Rybołówstwo

INSEPARABLE - Eat, Buy and Sell Sustainable FishINSEPARABLE - Eat, Buy and Sell Sustainable FishINSEPARABLE - Eat, Buy and Sell Sustainable FishINSEPARABLE - Eat, Buy and Sell Sustainable Fish

Szukaj
Więcej informacji
Aktualności
Maria Damanaki, European Commissioner for Maritime Affairs and Fisheries, and Jacob Vestergaard, Fisheries Minister of the Faroe Islands, met in Athens on 29 August. The discussions were held in a friendly and constructive atmosphere and followed Commissioner Damanaki’s visit to the Faroe Islands in December last.
The ten Member States that declared having exceeded their fishing quotas in 2013 will face reduced fishing quotas for those stocks in 2014. The European Commission announces these deductions on a yearly basis to immediately address the damage done to the stocks overfished in the previous year and ensure a sustainable use by Member States of common fishery resources. Compared to last year, the number of deductions made went down by 22%.

Opinie naukowe dotyczące zarządzania rybołówstwem

Zarządzanie zasobami ryb

Jedna z zasad formułowania dobrej polityki, określonych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), polega na definiowaniu środków zarządzania na podstawie najlepszego dostępnego doradztwa naukowego. Takie środki obejmują ustalanie uprawnień do połowów oraz monitorowanie ich skuteczności w realizacji celów i założeń polityki.

Przy proponowaniu nowych przepisów i rozporządzeń dotyczących rybołówstwa Komisja Europejska zasięga porad naukowych od kilku organów. Informacje i liczby zgromadzone przez państwa UE w ramach gromadzenia danych stanowią podstawę pracy tych organów. Komisja pomaga w uzupełnianiu tymczasowych braków w wiedzy poprzez finansowanie zaproszeń do składania ofert i zaproszeń do składania wniosków, umożliwiając tym samym prowadzenie badań English (en) , które przyczyniają się do ustanowienia doradztwa naukowego. Długoterminowe projekty badawcze dotyczące zarządzania rybołówstwem są wspierane w ramach inicjatywy „Horyzont 2020”.

Naukowe organy doradcze

Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa English (en) (STECF) został ustanowiony w 1993 r. w celu doradzania Komisji w zakresie zarządzania rybołówstwem. Komitet ten nie jest organem stałym, lecz składa się z grupy ekspertów, którzy angażują się w jego prace albo tymczasowo jako członkowie, albo w zależności od potrzeb jako eksperci pracujący w grupach roboczych. Komisja wyznacza członków STECF-u na podstawie ich specjalistycznej wiedzy w dziedzinie biologii i ekologii morskiej, rybołówstwa, technologii narzędzi połowowych, akwakultury oraz ekonomiki rybołówstwa. STECF składa sprawozdania bezpośrednio Komisji.

Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) jest organem międzyrządowym, który został założony w 1902 r. w celu prowadzenia i koordynowania badań naukowych w zakresie ekosystemów morskich północnego Atlantyku. ICES doradza wielu rządom i regionalnym organizacjom ds. zarządzania rybołówstwem, w tym UE. Na swojej stronie internetowej publikuje również popularny poradnik z podziałem na gatunki ryb i regiony.

Naukowy Komitet Doradczy (SAC) Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) jest regionalną organizacją ds. zarządzania rybołówstwem utworzoną w 1952 r., której struktura i mandat zostały odnowione w 2004 r.   Doradztwo tego komitetu stanowi podstawę dla wiążących zaleceń przyjętych przez GFCM dotyczących zarządzania rybołówstwem oraz ochrony zasobów morskich na obszarze, za który odpowiada, tj. obejmującym Morze Śródziemne, Morze Czarne i wody połączone z tymi akwenami.

Jeśli chodzi o działalność połowową zewnętrznej floty rybackiej UE, a w szczególności jej floty dalekomorskiej, Komisja Europejska polega również na doradztwie naukowym i zaleceniach dotyczących zarządzania wydawanych przez komitety naukowe regionalnych organizacji ds. rybołówstwa i regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem w odniesieniu do tuńczyka lub małych gatunków żyjących na małych i średnich głębokościach (gatunki pelagiczne), na dnie morskim lub nieznacznie powyżej dna morskiego (gatunki bentosowe) lub nieznacznie powyżej warstwy bentosowej (gatunki denne).

W ramach podpisanych przez UE umów o partnerstwie w sprawie połowów z krajami przybrzeżnymi spoza UE Komisja Europejska stara się promować współpracę naukową między UE i społecznościami naukowymi spoza UE oraz może ustanawiać wspólne komitety naukowe lub organizować doraźne wspólne zebrania naukowe. Komitety te mogą udzielać porad naukowych oraz przekazywać zalecenia dotyczące zarządzania wspólnym komisjom działającym w ramach umowy o partnerstwie w sprawie połowów. Wspólne komisje składają się z takiej samej liczby przedstawicieli krajów przybrzeżnych w UE i spoza UE, którzy współpracują na równych prawach.

Wspólne Centrum Badawcze Komisji uzupełnia pracę organów doradczych poprzez wspieranie koordynacji Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa i zarządzania nim, a także wdrażania przepisów dotyczących gromadzenia danych. Ponadto prowadzi badania w zakresie zarządzania rybołówstwem, które mają istotne znaczenie dla realizacji wspólnej polityki rybołówstwa.