Ogólna liczba sfałszowanych monet jest nieznaczna w zestawieniu z całkowitą liczbą około 16 mld autentycznych monet euro o trzech najwyższych nominałach (50 centów, 1 euro, 2 euro) wprowadzonych do obiegu. Na jedną sfałszowaną monetę przypada 100 tys. prawdziwych.

Stosunkowo niewielka liczba podrobionych monet euro jest rezultatem połączonych wysiłków państw członkowskich, Komisji/OLAF-u (unijnego urzędu ds. zwalczania nadużyć finansowych) oraz innych instytucji europejskich.

- Sklepikarze, małe przedsiębiorstwa i obywatele są szczególnie narażeni na otrzymywanie podrobionych monet i banknotów. Walka z podrabianiem pieniędzy jest w związku z tym niezbędna, aby chronić uczciwych podatników. Jestem bardzo zadowolony, że dzięki pracy OLAF-u euro jest dobrze chronione. Będziemy kontynuować wysiłki w celu wykrywania fałszywych pieniędzy oraz wykorzenienia tego typu nielegalnej działalności w Europie – powiedział Algirdas Šemeta, komisarz UE odpowiedzialny za zwalczanie nadużyć finansowych.

W walce z podrabianiem euro znakomite rezultaty osiągnięto dzięki kompleksowemu zestawowi środków zapobiegania i wykrywania na szczeblu państw członkowskich i UE. Środki te obejmują ustawodawstwo, analizy techniczne i współpracę, koordynację egzekwowania prawa oraz współpracę sądową. Dzięki odpowiednim ustawieniom również automaty sprzedające i inne urządzenia uruchamiane przy użyciu monet mogą odrzucać fałszywe monety.

Środki te odzwierciedlają wysiłki i postępy państw członkowskich i instytucji UE, których celem jest wykrywanie fałszywych monet euro i wycofywanie ich z obrotu. Aby wspomóc te wysiłki, Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie ustanawiające zasady dla instytucji finansowych, aby zagwarantować, że wszystkie monety euro wprowadzane ponownie przez nie do obrotu są autentyczne. Weszło ono w życie dnia 1 stycznia 2012 r.

Jeżeli chodzi o podrabianie banknotów euro, odpowiedzialny za ochronę przed nim Europejski Bank Centralny ogłosił, że w 2011 r. z obiegu wycofano 606 tys. banknotów. Całkowita liczba sfałszowanych banknotów wycofanych z obiegu w 2011 r. była o 19,3 proc. niższa w porównaniu z rokiem 2010. Najczęściej fałszowanymi nominałami w dalszym ciągu są banknoty 20 euro i 50 euro.

Komisja prowadzi program Perykles - program wymiany, pomocy i szkoleń stworzony specjalnie w celu walki z podrabianiem euro. W 2011 r. Komisja/OLAF przeprowadziły w ramach programu 16 projektów ochrony banknotów i monet euro przed podrabianiem. Były to głównie konferencje i seminaria skierowane do przedstawicieli krajowych agencji egzekwowania prawa, organów krajowych banków centralnych, banków komercyjnych, kantorów walutowych oraz organów sądowych. Celem projektów było udzielenie wsparcia technicznego, naukowego i operacyjnego, przeprowadzenie specjalistycznych szkoleń zawodowych, poprawienie współpracy pomiędzy właściwymi organami oraz zwiększenie świadomości w sprawie podrabiania euro. Działania te powinny być kontynuowane w ramach programu Perykles 2020, który został zaproponowany przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w grudniu 2011 r.

Informacje ogólne

Zgodnie z przepisami UE (tj. z rozporządzeniem (WE) nr 1338/2001), Komisja jest odpowiedzialna za Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ECTN), które poddaje analizie i klasyfikuje niedawno wybite sfałszowane monety euro. Powstało ono w ramach OLAF i wykorzystuje sprzęt i instalacje mennicy w Paryżu.

Komisja blisko współpracuje również z Europejskim Bankiem Centralnym (EBC), Europolem, Interpolem oraz właściwymi organami krajowymi. Europejski Bank Centralny jest odpowiedzialny za analizę sfałszowanych banknotów euro. Europol i Interpol wspierają ograny państw członkowskich odpowiedzialne za egzekwowanie prawa w walce z poważną przestępczością zorganizowaną poprzez ułatwianie wymiany informacji oraz dostarczanie analiz operacyjnych i strategicznych.

Więcej informacji można znaleźć pod adresem:

http://ec.europa.eu/anti_fraud/pages_euro/index_pl.html 

Strona komisarza Algirdasa Šemety, odpowiedzialnego za podatki, unię celną, audyt oraz zwalczanie nadużyć finansowych:
http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/semeta/index_en.htm