Inicjatywa na rzecz bibliotek cyfrowych :: Dziedzictwo kultury

Dziedzictwo kultury

Celem tego elementu inicjatywy na rzecz bibliotek cyfrowych jest udostępnienie w Internecie zbiorów pozostających w posiadaniu europejskich bibliotek, archiwów i muzeów – czyli ogromnej liczby książek i czasopism (w samych europejskich bibliotekach znajduje się około 2,5 mld pozycji) oraz milionów godzin filmów i nagrań wideo związanych z historią i kulturą Europy.

Udostępniane on-line zasoby będzie można wykorzystywać do różnych celów – od tworzenia nowych produktów i usług w sektorze informacji i branży twórczej, poprzez opracowywanie nowych usług cyfrowych w sektorze turystyki, po przygotowywanie materiałów naukowych

Digitalizacja zbiorów analogowych

W tej chwili jedynie niewielki ułamek zbiorów europejskich instytucji kulturalnych jest dostępny w formie elektronicznej. Od roku 2005 kraje UE wydają coraz więcej środków na digitalizację, jednak aby osiągnąć realne postępy w tej dziedzinie, potrzebne są jeszcze bardziej intensywne działania.

Dostęp on-line

Zanim materiały trafią do Internetu trzeba uregulować kwestie praw autorskich, na przykład zdecydować, jak postępować z dziełami, których nakład został już wyczerpany, lub tzw. dziełami osieroconymi, czyli takimi, w przypadku których nie można znaleźć właściciela praw autorskich. Jednym z możliwych rozwiązań byłoby umieszczenie on-line wyłącznie materiałów już teraz będących dobrem publicznym, ale to z kolei oznaczałoby wyłączenie z internetowych zbiorów przeważającej części dorobku XX stulecia.
Europeana jest jednym wspólnym punktem dostępu do europejskich zbiorów. Jest przyjazna dla użytkownika i dostępna w kilku wersjach językowych. Aby zapewnić jej sprawne funkcjonowanie, instytucje sektora kultury będą musiały wspólnie rozwiązać szereg kwestii organizacyjnych i technicznych (kompatybilność baz danych, wielojęzyczność).

Konserwacja i archiwizacja zasobów cyfrowych

Podobnie jak książki czy obrazy materiały cyfrowe trzeba również chronić i konserwować. W przeciwnym wypadku grozi nam to, że:

wraz ze starzeniem się sprzętu i oprogramowania komputerowego wykorzystywanego do archiwizacji zasobów odczytywanie plików może stać się niemożliwe,
wraz ze starzeniem się nośników (cykl życia niektórych CD-ROMów to zaledwie 10 lat) możemy stracić cenne materiały
systemy wykorzystywane do archiwizacji zasobów mogą nie podołać ilości nowych i ciągle zmieniających się treści.

W większości krajów UE nie stosuje się wyraźniej polityki w dziedzinie konserwacji zasobów cyfrowych, choć aktualnie kwestia ta wzbudza coraz większe zainteresowanie. W odpowiedzi na zalecenie Komisji w sprawie digitalizacji i konserwacji zasobów cyfrowych z roku 2006 władze krajowe zgodziły się zintensyfikować działania w tej dziedzinie.