Language selector

 
left
  Χημική ασφάλεια των τροφίμων - Εισαγωγήslide
right
transtrans
 

Οι χημικές ουσίες διαδραματίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην παραγωγή και τη διανομή των τροφίμων. Ως πρόσθετες ύλες τροφίμων, επιτρέπουν την παράταση της διάρκειας παραμονής των τροφίμων στα ράφια και, ως χρωστικές και αρτυματικές ύλες, βελτιώνουν την ελκυστικότητα των τροφίμων. Άλλες χημικές ουσίες είναι από φαρμακολογική άποψη δραστήριες και συνεπώς χρησιμοποιούνται για να καταπολεμήσουν ασθένειες που προσβάλλουν τα ζώα εκμεταλλεύσεων και τις καλλιέργειες.

Για να διαφυλαχθεί η υγιεινή και η ελκυστικότητα των τροφίμων απαιτείται να διατηρούνται σε περιέκτες που κατασκευάζονται από χημικές ουσίες, όπως τα πλαστικά. Τα εν λόγω σαφή οφέλη από τη χρήση χημικών ουσιών στην παραγωγή και τη διάθεση τροφίμων πρέπει να συνεκτιμώνται σε αντιπαράθεση με τους δυνητικούς κινδύνους για την υγεία των καταναλωτών τροφίμων λόγω των παρενεργειών και των καταλοίπων που προκαλούν οι χημικές αυτές ουσίες.

Επιπλέον, μια σειρά από χημικές ουσίες βρίσκονται στο περιβάλλον ως ρύποι. Οι προσμείξεις αυτές περιέχονται εκ φύσεως στις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή και τη διάθεση τροφίμων και μπορούν συχνά να αποφευχθούν. Η κοινοτική νομοθεσία για τα τρόφιμα αποσκοπεί στην εξασφάλιση της ορθής ισορροπίας μεταξύ των κινδύνων και των οφελών των ουσιών που χρησιμοποιούνται εκ προθέσεως, καθώς και στη μείωση των προσμείξεων, σύμφωνα με το υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών που απαιτείται από το άρθρο 152 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Για να επιτευχθεί το υψηλό αυτό επίπεδο προστασίας της υγείας των καταναλωτών, την κοινοτική νομοθεσία στηρίζει μια διαδικασία ανάλυσης κινδύνου που βασίζεται σε εμπεριστατωμένες επιστημονικές αξιολογήσεις και λαμβάνει υπόψη της και άλλους παράγοντες, όπως η εφικτότητα του ελέγχου. Για τις χημικές ουσίες στα τρόφιμα, η νομοθεσία διαιρείται στους ακόλουθους τομείς:

  • Η νομοθεσία για τα πρόσθετα τροφίμων βασίζεται στην αρχή ότι μόνο τα πρόσθετα που αποτελούν αντικείμενο ρητής έγκρισης μπορούν να χρησιμοποιούνται, συχνά σε περιορισμένες ποσότητες σε συγκεκριμένα τρόφιμα. Πριν εκγκρίνει τα πρόσθετα τροφίμων, η Επιτροπή αξιολογεί την ασφάλειά τους.
  • Η υπάρχουσα νομοθεσία για τα αρτυματικές ύλες θέτει όρια σχετικά με την ύπαρξη ανεπιθύμητων ενώσεων, ενώ για τις χημικά καθορισμένες αρτυματικές ύλες την παρούσα στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη ένα ευρύ πρόγραμμα αξιολόγησης της ασφάλειάς τους. Μόνο οι ύλες για τις οποίες τα πορίσματα της αξιολόγησης αυτής είναι θετικά θα εγκριθούν για να χρησιμοποιούνται σε τρόφιμα μέσω ενός θετικού καταλόγου που θα συνταχθεί στο μέλλον.
  • Η νομοθεσία για τα πρόσθετα βασίζεται στην επιστημονική εμπειρογνωμοσύνη και την αρχή ότι τα επίπεδα των προσθέτων θα πρέπει να είναι τα χαμηλότερα που μπορούν εύλογα να επιτευχθούν βάσει των βέλτιστων πρακτικών εργασίας. Για να προστατευτεί η δημόσια υγεία έχουν οριστεί μέγιστα επίπεδα για ορισμένα πρόσθετα (π.χ. μυκοτοξίνες, διοξίνες, βαρέα μέταλλα, νιτρικά ιόντα, χλωροπροπανόλες.
  • Η νομοθεσία σχετικά με τα κατάλοιπα κτηνιατρικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή τροφίμων και σχετικά με τα κατάλοιπα προϊόντων προστασίας των φυτών (φυτοφάρμακα) προβλέπει τη διενέργεια επιστημονικής αξιολόγησης πριν από την έγκριση των αντίστοιχων προϊόντων. Σε περίπτωση που αυτό είναι απαραίτητο, καθορίζονται ανώτατα όρια καταλοίπων και σε ορισμένες περιπτώσεις απαγορεύεται η χρήση των ουσιών.
  • Η νομοθεσία για τα υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα διαλαμβάνει ότι τα υλικά αυτά δεν θα πρέπει να ελευθερώνουν τα συστατικά τους στα τρόφιμα σε ποσότητες που ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία ή να τροποποιήσουν τη σύνθεση, τη γεύση ή την υφή των τροφίμων.

 
lefttranspright

 

  Print  
Public HealthFood SafetyConsumer Affairs
   
   
requires javascript