UE w świecie

Polityka

Relacje w dziedzinie zdrowia publicznego między UE a krajami nienależącymi do UE i organizacjami międzynarodowymi mają na celu:

  • promowanie zdrowia w UE i poza jej granicami
  • rozwiązanie problemu nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej pomiędzy różnymi krajami i regionami w UE
  • podnoszenie ogólnej świadomości na temat zdrowia, jako element światowej polityki w dziedzinie zdrowia publicznego
  • promowanie wysokiej jakości zasad, norm i przepisów w dziedzinie zdrowia publicznego.

Cele te realizuje się poprzez działania w różnych obszarach i we współpracy ze stronami, których dotyczą.

Rozszerzenie UE 

UE udziela porad w dziedzinie polityki zdrowotnej krajom kandydującym i potencjalnym krajom kandydującym. Ocenia także postępy tych państw w zakresie włączenia unijnych przepisów dotyczących ochrony zdrowia do ich własnego ustawodawstwa. Odpowiednie rozdziały negocjacji akcesyjnych są następujące:

  • Zdrowie publiczne – rozdział 28. dotyczący ochrony zdrowia i konsumentów
  • Produkty farmaceutyczne – rozdział 1. dotyczący swobodnego przepływu towarów.

Kraje przygotowujące się do przystąpienia do UE

Europejska polityka sąsiedztwa

Europejska polityka sąsiedztwa  ma na celu wzmocnienie relacji UE z krajami sąsiadującymi z nią od wschodu i południa. Kwestie zdrowotne omawiane są w ramach negocjacji w sprawie zawarcia układów o stowarzyszeniu z krajami objętymi tą polityką. Podejmowane są również odpowiednie działania w celu zharmonizowania przepisów i budowania potencjału w dziedzinie zdrowia publicznego.

Współpraca z krajami spoza UE

UE zawarła dwustronne umowy o partnerstwie i współpracy z wieloma krajami spoza UE na całym świecie. Umowy te ustalają ogólne ramy dla współpracy w dziedzinie zdrowia publicznego. Mogą one również posłużyć za podstawę dla dwustronnej współpracy między poszczególnymi krajami UE i krajami spoza UE.

Jeżeli potrzebne są negocjacje o bardziej technicznym charakterze, Komisja Europejska (DG ds. Zdrowia i Konsumentów) może zawrzeć porozumienia sektorowe z ministerstwami poszczególnych krajów. Przykłady:

Porozumienie w sprawie zdrowia i bezpieczeństwa żywności UE-Rosja 

Porozumienie w sprawie zdrowia i bezpieczeństwa żywności UE-Chiny 


Współpraca regionalna

Aby promować regionalną współpracę w dziedzinie zdrowia publicznego, UE wspiera tworzenie sieci kontaktów między krajami UE i sąsiadującymi z nimi krajami spoza UE. Są to:

Współpraca z organizacjami międzynarodowymi

Współpraca z organizacjami międzynarodowymi umożliwia opracowywanie, wdrażanie i promowanie unijnego programu w dziedzinie zdrowia publicznego oraz dzielenie się na poziomie globalnym rozwiązaniami i doświadczeniami w tej dziedzinie. Realizowana jest ona głownie z WHO (zwłaszcza z jej przedstawicielstwem regionalnym w Europie) oraz z ONZ i jej wyspecjalizowanymi agencjami.

Ponadto programy międzynarodowe prowadzą także Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób oraz Europejska Agencja Leków .