Kruimelpad

De euro in de wereld

De euro is niet alleen de munt van de eurozone, maar speelt ook op het internationale toneel een belangrijke rol. Landen, organisaties en particulieren moeten een munt kiezen om hun financiële reserves in op te slaan, te beschermen en uit te wisselen. Een munt die internationaal meetelt, zoals de euro, is daarvoor het meest geschikt. Sinds de invoering van de euro in 1999 heeft de euro zich in dit opzicht een stevige plaats veroverd. Alleen de Amerikaanse dollar wordt nog vaker gebruikt.

In de eurozone is de gemeenschappelijke munt, de euro, het betaalmiddel dat regeringen, bedrijven en particulieren gebruiken voor hun goederen en diensten. De munt kan ook worden gebruikt om financiële reserves op te slaan en uit te bouwen, in de vorm van spaartegoeden en beleggingen. Dankzij de omvang, stabiliteit en kracht van de economie in de eurozone – na de Verenigde Staten de grootste muntzone ter wereld - wordt de euro ook steeds vaker in de hele wereld gebruikt. Ook overheden en particulieren buiten de eurozone gebruiken de munt voor allerlei doeleinden, bijvoorbeeld in de handel en als financiële reserve. Daarom is de euro ondertussen de op een na belangrijkste internationale munteenheid geworden (na de dollar). Het wijdverbreide gebruik van de euro in de internationale financiële en monetaire wereld laat zien hoe belangrijk de munt is geworden:

  • Naast de dollar wordt de euro vaak gebruikt als munt voor de aanleg van deviezenreserves met het oog op eventuele monetaire crisissen. Eind 2015 bestond meer dan een kwart van die reserves over de hele wereld uit euro's. in 1999 was dat nog maar 18%.
  • Op buitenlandse valutamarkten is de euro de op één na meest verhandelde munt, iedere dag goed voor zo'n 33% van de transacties.
  • Steeds vaker wordt de euro gebruikt voor staats- en bedrijfsleningen over de hele wereld. In 2015 werd ongeveer 40% van alle schulden op de wereldmarkt in euro's uitgedrukt, ongeveer evenveel als het totaal van alle schulden in dollars.
  • De euro wordt ook steeds vaker gebruikt voor facturering en betaling in de internationale handel, niet alleen tussen landen in de eurozone en landen daarbuiten, maar ook tussen landen buiten de eurozone onderling. Bovendien worden bij meer dan de helft van alle invoer in de eurozone en meer dan 65% van alle uitvoer uit de eurozone de facturen in euro's opgesteld.
  • Diverse landen hebben hun eigen munt gekoppeld aan de euro, die als anker- of referentievaluta dient.

Door de status van de euro als internationale munt en de omvang en het economisch gewicht van de eurozone zien vooraanstaande internationale economische organisaties zoals het IMF en de G8 de eurozone steeds meer als een eenheid. Dit geeft de EU een krachtiger stem in de wereld.

Om van die sterkere positie te profiteren en daadwerkelijk bij te dragen tot de internationale financiële stabiliteit, spreekt de eurozone in belangrijke economische fora dan ook steeds vaker met één stem. Dit vergt heel wat coördinatie tussen de landen van de eurozone, de Europese Centrale Bank en de Europese Commissie tijdens internationale economische bijeenkomsten.

Sommige niet-eurolanden zijn zelfs nog nauwer verbonden met de euro. Het stabiele monetaire systeem achter de euro maakt de munt voor hen immers aantrekkelijk als ankervaluta, vooral als er sprake is van institutionele betrekkingen met de EU, zoals preferentiële handelsovereenkomsten. Door de nationale munt te koppelen aan de euro geven die landen hun eigen economieën meer stabiliteit en zekerheid.

Verder wordt de euro op grote schaal gebruikt in landen en regio's die grenzen aan de eurozone, bijvoorbeeld in Zuid-Oost-Europa, terwijl andere landen – Monaco, San Marino en Vaticaanstad – de euro gebruiken als officiële munt. Zij hebben daarvoor een bijzondere regeling getroffen met de EU en mogen zelfs hun eigen euromunten slaan, zij het in beperkte hoeveelheden.