pracowników administracyjnych), pod warunkiem że podpisali umowę o pracę z instytucją należącą do konsorcjum.
  • 16. Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.
  • 17. Użycie tej nazwy nie stanowi uznania państwa Palestyny i nie narusza indywidualnego stanowiska państw członkowskich w tej kwestii.