AA+A++Wersja do drukuMapa stronyRSSRSS

Przewodniczący Barroso proponuje unię bankową

W czerwcu 2012 r. podczas szczytu Rady Europejskiej szefowie państw i rządów oraz Komisja Europejska omówią unijną strategię na rzecz wzrostu gospodarczego, która obejmuje najpilniejsze środki służące ożywieniu gospodarczemu oraz długoterminową wizję wzmocnienia Unii Europejskiej.

W przemówieniu wygłoszonym w Parlamencie Europejskim przewodniczący KE José Manuel Barroso podsumowuje główne elementy reakcji UE na kryzys i jej działania na rzecz wzrostu gospodarczego w przyszłości.

Wzrost gospodarczy

Stanowisko Komisji Europejskiej przed czerwcowym spotkaniem Rady Europejskiej jest jasne: wzrost gospodarczy można osiągnąć tylko przez połączenie stabilnych finansów publicznych, gruntownych reform strukturalnych i inwestycji służących konkretnym celom.

Rada Europejska powinna osiągnąć porozumienie w sprawie inicjatywy na rzecz wzrostu, opartej na trzech następujących elementach:

  1. ukierunkowanie funduszy strukturalnych na wzrost i konkurencyjność
  2. wsparcie inwestycji na poziomie europejskim poprzez zwiększenie zdolności kredytowej EBI i wprowadzenie inicjatywy w zakresie obligacji projektowych
  3. wykorzystanie w pełni potencjału jednolitego rynku.

Lepsze zarządzanie gospodarcze

Przyjęty 30 maja drugi zestaw zaleceń dla poszczególnych krajów jest przykładem tego, jak w praktyce wygląda tzw. europejski semestr.

Polega on na kontroli sytuacji budżetowej i gospodarczej w każdym z 27 państw członkowskich. W zależności od wyników kontroli zalecane są środki zaradcze uwzględniające zidentyfikowane czynniki ryzyka i zakłócenia równowagi.

Komisja wzywa Radę Europejską do wyraźnego poparcia zaleceń dla poszczególnych krajów, aby oddalić pokusę ich zbagatelizowania.

Budżet UE

Jeżeli wszyscy są zgodni co do tego, że reformom strukturalnym muszą towarzyszyć ukierunkowane inwestycje publiczne, to musi to znaleźć odzwierciedlenie w budżecie Unii Europejskiej.

Sprawne przyjęcie wieloletnich ram finansowych stanowiłoby bezpośredni sygnał, że Europa jest gotowa do inwestowania w przyszłość i że poważnie traktuje wzrost gospodarczy.

Budżet Unii Europejskiej NIE jest budżetem dla „Brukseli” albo dla unijnych struktur czy instytucji. Są to pieniądze przeznaczone dla europejskich regionów, miast, studentów, naukowców, MŚP itp.

Konsolidacja unii gospodarczej i walutowej

Unia bankowa

W chwili obecnej istnieje nowy bodziec do pogłębiania integracji w strefie euro oraz w całej Unii Europejskiej.

Integracja finansowa jest obszarem, w którym nawet bez wprowadzania zmian do traktatów szybko można by zrobić duże postępy przynoszące ogromne korzyści obywatelom i inwestorom – zarówno pod względem ochrony, jak i zaufania na rynku.

W związku z tym stworzenie unii bankowej wydaje się oczywistym priorytetem.

Przewodniczący Barroso uważa za istotne podjęcie dwóch działań:

  1. przyspieszenie przyjęcia przedłożonych już propozycji ustawodawczych, np. w sprawie jednolitego zbioru przepisów i w sprawie uporządkowanej likwidacji banków
  2. osiągnięcie porozumienia w sprawie najważniejszych propozycji, które Komisja opracuje do jesieni, dotyczących m.in. bardziej zintegrowanego nadzoru bankowego i wspólnego systemu gwarantowania depozytów.

Podsumowanie działań bieżących i planowanych w najbliższej przyszłości

Unia fiskalna

Odniesienie pełnych korzyści z pogłębienia unii gospodarczej i walutowej oraz z utworzenia unii bankowej jest możliwe tylko dzięki rozwijaniu unii fiskalnej.

Co trzeba zrobić?

  1. skutecznie koordynować polityki budżetowe i gospodarcze za pomocą europejskiego semestru, a zwłaszcza szybko przyjąć zaproponowany „dwupak”, obejmujący dwa rozporządzenia.
  2. udoskonalić mechanizmy zabezpieczeń fiansowych – EFSM, EFSF English i jego następcę ESM (europejski mechanizm stabilności).

Trzeba będzie rozpocząć poważną dyskusję o wspólnej emisji długu publicznego i wzajemnej odpowiedzialności za niego w formie obligacji stabilnościowych (zob. zielona księga Komisji English)

Unia polityczna

Pogłębiona integracja gospodarcza i walutowa wymaga zwiększenia wymogów w zakresie odpowiedzialności i odpowiedniej legitymacji. Decyzje o historycznym znaczeniu muszą zostać opracowane, a następnie poddane debacie z udziałem obywateli.