Dyrektywa europejska wyznacza cele, jakie mają osiągnąć państwa członkowskie, lecz pozostawia im wybór środków służących do osiągnięcia tych celów. Może być skierowana do jednego, do kilku lub do wszystkich państw członkowskich. Aby zasady określone w dyrektywie mogły wywołać skutki na poziomie obywatela, prawodawca krajowy musi przyjąć akt dokonujący jej transpozycji do prawa krajowego, który dostosowuje prawo krajowe pod względem wymogów określonych w dyrektywie.

Dyrektywa przewiduje określony termin transpozycji do prawa krajowego. Państwa członkowskie mają jednak pewien margines swobody w zakresie transpozycji uwzględniający specyfikę krajową. Transpozycja musi nastąpić w terminie ustalonym w dyrektywie.

Dyrektywy stosuje się w celu zbliżenia przepisów krajowych, w szczególności w odniesieniu do jednolitego rynku (np. normy związane z bezpieczeństwem produktów).