Langetermijnzorg

Bij langdurige zorg wordt een reeks medische en sociale diensten gecombineerd voor mensen die in hun dagelijks leven hulp nodig hebben wegens chronische aandoeningen of een fysieke of mentale handicap. Deze zorg en steun wordt meestal op zijn minst gedeeltelijk verleend door mantelzorgers, zoals vrienden of familie. Langdurige zorg bevindt zich op het grensvlak tussen gezondheidzorg en sociale zorg, en wordt meestal verleend aan mensen met een fysieke of mentale handicap, kwetsbare ouderen en vooral mensen die hulp nodig hebben in het dagelijks leven. Doordat de verantwoordelijkheden (particulier / familie - openbaar) verschillend verdeeld zijn, de gezondheidszorg en sociale zorg verschillende georganiseerd zijn, en door verschillende definities van wat medische en wat sociale zorg is, zijn er in de EU talloze vormen van langdurige zorg. De organisatie van deze zorg en de rol binnen het zorgstelsel varieert tussen de EU-landen.

In de Europese Unie zijn de EU-landen zelf verantwoordelijk voor de planning, financiering en administratie van de gezondheidszorg en de sociale zekerheid. Alle nationale gezondheidszorgstelsels hebben nu af te rekenen met nieuwe uitdagingen, in het bijzonder door de vergrijzing en de mondigheid van patiënten. Daarom stelt de Unie gezamenlijke moderniseringsinspanningen voor. Om de lidstaten bij te staan in hun hervormingspogingen beveelt de Unie drie langetermijndoelstellingen voor nationale zorgstelsels aan, die parallel moeten worden nagestreefd.
•     Goede toegang tot gezondheidszorg en sociale diensten
•     Betere kwaliteit van de zorg
•     Houdbare financiering van de zorg

Om deze doelstellingen te realiseren moeten alle betrokkenen samenwerken om sterke partnerschappen op te bouwen. Uitwisseling van goede werkwijzen en ervaringen helpt om kennis over nieuw beleid te verspreiden, wederzijds leren te ondersteunen en vooruitgang aan te moedigen.