Onafscheidelijk

Gekweekt in de EU - Vragen en antwoorden

Gekweekt in de EU - Vragen en antwoorden

Waarom zouden we eigenlijk vis kweken?

Vis is erg gezond, maar er leeft niet voldoende in het wild om aan de vraag te voldoen. Duurzame visserij gaat hand in hand met visteelt. Alleen samen kunnen ze voldoende vis produceren om te voorzien in de behoeften van de groeiende wereldbevolking, zonder daarbij de toekomst op lange termijn van de wilde visbestanden in gevaar te brengen.
68 % van de vis, schaal- en schelpdieren die we in de EU eten, wordt ingevoerd. Een aanzienlijk deel daarvan komt van viskwekerijen.  Amper 10% van onze consumptie wordt gekweekt in de EU. Meer gekweekte vis op ons bord betekent minder druk op wilde visbestanden, minder afhankelijkheid van invoer, en meer banen en groei in onze lokale economieën.

Welke soorten worden gekweekt in de EU?

Ongeveer 50% van de productie bestaat uit schelpdieren, vooral mosselen en oesters. Zeevis, zoals zalm, zeebaars en zeebrasem, is goed voor  ongeveer 27% van de productie en zoetwatervis, zoals forel en karper, voor 23%.
Er worden nog allerlei andere soorten gekweekt in de EU: venusschelpen, sint-jakobsschelpen, kreeft, tilapia, steur (voor kaviaar) en zelfs sterk beviste wilde soorten, zoals tarbot, kabeljauw en tong. Ook de productie van wier komt op gang. 
Meer op:

http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/aquaculture/species/index_nl.htm

Hoe wordt vis gekweekt?

Schelpdieren zoals mosselen en oesters worden gekweekt op touwen, palen of banken. Ze hebben schoon water nodig om daaruit voedingsstoffen te kunnen filteren. Zeevis, zoals zalm en zeebaars, wordt gekweekt in grote netkooien op zee. Zoetwatervis, zoals forel, wordt gewoonlijk gekweekt in een reeks bassins waar rivierwater doorheen stroomt. Andere zoetwatervissen, zoals karpers, worden gekweekt in grote meren en vijvers.
Meer op:

http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/aquaculture/aquaculture_methods/index_nl.htm

Is het waar dat aquacultuur schadelijk is voor het milieu?

Net als bij elke andere menselijke activiteit is een duurzame en verantwoordelijke aanpak nodig. Alle voedselproducenten, dus ook viskwekers, zijn gebonden aan milieu- en gezondheidsnormen. In de EU zijn die strenger en doeltreffender dan waar ook ter wereld. Maar viskwekers moeten ook een bredere, proactieve rol spelen bij de bescherming van het milieu: zo kunnen kweekvijvers bijdragen tot het behoud van belangrijke natuurlijke landschappen en habitats voor wilde vogels en andere bedreigde soorten.
Schelpdieren helpen kustwateren schoon te houden want ze absorberen voedingsstoffen die anders de kwaliteit van het water kunnen aantasten. Duurzaamheid is ook commercieel gezien een voordeel en viskwekers nemen daarom het voortouw bij de bescherming van het milieu.

Is gekweekte vis echt zo gezond als in het wild levende vis?

De EU heeft strenge regels, onder meer  voor het maximumgehalte van verontreinigende stoffen, om ervoor te zorgen dat ons voedsel veilig is. Die grenswaarden zijn dezelfde voor gekweekte en wilde vis, en een strikt systeem van officiële controles waarborgt dat alleen gezond voedsel op tafel komt, ongeacht of dat afkomstig is uit de EU of niet.

Er is meer dan 1 kg in het wild levende vis nodig voor de productie van 1 kg gekweekte zalm. Heeft het wel zin om gekweekte vis te voeden met in het wild gevangen vis?

Het feit dat vleesetende vis zoals zalm gevoed moet worden met wilde vis, is uiteraard een probleem voor duurzame aquacultuur. Door naar alternatieven  te zoeken en het rendement te verhogen daalt de hoeveelheid gebruikte wilde vis per kilo gekweekte vis voortdurend. Naast overwegingen van duurzaamheid, is er ook een duidelijke economische stimulans om het gebruik van wilde vis te verminderen, want dit is een van de belangrijkste kostenfactoren. De Commissie wil de sector ondersteunen om deze situatie verder te verbeteren.
We mogen wel niet vergeten dat de helft van de aquacultuurproductie in de EU afkomstig is van schelpdieren, die geen aanvullend voer nodig hebben. En er worden ook niet-carnivore vissoorten, zoals karper, gekweekt.

Wat doet de EU om de aquacultuur te ondersteunen?

De EU heeft haar visserijbeleid onlangs hervormd en zal voortaan bij voorkeur steun verlenen aan de aquacultuursector. In recente richtsnoeren worden de prioriteiten en doelstellingen voor de Europese viskwekerij opgesomd. Het gaat daarbij vooral om:

  • kwaliteits-, gezondheids- en milieunormen
  • betere toegang tot ruimte en water
  • minder administratieve lasten
  • concurrentievermogen

De EU zal financiële steun verlenen (via het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij) om ervoor te zorgen dat viskwekers zoveel mogelijk kans hebben op succes. De EU zal ook investeren in onderzoek naar de wisselwerkingen met het milieu, naar de gezondheid en voedingswaarde van gekweekte vis en naar voortplanting en kweek. Dit zijn belangrijke elementen voor de duurzame ontwikkeling van de Europese aquacultuur.