Komisja Europejska > EJN > Doręczanie dokumentów > Hiszpania

Ostatnia aktualizacja: 13-06-2006
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Doręczanie dokumentów - Hiszpania

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Trwa przygotowywanie zaktualizowanej wersji, która będzie dostępna w europejskim portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Co w praktyce oznacza termin prawny „doręczanie dokumentów”? Dlaczego istnieją szczególne przepisy dotyczące doręczania dokumentów? 1.
2. Jakie dokumenty należy doręczać formalnie? 2.
3. Kto jest odpowiedzialny za doręczenie dokumentu? 3.
4. W jaki sposób dokument doręcza się zwykle w praktyce? 4.
5. Co dzieje się w wyjątkowych przypadkach, kiedy doręczenie do samego adresata nie jest możliwe (na przykład w związku z jego nieobecnością w domu)? 5.
6. Czy istnieje pisemny dowód doręczenia dokumentu? 6.
7. Co dzieje się, jeśli coś pójdzie nie tak i adresat nie otrzyma dokumentów lub doręczenie zostanie dokonane z naruszeniem prawa (np. dokument zostanie doręczony stronie trzeciej)? Czy doręczenie dokumentów może jednak zostać uznane za ważne? (np. czy można naprawić naruszenie prawa) czy też konieczne jest podjęcie ponownej próby doręczenia dokumentu? 7.
8. Czy muszę zapłacić za doręczenie dokumentów, a jeśli tak, to ile? 8.

 

Wysłanie dokumentu i wysłanie listu to dwie różne rzeczy. Jeśli jesteśmy stroną w postępowaniu sądowym, będziemy musieli przesyłać różne dokumenty stronie, z którą toczymy spór oraz będziemy otrzymywać inne dokumenty. Jest to jedyny odpowiedni sposób zabezpieczenia prawa do obrony, ponieważ podstawowym założeniem leżącym u podstaw tego prawa jest wiedza o istnieniu postępowania. W kontekście prawnym oznacza to doręczanie dokumentów i pism procesowych przez strony i przez sąd.

Zasadniczo, pierwszym pismem procesowym wydawanym przez sąd jest nakaz uczestnictwa lub wezwanie do stawienia się w sądzie, informujące stronę przeciwną o wszczęciu postępowania. Komunikuje to sam sąd, na polecenie Sekretarza Sądowego, za pośrednictwem biura urzędnika służby cywilnej zatrudnionego przez sąd, który pojawia się osobiście w miejscu zamieszkania pozwanego lub osoby, która ma wziąć udział w postępowaniu w innym charakterze.

Potrzeba doręczenia pojawia się nie tylko na początku postępowania, ale również na różnych innych jego etapach i dotyczy stron, które są reprezentowane oraz tych, które w związku z brakiem zastępstwa muszą pojawić się w sądzie (świadkowie, biegli itp.) W Hiszpanii kontrolę nad doręczaniem dokumentów, przekazywaniem pism procesowych i zawiadamianiem stron oraz osób zaangażowanych w postępowanie o swoich orzeczeniach sprawuje sam sąd.

Jeżeli strony posiadają zastępstwo (zwykle strony musi w sądzie reprezentować adwokat (procurador) odpowiednio umocowany do prowadzenia czynności w sądzie, w którym toczy się postępowanie; zastępstwo prawne nie jest obowiązkowe w postępowaniu ustnym, w którym kwota będąca jego przedmiotem nie przekracza 900 €, oraz w przypadku wniosków o procedury dotyczące wezwania do zapłaty), to właśnie adwokat jako zastępca prawny strony otrzymuje i podpisuje wszystkie dokumenty. Jeśli zastępstwo takie nie istnieje, dokumenty doręcza się bezpośrednio zainteresowanej stronie.

1. Co w praktyce oznacza termin prawny „doręczanie dokumentów”? Dlaczego istnieją szczególne przepisy dotyczące doręczania dokumentów?

W Hiszpanii, podobnie jak w Anglii, nie istnieje rozróżnienie pomiędzy francuskim pojęciem „notification” (formalność, w ramach której treść dokumentu przekazuje się w celach informacyjnych danej osobie) a „signification” (nazwa procesu doręczania dokonywanego przez urzędnika sądowego lub huissier de justice). Dokumenty stron przekazuje się stronom przeciwnym, a pisma procesowe doręcza się w formie „actos de comunicación judicial (zawiadomienia sądowe), zawsze za pośrednictwem sądu z polecenia Sekretarza Sądu, który jest odpowiedzialny za odpowiednie zorganizowanie doręczenia. Dokumenty doręcza w rzeczywistości sam Sekretarz Sądu lub wskazany przez niego urzędnik służb cywilnych, w jeden z następujących sposobów:

  1. Dokumenty doręcza się za pośrednictwem adwokata, w przypadku dokumentów zaadresowanych do osób, które ten zastępca prawny reprezentuje w ramach postępowania.
  2. Dokumenty będące przedmiotem doręczenia przesyła się pocztą, telegramem lub inną drogą techniczną zapewniającą rzetelne odnotowanie odbioru, termin odbioru i treść dokumentu.
  3. Osobiste doręczenie do adresata przez Sekretarza Sądu lub wskazanego przez niego urzędnika służb cywilnych pełnej kopii orzeczenia będącego przedmiotem zawiadomienia, nakazu skierowanego do niego przez sąd lub wezwania do stawienia się w sądzie lub nakazu uczestnictwa w postępowaniu.
  4. W przypadku jeżeli adresata nie można zlokalizować (istnieje wtedy obowiązek sprawdzenia różnych istniejących rejestrów publicznych, przy czym do wielu z nich można uzyskać dostęp elektronicznie z samego sądu), zawiadomienia dokonuje się, umieszczając ogłoszenia na drzwiach sądu (ogłoszenia te można również opublikować w Dziennikach Urzędowych lub innych mediach na żądanie powoda). Wyjątkiem są tutaj orzeczenia, które muszą być opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnoty Autonomicznej oprócz ich umieszczenia na tablicy ogłoszeń sądu.

Nie wszystkie pisma procesowe wydawane przez sąd są takie same, należy więc dokonać między nimi rozróżnienia w zależności od ich celu, na przykład:

Do góryDo góry

  1. Dokumenty mające na celu przekazanie orzeczenia, środka prawnego lub procedury.
  2. Nakaz uczestnictwa, którego celem jest poinformowanie adresata o konieczności pojawienia się w sądzie w celu dokonania czynności we wskazanym terminie.
  3. Wezwanie informujące adresata nie o terminie, ale o miejscu, dacie i konkretnej godzinie, o jakiej musi pojawić się w sądzie i dokonać czynności w związku z celem wskazanym w wezwaniu.
  4. Nakazy sądowe nakazujące adresatowi, zgodnie z prawem, wykonanie jakiejś czynności lub powstrzymanie się od wykonania jakiejś czynności.
  5. Nakazy adresowane nie do obywateli, ale do urzędników prowadzących rejestry majątku, spółek, statków i sprzedaży ratalnej ruchomości, do notariuszy, brokerów handlowych i urzędników państwowych zatrudnionych przez sądy. Nakazy te stwierdzają konieczność wydania przez nich zaświadczeń lub dowodów lub wykonania każdej innej czynności, w zakresie której posiadają oni kompetencje.
  6. Wytyczne sądowe skierowane do organów pozasądowych i urzędników innych niż wymienieni w poprzednim ustępie.

Istnienie takich szczególnych przepisów regulujących dokumenty sądowe jest uzasadnione, ponieważ dokumenty te nie stanowią jedynie wymagań formalnych, ale jednocześnie są środkiem gwarantującym stronom postępowania, oraz osobom, które muszą lub mogą stać się stroną w postępowaniu, ochronę ich zasadnych praw i interesów w oparciu o podstawowe prawo do skutecznej ochrony sądowej oraz zasadę niepozbawiania nikogo właściwego zastępstwa prawnego, których wykonanie opiera się na założeniu świadomości istnienia postępowania.

Do góryDo góry

2. Jakie dokumenty należy doręczać formalnie?

Wszystkie istotne dokumenty stanowiące część postępowania należy przekazać osobom uczestniczącym w postępowaniu, osobom, o których jest mowa oraz osobom, które mogą doprowadzić do zatrzymania szkody. W związku z tym:

  1. O orzeczeniach sądowych i środkach organizacyjnych podejmowanych przez Sekretarza Sądu należy zawiadamiać wszystkie osoby będące stroną w postępowaniu.
  2. Z polecenia sądu o toczącym się postępowaniu należy również zawiadamiać osoby, które zgodnie z aktami sprawy mogą odczuć skutki orzeczenia, które zostanie ostatecznie wydane. Dokument tego typu zostanie doręczony, na tych samych warunkach, w sytuacji kiedy sąd stwierdzi na podstawie dowodów, że strony wykorzystują postępowanie dla celów oszukańczych.
  3. W przypadkach, o których stanowi prawo należy zawiadamiać również strony trzecie.

3. Kto jest odpowiedzialny za doręczenie dokumentu?

Doręczeniem dokumentów sądowych zawsze zajmuje się sąd na polecenie Sekretarza Sądu, który ponosi odpowiedzialność za odpowiednie zorganizowanie doręczenia. W praktyce, dokumenty doręcza sam Sekretarz Sądu lub wskazany przez niego urzędnik. Zwykle doręczaniem dokumentów takich jak zawiadomienia, wezwania, nakazy stawiennictwa lub nakazy sądowe w formie przewidzianej w Kodeksie Postępowania Cywilnego (ustawa 1/2000) zajmują się urzędnicy służb publicznych, zwani tradycyjnie „agentes judiciales” (urzędnicy sądowi), którzy jednakże od 2004 r. funkcjonują pod nazwą „funcionarios del cuerpo de auxilio judicial” (pomocnicy sądowi).

Do góryDo góry

Zawiadomienia można dokonać nie tylko w formie doręczenia dokumentu za pośrednictwem pomocnika sądowego. Można zastosować również inne metody, jak poczta, telegram czy pośrednictwo zastępcy prawnego.

W związku z powyższym, dokumenty w Hiszpanii można doręczać w następujący sposób:

  1. Za pośrednictwem adwokata, jeżeli dokumenty zaadresowane są do osób reprezentowanych w postępowaniu przez zastępcę prawnego. Zastępstwo przez adwokata jest konieczne, z wyjątkiem postępowania ustnego, w którym roszczenie nie przekracza 900 €, procedur związanych z wnioskami o wezwanie do zapłaty, postępowania upadłościowego, kiedy stawiennictwo ogranicza się do przedstawienia roszczeń lub wezwania do zgromadzenia wierzycieli, spraw dotyczących podważenia orzeczenia w sprawie bezpłatnej pomocy prawnej oraz sytuacji, kiedy przed rozprawą pojawia się żądanie zastosowania pilnych środków. W okresie obowiązywania pełnomocnictwa adwokat jest osobą, która podpisuje i otrzymuje wezwania, nakazy stawiennictwa, nakazy sądowe i dokumenty wszelkiego rodzaju, łącznie z orzeczeniami dotyczącymi reprezentowanej przez niego strony, przez cały czas postępowania, do momentu wykonania orzeczenia. Czynności te mają taki sam skutek, jak gdyby mocodawca, który upoważnił zastępcę prawnego do prowadzenia czynności w jego imieniu był zaangażowany osobiście. Jednakże nie ma on prawa zażądać, aby sąd komunikował się z nim.
  2. Dokumenty, które mają zostać dostarczone przesyła się pocztą, telegramem lub inną drogą techniczną zapewniającą rzetelne odnotowanie odbioru, termin odbioru i treść dokumentu.
  3. Pomocnik sądowy przekazuje adresatowi pełną kopię orzeczenia będącego przedmiotem zawiadomienia, nakazu sądowego skierowanego do niego przez sąd lub wezwania do stawiennictwa lub nakazu uczestnictwa w rozprawie. Wezwanie określa, który sąd wydał orzeczenie, wskazuje sprawę, której dotyczy oraz nazwisko i adres osoby, której doręcza się wezwanie lub nakaz, jego cel i miejsce, termin i godzinę stawiennictwa danej osoby lub termin, w jakim dokonać należy czynności, o której mowa w wezwaniu, oraz ostrzeżenie o konsekwencjach, jakie zaistnieją w każdym przypadku z mocy prawa. Zawiadomienia, wezwania czy nakazy nie dozwalają ani nie przewidują odpowiedzi zainteresowanej strony, chyba że zostaje to wyraźnie zaznaczone. W przypadku nakazów sądowych, osoba zainteresowana może wystosować odpowiedź, co jest zwięźle zaznaczone w dokumencie.
  4. W przypadku jeżeli adresata nie można zlokalizować (istnieje wtedy obowiązek sprawdzenia różnych istniejących rejestrów publicznych, przy czym do wielu z nich można uzyskać dostęp elektronicznie z samego sądu), zawiadomienia dokonuje się, umieszczając ogłoszenia na drzwiach sądu (ogłoszenia te można również opublikować w Dziennikach Urzędowych lub innych mediach na żądanie powoda). Wyjątkiem są tutaj orzeczenia, które muszą być opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnoty Autonomicznej oprócz ich umieszczenia na tablicy ogłoszeń sądu.

(W przypadku doręczania dokumentów wydawanych przez lub adresowanych do państwa Unii Europejskiej, stosuje się rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. W momencie kiedy Hiszpania włączyła je do swojego prawodawstwa, do pełnienia funkcji agencji przekazujących powołano Sekretarzy Wyższych Sądów lub Sekretarzy odpowiedzialnych za powszechne usługi zawiadamiające. Aby ich odnaleźć, należy sięgnąć do mapy sądowniczej español Hiszpanii. Informacje te można znaleźć również na stronie internetowej Europejskiego Atlasu Sądowniczego w Sprawach Cywilnych, gdzie organy te są bezpośrednio wskazane).

Do góryDo góry

4. W jaki sposób dokument doręcza się zwykle w praktyce?

W przypadku osób będących lub mogących być stroną w postępowaniu, zależy to od procedury doręczenia oraz rodzaju dokumentu i zastosowanego doręczenia:

  1. W przypadku doręczania dokumentu za pośrednictwem adwokata (innymi słowy, kiedy strona posiada zastępstwo), procedura jest następująca. Stowarzyszenie Adwokatów (SRCP) posiada zorganizowane służby ds. odbioru dokumentów w każdym budynku sądowym będącym siedzibą sądu cywilnego. Kopie dokumentów sporządzanych przez strony w postępowaniu doręcza się adwokatom stron przeciwnych, korzystając z tych służb, przed fizycznym przedstawieniem dokumentu w sądzie. W tym przypadku służby te otrzymują dokument i doręczają kopie innym adwokatom. Po wykonaniu doręczenia, na dokumencie dokonuje się adnotacji odnośnie do liczby kopii przekazanych innym adwokatom oraz liczby adwokatów. Służby te przekazują następnie ten dokument do sądu, wraz z oryginalnym dokumentem będącym przedmiotem doręczenia. Z drugiej strony, w przypadku kiedy sąd doręcza dokument do adwokatów, kopię orzeczenia lub wezwania dostarcza się w dwóch egzemplarzach, przy czym adwokat otrzymuje jeden z nich i podpisuje drugi, który musi zostać zwrócony do sądu przez te same służby. Doręczenie dokumentu uznaje się za dokonane w dniu następującym po terminie odbioru. (System ten nie obejmuje dokumentów, wezwań, nakazów uczestnictwa i nakazów sądowych, co do których prawo stanowi, że muszą zostać osobiście doręczone procesującym się stronom).
  2. W przypadku jeśli strony nie posiadają zastępstwa prawnego oraz w przypadku pierwszego wezwania lub nakazu stawiennictwa zaadresowanego do pozwanego, dokumenty dostarcza się na adresy procesujących się stron.

Adres powoda to adres wskazany w pozwie lub wniosku wszczynającym postępowanie. Powód wskazuje adres pozwanego, czyli adres, który posiada on w aktach i jest to pierwszy adres wykorzystywany dla celów pierwszego nakazu stawiennictwa lub wezwania. Jeżeli powód wskaże kilka miejsc jako adresy, musi on określić kolejność, w której jego zdaniem należy próbować z powodzeniem doręczyć dokument. Powód musi również wskazać wszelkie znane mu szczegółowe dane dotyczące pozwanego, które mogą okazać się pożyteczne dla jego zlokalizowania, jak na przykład numer telefonu czy faksu i podobne szczegóły.

Do góryDo góry

Kiedy pozwany pojawi się w sądzie, może on wskazać inny adres do dalszej korespondencji.

Jeżeli adres stron ulegnie zmianie w trakcie postępowania, muszą one niezwłocznie powiadomić o tym sąd. Muszą również zgłaszać wszelkie zmiany numerów telefonów i faksu oraz podobnych danych, pod warunkiem że są one wykorzystywane do celów komunikacji z sądem.

Urzędnik doręcza adresatowi kopię orzeczenia lub wezwania w siedzibie sądu, lub pod adresem osoby, do której skierowane jest zawiadomienie lub wezwanie, lub której musi zostać doręczony nakaz sądowy. Odnotowuje się to w potwierdzeniu podpisanym przez Sekretarza Sądu lub przez pomocnika sądowego doręczającego dokument oraz przez osobę, której się go doręcza i której nazwisko należy wskazać (w przypadku jeśli odmówi ona podpisania, odnotowuje się ten fakt, a jeśli odmówi przyjęcia dokumentu, informuje się ją, że dokument jest do jej dyspozycji w siedzibie sądu i że doręczenie uznane zostanie za dokonane w dniu następującym po terminie dokonania tej adnotacji).

W stolicach prowincji i większych miastach pod egidą Urzędu Sędziów Wyższych istnieją Powszechne Służby ds. Zawiadomień i Nakazów (Servicio Común de Notificaciones y Embargos - SAC), zajmujące się doręczaniem dokumentów dla całego sądu.

Dokumenty doręczane świadkom, biegłym i innym osobom, które, mimo iż nie są stroną w postępowaniu, muszą w nim uczestniczyć, doręcza się, przesyłając kopię orzeczenia lub wezwania listem poleconym lub telegramem za potwierdzeniem odbioru lub inną podobną drogą, zapewniającą rzetelne odnotowanie odbioru, termin odbioru i treść dokumentu. Sekretarz Sądu odnotowuje w aktach fakt przesłania oraz treść przesłanego dokumentu i w odpowiednich sytuacjach załącza potwierdzenie odbioru lub sposób odnotowania odbioru dokumentu przez adresata. Dokument przesyła się na adres wskazany przez zainteresowaną stronę. W odpowiednich przypadkach można dokonać odpowiedniego sprawdzenia adresu lub miejsca zamieszkania osoby, której ma zostać doręczony dokument. Świadkowie, biegli oraz inne osoby, które, mimo iż nie są stroną w postępowaniu, muszą w nim uczestniczyć, mają obowiązek zawiadomienia sądu o każdej zmianie adresu mającej miejsce w trakcie postępowania. Informację o tym obowiązku otrzymują oni w momencie ich pierwszego stawienia się w sądzie.

Do góryDo góry

Na mocy hiszpańskiego Kodeksu Postępowania Cywilnego (ustawa 1/2000) doręczanie dokumentów drogą elektroniczną i podobną jest możliwe, pod warunkiem że sądy i strony lub adresaci dokumentów mają dostęp do mediów elektronicznych, telematycznych, telekomunikacji elektronicznej i podobnych mediów pozwalających na przesyłanie i odbieranie dokumentów w sposób gwarantujący autentyczność korespondencji i jej treści oraz zapewniający rzetelne odnotowanie przesyłu i odbioru kompletnej dokumentacji i momentu dokonania tej czynności. W przypadku spełnienia tych wymagań dokumenty można doręczać za pośrednictwem takich mediów, za stosownym potwierdzeniem odbioru. W tym zakresie, strony i specjaliści zaangażowani w postępowanie muszą oświadczyć sądowi, że posiadają dostęp do wspomnianych wyżej mediów i podać swoje adresy e-mail. Ustawa ta przewiduje również utworzenie przez Ministerstwo Sprawiedliwości elektronicznego rejestru zawierającego adresy organów publicznych, do którego można uzyskać dostęp za pomocą wspomnianych mediów. W przypadku jeśli autentyczność orzeczeń, dokumentów, opinii lub sprawozdań dostarczanych lub doręczanych za pomocą wspomnianych wyżej mediów można stwierdzić lub sprawdzić jedynie w drodze bezpośredniego badania lub innymi środkami, należy dostarczyć je lub doręczyć stronom lub zainteresowanym osobom w sposób umożliwiający ich weryfikację w taki sposób, przestrzegając wymagań w zakresie terminu i miejsca określonych dla każdego przypadku przez prawo.

W przypadku konieczności doręczenia dokumentów w obszarze terytorialnym innym niż ten, w którym znajduje się sąd wydający te dokumenty, o doręczenie dokumentów należy zwrócić się do sądu sprawującego jurysdykcję na tym obszarze. Określa się to mianem pomocy sądowej; w takim przypadku dokument doręcza sąd, do którego kieruje się prośbę (w piśmie rekwizycyjnym), w z góry określonej formie. Kopię orzeczenia lub odpowiedniego wezwania załącza się do pisma rekwizycyjnego, wraz z innymi dokumentami, zależnie od sytuacji. Dokumenty należy doręczać w terminie nieprzekraczającym dwudziestu dni od daty ich otrzymania.

Do góryDo góry

5. Co dzieje się w wyjątkowych przypadkach, kiedy doręczenie do samego adresata nie jest możliwe (na przykład w związku z jego nieobecnością w domu)?

Zasadniczo, jeśli stron nie reprezentuje adwokat i wskazały one adres do doręczeń przed sądem, dokumenty doręczone pod wskazany adres nabierają mocy w momencie odnotowania odpowiedniego przesłania dokumentu będącego przedmiotem doręczenia, nawet jeśli nie odnotowano odbioru dokumentu przez adresata.

W przypadku jeśli nie wskazano adresu do doręczeń (co ma zwykle miejsce w przypadku dokumentów przewidujących wezwanie osoby do stawiennictwa w sądzie lub osobiste interwencje stron na określonych etapach proceduralnych), dokumenty można z zasady doręczać osobom innym niż adresat, pod warunkiem że pozostają one w ścisłym związku z adresatem, zgodnie z przepisami prawa.

W związku z tym, jeśli adres, pod który podejmuje się próbę doręczenia jest miejscem domicylu adresata zgodnie z rejestrem miejskim, rejestrem podatkowym lub innego rodzaju rejestrem urzędowym lub publikacją stowarzyszeń zawodowych, lub jeśli jest to miejsce zamieszkania lub lokal wynajmowany przez pozwanego, a adresata nie zastanie się pod tym adresem, dokument można doręczyć pracownikowi lub członkowi rodziny w wieku powyżej 14 lat, który jest obecny pod tym adresem, lub dozorcy budynku, w stosownych przypadkach, informując osobę odbierającą, że jest ona zobowiązana do przekazania tej kopii orzeczenia lub wezwania danemu adresatowi lub poinformowania go o tym dokumencie, jeśli miejsce jego pobytu jest jej znane.

Do góryDo góry

Jeżeli dokument zaadresowany jest do niestandardowego miejsca pracy adresata, w przypadku jego nieobecności dokument należy doręczyć osobie, która oświadcza, że zna adresata, lub też, jeśli w miejscu tym istnieje dział odpowiedzialny za odbieranie dokumentów lub przedmiotów, osobie kierującej tym działem. Na potwierdzeniu należy odnotować nazwisko adresata oraz datę i godzinę jego poszukiwania oraz fakt jego nieobecności, wraz z nazwiskiem osoby, która odebrała kopię orzeczenia lub wezwania i związek pomiędzy osobą i adresatem, dzięki czemu doręczony w ten sposób dokument nabierze pełnej mocy.

W przypadku jeśli pod adresem, pod który usiłowano doręczyć dokument nie było nikogo, Sekretarz Sądu lub inny wskazany przez niego urzędnik musi podjąć wysiłek celem stwierdzenia, czy adresat tam mieszka. Jeśli adresat już nie mieszka lub nie pracuje pod danym adresem, a któraś z zapytanych osób zna jego aktualny adres, odnotowuje się to w negatywnym potwierdzeniu doręczenia dokumentu. Jeśli stwierdzenie adresu pozwanego w ten sposób nie jest możliwe, a powód nie wskazał innych możliwych adresów, sąd musi podjąć starania w celu uzyskania informacji o adresie pozwanego za pomocą rejestrów urzędowych lub wykorzystując adres wskazany w publikacjach stowarzyszeń zawodowych, odpowiednio w przypadku przedsiębiorstw i innych podmiotów lub osób wykonujących zawód zobowiązujący je do przystąpienia do takich stowarzyszeń. Sąd musi również zwrócić się do miejsca prowadzenia działalności zawodowej przez pozwanego lub jego niestandardowego miejsca pracy (w niektórych przypadkach bezpośredni dostęp drogą elektroniczną może być możliwy z samego sądu). Jeśli w wyniku tych poszukiwań uzyskany zostanie adres lub miejsce zamieszkania, dokonuje się wtedy doręczenia dokumentu. Jeśli poszukiwania te okażą się bezowocne, dokument należy doręczyć za pomocą obwieszczeń, odnotowując jednocześnie w aktach fakt, że wspomniane starania podjęte w celu uzyskania informacji o adresie lub miejscu zamieszkania okazały się bezowocne. W takiej sytuacji dokument doręcza się w drodze umieszenia kopii orzeczenia lub wezwania na tablicy ogłoszeń sądu. Wyjątkowo, na wniosek jednej ze stron i na jej koszt, można dokonać jego publikacji w Dzienniku Urzędowym danej prowincji lub Wspólnoty Autonomicznej, lub w Państwowym Dzienniku Urzędowym, lub też w krajowej gazecie codziennej lub gazecie wydawanej w danej prowincji.

Do góryDo góry

Jako że może dojść do sytuacji, w której różne sądy usiłują zlokalizować tę samą osobę, w celu usprawnienia procesu i uniknięcia zbędnego powtarzania przez każdy organ sądowy prób znalezienia adresów, hiszpański Kodeks Postępowania Cywilnego (ustawa 1/2000) przewiduje utworzenie centralnego rejestru osób nieobecnych, znajdującego się w Ministerstwie Sprawiedliwości. Sądy, które dokonały już bezskutecznych sprawdzeń adresu lub miejsca zamieszkania pozwanego mogą zwrócić się do tego rejestru, przekazując nazwisko pozwanego i inne dane identyfikacyjne, które posiadają w aktach. Każdy sąd pragnący sprawdzić adres pozwanego może sięgnąć do tego rejestru i sprawdzić, czy figuruje w nim pozwany i czy dane widniejące w rejestrze to te same dane, które posiada sąd. W takim przypadku nie ma już potrzeby dokonywania dalszych poszukiwań, jako że przeprowadził je już pierwszy sąd, który usiłował zlokalizować pozwanego i sąd może bezpośrednio zdecydować o doręczeniu dokumentów w drodze umieszczenia ogłoszeń. Pozwani figurujący w tym rejestrze mogą zwrócić się o usunięcie ich wpisu, wskazując adres, pod który można doręczać im dokumenty sądowe. W takiej sytuacji (zlokalizowania osoby wpisanej do rejestru), rejestr informuje sądy zaangażowane w postępowanie przeciwko takiemu pozwanemu o podanym adresie do doręczeń dokumentów, a dokumenty doręczane od tego momentu na ten adres stają się ważne.

6. Czy istnieje pisemny dowód doręczenia dokumentu?

W każdym przypadku, zawsze, istnieje pisemny dowód doręczenia dokumentu. Fakt ten odnotowuje się w formie odpisu poświadczonego przez Sekretarza Sądu. Procedury zależą od sposobu, w jaki zdecydowano się doręczyć dokument.

Do góryDo góry

Kiedy dokumenty doręcza się w sądzie lub za pośrednictwem powszechnych służb odbioru zorganizowanych przez Stowarzyszenie Adwokatów (SRCP), odnotowuje się to za pomocą podpisu adwokata lub strony na kopii dokumentu lub potwierdzeniu, sporządzanym w tym celu i poświadczanym przez Sekretarza Sądu.

Kiedy dokumenty doręcza się w drodze przesłania kopii orzeczenia lub wezwania listem poleconym lub telegramem za potwierdzeniem odbioru lub w podobny sposób, Sekretarz Sądu poświadcza adnotację o przesłaniu i treść przesłanego dokumentu, załączając w stosownych przypadkach potwierdzenie odbioru lub sposób odnotowania odbioru.

Kiedy dokumenty doręcza się w drodze ich dostarczenia do adresata, dostarczenie odnotowuje się w formie potwierdzenia sporządzonego przez urzędnika, podpisanego przez adresata lub w formie kopii orzeczenia, podpisanej przez adresata.

W sytuacji kiedy konieczne jest umieszczenie ogłoszeń, odnotowuje się to w formie potwierdzenia poświadczonego przez Sekretarza Sądu i stwierdzającego, że ogłoszenie umieszczono na tablicy ogłoszeń sądu i określającego okres, przez jaki ma tam pozostać, wraz z kopią Dziennika, w którym opublikowano ogłoszenie, w przypadku zastosowania tego dodatkowego środka.

7. Co dzieje się, jeśli coś pójdzie nie tak i adresat nie otrzyma dokumentów lub doręczenie zostanie dokonane z naruszeniem prawa (np. dokument zostanie doręczony stronie trzeciej)? Czy doręczenie dokumentów może jednak zostać uznane za ważne? (np. czy można naprawić naruszenie prawa) czy też konieczne jest podjęcie ponownej próby doręczenia dokumentu?

Dokument można doręczyć osobie innej niż adresat w określonych przypadkach ustanowionych przez prawo, które zostały już omówione, w których to przypadkach dokumenty te są doręczone w sposób ważny.

Do góryDo góry

W sytuacji jeśli dokumenty nie zostają doręczone zgodnie z Kodeksem Postępowania Cywilnego (ustawa 1/2000), zgodnie z zasadami wspomnianymi w odpowiedziach na poprzednie pytania, będą one nieważne zawsze kiedy w konsekwencji osoba zainteresowana mogłaby zostać pozbawiona odpowiedniego zastępstwa prawnego. Konieczne jest orzeczenie sądu stwierdzające, że dany dokument jest nieważny, mimo iż wniosek o uznanie nieważności można złożyć ex officio. Bez względu na powyższe, jeśli osoba zawiadomiona, wezwana, lub osoba której nakazano stawiennictwo lub której doręczono nakaz sądowy stwierdzi, że została poinformowana o sprawie i nie zaskarża oficjalnie ważności doręczenia dokumentu podczas swojego pierwszego stawiennictwa w sądzie, dokument nabierze mocy, tak jakby został doręczony zgodnie z prawem. Dlatego też w tym przypadku nie jest wymagane ponowne doręczenie takiego dokumentu.

Istotne jest, aby dokumenty zostały doręczone w sposób ważny, jako że jeśli pozwany nie stawi się odpowiednio na postępowanie w terminie i miejscu wskazanym w wezwaniu lub ogłoszeniu, uznaje się, że nie zastosował się do nakazu sądu i postępowanie kontynuowane jest bez możliwości dokonywania przez niego żadnych czynności. W sytuacji przedłużającej się nieobecności pozwanego, musi on zwrócić się o uznanie nieważności postępowania na etapie wykonania.

Nawet jeśli dokumenty zostały doręczone w sposób ważny, pozwany może zwrócić się do sądu i uzyskać unieważnienie ostatecznego orzeczenia wydanego ze szkodą dla jego interesów, jednakże jedynie w określonych, wyjątkowych przypadkach i tylko na bardzo ograniczonych podstawach, oraz pod warunkiem że orzeczenie nie zostało przekazane mu osobiście. Wniosek ten należy złożyć w sądzie w terminie od dwudziestu dni do czterech miesięcy. Jedyne podstawy uzasadniające złożenie takiego wniosku są następujące:

Do góryDo góry

  • Istnienie okoliczności nieprzerwanej siły wyższej, która uniemożliwiła osobie, która nie zastosowała się do nakazu sądu pojawienie się w sądzie w żadnym momencie, mimo iż osoba taka miała świadomość toczącego się procesu, ponieważ została o nim odpowiednio powiadomiona lub wezwana do uczestnictwa.
  • Osoba nie była świadoma pozwu ani procesu, ponieważ wezwanie lub zawiadomienie zostało doręczone w formie nakazu stawienia się w sądzie celem podjęcia obrony, ale nie trafiło do rąk osoby, która nie zastosowała się do nakazu sądu, z przyczyn poza jej kontrolą.
  • Pozwany, który nie zastosował się do nakazu sądu nie był świadomy istnienia pozwu ani procesu, ponieważ został wezwany i powiadomiony w formie ogłoszeń, a był nieobecny w miejscu, w którym prowadzone jest postępowanie i nie przebywał w żadnym innym miejscu w Hiszpanii ani we Wspólnocie Autonomicznej, gdzie w Dziennikach Urzędowych ukazały się ogłoszenia.

8. Czy muszę zapłacić za doręczenie dokumentów, a jeśli tak, to ile?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, konieczne jest przyjrzenie się sposobowi doręczenia dokumentu.

Dokumenty doręczane przez sądy są bezpłatne.

Dokumenty doręczane przez adwokatów są objęte opłatami (których wysokość reguluje Dekret Królewski nr 1372/2003 z dnia 7 listopada 2003 r.). W zasadzie opłaty te ponosi strona, która udzieliła danemu adwokatowi pełnomocnictwa, chyba że korzysta ona z bezpłatnej pomocy sądowej. Opłaty te można również ująć w poleceniu zapłaty kosztów, w którym to przypadku koszty te poniesie zasadniczo strona, która przegra sprawę.

Dalsze informacje

  • Generalna Rada Sądownictwa español
  • Ministerstwo Sprawiedliwości español 

« Doręczanie dokumentów - Informacje ogólne | Hiszpania - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 13-06-2006

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania