Kruimelpad

Mensenrechtenactivisten verdienen meer bescherming - 07/10/2008

De opgerolde mensenrechtenverklaring met een rood lint eromheen

De EU viert de verjaardag van de VN-mensenrechtenverklaring met een eerbetoon aan dissidenten.

De Tunesische journaliste Souhayr Belhassen English ijvert al meer dan dertig jaar voor de mensenrechten. In de loop der jaren is zij herhaaldelijk aangevallen door politieagenten in burger. Haar telefoon wordt afgeluisterd, haar post wordt onderschept en haar weekblad is verboden. Op een gegeven moment is ze zelfs verbannen.

Hoe vreselijk het ook klinkt, haar verhaal is bepaald geen uitzondering. Over de hele wereld lopen dissidenten de kans dat hun rechten worden geschonden. Vaak moeten zij het zelfs met hun leven bekopen.

Ter gelegenheid van de 60e verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens English brengt de EU hulde aan iedereen die opkomt voor de mensenrechten over de hele wereld. Belhassen, momenteel voorzitter van de Internationale Federatie van mensenrechtenorganisaties, is een van de 27 prominente mensenrechtenactivisten die zijn uitgenodigd voor een conferentie English op 7 en 8 oktober in het Europees Parlement. De meeste mensen in Europa hebben wel al eens gehoord van de Universele Verklaring, maar weten misschien niet dat 2008 ook de verjaardag is van een andere mijlpaal voor de mensenrechten, de in 1998 aanvaarde VN-verklaring over mensenrechtenverdedigers English. Die erkent het belang en de legitimiteit van het werk van mensenrechtenactivisten, evenals hun behoefte aan meer bescherming. De EU is dit voorbeeld in 2004 gevolgd met de EU-richtsnoeren inzake verdedigers van de mensenrechten English, waarmee de EU-landen worden aangespoord om op te komen voor mensenrechtenactivisten die gevaar lopen.

De wereld was nog niet volledig bekomen van de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog, toen op 10 december 1948 de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens werd ondertekend. Het was de eerste keer in de geschiedenis dat landen rond de tafel zaten om een akkoord te sluiten over fundamentele beginselen van rechtvaardigheid en gelijke rechten.

De verklaring werd onmiddellijk gunstig ontvangen, ondanks de zeer uiteenlopende, soms zelfs elkaar vijandige politieke regimes, religieuze stelsels en culturele tradities die erdoor werden verbonden. Zestig jaar later is de verklaring uitgegroeid tot een van de fundamenten van het internationaal recht en heeft zij model gestaan voor tal van verdragen en verklaringen, zoals het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (1950) en het EU-Handvest van de grondrechten (2000). En ook al behoren schendingen van de mensenrechten daarmee niet tot het verleden, toch hebben alle landen deze verklaring aanvaard en sommige deze ook in hun grondwet of andere wetgeving verankerd.

Volg de conferentie in Brussel live (7 oktober, 9.00 – 18.30)

Zwarte achtergrond Normale tekstgrootte Tekstgrootte 200% Stuur naar een vriend Pagina afdrukken

 

Gevonden wat u zocht?

Ja Nee

Wat zocht u?

Heeft u nog opmerkingen?

Nuttige links