Odnośnie art. 20 ust. 1 rozporządzenia funkcję środka ochrony dłużnika spełnia instytucja przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od europejskiego nakazu zapłaty. W tym zakresie będą miały zastosowanie przepisy Części Pierwszej Tytułu VI Rozdziału 5 Uchybienie i przywrócenie terminu (art. 167-172) kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z tymi przepisami pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności procesowej. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach szczególnych. Zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu co do zasady nie wstrzymuje postępowania w sprawie ani wykonania orzeczenia.
Odnośnie art. 20 ust. 2 rozporządzenia stosuje się zasady określone w art. 50520 kodeksu postępowania cywilnego. Wniosek powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego i wskazywać okoliczności uzasadniające uchylenie europejskiego nakazu zapłaty. Sądem właściwym do jego rozpoznania jest sąd w którym nakaz został wydany. Przed uchyleniem europejskiego nakazu zapłaty sąd wysłucha powoda lub zażąda od niego oświadczenia na piśmie.
|
