Kruimelpad

Extra tools

  • Printbare versie
  • Tekst kleiner
  • Tekst groter

Volg ons

Facebook

Onze zeeën redden

Door overbevissing bevindt nu bijna de helft van alle Europese vispopulaties zich in de gevarenzone. Als we zo doorgaan, zijn de visvoorraden in de wereld tegen 2050 uitgeput.

Naast de beviste soorten komen ook andere soorten in de netten terecht (bijvangst). Sommige vismethoden bedreigen andere in het wild levende dieren, zoals dolfijnen, schildpadden en vogels, die in de netten en lijnen verstrikt raken.
Sleepnetten veroorzaken veel schade aan de zeebodem, waardoor de habitat van soorten die op de bodem leven, wordt verstoord.

Als we willen dat onze visserijsector duurzaam wordt, moeten we de visbestanden goed inventariseren en beheren.
Door de activiteit van de mens zijn er allerlei verontreinigingen en voedingsstoffen in het milieu terechtgekomen.

Schadelijke stoffen zoals kwik komen in de voedselketen terecht en daarmee in de vis en schelpdieren die we eten. Dat levert gevaar op voor de gezondheid. Voedingsstoffen zoals nitraten zorgen voor algenbloei. De ontbinding van dode algen gaat ten koste van de zuurstof in het water, waardoor veel andere soorten sterven.

Het zwerfvuil op zee of "plasticsoep" vormt een bedreiging voor in het wild levende dieren zoals zeevogels, die dit afval voor voedsel aanzien. Andere zeedieren, bijvoorbeeld schildpadden, raken vaak verstrikt in dit afval of in verloren vistuig.

Niet-inheemse soorten zijn soorten die niet thuishoren in een gebied maar daar per ongeluk terecht zijn gekomen (bijvoorbeeld door ballastwater van schepen) of daar juist opzettelijk zijn uitgezet. Sommige blijken zo goed te gedijen dat inheemse soorten het tegen hen moeten afleggen.

Een voorbeeld is de Amerikaanse ribkwal (mnemiopsis leidyi). Deze vleeseter werd in 1982 in de Zwarte Zee uitgezet en heeft zich enorm verspreid. Hij voedt zich op zoöplankton en vislarven en gedraagt zich als een geducht roofdier aan de top van de voedselketen.

Nu het klimaat in Europa warmer wordt, kunnen tropische soorten hier makkelijker overleven, waardoor en nieuwe bedreigingen in de Europese zeeën opduiken.