Ścieżka nawigacji

Stały pobyt za granicą w UE - 02/07/2009

Walizka postawiona na rozłożonych mapach Europy ©EC

Niektóre kraje UE utrudniają obywatelom innych krajów członkowskich uzyskanie zezwolenia na pobyt.

Korzystając z jednego z podstawowych unijnych praw − swobody przemieszczania się − około osiem mln Europejczyków mieszka i pracuje w kraju UE innym niż ich kraj rodzinny. Jednak nie zawsze jest to proste.

Aby położyć kres zawieraniu fikcyjnych małżeństw oraz innym nadużyciom, niektóre kraje postawiły warunki dotyczące wydawania zgody na pobyt, które jednak uznano za niezgodne z unijnymi przepisami.

W związku ze wzrastającą liczbą skarg na to, że prawo jest zagmatwane, Komisja opublikowała niedawno wytyczne English wyjaśniające kwestie związane z prawem pobytu.

Niektóre z najczęstszych naruszeń prawa dotyczą osób pochodzących spoza UE, które poprzez małżeństwo z obywatelami Europy również nabywają prawo do zamieszkiwania i swobodnego przemieszczania się wewnątrz UE.

Do niedawna wiele krajów przed wydaniem zgody na pobyt wymagało, aby małżonkowie pochodzący spoza UE posiadali prawo pobytu w innym kraju UE. Taki wymóg ułatwiał wydalenie małżonków podejrzanych o poślubienie obywateli UE tylko i wyłącznie w celu uzyskania prawa pobytu. W zeszłorocznym przełomowym orzeczeniu Europejski Trybunał Sprawiedliwości uznał jednak, że wymóg ten narusza prawa małżonków.

Inne skargi dotyczyły tego, że niektóre kraje UE wymagają od obywateli ubiegających się o prawo stałego pobytu przedstawienia zbędnych dokumentów.

W nowych wytycznych potwierdzono, że od małżonków spoza UE kraje UE mogą wymagać posiadania ważnej wizy. Mówią one jednak również, że władze krajowe mają obowiązek wydawania małżonkom wiz. Jeżeli istnieje podejrzenie, że małżeństwo jest fikcyjne, kraje Unii mogą przeprowadzić postępowanie wyjaśniające na podstawie wyraźnie określonych kryteriów. Powinny również zagwarantować, że w każdym pojedynczym przypadku uwzględnione zostaną wszystkie okoliczności.

Wydalenie danej osoby z terytorium kraju może nastąpić tylko wtedy, gdy stanowi ona zagrożenie dla podstawowych interesów państwa. Swoboda przemieszczania się może także zostać ograniczona ze względów bezpieczeństwa publicznego.

W minionym roku dokonano w UE przeglądu zgodności krajowych przepisów z dyrektywą z 2004 r. dotyczącą prawa do swobodnego przemieszczania się. Okazało się, że wiele z nich miało poważne wady. Żaden kraj nie dokonał transpozycji przepisów prawa UE w sposób kompletny, skuteczny i prawidłowy.

Swoboda przemieszczania się w UE – podstawowe prawo English

Włącz duży kontrast Ustaw normalny rozmiar czcionki Powiększ rozmiar czcionki o 200% Wyślij tę stronę do znajomego Drukuj

 

Czy znaleźli Państwo poszukiwane informacje?

Tak Nie

Jakich informacji Państwo szukają?

Czy mają Państwo jakieś uwagi?

Przydatne linki