Funkcjonujące w państwach UE systemy opieki zdrowotnej oraz modele świadczenia usług medycznych różnią się znacznie między sobą. W niektórych krajach publiczne systemy ubezpieczenia społecznego pokrywają wydatki na opiekę zdrowotną wszystkich mieszkańców kraju, natomiast w innych w skład systemów ubezpieczenia społecznego wchodzą również prywatne ubezpieczenia zdrowotne. Znaczna większość pacjentów w UE korzysta z opieki zdrowotnej we własnym kraju i taka sytuacja im odpowiada. Jednak w pewnych okolicznościach pacjenci powinni mieć możliwość skorzystania z opieki zdrowotnej za granicą, np. w przypadku choroby lub obrażeń podczas czasowego pobytu za granicą (wakacje, podróż służbowa, pobyt naukowy itp.), jeżeli specjalistyczna opieka może być zapewniona jedynie w innym kraju lub gdy chory przebywa w obszarze przygranicznym, a najbliższa placówka medyczna znajduje się za granicą.
Państwa członkowskie ponoszą odpowiedzialność za organizację i świadczenie usług zdrowotnych i opieki medycznej. W szczególności są odpowiedzialne za określenie zasad mających zastosowanie do zwrotu kosztów leczenia oraz za zapewnienie obywatelom opieki zdrowotnej. Natomiast UE stara się usprawniać współpracę pomiędzy różnymi krajowymi systemami opieki zdrowotnej, a także ułatwiać dostęp do transgranicznej opieki zdrowotnej. Lepsza współpraca może okazać się korzystna zarówno dla obywateli przemieszczających się w obrębie UE, jak również dla osób, które nie podróżują, i leczą się we własnym kraju.
Powiadomienia o wiadomościach i wydarzeniach publikowanych na portalu Zdrowie-UE generowane są automatycznie na podstawie kryteriów określonych przez Komisję Europejską. Może się zdarzyć, że zostaną błędnie sklasyfikowane.
