Een Europese richtlijn stelt doelstellingen vast die de EU-landen moeten bereiken, maar laat hen de keuze van de middelen. Richtlijnen kunnen tot één, meerdere of alle EU-landen gericht zijn. De beginselen uit de richtlijn hebben voor de burgers pas gevolgen nadat de nationale wetgever zijn wetgeving heeft aangepast.

Elke richtlijn vermeldt een termijn waarbinnen de omzetting in nationaal recht moet gebeuren. Deze termijn geeft de lidstaten de nodige tijd om de nationale omstandigheden in aanmerking te nemen.

Richtlijnen worden gebruikt om de nationale wetgeving te harmoniseren, met name voor de verwezenlijking van de interne markt (bijvoorbeeld voor het vaststellen van normen voor productveiligheid).