Διαδρομή πλοήγησης

Ποιος επηρεάζεται;

Ο κανονισμός διαχωρίζει όσους πραγματοποιούν συναλλαγές ξυλείας και προϊόντων ξυλείας σε δύο κατηγορίες: φορείς εκμετάλλευσης και εμπόρους. Οι φορείς εκμετάλλευσης –εκείνοι που διαθέτουν ξυλεία και προϊόντα ξυλείας για πρώτη φορά στην αγορά της ΕΕ– επωμίζονται το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης, ενώ οι έμποροι –εκείνοι που πραγματοποιούν συναλλαγές ξυλείας ή προϊόντων ξυλείας τα οποία διατίθενται ήδη στην αγορά– υποχρεούνται απλώς να τηρούν αρχεία των προμηθευτών και των πελατών τους.

Ελέγξτε τις υποχρεώσεις σας:

Φορείς εκμετάλλευσης

Εσείς διαθέτετε πρώτοι ξυλεία και προϊόντα ξυλείας στην αγορά της ΕΕ.

Η δική σας ευθύνη

Πρέπει να επιδεικνύετε τη «δέουσα επιμέλεια» κατά τη διάθεση ξυλείας στην αγορά της ΕΕ. Σε εσάς εναπόκειται να ελαχιστοποιείτε τις πιθανότητες το ξύλο να προέρχεται ή να παράγεται από παράνομα υλοτομημένες πηγές. Αυτό σημαίνει ότι οφείλετε να εφαρμόζετε ένα σύστημα διαχείρισης κινδύνου που αποκαλείται σύστημα δέουσας επιμέλειας και στηρίζεται στα εξής:

Πληροφορίες: Ο φορέας εκμετάλλευσης πρέπει να διαθέτει πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με την ξυλεία και τα προϊόντα ξυλείας, τη χώρα υλοτόμησης (και, εφόσον απαιτείται, την επιμέρους εθνική περιφέρεια και την άδεια υλοτομίας), το είδος, την ποσότητα, τον προμηθευτή και στοιχεία που αφορούν τη συμμόρφωση με την εθνική νομοθεσία.

Αξιολόγηση κινδύνου: Ο φορέας εκμετάλλευσης οφείλει να αξιολογεί τον κίνδυνο ύπαρξης παράνομης ξυλείας στην αλυσίδα εφοδιασμού του, βάσει των στοιχείων που προσδιορίστηκαν παραπάνω και λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια που καθορίζει ο EUTR.

Μετριασμός του κινδύνου: Όταν η αξιολόγηση αποκαλύπτει έναν μη αμελητέο κίνδυνο ύπαρξης παράνομης ξυλείας στην αλυσίδα εφοδιασμού, ο εν λόγω κίνδυνος μπορεί να μετριάζεται με περαιτέρω μέτρα, όπως η απαίτηση συμπληρωματικών πληροφοριών και επαλήθευσης από τον προμηθευτή.

Για περισσότερα σχετικά με τη δέουσα επιμέλεια, βλ. « Πώς εφαρμόζεται; »

Έμποροι

Εσείς πραγματοποιείτε –για εμπορικούς σκοπούς– αγοραπωλησίες ξυλείας ή προϊόντων ξυλείας τα οποία διατίθενται ήδη στην αγορά της ΕΕ.

Η δική σας ευθύνη

Πρέπει να διατηρείτε στοιχεία των προμηθευτών και των πελατών σας, προκειμένου να διευκολύνεται όσο το δυνατόν περισσότερο η ιχνηλασιμότητα του ξύλου που διαχειρίζεστε.

Οφείλετε να διατηρείτε αυτά τα στοιχεία για μια περίοδο πέντε ετών.

Αυτά τα στοιχεία απαιτούνται μόνο για την περίοδο μέχρι την τελευταία πώληση από επιχείρηση σε επιχείρηση. Δεν απαιτούνται πληροφορίες σχετικά με τις πωλήσεις στους τελικούς καταναλωτές.

Πώς μπορούν οι φορείς εκμετάλλευσης να επιδεικνύουν τη δέουσα επιμέλεια;

Οι φορείς εκμετάλλευσης μπορούν να δημιουργήσουν το δικό τους σύστημα δέουσας επιμέλειας –ένα σύνολο μέτρων και διαδικασιών που ελαχιστοποιούν αποτελεσματικά τους κινδύνους– ή να χρησιμοποιήσουν κάποιο που έχει αναπτυχθεί από οργανισμό παρακολούθησης. Οι πλησιέστεροι σε εσάς οργανισμοί παρακολούθησης.

Για περισσότερα σχετικά με τη δέουσα επιμέλεια, βλ. «Πώς εφαρμόζεται;» ή συμβουλευτείτε το λεπτομερειακό έγγραφο καθοδήγησηςpdf(459 KB)  .

Ακόμη δεν είστε βέβαιος αν είστε φορέας εκμετάλλευσης ή έμπορος;

Ορίστε μερικά σενάρια για να σας καθοδηγήσουν

Σενάριο 1

Ο/Η κατασκευαστής/κατασκευάστρια Α αγοράζει χαρτί από τρίτη χώρα εκτός ΕΕ και το εισάγει στην ΕΕ (σε οποιαδήποτε χώρα), όπου το χρησιμοποιεί για να παράγει βιβλία ασκήσεων. Κατόπιν πωλεί τα βιβλία ασκήσεων στην επιχείρηση λιανικού εμπορίου Β σε οποιοδήποτε κράτος μέλος της ΕΕ. Τα βιβλία ασκήσεων αποτελούν προϊόν που καλύπτεται από το παράρτημα του κανονισμού της ΕΕ για την ξυλεία:

  • Ο/Η κατασκευαστής/κατασκευάστρια Α καθίσταται φορέας εκμετάλλευσης όταν εισάγει το χαρτί για χρήση στην επιχείρησή του/της.

Σενάριο 2

Η εταιρεία Χ συλλέγει ξυλεία από δική της ιδιοκτησία εντός της ΕΕ, κατόπιν τη μεταφέρει και την επεξεργάζεται σε δικό της πριονιστήριο, και έπειτα πωλεί την πριονισμένη μαλακή ξυλεία στην εταιρεία Ψ:

  • Η εταιρεία Χ καθίσταται φορέας εκμετάλλευσης όταν συλλέγει τη δική της ξυλεία για διάθεση μέσω της δικής της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Σενάριο 3

Ο/Η κατασκευαστής/κατασκευάστρια Α εισάγει επιχρισμένο χαρτί κραφτ απευθείας από παραγωγό τρίτης χώρας και το χρησιμοποιεί για να συσκευάσει προϊόντα που κατόπιν πωλεί στην αγορά της ΕΕ:

  • Ο/Η κατασκευαστής κατασκευάστρια Α καθίσταται φορέας εκμετάλλευσης όταν εισάγει το χαρτί κραφτ στην ΕΕ για επιχειρηματική χρήση. (Να σημειωθεί ότι σε αυτή την περίπτωση είναι αδιάφορο ότι το χαρτί χρησιμοποιείται μόνο για συσκευασία, καθώς εισάγεται ως αυτοτελές προϊόν)

Περισσότερα σενάρια περιλαμβάνονται στο έγγραφο καθοδήγησης pdf(459 KB)