Language selector

 
left
  Chemische veiligheid van levensmiddelen - Inleidingslide
right
transtrans
 

Chemische stoffen spelen een belangrijke rol bij de productie en distributie van levensmiddelen. Als additieven verlengen zij bijvoorbeeld de houdbaarheid van de levensmiddelen, en als kleur- en smaakstoffen maken zij levensmiddelen aantrekkelijker. Andere chemicaliën zijn farmacologisch actief en worden daarom gebruikt om ziekten te bestrijden bij landbouwhuisdieren en landbouwgewassen.

Om levensmiddelen hygiënisch en aantrekkelijk te houden, worden ze bewaard in verpakkingen die gemaakt zijn van chemische stoffen, zoals plastic. Deze duidelijke voordelen van het gebruik van chemicaliën bij de productie en distributie van levensmiddelen moeten echter worden afgewogen tegen de mogelijke risico's voor de gezondheid van de consument ten gevolge van bijwerkingen en residu's van deze chemicaliën.

Bovendien zijn een aantal chemicaliën in het milieu aanwezig als verontreinigende stoffen. Deze stoffen zitten ongewild in de grondstoffen die worden gebruikt voor de productie en distributie van levensmiddelen en kunnen vaak niet worden vermeden. De communautaire levensmiddelenwetgeving streeft ernaar het juiste evenwicht te bereiken tussen de risico's en baten van stoffen die ongewild worden gebruikt, en de verontreinigende stoffen te verminderen in overeenstemming met het hoge niveau van consumentenbescherming dat wordt vereist door artikel 152 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.

Om dit hoge niveau van gezondheidsbescherming voor de consument te verwezenlijken, is de communautaire wetgeving onderbouwd door een risicoanalyseprocedure die is gebaseerd op deugdelijk wetenschappelijk advies en rekening houdt met andere factoren, zoals de uitvoerbaarheid van controles. Voor de chemische stoffen in levensmiddelen is de wetgeving onderverdeeld in de volgende gebieden:

  • De wetgeving inzake voedseladditieven is gebaseerd op het principe dat alleen expliciet toegelaten additieven mogen worden gebruikt - vaak in beperkte hoeveelheden - in specifieke levensmiddelen. Voordat ze worden toegelaten door de Commissie, worden de voedseladditieven beoordeeld op hun veiligheid.
  • De bestaande wetgeving inzake smaakstoffen legt limieten vast voor de aanwezigheid van ongewenste verbindingen, terwijl voor de chemisch gedefinieerde smaakstoffen een uitgebreid veiligheidsbeoordelingsprogramma in uitvoering is. Alleen stoffen waarvoor het resultaat van de beoordeling gunstig is, zullen mogen worden gebruikt in levensmiddelen. Hiervoor zal in de toekomst een positieve lijst worden opgesteld.
  • De wetgeving inzake verontreinigende stoffen is gebaseerd op wetenschappelijk advies en op het principe dat de verontreinigingsniveaus zo laag als redelijkerwijze mogelijk is, moeten worden gehouden door goede werkpraktijken te volgen. Er zijn maximumniveaus vastgesteld voor bepaalde verontreinigende stoffen (b.v. mycotoxines, dioxines, zware metalen, nitraten, chloorpropanolen), met het oog op de bescherming van de volksgezondheid.
  • De wetgeving inzake residu's van diergeneesmiddelen die gebruikt worden bij voedselproducerende dieren en residu's van gewasbeschermingsmiddelen (pesticiden) bepaalt dat een wetenschappelijke beoordeling moet worden uitgevoerd voordat de betreffende producten worden toegelaten. Indien nodig worden maximale residulimieten (MRL's) vastgesteld en in sommige gevallen wordt het gebruik van bepaalde stoffen verboden.
  • De wetgeving inzake materialen die in contact komen met levensmiddelen schrijft voor dat deze materialen hun bestanddelen niet op de levensmiddelen mogen overdragen in hoeveelheden die de menselijke gezondheid in gevaar kunnen brengen of die de samenstelling, smaak of structuur van de levensmiddelen kunnen veranderen.

 
lefttranspright

 

  Print  
Public HealthFood SafetyConsumer Affairs
   
   
requires javascript