Strategia określa wyzwania i możliwości występujące w regionie oraz podsumowuje istniejące inicjatywy, które mogą wesprzeć wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy. Strategia zostanie wdrożona za pośrednictwem planu działania w 2013 r. Komisja wzywa zainteresowane strony do pomocy przy opracowywaniu konkretnych projektów, które mogłyby skorzystać z finansowania UE. Komisja ułatwi rozwój tego planu działania poprzez szereg warsztatów i grup dyskusyjnych, zwanych „Forum atlantyckim”, które zostanie otwarte dla szerokiego kręgu uczestników. Nowa strategia została opracowana w ramach zintegrowanej polityki morskiej UE i podąża śladem podobnych strategii na rzecz obszarów Morza Bałtyckiego, Morza Arktycznego i Morza Śródziemnego. Komisarz Damanaki przedstawi strategię w dniach 28-29 listopada podczas lizbońskiej konferencji na wysokim szczeblu dotyczącej Oceanu Atlantyckiego oraz dnia inicjatyw własnych, stanowiących okazję do pierwszej wymiany poglądów.

- Europa pilnie potrzebuje nowych ścieżek prowadzących do długoterminowego wzrostu gospodarczego, który byłby inteligentny, zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu, w ramach nowej, niskoemisyjnej „niebieskiej gospodarki”. Nowo powstające gałęzie przemysłu morskiego mają wszelkie szanse ku temu, by stać się jednym z filarów strategii „Europa 2020” na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego. Platforma współpracy, którą oferujemy za pośrednictwem naszej zintegrowanej polityki morskiej, może przyczynić się do nadania regionowi atlantyckiemu światowej renomy w zakresie doskonałości morskiej. – powiedziała Maria Damanaki, komisarz ds. gospodarki morskiej i rybołówstwa.

Komisja wzywa wszystkie zainteresowane strony – władze krajowe, regionalne i lokalne, przemysł, społeczeństwo obywatelskie oraz ośrodki badawcze – by za pośrednictwem „Forum atlantyckiego” ich wiedza i pomysły zostały wykorzystane w planie działania. Wspomniane forum obejmie szereg warsztatów ukierunkowanych na wyzwania i możliwości opisane w strategii jak również forum internetowe. Forum zostanie uruchomione w 2012 r. i zamknięte w 2013 r., po zakończeniu planu działania. Strategia nie przewiduje dodatkowego finansowania działalności forum; odpowiednie działania będą finansowane z istniejących i przyszłych funduszy UE.

Duży potencjał dla „niebieskiego wzrostu gospodarczego”

Ocean Atlantycki stanowi ważny potencjał w zakresie energii wiatrowej, energii fal i energii pływów. Szacuje się, że do roku 2020 ok. 20 proc. potencjału morskich elektrowni wiatrowych Europy mogłoby być zlokalizowane w regionie atlantyckim. Ponadto działalność wydobywcza na obszarze głębokiego dna morza mogłaby przyczynić się do zaspokojenia części popytu na surowce w UE. Akwakultura morska to obiecujący sektor, a jedna trzecia łącznej ilości ryb złowionych przez flotę UE jest wyładowywana w portach atlantyckich.

Jednak większość tych możliwości znajduje się jeszcze w fazie początkowej i wymaga wsparcia, aby zmienić się w samodzielnie działające branże. To tutaj wkraczają na scenę organy publiczne i inne zainteresowane strony z regionu; to także tutaj UE może przyczynić się do zapewnienia synergii na poziomie ponadnarodowym. Wiele już zostało zrobione, jednak działania te wymagają jeszcze usprawnienia i wzmocnienia poprzez efektywne wykorzystanie istniejących i przyszłych funduszy UE.

Przykładowo plan zagospodarowania przestrzennego mórz może pobudzić akwakulturę, ponieważ oferuje inwestorom większą pewność prawa i zapobiega konfliktom dotyczącym przestrzeni morskiej. Wiedza o morzu i europejska sieć informacji i obserwacji środowiska morskiego (EMODNET) mogą dostarczyć dane na temat środowiska morskiego, niezbędne do podejmowania decyzji w oparciu o znajomość stanu rzeczy. Wreszcie poprawa integracji nadzoru morskiego może pomóc w szybszym reagowaniu na zagrożenia i nagłe wypadki, od klęsk żywiołowych po piractwo, i w ten sposób przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa w rejonie Oceanu Atlantyckiego.
Nowe sektory nie mogą się jednak rozwijać bez wykwalifikowanej siły roboczej. Dlatego też należy wspierać partnerstwa między światem akademickim a gałęziami przemysłu morskiego oraz zapewnić pracownikom pomoc konieczną do skorzystania ze szkoleń w zakresie przekwalifikowania umożliwiających im opuszczenie sektorów podupadających, takich jak rybołówstwo, na rzecz sektorów nowo powstających. W odniesieniu do turystyki region atlantycki ma wiele do zaoferowania dla wczasowiczów: kultura i kuchnia tego regionu, jak również piękno jego przyrody to atuty, które należy dalej wykorzystywać.

Kontekst

Zakres strategii obejmuje wybrzeża, wody terytorialne i wody podlegające jurysdykcji pięciu państw członkowskich (Francji, Hiszpanii, Irlandii, Portugalii i Zjednoczonego Królestwa) oraz ich terytoria zamorskie, tj. Azory, Gujana Francuska, Gwadelupa, Madera, Martynika, Saint-Barthélemy, Saint-Martin i Wyspy Kanaryjskie, oraz wody międzynarodowe. Strategia nie ma zastosowania do Morza Północnego ani Oceanu Arktycznego. Ten ostatni jest przedmiotem odrębnej strategii.

Rozwój strategii wobec Arktyki ściśle wiąże się ze zintegrowaną polityką morską UE, która zmierza do skoordynowania wszelkich obszarów polityki UE z aspektami morskimi w celu utrzymania środowiska naturalnego oraz zagwarantowania odpowiedniej jakości życia w regionach nadbrzeżnych, przy jednoczesnym promowaniu wzrostu potencjału przemysłu morskiego. Przyjęto już strategie w odniesieniu do Morza Bałtyckiego, Oceanu Arktycznego i Morza Śródziemnego.

Dodatkowe informacje:

Zintegrowana polityka morska, strony dotyczące Oceanu Atlantyckiego
Konferencja lizbońska dotycząca Oceanu Atlantyckiego