Promotional :: Γνώσεις για τη θάλασσα 2020: από τη χαρτογράφηση του βυθού στις ωκεάνιες προβλέψεις.

Γνώσεις για τη θάλασσα 2020: από τη χαρτογράφηση του βυθού στις ωκεάνιες προβλέψεις.

25 November 2013

Αποτέλεσμα της δημόσιας διαβούλευσης. Σύνοψη

Στις 29 Αυγούστου 2012, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δρομολόγησε διαβούλευση για την Πράσινη Βίβλο  σχετικά με την πρωτοβουλία «Γνώσεις για τη θάλασσα 2020». Σκοπός ήταν να γίνουν περισσότερο γνωστές οι απόψεις των ενδιαφερόμενων μερών σχετικά με τις επιλογές για τη μελλοντική διακυβέρνηση της πρωτοβουλίας και σχετικά με το ενδεχόμενο συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Η διαβούλευση ολοκληρώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2012.

Ελήφθησαν συνολικά 244 απαντήσεις (29 από την κοινωνία των πολιτών, 43 από τον ιδιωτικό τομέα, 95 από το δημόσιο τομέα και 77 από την ερευνητική κοινότητα) από 30 χώρες, μεταξύ των οποίων από ορισμένες χώρες εκτός ΕΕ, τα ύδατα των οποίων γειτνιάζουν με ύδατα των κρατών μελών. Πολλές από τις απαντήσεις, ιδίως εκείνων που δόθηκαν από εθνικές κυβερνήσεις, είχαν αποτελέσει αντικείμενο διεξοδικής εσωτερικής διαβούλευσης και, ως εκ τούτου, αντιπροσώπευαν τις εξισορροπημένες απόψεις πολλών οργανισμών. Αυτό θεωρήθηκε αντιπροσωπευτικό δείγμα.

Από τη διαβούλευση προέκυψαν πολλές λεπτομερείς πτυχές όσον αφορά νομικά και τεχνικά ζητήματα που θα είναι εξαιρετικά χρήσιμες για την επόμενη φάση του εγγράφου «Γνώσεις για τη θάλασσα 2020», ωστόσο τα κυριότερα μηνύματα ήταν τα εξής:

(1) Όλες οι ομάδες χρηστών συμφώνησαν σχετικά με την ανάγκη για ανοικτή πρόσβαση στα θαλάσσια δεδομένα, τόσο στο επίπεδο της ανεπεξέργαστης όσο και στο επίπεδο της συγκεντρωτικής τους μορφής. Η κοινοπραξία της κοινωνίας των πολιτών πιστεύει ότι οι ωκεανοί αποτελούν κοινό πόρο και, ως εκ τούτου, τα θαλάσσια δεδομένα πρέπει να διατίθενται χωρίς περιορισμούς, ιδίως εάν συλλέγονται με τη χρήση κρατικών πόρων. Ο ιδιωτικός τομέας ήταν σε μεγάλο βαθμό υπέρ της ελεύθερης πρόσβασης, εκτός από την περίπτωση κατά την οποία θα μπορούσαν να εκτεθούν εμπορικές ευαισθησίες ή να καταστραφεί το κίνητρο για τη συλλογή δεδομένων. Οι δημόσιες αρχές θεωρούν ότι έτσι θα μειωνόταν το κόστος της παρακολούθησης της κατάστασης του περιβάλλοντος. Ειδικότερα, σχεδόν όλοι εκτίμησαν ότι θα πρέπει να λαμβάνονται ευκολότερα τα στοιχεία από ερευνητικά έργα.

(2) Σημειώθηκαν λίγες εξαιρέσεις όσον αφορά: την εθνική ασφάλεια• την πρόκληση ζημίας σε μνημεία που αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά και σε επαπειλούμενα οικοσυστήματα• την ευαισθησία των δεδομένων από εμπορική άποψη• την ανάγκη να δίνεται χρόνος στους επιστήμονες ώστε να δημοσιεύουν γνωμοδοτήσεις και όσον αφορά θέματα ασφάλειας και ευθύνης που συνδέονται με παρερμηνεία των δεδομένων.

(3) Υπήρχε γενική συναίνεση ότι θα πρέπει να αποτελέσει μακροπρόθεσμο στόχο η δημιουργία κοινής πλατφόρμας για τη διάδοση των δεδομένων αλιείας και άλλων θαλάσσιων δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που διανέμονται μέσω του διαστημικού προγράμματος της ΕΕ «Copernicus»,. Η τελική ενοποίηση των εν λόγω συστημάτων αναμένεται να επιτρέψει την αδιάλειπτη χαρτογράφηση των διατομεακών ζητημάτων, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Η διαλειτουργικότητα των δεδομένων και η εφαρμογή κατάλληλων μέτρων ελέγχου της ποιότητας αποτελούν κλειδί για την επίτευξη του στόχου αυτού.

(4) Η αρχιτεκτονική του ισχύοντος ευρωπαϊκού δικτύου θαλάσσιων παρατηρήσεων και δεδομένων (EMODnet) - ιδίως η διαίρεσή του σε επτά θεματικές ομάδες - γεωλογία, βαθυμετρία, φυσική, χημεία, βιολογία και φυσικά ενδιαιτήματα και ανθρώπινη δραστηριότητα - κρίθηκε ορθή.

(5) Υπογραμμίστηκε το δυναμικό της πρωτοβουλίας του δικτύου EMODnet όσον αφορά την παροχή συνδρομής στην υποβολή εκθέσεων σχετικά με το περιβάλλον ή την αλιεία. Με την πάροδο του χρόνου, η διαδικασία «ώθησης», βάσει της οποίας οι εκθέσεις που αφορούν το θαλάσσιο περιβάλλον ή την αλιεία συντάσσονται από τις δημόσιες αρχές ώστε να τηρούνται οι νομικές υποχρεώσεις, θα μπορούσε να αντικατασταθεί από μια διαδικασία «έλξης», βάσει της οποίας τα δεδομένα θα διατίθενται μέσω Διαδικτύου και θα συγκεντρώνονται από την αρμόδια αρχή με τη χρήση κοινής τεχνολογίας. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να μειωθεί η διοικητική επιβάρυνση.

(6) Υπήρξε ευρύτατη συναίνεση σχετικά με την ανάγκη σύστασης μηχανισμού μέσω του οποίου θα ενημερώνονται τα κράτη μέλη και η ΕΕ σχετικά με το καλύτερο πρόγραμμα από πλευράς σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας, δειγματοληψίας, επόπτευσης και παρατήρησης για κάθε θαλάσσια λεκάνη. Προτάθηκε η συμμετοχή επιστημονικών φορέων, περιφερειακών θαλάσσιων συμβάσεων, περιφερειακών επιτροπών υδρογραφίας και επιτροπών αρμόδιων για τη συλλογή των δεδομένων. Μια τακτική διαδικασία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις εξελισσόμενες ανάγκες και την τεχνολογία.

(7) Ο ιδιωτικός τομέας είναι πρόθυμος να συμμετάσχει περισσότερο σε πρωτοβουλίες από κοινού χρήσης των δεδομένων, όπως το δίκτυο EMODnet. Εκπρόσωποι βιομηχανικών κλάδων ήταν, σε γενικές γραμμές, υπέρ της χρήσης εγκαταστάσεων ανοικτής θάλασσας ή σκαφών για την ευρύτερη παρακολούθηση των ωκεανών. Ωστόσο, θα προτιμούσαν μια μη νομοθετική προσέγγιση.

(8) Όσον αφορά ορισμένες τεχνολογίες παρατήρησης, συστήθηκε η διεξαγωγή περαιτέρω έρευνας. Από τις τεχνολογίες αυτές, θεωρήθηκαν ως υψηλής προτεραιότητας οι νέοι αισθητήρες που αυτόματα μπορούν να μετρούν παραμέτρους, χωρίς την ανάγκη αποστολής των δειγμάτων στο εργαστήριο,

Όλες οι απαντήσεις, καθώς και συνοπτική έκθεση, είναι διαθέσιμες μέσω του δικτυακού τόπου της DG-MARE. Ζητήθηκε από τους ερωτηθέντες να ελέγξουν εάν το σχέδιο περίληψης αντικατόπτριζε με ακρίβεια τις απόψεις τους. Με βάση τις απαντήσεις τους, έγιναν ορισμένες μικρές διορθώσεις. Η τελική έκθεση θα αποτελέσει την κύρια βάση για την εκτίμηση των επιπτώσεων, ώστε να προσδιοριστεί ο καλύτερος τρόπος για την επίτευξη προόδου και των στόχων του εγγράφου «Γνώσεις για τη θάλασσα 2020» που αφορούν την αύξηση της παραγωγικότητας των δημόσιων αρχών, των ιδιωτικών οργανισμών και της ερευνητικής κοινότητας, περισσότερη καινοτομία και τον περιορισμό της αβεβαιότητας όσον αφορά τις γνώσεις για τη συμπεριφορά της θάλασσας.

Αναζήτηση

Αναζήτηση ειδήσεων en

Σύνδεσμοι