Ścieżka nawigacji


PRZYDATNE LINKI
Wniosek o patronat honorowy Komisji Europejskiej
Komisarze
Łotewska prezydencja w UE
Biuro Informacyjne Parlamentu Europejskiego
10 lat Polski w UE
Infolinia Europe Direct
Portal Unii Europejskiej
Twoja Europa
Europejski portal e-sprawiedliwość
Strona z konsultacjami społecznymi prowadzonymi przez Komisję Europejską
Opuszczają Państwo portal Europa i wchodzą na inną stronę internetową, której polityka ochrony prywatności może się różnić od tej w portalu Europa.
Kącik dla dzieci
Kącik dla nauczycieli
SOLVIT
Europejskie Centrum Konsumenckie POLSKA
Opuszczają Państwo stronę Komisji Europejskiej i wchodzą na stronę EURANET - to wspólne przedsięwzięcie kilkunastu radiofonii europejskich poświęcone tematyce UE
Powiedz, gdzie mieszkasz
Wyślij tę stronę pocztą elektronicznąWyślij tę stronę pocztą elektronicznąPrintPrint

13/01/2014 17:25:51

– W prawie UE istnieją zapisy, dzięki którym można zapobiegać wykorzystywaniu systemów zabezpieczenia społecznego – zapewnia komisarz ds. zatrudnienia László Andor. Jednocześnie Komisja Europejska zachęca do korzystania ze specjalnego przewodnika, który ma pomóc w określeniu statusu osób przenoszących się do innych państw członkowskich.

    Powiedz, gdzie mieszkasz

    Niedawno Komisja Europejska opublikowała praktyczny przewodnik dotyczący „testu miejsca zwykłego pobytu”, aby pomóc państwom członkowskim w stosowaniu przepisów UE dotyczących koordynacji zabezpieczenia społecznego w przypadku obywateli UE, którzy przenieśli się do innego państwa członkowskiego. W nowym podręczniku omówiono szerzej „test miejsca zwykłego pobytu”; wyjaśnienia te ułatwią jego stosowanie w praktyce przez organy państw członkowskich.

    László Andor, komisarz ds. zatrudnienia, spraw społecznych i włączenia społecznego, stwierdził: W prawie UE istnieją wyraźne zabezpieczenia, dzięki którym można zapobiegać wykorzystywaniu przez jednostki systemów zabezpieczenia społecznego innych państw członkowskich UE. Przewodnik ten ułatwi organom państw członkowskich stosowanie w praktyce zabezpieczeń w zakresie miejsca zwykłego pobytu. Podręcznik jest elementem bieżących działań Komisji mających na celu ułatwienie swobodnego przepływu osób w całej UE.

    W przewodniku opracowanym we współpracy z państwami członkowskimi wyjaśniono odrębne pojęcia, mianowicie: „miejsce zwykłego pobytu”, „miejsce pobytu czasowego” czy też „pobyt”. Definicje te, określone w prawie UE (rozporządzenie 883/2004/WE ostatnio zmienione rozporządzeniem 465/2012/UE ), są niezbędne, by ustalić, które państwo członkowskie jest odpowiedzialne za świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego na rzecz obywateli UE przemieszczających się między państwami członkowskimi. Zgodnie z prawem UE może istnieć tylko jedno miejsce zwykłego pobytu, a zatem wyłącznie jedno państwo członkowskie jest odpowiedzialne za wypłacenie świadczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego w oparciu o kryterium miejsca pobytu.

    Pracownicy i osoby pracujące na własny rachunek są objęte zabezpieczeniem społecznym w kraju, w którym pracują, a osoby nieaktywne zawodowo (np. emeryci, studenci) kwalifikują się do otrzymywania tych świadczeń w państwie członkowskim, w którym znajduje się ich miejsce zwykłego pobytu. Określenie państwa członkowskiego, w którym znajduje się miejsce zwykłego pobytu danej osoby ma również znaczenie dla pracowników, którzy pracują w więcej niż jednym państwie członkowskim.

    Przewodnik przywołuje szczególne kryteria, które należy wziąć pod uwagę przy określaniu miejsca zwykłego pobytu danej osoby, takie jak:

    • sytuacja rodzinna oraz więzi rodzinne;
    • czas trwania i ciągłość pobytu w danym państwie członkowskim;
    • zatrudnienie (w szczególności miejsce, w którym praca jest zazwyczaj wykonywana, jej stały charakter oraz czas trwania umowy o pracę);
    • prowadzenie działalności o charakterze niezarobkowym;
    • w przypadku studentów – źródło ich dochodu;
    • stałość sytuacji mieszkaniowej danej osoby;
    • państwo członkowskie, w którym dana osoba odprowadza podatki;
    • powody przemieszczenia się;
    • zamiary danej osoby określone na podstawie wszystkich okoliczności oraz poparte udokumentowanymi informacjami.

    W stosownych przypadkach inne czynniki mogą również zostać uwzględnione.

    Przewodnik zawiera również konkretne przykłady i wskazówki na temat przypadków, w których określenie miejsca zamieszkania może być trudne, np. pracownicy przygraniczni, pracownicy sezonowi, pracownicy delegowani, studenci, emeryci i wysoce mobilne osoby nieaktywne zawodowo.

    Przykładowo, jeżeli obywatel Wielkiej Brytanii przenosi się na emeryturę do Portugalii i spędza większość czasu w Portugalii, jego miejscem zwykłego pobytu jest Portugalia, nawet jeśli nadal posiada dom w Zjednoczonym Królestwie i utrzymuje więzi kulturowe i gospodarcze ze Zjednoczonym Królestwem.

    Kontekst

    Przewodnik na temat miejsca stałego pobytu to część bardziej obszernego podręcznika przeznaczonego dla instytucji, pracodawców i obywateli, by pomóc im określić ustawodawstwo państwa członkowskiego w zakresie zabezpieczenia społecznego, które ma zastosowanie w szczególnych okolicznościach. W podręczniku sprecyzowano również zasady, które mają zastosowanie do pracowników delegowanych i osób pracujących w dwóch lub więcej państwach członkowskich, w tym przepisy mające zastosowanie do pracowników sektora transportu, w szczególności członków załóg lotniczych i personelu pokładowego.

    Publikacja praktycznego przewodnika dotyczącego testu miejsca zwykłego pobytu stanowi jedno z pięciu działań zapowiedzianych w komunikacie dotyczącym swobodnego przepływu obywateli i ich rodzin z dnia 25 listopada 2013 r. (zob. IP/13/1151 oraz MEMO/13/1041).Przewodnik jest już dostępny na stronie internetowej Komisji Europejskiej w języku angielskim (zob. poniżej) i zostanie przetłumaczony na wszystkie języki urzędowe UE w najbliższych tygodniach.

    Zmieniony przewodnik został zatwierdzony przez Komisję Administracyjną ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego w dniu 18 grudnia 2013 r. W skład tego organu wchodzą przedstawiciele wszystkich państw członkowskich. Organ ten jest właściwy w zakresie wykładni w sprawach wynikających ze stosowania przepisów dotyczących zabezpieczenia społecznego określonych w rozporządzeniu 883/2004/WE .

    Dodatkowe informacje

     

    Ostatnia aktualizacja: 15/01/2014  |Początek strony