Szwecja, która objęła przewodnictwo 1 lipca, ma nadzieję, że uda jej się wyprowadzić Unię z recesji i doprowadzić do uwieńczenia sukcesem międzynarodowych negocjacji w sprawie walki ze zmianami klimatu.

Jednym z głównych celów Szwecji będzie koordynacja polityki poszczególnych państw w zakresie deficytów budżetowych, które w ostatnim czasie gwałtownie się zwiększyły. Jest to spowodowane wysokimi wydatkami krajów UE, które za pomocą środków z budżetu starają się podtrzymać wzrost gospodarczy i ratować banki.

W związku ze wzrostem bezrobocia Szwecja ma również zamiar położyć podwaliny pod nową strategię na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia na kolejne dziesięć lat. Obecna strategia, przyjęta w 2000 r., przestanie obowiązywać w przyszłym roku.

Na posiedzeniu w czerwcu przywódcy UE wyrazili poparcie dla wniosku Komisji dotyczącego wzmocnienia nadzoru nad sektorem finansowym . Szwecja spodziewa się, że przepisy w tym zakresie zostaną przyjęte jeszcze podczas jej przewodnictwa. Szwedzki rząd przygotuje też stanowisko UE na wrześniowy szczyt grupy G20.

Jednak Szwecja zapowiada, że jej najważniejszym priorytetem będzie doprowadzenie do ambitnego porozumienia w sprawie przeciwdziałania zmianom klimatu na szczycie ONZ, który odbędzie się w grudniu w Kopenhadze. Szwedzki premier Fredrik Reinfeldt podkreślił, że na zmiany klimatyczne trzeba odpowiadać w skali światowej. „Musimy jako Unia Europejska trzymać się razem i zapewnić Europie pałeczkę przywódcy, aby możliwa była taka globalna odpowiedź.”

Podczas negocjacji poprzedzających konferencję Szwecja będzie torować drogę dla propozycji UE dotyczących drastycznego obniżenia emisji dwutlenku węgla. Będzie także zabiegała o porozumienie w sprawie finansowania walki z globalnym ociepleniem, zwłaszcza w krajach rozwijających się.

Szwecja obejmuje przewodnictwo w okresie przemian instytucjonalnych i niepewności. W następstwie czerwcowych wyborów formuje się nowy parlament, zostanie też powołany nowy skład Komisji. Jesienią Irlandia ma przeprowadzić drugie referendum w sprawie traktatu lizbońskiego. Zeszłej jesieni Irlandczycy zagłosowali przeciwko traktatowi, zadając cios próbom usprawnienia procesów decyzyjnych. Aby traktat mógł wejść w życie, muszą go najpierw ratyfikować wszystkie kraje.

Podczas tych sześciu miesięcy u steru Szwecja będzie dążyć do połączenia wysiłków UE na rzecz walki z zanieczyszczeniami na Morzu Bałtyckim oraz ożywienia działalności gospodarczej w tym regionie, który szczególnie ucierpiał w wyniku kryzysu finansowego. Planuje też wspierać wspólną politykę azylową i zacieśniać współpracę państw UE w zakresie polityki imigracyjnej.