W przyjętym również sprawozdaniu z przeglądu Komisji[1] stwierdza się, że istniejące rozporządzenie UE w sprawie gazów fluorowanych („F-gazów”) wywiera znaczący wpływ, lecz bez podjęcia dalszych środków należy się spodziewać, że emisje F-gazów będą utrzymywać się na obecnym poziomie w perspektywie długoterminowej.

W przeglądzie identyfikuje się szeroki zakres dalszych, opłacalnych redukcji emisji, uzyskanych przede wszystkim dzięki coraz bardziej możliwemu do przeprowadzenia w wielu sektorach zastąpieniu F-gazów rozwiązaniami alternatywnymi, które nieznacznie bądź wcale nie przyczyniają się do zmiany klimatu. Stwierdza się, że do 2030 r. UE może teoretycznie zlikwidować do dwóch trzecich emitowanych obecnie gazów fluorowanych.

- Rozporządzenie UE w sprawie gazów fluorowanych skutecznie osłabiło tendencję do wzrostu emisji i korzystnie wpłynęło na innowacje technologiczne. Jednak przejście UE na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r. wymaga ambitnych działań mających na celu ograniczenie emisji we wszystkich sektorach. Jest oczywiste, że istnieje szerokie pole do wprowadzenia opłacalnych redukcji emisji F-gazów, a po konsultacjach społecznych mam zamiar przedstawić w przyszłym roku nowe środki ustawodawcze – powiedziała komisarz ds. działań w dziedzinie klimatu Connie Hedegaard.

Potencjalne rozwiązania strategiczne będące przedmiotem konsultacji przewidują nowe dobrowolne porozumienia, zakaz nowych produktów i urządzeń oraz program stopniowej likwidacji wprowadzania wodorofluorowęglowodorów (HFC) na rynek unijny.

Przegląd Komisji dotyczący rozporządzenia z 2006 r. w sprawie F-gazów wykazał, że środek ten, wraz z dyrektywą dotyczącą stosowania gazów fluorowanych w ruchomych układach klimatyzacji, przyczynia się już teraz do osiągnięcia przez UE i państwa członkowskie celów redukcji emisji wyznaczonych w protokole z Kioto. Do 2050 r. polityka w tym zakresie powinna zapobiec emisji prawie połowy F-gazów, o ile niedociągnięcia we wdrożeniu tych dwóch aktów i ich egzekwowaniu zostaną usunięte. Komisja wzywa zatem państwa członkowskie do podwojenia starań w tym względzie.

Jednakże, pomimo tak znaczącego wpływu aktualnych przepisów, całkowite emisje F-gazów nie obniżą się prawdopodobnie w perspektywie długoterminowej w porównaniu z poziomami bieżącymi. Przyczyną tego jest ich wykorzystanie w coraz większej liczbie zastosowań, takich jak klimatyzatory i urządzenia schładzające. Dzieje się tak jednak w sektorach, w których stosowanie rozwiązań alternatywnych jest w coraz większym stopniu wykonalne.

Obecnie F-gazy to około 2 proc. unijnych emisji gazów cieplarnianych. Utrzymanie emisji F-gazów na obecnych poziomach bez podjęcia kolejnych środków oznacza, że ich udział wzrośnie znacząco w przyszłości.

Kontekst

Gazy cieplarniane objęte protokołem z Kioto to trzy rodziny gazów fluorowanych: wodorofluorowęglowodory (HFC), perfluorowęglowodory (PFC) oraz heksafluorek siarki (SF6). W przeliczeniu na tonę udział samych F-gazów w globalnym ociepleniu jest pomiędzy 140 a 23 900 razy większy[2] niż udział dwutlenku węgla (CO2), który jest najbardziej znanym gazem cieplarnianym.

F-gazy są w coraz większym stopniu wykorzystywane w zastosowaniach przemysłowych, w tym klimatyzacji (HFC), systemach chłodniczych i gaśnicach (HFC i PFC), elektronice, produkcji farmaceutyków i kosmetyków (PFC) oraz produkcji magnezu i aluminium i przełącznikach wysokiego napięcia (SF6).

W 2006 r. przyjęto dwa oddzielne akty ustawodawcze w celu odwrócenia tej tendencji i ułatwienia UE i państwom członkowskim realizacji przyjętych przez nie w ramach protokołu z Kioto limitów emisji.

-Dyrektywa 2006/40/WE dotycząca emisji z systemów klimatyzacji w pojazdach silnikowych zajmuje się ruchomymi układami klimatyzacji, zakazując stosowania od 2011 r. F-gazów o wysokim potencjale powodowania globalnego efektu cieplarnianego.

-Rozporządzenie (WE) nr 842/2006 (rozporządzenie w sprawie F-gazów) dotyczy niektórych F-gazów we wszelkich innych zastosowaniach, skupiając się na najważniejszych zastosowaniach stacjonarnych, takich jak schładzanie czy klimatyzacja. Jego celem jest zapobieganie wyciekom gazów z urządzeń, które takie gazy zawierają. W przeciwieństwie do dyrektywy dotyczącej emisji z systemów klimatyzacji w pojazdach silnikowych rozporządzenie to zawiera jedynie nieliczne ograniczenia stosowania F-gazów.

Dodatkowe informacje

Dodatkowe informacje oraz możliwość wzięcia udziału w konsultacjach na stornie internetowej: http://ec.europa.eu/clima/policies/f-gas/index_en.htm

[1] Sprawozdanie Komisji dotyczące stosowania, skutków i adekwatności rozporządzenia w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (rozporządzenie (WE) nr 842/2006), COM (2011) 581

[2] Mierzony w ciągu 100 lat.