AA+A++Wersja do drukuMapa stronyRSSRSS

Realizacja założeń − europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej

Wszystkie państwa członkowskie zobowiązały się do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020” i przełożyły je na cele strategii krajowych. Odpowiedni wpływ na wzrost gospodarczy można jednak osiągnąć jedynie poprzez skoordynowane i ukierunkowane działania wszystkich krajów.

Dlatego też Komisja Europejska ustanowiła roczny cykl koordynacji polityki gospodarczej zwany semestrem europejskim. Co roku Komisja dokonuje gruntownej analizy programów reform budżetowych, makroekonomicznych i strukturalnych przedstawionych przez poszczególne państwa członkowskie i wydaje im zalecenia na kolejne 12-18 miesięcy.

Semestr europejski rozpoczyna się wraz z przyjęciem przez Komisję rocznej analizy wzrostu gospodarczego (zazwyczaj pod koniec roku). Dokument ten określa priorytety UE, których celem jest pobudzenie wzrostu gospodarczego i zwiększenie zatrudnienia. Jednocześnie w związku z procedurą dotyczącą zakłóceń równowagi makroekonomicznej English (en) Komisja publikuje sprawozdanie przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania. Na podstawie tabeli wskaźników w sprawozdaniu tym określa się państwa członkowskie, w przypadku których konieczne są dalsze szczegółowe analizy, mające na celu wykrycie potencjalnych zakłóceń równowagi i określenie ich charakteru.

W oparciu o doświadczenia z pierwszych lat wdrażania semestru europejskiego, analiza wzrostu gospodarczego na rok 2015 zawiera propozycje uproszczenia tego procesu, którego najważniejsze etapy są opisano poniżej:

W październiku państwa członkowskie przedstawiają projekty planów budżetowych na kolejny rok. W listopadzie Komisja wydaje opinię Deutsch (de) English (en) français (fr) na temat każdego z nich. Komisja ocenia, czy projekty planów budżetowych są zgodne z wymogami paktu stabilności i wzrostu.

W lutym Komisja publikuje po jednej ocenie gospodarczej na każde państwo członkowskie. Analizuje w niej sytuację gospodarczą tego państwa, jego projekty reform oraz – jeżeli uznaje to za istotne na podstawie sprawozdania przedkładanego w ramach mechanizmu ostrzegania – prawdopodobieństwo zakłóceń równowagi ekonomicznej.

W marcu, podczas wiosennego posiedzenia Rady Europejskiej jej członkowie zapoznają się z ogólną sytuacją makroekonomiczną i z postępami w realizacji celów strategii „Europa 2020” oraz formułują ogólne wskazówki dotyczące reform podatkowych, makroekonomicznych i strukturalnych.

W kwietniu państwa członkowskie przedstawiają swoje plany dotyczące należytego zarządzania finansami publicznymi (w ramach programów stabilności lub konwergencji) oraz plany reform i działań, które zamierzają przeprowadzić w celu uzyskania inteligentnego i trwałego wzrostu gospodarczego m.in. w dziedzinie zatrudnienia, edukacji, badań naukowych, innowacji, energii i włączenia społecznego (krajowe programy reform).

W maju Komisja proponuje zalecenia dla poszczególnych krajów English (en) Unii Europejskiej. Zawierają one dostosowane do sytuacji państw członkowskich zalecenia na najbliższe 12-18 miesięcy w dziedzinach uznawanych za priorytetowe. Następnie zalecenia te omawia Rada, a zatwierdza je Rada Europejska. Państwa członkowskie otrzymują zatem wytyczne polityczne, jeszcze zanim przystąpią do zatwierdzenia ostatecznego projektu budżetu na kolejny rok.

Pod koniec czerwca lub na początku lipca Rada oficjalnie przyjmuje zalecenia skierowane do państw członkowskich.

Jeżeli w określonym terminie państwa członkowskie nie dostosują się do tych zaleceń, wydane mogą zostać ostrzeżenia. W razie nadmiernej nierównowagi makroekonomicznej i budżetowej wykonanie zaleceń można egzekwować także za pomocą zachęt i sankcji.

Aby można było zrealizować strategie polityczne oraz wywołać efekt szerokiego zaangażowania, utrzymuje się ścisłą współpracę z Parlamentem Europejskim i organami doradczymi UE (Komitetem Regionów i Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym), a także z państwami członkowskimi. W ramach tej współpracy organizuje się wyjazdy w celach informacyjnych i spotkania przedstawicieli władz krajowych z Komisją. W działania w pełni włączone są także parlamenty narodowe, partnerzy społeczni, regiony i inne zainteresowane podmioty.

 

Powiązane dokumenty

  • Zarządzanie gospodarcze w UE – jak ono funkcjonuje? Wersja w j. angielskim

Początek strony