Ścieżka nawigacji

Innowacyjne źródła finansowania

Podstawą dla dyskusji na temat potencjału innowacyjnych źródeł finansowania są dokumenty robocze służb Komisji: w sprawie innowacyjnego finansowania na szczeblu światowym (z 2010 r.) oraz w sprawie nowych źródeł finansowania rozwoju (z 2005 r.).

Innowacyjne źródła finansowania

W kontekście kryzysu gospodarczego i finansowego konsolidacja fiskalna stała się koniecznością, zarówno w krajach UE, jak i na całym świecie.

Sprostanie światowym wyzwaniom wymaga od nas zmobilizowania znacznych środków budżetowych na wspieranie stabilności finansowej, walki ze zmianami klimatu oraz pomocy rozwojowej.

Jednocześnie niezbędne będzie jednak ograniczenie wydatków oraz ulepszanie istniejących systemów podatkowych. Powodzenie naszych działań będzie więc zależeć również od wykorzystania mniej konwencjonalnych sposobów gromadzenia środków publicznych – innowacyjnych źródeł finansowania.

W opublikowanym w 2010 r. dokumencie roboczym służb Komisji w sprawie innowacyjnego finansowania na szczeblu światowym (Innovative financing at a global level) dokonano analizy potencjału alternatywnych źródeł finansowania.

Niektóre przeanalizowane instrumenty mogą dostarczyć nam podwójnych korzyści – zwiększyć przychody oraz podnieść skuteczność i stabilność rynków. Dotyczy to na przykład:

  • opłat korygujących w obrocie produktami finansowymi, które mają zapewnić stabilność sektora produktów finansowych i ograniczyć negatywne oddziaływanie zewnętrzne wiążące się z nadmiernym ryzykiem
  • regulowania cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla (jako uzupełnienia unijnego systemu handlu emisjami) poprzez lepsze skoordynowanie na szczeblu UE udziału podatku węglowego w istniejących podatkach od energii.

Globalna koordynacja

Warunkiem powodzenia większości innowacyjnych instrumentów finansowania jest skoordynowanie działań najważniejszych podmiotów – w tym władz państw wchodzących w skład grupy G20.

Podejmowanie przez UE samodzielnych działań byłoby mniej skuteczne. Jest to jednak rozwiązanie, które należy rozważyć, zwłaszcza jeżeli miałoby to zachęcić inne znaczące gospodarki światowe do pójścia śladem Europy.

Finansowanie rozwoju

Zaproponowano wprowadzenie nowych instrumentów finansowania rozwoju oraz wzmocnienie tych już istniejących.

W 2005 r. Komisja przeanalizowała nowe źródła finansowania rozwoju z myślą o zwiększeniu pomocy na rzecz rozwoju oraz o realizacji milenijnych celów rozwoju ONZ.

Nie udało się znaleźć jednego rozwiązania, które spełniałoby wszystkie oczekiwania. Analiza wykazała jednak, że większość potencjalnych rozwiązań w tym zakresie nie wyklucza się wzajemnie i można stosować je łącznie. Może to okazać się dodatkową zaletą, jako że jednoczesne zastosowanie poszczególnych rozwiązań nie byłoby możliwe ze względu na różne okresy niezbędne do ich wdrożenia, uruchomienia oraz w związku ze średnioterminową erozją bazy podatkowej.

Łączenie różnych rozwiązań oznacza również dywersyfikację ryzyka związanego z ich nowatorskim charakterem.

Dokumenty roboczy służb Komisji

 

Inne narzędzia

  • Wersja do druku 
  • Zmniejsz tekst 
  • Powiększ tekst