Visserij

INSEPARABLE - Eat, Buy and Sell Sustainable FishINSEPARABLE - Eat, Buy and Sell Sustainable FishINSEPARABLE - Eat, Buy and Sell Sustainable FishINSEPARABLE - Eat, Buy and Sell Sustainable Fish

Overheidsuitgaven in de visserij- en aquacultuursector

In de visserij en de aquacultuur gelden voor de mededingingsregels een paar uitzonderingen die het Europees Parlement en de Raad overeenkomstig artikel 42 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) hebben vastgesteld. De overheidsuitgaven in deze sector kunnen ruwweg als volgt worden verdeeld:

1. bijdragen van de EU via het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMZV)

  • het gaat hierbij om cofinanciering door EU en lidstaten op grond van EFMZV-verordening 508/2014 (dus in principe geen staatssteun)

2. staatssteun, d.w.z. andere steun van een EU-land aan visserij- en aquacultuurbedrijven dan de hierboven genoemde EFMZV-cofinanciering

Lees meer over het verschil tussen EFMZV-cofinanciering en staatssteun pdf - 2 MB [2 MB] English (en) .

Regels voor staatssteun

Staatssteun is in principe onverenigbaar met de interne markt, maar er zijn uitzonderingen:

  • de minimis-steun (bedragen die zo klein zijn dat ze geen invloed van betekenis kunnen hebben op de vrije mededinging)
  • sommige subsidies die de concurrentie niet verstoren, en daarom vallen onder de groepsvrijstellingsverordening voor visserij en aquacultuur

In alle overige gevallen moet een EU-land de geplande steunregeling of staatssteun bij de Commissie aanmelden, en mag ze die steun niet verlenen voordat de Commissie heeft verklaard dat die met het Verdrag in overeenstemming is. Zie artikel 2 van Verordening 659/1999 en artikel 2 van Verordening 794/2004.

In de loop van het onderzoek naar de staatssteun mag de Commissie persoonsgegevens verwerken. Lees voor meer informatie de specifieke privacyverklaring pdf - 163 KB [163 KB] English (en) .

Hoe gaat zo'n aanmelding in zijn werk?

Steunmaatregelen moeten elektronisch worden aangemeld door de permanente vertegenwoordiging van de EU in het betrokken EU-land via het SANI-systeem. Voor de aanmelding van staatssteun in de visserij en aquacultuur bestaat een speciaal formulier msw8 - 282 KB [282 KB] български (bg) čeština (cs) dansk (da) Deutsch (de) eesti keel (et) ελληνικά (el) English (en) español (es) français (fr) italiano (it) latviešu valoda (lv) lietuvių kalba (lt) magyar (hu) Malti (mt) polski (pl) português (pt) română (ro) slovenčina (sk) slovenščina (sl) suomi (fi) svenska (sv) .

Wat zijn de gevolgen als een land zijn steunmaatregelen niet aanmeldt?

Als een land een steunregeling invoert of staatssteun verleent zonder deze bij de Commissie te melden of zelfs voordat de Commissie haar goedkeuring heeft gegeven, dan geldt de steun als onwettig (zie artikel 1, onder f) van Verordening 659/1999 ). Bovendien moeten de begunstigden die onwettige steun in beginsel terugbetalen. Zie artikel 14 van de verordening.

Wanneer hoeft steun niet te worden aangemeld?

Bepaalde vormen van staatssteun in de visserij- en aquacultuursector zijn altijd toegestaan en hoeven dus niet op goedkeuring van de Commissie te wachten. Zo is aanmelding niet nodig voor:

1. steun die valt onder de groepsvrijstellingsverordening (Verordening 736/2008 , die niet meer geldig sinds 31 december 2013 en zal worden vervangen door een nieuwe, waarvoor de Commissie vóór eind 2014 plannen op tafel wil leggen)

2. de minimis-steun (Verordening 717/2014; zie hieronder)

Ieder jaar moeten de EU-landen wel een verslag opstellen over alle staatssteun die dat jaar is verleend, inclusief de steun die onder de de-minimis-regeling valt. Dit verslag moet uiterlijk 30 juni elektronisch worden ingediend (zie de artikelen 5 en 6 van Verordening 794/2004; welke gegevens moeten worden verstrekt, staat in bijlage III C van die verordening).

Het Europees Hof van Justitie heeft al eens een land veroordeeld omdat het deze verslagen niet op tijd had ingediend (zie het arrest van 12 januari 2006 – Commissie v Luxemburg (Zaak C-69/05)).

Regels voor de minimis-steun in de visserij en aquacultuur

Overheidssteun die binnen een zekere periode onder een bepaald maximumbedrag blijft, wordt geacht niet aan alle criteria van artikel 107, lid 1, VWEU te voldoen. Dit is de zogenaamde de minimis-steun. In Verordening 717/2014 (ter vervanging van Verordening 875/2007) is dat maximum vastgelegd op 30.000 euro per begunstigde over een periode van 3 jaar. Bovendien moet ieder EU-land met alle steun aan visserij en aquacultuurbedrijven samen onder het maximumbedrag blijven dat in de bijlage bij de de minimis-verordening is vastgelegd. Het totaal aan de minimis-steun aan alle ondernemingen in de visserij- en aquacultuursector over een periode van drie jaar mag niet meer bedragen dan 2,5% van de jaarlijkse omzet aan vangsten, verwerking en aquacultuur van dat land.

De minimis-steun:

a. moet transparant worden beheerd
b. mag niet worden gebruikt voor de aankoop van vissersvaartuigen, voor de modernisering of vervanging van de hoofd- of hulpmotor van vissersvaartuigen, voor maatregelen die de vangstcapaciteit van een vaartuig verhogen, voor apparatuur om vis op te sporen of voor andere maatregelen die niet in aanmerking komen voor EFMZV-steun
c. mag per periode van drie boekjaren niet meer bedragen dan 30.000 euro

Dit zijn slechts enkele van de geldende voorwaarden.

De EU-landen moeten zorgen voor voldoende controles om deze voorwaarden te handhaven.

Belangrijke juridische referenties