Europese Commissie > EJN > Vereenvoudigde procedures en spoedprocedures

Laatste aanpassing: 30-07-2004
Printversie Voeg toe aan favorieten

Vereenvoudigde procedures en spoedprocedures - Algemene informatie

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De pagina wordt bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


Soms kunt u via specifieke procedures makkelijker en sneller een vonnis krijgen

Wanneer u een procedure aanspant, gelden er allerlei regels voor de behandeling daarvan door de bevoegde rechtbank. Die regels zijn bedoeld om te waarborgen dat elke partij gelijke kansen heeft om al haar argumenten bij het gerecht naar voren te brengen en om ervoor te zorgen dat de rechter zijn beslissingen neemt op basis van een eerlijk proces. De meeste lidstaten hebben echter vereenvoudigde procedures en spoedprocedures ingevoerd waarin die regels worden versoepeld. Dergelijke procedures kunnen voornamelijk in twee gevallen worden toegepast: in de eerste plaats wanneer de vordering niet wordt betwist door de wederpartij (bijvoorbeeld "bevel tot betaling"-procedures), en in de tweede plaats wanneer de waarde van de vordering beneden een bepaalde drempel ligt (procedures voor "geringe vorderingen").

De vereenvoudiging van de regels heeft betrekking op alle fasen van een procedure, en betreft bijvoorbeeld zowel het formulier dat voor de indiening van een vordering kan worden gebruikt als de vraag of u al dan niet een advocaat moet nemen. Tevens gelden er eenvoudiger regels voor de termijn waarbinnen de partijen hun argumenten naar voren kunnen brengen, de noodzaak van verplichte mondelinge behandeling en de wijze van bewijsverkrijging. Dit geldt ook voor de regels met betrekking tot een eventuele conciliatie, de vraag welke partij, nadat het vonnis is gewezen, de kosten van de procedure moet betalen en of tegen het vonnis beroep mogelijk is.

Alle lidstaten trachten te komen tot een versnelde invordering van onbetwiste vorderingen. In een aantal lidstaten zijn verstekvonnissen het belangrijkste procedurele instrument om met onbetwiste vorderingen om te gaan. De meeste lidstaten hebben echter een zogenoemde "betalingsbevel"-procedure ingevoerd, die een bijzonder waardevol instrument gebleken is voor de snelle en niet onnodig kostbare inning van vorderingen die niet worden betwist. In deze volledig schriftelijke procedure wordt aan de betrokkene een bevel tot betaling betekend met de instructie zich binnen een bepaalde termijn daarbij neer te leggen of de vordering te betwisten. Als hij geen van beide doet, wordt het bevel tot betaling uitvoerbaar. Alleen als hij bezwaar maakt, wordt de zaak verder via de normale procedure behandeld. De last om een procedure op tegenspraak aan te spannen berust dus, in tegenstelling tot de normale procedureregels, bij degene aan wie het bevel tot betaling is gericht.

Ook zijn er in een aantal lidstaten specifieke procedures voor “geringe vorderingen”, die in diverse vereenvoudigingen van de normale procedure voorzien. In veel gevallen wordt de indiening van de vordering vergemakkelijkt, vaak via een speciaal formulier. De regels inzake de bewijsverkrijging worden versoepeld, en soms is een volledig schriftelijke procedure mogelijk. Tevens wordt de mogelijkheid van instelling van beroep tegen het vonnis uitgesloten of beperkt.

Klik op de vlag van een lidstaat wanneer u informatie zoekt over de vereenvoudigde procedures en spoedprocedures in het desbetreffende land.

Klik op het pictogram "Gemeenschapsrecht" voor meer informatie over de wetgeving op het niveau van de Europese Gemeenschap.

Klik op het pictogram "Internationaal recht" voor meer informatie over internationaal recht inzake vereenvoudigde procedures en spoedprocedures.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 30-07-2004

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk