Ścieżka nawigacji

Inne narzędzia

  • Wersja do druku
  • Zmniejsz tekst
  • Powiększ tekst

Obserwuj nas

Facebook

UE – obszary chronione w ramach programu Natura 2000

UE dysponuje surowym prawodawstwem w zakresie ochrony środowiska. Obejmuje ono także sieć Natura 2000 – czyli 26 tys. stref chronionych, które razem zajmują jedną piątą terenów UE. Jest to największa tego rodzaju sieć na świecie, która chroni najbardziej zagrożone gatunki i siedliska w Europie.

Natura 2000 ma ogromne znaczenie gospodarcze: szacuje się, że korzyści uzyskiwane dzięki niej wynoszą między 200 a 300 mld euro rocznie, czyli od 2 do 3 proc. produktu krajowego brutto UE.
Podstawy programu Natura 2000 przyjęto w 1979 r., kiedy to UE przyjęła pierwszy pakiet legislacyjny w zakresie ochrony środowiska, tzw. dyrektywę ptasią. Dyrektywa ta chroni wszystkie gatunki dzikich ptaków w UE, których jest około pięćset. Państwa członkowskie UE wyznaczają i chronią strefy, które są szczególnie ważne dla dzikiego ptactwa. Dotychczas wyznaczono około 5 300 obszarów specjalnej ochrony.

Drugi instrument to przyjęta w 1992 r. dyrektywa siedliskowa, która zobowiązuje kraje UE do ochrony siedlisk zagrożonych gatunków roślin i zwierząt. Strefy chronione znane są jako specjalne obszary ochrony. Dyrektywa siedliskowa chroni około 1500 rzadkich i zagrożonych roślin i zwierząt oraz około 230 różnego rodzaju siedlisk, włącznie z łąkami, wrzosowiskami i słonymi bagnami.

Strefy chronione w ramach tych dwóch dyrektyw tworzą sieć Natura 2000. Jej celem jest zabezpieczenie wszystkich rodzajów najważniejszych europejskich siedlisk i zagrożonych gatunków.

Tworzenie sieci Natura 2000 obecnie dobiega końca. Dotychczas włączono do niej 26 tys. stref, co sprawia, że jest ona największą koordynowaną strefą chronioną na świecie. Sieć Natura 2000 obejmuje 18 proc. terenów UE i znaczną część otaczających ją mórz.

Natura 2000 nie jest jedynie siecią chronionych rezerwatów przyrody. Opiera się na zasadzie, zgodnie z którą ludzie i przyroda funkcjonują najlepiej, gdy współdziałają ze sobą. Jej celem nie jest wyeliminowanie działalności gospodarczej, ale zagwarantowanie, że nie będzie ona zagrażać cennym gatunkom i siedliskom.

Główne cele, realizowane w ramach sieci Natura 2000, to:

  • unikanie działań, które mogłyby poważnie zagrozić gatunkom lub zaszkodzić siedliskom, które obejmuje
  • podjęcie odpowiednich działań, jeżeli będzie to konieczne, aby utrzymać i odtworzyć te siedliska i gatunki, celem skuteczniejszej ochrony środowiska.

Takie podejście ma wiele zalet: zachęcając do prowadzenia zrównoważonej polityki w obszarze leśnictwa, rybołówstwa, rolnictwa i turystyki, sieć Natura 2000 zapewnia stabilną przyszłość ludziom, którzy żyją na tych terenach i utrzymują się z działalności w tych sektorach.