Celem ostatnich kampanii informacyjnych było uniknięcie nieporozumień na temat kursu wymiany walut − chodziło o to, aby kupujący wiedzieli, ile dokładnie płacą, i nie padali ofiarą nieuczciwych sprzedawców.

W listopadzie mieszkańcy Estonii otrzymali broszurki zawierające praktyczne informacje oraz dwie "ściągawki" − jedna z nich przedstawiała tabelę z przelicznikiem koron na euro, a druga wyjaśnienie dotyczące zabezpieczeń chroniących banknoty przed fałszerstwem.

Od 1 grudnia w bankach dostępne były zestawy starterowe zawierające monety , co miało umożliwić konsumentom zapoznanie się z nową walutą.

Sprzedawcy detaliczni, przedstawiciele instytucji finansowych i władz lokalnych jeszcze w sierpniu zostali wezwani do podpisania porozumienia w sprawie uczciwych cen, w którym zobowiązali się nie podnosić cen bez powodu po wprowadzeniu nowej waluty.

Przez pierwsze dwa tygodnie po przejściu na euro obydwie waluty będą stosowane równolegle. Po upływie tego okresu euro stanie się jedynym legalnym środkiem płatniczym. Aby ułatwić życie konsumentom, sprzedawcy detaliczni od 1 lipca 2010 r. podają ceny w obu walutach. Są zobowiązani postępować w ten sposób do 20 czerwca 2011 r.

Krajowa rada ochrony konsumentów będzie kontrolować firmy i ceny oraz podawać do wiadomości publicznej informacje na temat poważnych naruszeń ustalonych reguł.

Estonia przystąpiła do UE w 2004 r. i konsekwentnie wprowadzała reformy gospodarcze, zyskując miano "bałtyckiego tygrysa". Gospodarka Estonii, choć nie pozostała zupełnie niewrażliwa na kryzys, wykazała się dużą wydajnością i elastycznością przy stałym kursie wymiany od prawie dwudziestu lat.

Przyjęcie euro to jeszcze nie koniec. Jako 17. członek strefy euro Estonia będzie musiała kontynuować taką politykę w zakresie deficytu i długu publicznego, która będzie wspierać wzrost gospodarczy, tworzenie nowych miejsc pracy i utrzymanie stabilnej stopy inflacji.

Inne kraje, które niedawno przystąpiły do strefy euro, to Słowenia (2007 r.), Cypr i Malta (2008 r.) oraz Słowacja (2009 r.).