Proces refleksji nad chorobami przewlekłymi

Podejście UE do wyzwania, jakim są choroby przewlekłe, wymaga zintegrowanej reakcji skoncentrowanej na czynnikach ryzyka w różnych sektorach i obszarach polityki, oraz na profilaktyce, w połączeniu z wysiłkami na rzecz udoskonalenia systemów zdrowotnych.

Rządy krajowe zebrane w Radzie wezwały kraje UE i Komisję Europejską do:

  • rozpoczęcia procesu refleksji nad chorobami przewlekłymi, w celu ustalenia najlepszych metod reagowania na to wyzwanie oraz zacieśnienia współpracy między krajami UE
  • przeprowadzenia tego procesu w warunkach bliskiego dialogu z właściwymi zainteresowanymi podmiotami, w tym z pacjentami, specjalistami, podmiotami opłacającymi składki zdrowotne i dostawcami usług
  • uwzględnienia systemów e-zdrowia i potencjalnego wkładu innych obszarów polityki, w szczególności w dziedzinie zatrudnienia, niepełnosprawności, edukacji i mieszkalnictwa.

Konkluzje Rady – innowacyjne podejście do chorób przewlekłychpdf (7 grudnia 2010 r.)

Podjęte kroki

W sprawozdaniu okresowym Wybierz wersję językową tego linka English (en) ustalono dwa priorytety działań UE w sprawie chorób przewlekłych:

•profilaktyka i promocja zdrowia
•zarządzania chorobami z naciskiem na zwiększenie roli pacjentów.

Prace przeprowadzone na podstawie tych założeń podsumowano w sprawozdaniu końcowym Wybierz wersję językową tego linka English (en) .

Działania następcze

W ramach programu działań w dziedzinie zdrowia z 2013 r. zainicjowano wspólne działanie z krajami UE, którego przedmiotem są choroby przewlekłe i promowanie zdrowego starzenia się na wszystkich etapach życiapdf.

Wspólne działanie ma stanowić odpowiedź na wyzwanie, jakim jest zwiększone obciążenie systemów zdrowotnych i obywateli w Europie związane z przewlekłymi chorobami i przypadłościami, ze szczególnym naciskiem na przypadki występowania dwóch lub kilku chorób przewlekłych u jednej osoby. Jego głównymi celami są:

  • zidentyfikowanie w całej Europie nowych innowacyjnych działań w mediach społecznych, naukach behawiorystycznych i nowych technologiach, jak również bardziej tradycyjnych działań w sprawie czynników ryzyka
  • zbadanie barier utrudniających upowszechnianie działań profilaktycznych, realizację specjalnych inicjatyw zorientowanych na grupy ryzyka oraz leczenie najważniejszych chorób przewlekłych (przy wykorzystaniu cukrzycy jako przykładu)
  • bardziej szczegółowa analiza metod reagowania na przypadki występowania dwóch lub kilku chorób przewlekłych u jednej osoby oraz inne skomplikowane problemy związane z chorobami przewlekłymi.