Αναζήτηση
    Ελεύθερο κείμενο
Σχετικά κείμενα
Ειδήσεις
Since 14 September 2014, eight shark and ray species have received extra protection from unsustainable trade. They have been listed under the Convention on International Trade in Endangered Species (CITES) and now have to be accompanied by export or import permits issued by EU countries when they enter or leave the EU market.
On 26 September, the European Commission organises a seminar where scientists and experts will discuss the state of European fish stocks and the economics of fishing fleets around the EU.
Interested candidates are invited to send an application to the Commission by 15 December 2014.

Δημόσιες δαπάνες στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας

Ο τομέας της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας διέπεται από τους κανόνες περί ανταγωνισμού μόνο στο βαθμό που ορίζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 42 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Οι δημόσιες δαπάνες μπορούν συνεπώς να χωριστούν στις ακόλουθες κατηγορίες:

1. ενισχύσεις από το χρηματοδοτικό μέσο της ΕΕ: δηλαδή το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ)

2. κρατικές ενισχύσεις, δηλαδή ενισχύσεις που χορηγούν οι χώρες της ΕΕ στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, άλλες από τις ενισχύσεις που χρηματοδοτούνται από το ΕΤΘΑ και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 42 της ΣΛΕΕ.

Περισσότερες πληροφορίες για τη διάκριση μεταξύ των δύο αυτών κατηγοριών. pdf - 2 MB [2 MB] English (en)

Κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας

Οι κρατικές ενισχύσεις είναι καταρχήν ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, εκτός από ειδικές περιπτώσεις, όπως:

  • ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (δηλαδή ποσά που είναι τόσο μικρά ώστε να είναι απίθανο να επηρεάζουν σημαντικά τον ανταγωνισμό)·
  • ορισμένα είδη επιδοτήσεων που εμπίπτουν στον κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια, τα οποία θεωρείται ότι δεν στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό.

Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή οποιοδήποτε καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που επιθυμούν να θεσπίσουν ή οποιαδήποτε κρατική ενίσχυση που πρόκειται να χορηγήσουν. Επίσης, δεν μπορούν να θέσουν σε εφαρμογή το καθεστώς ενισχύσεων ή να χορηγήσουν την ενίσχυση μέχρις ότου αποφανθεί η Επιτροπή σχετικά με τη συμβατότητά τους με τη Συνθήκη. (Βλ. άρθρο 2 του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου και το άρθρο 2 του κανονισμού 794/2004 της Επιτροπής).

Στο πλαίσιο της εξέτασης υποθέσεων κρατικών ενισχύσεων, η Επιτροπή μπορεί να επεξεργάζεται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Για περισσότερες πληροφορίες βλ. την ειδική δήλωση περί απορρήτου pdf - 163 KB [163 KB] English (en) .

Πώς γίνεται η κοινοποίηση;

Η κοινοποίηση πρέπει να γίνεται ηλεκτρονικά (ηλεκτρονικό σύστημα SANI), μέσω της Μόνιμης Αντιπροσωπείας του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους στην ΕΕ. Για την κοινοποίηση ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, πρέπει να χρησιμοποιείται το ειδικό υπόδειγμα. msw8 - 282 KB [282 KB] български (bg) čeština (cs) dansk (da) Deutsch (de) eesti keel (et) English (en) español (es) français (fr) italiano (it) latviešu valoda (lv) lietuvių kalba (lt) magyar (hu) Malti (mt) Nederlands (nl) polski (pl) português (pt) română (ro) slovenčina (sk) slovenščina (sl) suomi (fi) svenska (sv)

Ποιες είναι οι συνέπειες εάν ένα κράτος μέλος παραλείψει την κοινοποίηση;

Αν ένα κράτος μέλος θεσπίσει καθεστώς κρατικών ενισχύσεων ή χορηγήσει μεμονωμένη ενίσχυση χωρίς να τα κοινοποιήσει στην Επιτροπή ή χωρίς να λάβει την έγκρισή της γι΄αυτά, η κρατική ενίσχυση ή το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων θα θεωρηθούν παράνομα (βλ. άρθρο 1, στοιχείο (στ) του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου ). Επιπλέον, οι αποδέκτες παράνομης ενίσχυσης θα κληθούν, κατ΄αρχήν, να την επιστρέψουν. (Βλ. άρθρο 14 του ίδιου κανονισμού).

Πότε δεν είναι αναγκαία η κοινοποίηση;

Ορισμένα είδη κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας θεωρούνται συμβατά με την κοινή αγορά και, κατά συνέπεια, μπορούν να χορηγηθούν χωρίς να χρειάζεται προηγούμενη έγκριση της Επιτροπής . Δεν απαιτείται κοινοποίηση στις ακόλουθες περιπτώσεις:

1. ενισχύσεις που καλύπτονται από κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία (κανονισμός 736/2008 της Επιτροπής - ο κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία στον τομέα της αλιείας έληξε στις 31.12.2013 και ο επόμενος κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας προγραμματίζεται να εγκριθεί από την Επιτροπή έως το τέλος του 2014)

2. ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (κανονισμός 717/2014 της Επιτροπής· βλ. κατωτέρω).

Τα κράτη μέλη οφείλουν, ωστόσο, να καταρτίζουν κάθε χρόνο έκθεση για το σύνολο των κρατικών ενισχύσεων που χορήγησαν κατά τη διάρκεια του έτους, συμπεριλαμβανομένων όσων εμπίπτουν στους κανόνες για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Η έκθεση αυτή πρέπει να υποβάλλεται σε ηλεκτρονική μορφή έως τις 30 Ιουνίου (βλ. άρθρα 5 και 6 του κανονισμού 794/2004 της Επιτροπής· οι πληροφορίες που θα πρέπει να περιέχει η έκθεση ορίζονται στο παράρτημα III Γ του ίδιου κανονισμού).

Το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση για μια υπόθεση στην οποία ένα κράτος μέλος παρέλειψε να υποβάλει εμπρόθεσμα τις ετήσιες εκθέσεις του (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Ιανουαρίου 2006 – Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου (Υπόθεση C-69/05)).

Κανόνες για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας

Οι κρατικές ενισχύσεις που δεν υπερβαίνουν ένα ορισμένο ανώτατο όριο κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης χρονικής περιόδου θεωρούνται ότι δεν πληρούν όλα τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 107, παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Αυτές είναι οι λεγόμενες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Ο κανονισμός 717/2014 της Επιτροπής (για την αντικατάσταση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 875/2007 της Επιτροπής) καθορίζει σε 30.000 ευρώ το ανώτατο όριο ανά δικαιούχο κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε περιόδου τριών ετών. Επιπλέον, κάθε κράτος μέλος πρέπει να τηρεί το ανώτατο συνολικό ποσό που καθορίζεται στο παράρτημα του κανονισμού για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (το λεγόμενο εθνικό ανώτατο όριο) όταν χορηγεί ενισχύσεις σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας. Οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που χορηγούνται σε όλες τις επιχειρήσεις στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας κατά τη διάρκεια τριετούς περιόδου δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 2,5 % του ετήσιου κύκλου εργασιών των δραστηριοτήτων αλίευσης, μεταποίησης και υδατοκαλλιέργειας ανά κράτος μέλος.

Ειδικότερα, οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας:

α. πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαφανούς διαχείρισης·
β. δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αγορά αλιευτικών σκαφών, τον εκσυγχρονισμό ή την αντικατάσταση των κύριων ή βοηθητικών μηχανών των αλιευτικών σκαφών, για δράσεις που αυξάνουν την αλιευτική ικανότητα του σκάφους ή για εξοπλισμό που αυξάνει την ικανότητα του σκάφους να εντοπίζει αλιεύματα, ή για άλλες μη επιλέξιμες δράσεις βάσει του κανονισμού για το ΕΤΘΑ·
γ. δεν μπορούν να υπερβαίνουν το ανώτατο όριο των 30.000 ευρώ για οποιαδήποτε περίοδο τριών οικονομικών ετών.

O κατάλογος των προϋποθέσεων δεν είναι πλήρης.

Τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν μέτρα για τον έλεγχο της τήρησης των κανόνων.

Σημαντικά νομικά έγγραφα αναφοράς στον τομέα