Warsztaty


01. Kwalifikacje zawodowe: potencjał europejskiej legitymacji zawodowej

Uznanie kwalifikacji zawodowych ma ogromne znacznie w sytuacji, w której obywatel chce się przenieść i pracować w innych państwie członkowskim. Pomiędzy 20.000 a 30 000 osób używa prawa europejskiego każdego roku w celu osiedlenia się w innym kraju; wiele innych chce się przenieść tylko na na jakiś czas. Dyrektywa o uznawaniu kwalifikacji zawodowych oferuje ramy dla wszystkich regulowanych zawodów w gospodarce: inżynierowie, rzemieślnicy, doktorzy, pielęgniarki, nauczyciele, architekci….

Europejska legitymacja zawodowa – nowy pomysł - mogłaby służyć propagowaniu transgranicznej mobilności w UE, zwłaszcza poprzez znaczące przyspieszenie procedur jednocześnie zwiększając  zaufanie pomiędzy władzami państw członkowskich, z których pochodzi dana osoba a tymi, w których chce ona działać. Możliwość wprowadzenia takiej legitymacji została umieszczona w Zielonej Księdze, którą Komisja przyjęła 22 czerwca 2011 r. Planuje się wprowadzić pomysł legitymacji zawodowej do procedury ustawodawczej w końcu 2011 r. w celu "unowocześnienia" dyrektywy o uznawaniu kwalifikacji zawodowych. Kluczem będzie ustanowienia połączenia między taką kartą a systemem wymiany informacji (IMI)

W styczniu 2001 r. utworzono komitet doradczy ds. europejskiej legitymacji zawodowej. Składa się on z przedstawicieli różnych stowarzyszeń zawodowych, właściwych organów krajowych oraz związków zawodowych. Komitet doradczy opracowuje obecnie badania sytuacyjne dotyczące ewentualnego potencjału legitymacji zawodowej w kontekście kilku konkretnych zawodów – szczególnie lekarzy, pielęgniarek, psychoterapeutów, inżynierów, przewodników turystycznych.


02. Alternatywne metody rozwiązywania sporów i rozwiązywanie sporów online – droga do przyszłości

Jednolity rynek staje się elementem codziennego życia obywateli i konsumentów, ilekroć podróżują, nabywają towary lub usługi czy dokonują płatności. Napotykają oni jednak liczne przeszkody i tracą pewność siebie, usiłując dochodzić roszczeń w razie pojawienia się problemów. Prawodawstwo w sprawie alternatywnych metod rozwiązywania sporów ma na celu ustanowienie prostych, szybkich i przystępnych dla konsumentów procedur pozasądowego rozstrzygania sporów oraz ochronę stosunków między przedsiębiorstwami i ich klientami.

Podstawowym celem warsztatów jest wykazanie, w jaki sposób mające się wkrótce pojawić wnioski ustawodawcze dotyczące alternatywnych metod rozwiązywania sporów oraz rozwiązywania sporów online mogłyby poprawić sytuację w obszarze dochodzenia roszczeń ze strony konsumentów w Europie.


03. Łatwiejsze prowadzenie działalności gospodarczej: „pojedyncze punkty kontaktowe”

Sektor usług jest siłą napędową gospodarki UE. Przypisuje się mu około 70-procentowy udział w rynku zatrudnienia w UE i taki sam udział w PKB. Ogólnie rzecz ujmując, w sektorze tym powstaje 9 na 10 nowych miejsc pracy. Na dzień dzisiejszy nie wykorzystuje się jednak całego potencjału jednolitego rynku usług. Usługi nadal odpowiadają zaledwie za około jedną piątą handlu wewnątrzunijnego, natomiast działalność gospodarczą w innym państwie członkowskim prowadzi tylko 8% europejskich MŚP.

Przewidziane w unijnej dyrektywie o usługach „pojedyncze punkty kontaktowe” to podstawowe narzędzie mające pomóc przedsiębiorstwom w prowadzeniu działalności za granicą. Pojedyncze punkty kontaktowe mają formę portali e-administracji, które miały powstać w każdym państwie członkowskim UE do początku 2010 roku. Mają one udzielać przedsiębiorstwom wszystkich ważnych informacji związanych z prowadzoną przez te przedsiębiorstwa działalnością oraz umożliwiać dopełnienie administracyjnych formalności drogą elektroniczną zarówno w kraju, jak i za granicą. Pojedyncze punkty kontaktowe jako takie mają potencjał, by ułatwić życie przedsiębiorcom chcącym prowadzić działalność w Europie, mogą przyczynić się do znacznej oszczędności kosztów – zarówno dla przedsiębiorstw, jak i dla organów administracji – stymulując tym samym transgraniczną działalność usługową i konkurencyjność.

Warsztaty obejmą analizę tego potencjału pojedynczych punktów kontaktowych, uwzględniającą zarówno bieżącą sytuację, jak i przyszłe priorytety. Zespół składający się z przedstawicieli przedsiębiorstw, polityków i szefów pojedynczych punktów kontaktowych przedstawi praktyczne rozwiązania w kwestii funkcjonowania pojedynczych punktów kontaktowych, omówi obecną sytuację oraz przeanalizuje obszary wymagające dalszych udoskonaleń w funkcjonowaniu tych punktów. Szczególna uwaga zostanie poświęcona roli, jaką odgrywają pojedyncze punkty kontaktowe, pomagając przedsiębiorstwom rozpocząć lub rozszerzyć działalność gospodarczą w innych krajach UE.


04. Handel elektroniczny: perspektywy i wyzwania

Usługi społeczeństwa informacyjnego, zwłaszcza handel elektroniczny, zajmują centralną pozycję w gospodarce XXI wieku. Realizacja ambitnych celów strategii „Europa 2020” – zwłaszcza zapewnienie inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu – wymaga uwolnienia całego potencjału handlu elektronicznego, przede wszystkim w kontekście transgranicznym.

Komisja w swoim komunikacie w sprawie handlu elektronicznego, który ma zostać przyjęty jesienią 2011 roku, określi różne przeszkody, które trzeba pokonać, aby handel elektroniczny mógł sprostać oczekiwaniom przedsiębiorstw i obywateli.

Chociaż debata może dotyczyć zasadniczo różnych wymiarów politycznych handlu elektronicznego i usług online, to warsztaty będą koncentrowały się przede wszystkim na takich zagadnieniach, jak dostawa, odpowiedzialność pośredników (powiadamianie i usuwanie), ochrona danych oraz licencjonowanie praw autorskich/dostępu do rynku.


05. Delegowanie pracowników i podstawowe prawa socjalne

W społecznej gospodarce rynkowej bardziej ujednolicony rynek usług europejskich ma zagwarantować, unikając jednak równania do dołu, by przedsiębiorstwa mogły łatwiej świadczyć usługi w całej Unii Europejskiej, w szczególności poprzez delegowanie pracowników, przy jednoczesnym zapewnieniu większej ilości lepszych miejsc pracy oraz wysokiego poziomu ochrony pracowników i ich praw socjalnych.

W związku z tym ramy prawne dotyczące delegowania pracowników powinny być wdrażane w sposób bardziej efektywny, aby ułatwić przepływ informacji pomiędzy przedsiębiorstwami i władzami państw członkowskich, wzmocnić nadzór i umożliwić zwalczanie nadużyć, w szczególności w dziedzinie praw pracowniczych. Dlatego, Akt o Jednolitym Rynku określił jako jedno z kluczowych działań przyjęcie ustawodawstwa skierowanego na polepszenie i wzmocnienie, transpozycji, implementacji i stosowania w praktyce dyrektywy o delegowaniu pracowników.

W ustawodawstwie dotyczącym jednolitego rynku należy odpowiednio uwzględnić art. 8 i 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, która ma obecnie tę samą wartość prawną co traktat. Komisja zaproponuje przepisy wyjaśniające wykonywanie swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług w kontekście podstawowych praw socjalnych, w tym prawa do działań zbiorowych, zgodnie z ustawodawstwem i praktykami krajowymi oraz w poszanowaniu prawa Unii Europejskiej.


06. Poprawa funkcjonowania prawodawstwa UE dotyczącego zamówień publicznych

Uproszczenie to pierwszy krok w kierunku bardziej skutecznych postępowań o udzielenie zamówienia. Jakie korzyści niesie ze sobą odpowiednie wykorzystanie i odpowiednie stosowanie zasad udzielania zamówień? Mamy coraz większe zapotrzebowanie na szkolenia, poradnictwo prawne, pomoc w kwestii znajomości rynku, wymianę najlepszych praktyk i współpracę transgraniczną… W jaki sposób Komisja i państwa członkowskie mogą współpracować, aby zrealizować ten cel?


07. Zmniejszenie dystansu między obywatelami a jednolitym rynkiem

Jednolity rynek to pojęcie dobrze znane „środowisku brukselskiemu”, ale co ono oznacza dla obywateli i przedsiębiorstw europejskich? Czy spełnia ich oczekiwania? Jakie główne korzyści takiego rynku dostrzegają obywatele w codziennym życiu i jakie są jego główne słabe strony? Czy ewentualny dystans spowodowany jest brakiem informacji o dotychczasowych osiągnięciach jednolitego rynku, czy może raczej rozbieżnością między oczekiwaniami obywateli wobec jednolitego rynku a rzeczywistością? A jeśli tak, to co można zrobić, by poprawić tę sytuację?

Warsztaty obejmą omówienie podstawowych ustaleń z analizy 20 głównych problemów obywateli i przedsiębiorstwPDF, które to ustalenia Komisja opublikuje przed Forum Jednolitego Rynku. Omówimy również dane Eurobarometru, zgromadzone ostatnio przez Komisję w celu oceny świadomości obywateli i ich poglądów na temat jednolitego rynku. Komisja sprawdzi te ustalenia za pomocą konkretnych badań sytuacyjnych. Na tej podstawie uczestnicy warsztatów będą poszukiwali sposobów i narzędzi mających pomóc wyjść naprzeciw oczekiwaniom obywateli (łącznie z takimi narzędziami, jak portal Twoja Europa) oraz zwiększyć odpowiedzialność obywateli za jednolity rynek za pośrednictwem takich podmiotów instytucjonalnych, jak społeczeństwo obywatelskie, władze lokalne i regionalne.


08. Urzeczywistnienie rynku wewnętrznego w celu zapewnienia praw obywatelskich – historie sukcesu państw członkowskich

Europejscy obywatele i przedsiębiorcy oczekują, że we wszystkich państwach członkowskich będą mogli swobodnie korzystać z uprawnień, które im przysługują na podstawie wspólnie uzgodnionych zasad funkcjonowania jednolitego rynku. Żądają również szybkiego i skutecznego rozwiązania problemów, z jakimi się borykają podczas korzystania z tych uprawnień.

Celem tych warsztatów jest propagowanie współpracy i wymiany najlepszych praktyk między różnymi podmiotami zaangażowanymi we wdrażanie Aktu o jednolitym rynku. Uczestnicy porozmawiają o tym, co trzeba zrobić, by wdrożyć nowe prawodawstwo dostatecznie szybko i zgodnie z Aktem o jednolitym rynku. Dokonana zostanie analiza sposobów skuteczniejszego zarządzania postępowaniami w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego oraz sposobów pełnego wykorzystania potencjału elastycznego narzędzia rozwiązywania problemów, jakim jest system SOLVIT.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Last update: 26.09.2011