Ścieżka nawigacji

Gospodarcze aspekty unijnej polityki rozwoju

UE nie tylko już jest najważniejszym dawcą pomocy rozwojowej na świecie, ale także zobowiązała się do dalszego zwiększania przeznaczonych na ten cel środków. Sama pomoc jednak nie wystarczy, aby na trwałe ograniczyć ubóstwo. Należy opracować politykę mającą na celu przezwyciężenie niedostatków związanych z zarządzaniem, handlem i położeniem geograficznym oraz jak najlepsze wykorzystanie możliwości pojawiających się w dobie globalizacji.

UE, jako największy na świecie dawca oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA), odgrywa wiodącą rolę w debacie nad finansowaniem rozwoju. Unia zobowiązała się, że do 2015 r. udział tej pomocy w jej dochodzie narodowym brutto (DNB) osiągnie 0,7 proc. Wiosną każdego roku Komisja przedstawia sprawozdanie w ramach rozliczalności, które służy monitorowaniu wykonania zobowiązań UE w zakresie finansowania rozwoju podjętych w kontekście porozumienia z Monterrey i deklaracji dauhańskiej. Od 2011 r. sprawozdanie zawiera również informacje na temat realizacji zobowiązań UE w zakresie szybko uruchamianego finansowania działań związanych z klimatem.

Rozwój i współpraca w ramach EuropAid

Innowacyjne źródła finansowania

Unia Europejska i państwa członkowskie są światowymi liderami w zakresie innowacyjnych instrumentów finansowania w obszarach takich jak sektor finansowy, zmiany klimatu i rozwój. Komisja regularnie nadawała ton debacie w UE, przygotowując oceny potencjału innowacyjnych źródeł finansowania.

Umarzanie długów

Unia Europejska i jej państwa członkowskie uczestniczą w inicjatywie na rzecz umarzania długów głęboko zadłużonych krajów ubogich (tzw. kraje HIPC). Głównym celem tej inicjatywy jest sprowadzenie zadłużenia tych krajów do zrównoważonego poziomu, pod warunkiem że osiągną one zadowalające wyniki we wdrażaniu polityki, tak aby wysiłki dostosowawcze i reformatorskie nie zostały udaremnione wskutek dalszego wysokiego obciążenia związanego z zadłużeniem i jego obsługą. Chociaż inicjatywa HIPC zakończyła się w 2006 r., kraje, które się do niej kwalifikowały, nadal mogą z niej korzystać. Wkład Unii Europejskiej na rzecz tej inicjatywy wyniósł 1,6 miliarda euro. Państwa członkowskie UE wniosły również swój wkład do inicjatywy na rzecz wielostronnego umarzania długów (MDRI) w celu umorzenia całkowitego kwalifikowalnego zadłużenia głęboko zadłużonych krajów ubogich wobec Banku Światowego, MFW i Afrykańskiego Banku Rozwoju.

Globalizacja i rozwój

Kraje rozwijające się uczestniczą w globalizacji w różnym stopniu. Azja i Ameryka Łacińska od 1980 r. zdecydowanie zwiększyły swój udział w światowym handlu i przepływach kapitału, podczas gdy udział Afryki subsaharyjskiej uległ spadkowi. Bariery celne w krajach rozwijających obniżyły się, chociaż bariery pozacelne pozostają wysokie. Napływ bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) nadal koncentruje się jedynie na kilku dużych rynkach wschodzących, zwłaszcza we Wschodniej Azji i Ameryce Łacińskiej. Przekazy pieniężne i pomoc rozwojowa są w wielu krajach rozwijających się ważnymi źródłami finansowania zewnętrznego, a jednocześnie zmniejszają się wydatki związane z obsługą zadłużenia. Nową tendencją są również przepływy na osi południe-południe.

Wspieranie skutecznej wymiany handlowej

W opracowaniach empirycznych zasadniczo potwierdza się pogląd, że globalizacja wiąże się z wyższym wzrostem. Wskazuje się jednak również, że wymiana handlowa jest koniecznym, ale niewystarczającym warunkiem wzrostu i rozwoju. Polityka gospodarcza i społeczna, instytucje i położenie geograficzne oraz inwestycje publiczne i prywatne to dodatkowe istotne czynniki pozwalające na stwierdzenie, czy kraje są zdolne do pełnego korzystania z możliwości handlowych. W związku z tym dla Unii Europejskiej ogromne znaczenie ma uzyskanie pewności, że kraje otrzymujące unijną pomoc dysponują planami rozwojowymi wysokiej jakości oraz że ulepszają swoje instytucje i systemy zarządzania. Szanując odrębność tych krajów, eksperci z różnych departamentów i delegatur Komisji pomagają w określaniu i wdrażaniu krajowych i regionalnych strategii dotyczących przekazywania pomocy unijnej.

Inne narzędzia

  • Wersja do druku 
  • Zmniejsz tekst 
  • Powiększ tekst