Komisja Europejska > EJN > Doręczanie dokumentów > Niderlandy

Ostatnia aktualizacja: 26-07-2006
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Doręczanie dokumentów - Niderlandy

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Trwa przygotowywanie zaktualizowanej wersji, która będzie dostępna w europejskim portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Co w praktyce oznacza termin prawny „doręczanie dokumentów”? Dlaczego istnieją szczególne przepisy dotyczące doręczania dokumentów? 1.
2. Jakie dokumenty należy doręczać formalnie? 2.
3. Kto jest odpowiedzialny za doręczenie dokumentu? 3.
4. W jaki sposób dokument doręcza się zwykle w praktyce? 4.
5. Co dzieje się w wyjątkowych przypadkach, kiedy doręczenie do samego adresata nie jest możliwe (na przykład w związku z jego nieobecnością w domu)? 5.
6. Czy istnieje pisemny dowód doręczenia dokumentu? 6.
7. Co dzieje się, jeśli adresat nie otrzyma dokumentów, które miały zostać mu doręczone lub jeśli doręczenie nie zostanie dokonane w formie przewidzianej prawem (np. jeśli dokument zostanie doręczony stronie trzeciej)? Czy doręczenie dokumentu może mimo to być ważne (na przykład można usunąć naruszenie prawa) czy też należy podjąć ponowną próbę doręczenia dokumentu? 7.
8. Czy muszę zapłacić za doręczenie dokumentów, a jeśli tak, to ile? 8.

 

1. Co w praktyce oznacza termin prawny „doręczanie dokumentów”? Dlaczego istnieją szczególne przepisy dotyczące doręczania dokumentów?

W postępowaniu sądowym istotne jest, aby wszystkie strony sporu były w pełni poinformowane o wzajemnych stanowiskach w sprawie. Zapewnia to ich znajomość argumentów strony przeciwnej, umożliwiając im udzielenie opartej na posiadanych informacjach odpowiedzi. Aby zapewnić, w możliwie największym stopniu, odpowiednie poinformowanie stron o wzajemnych stanowiskach, istnieją zasady stanowiące, że dokumenty przedstawiające te stanowiska należy dostarczać stronom.

W Niderlandach czynność ta znana jest jako doręczanie (poprzez komornika) lub zawiadamianie o dokumentach (za pośrednictwem poczty). Bez względu na sposób, cel jest ten sam, czyli poinformowanie stron postępowania.

Dwa podstawowe sposoby zgłaszania sporu do sądu w Niderlandach to nakaz stawiennictwa oraz wniosek lub pozew. O tym, kiedy należy wydać nakaz stawiennictwa a kiedy wnieść pozew stanowi prawo. (Więcej informacji na ten temat znajduje się w części poświęconej wnoszeniu sprawy do sądu). W przypadku wybrania niewłaściwej metody sąd sprostuje postępowanie.

W przypadku postępowania wszczętego nakazem stawiennictwa, komornik wydaje nakaz stawiennictwa w stosunku do pozwanego na wniosek powoda. W momencie wniesienia sprawy przez powoda na wokandę właściwego sądu, pozwany może przedłożyć odpowiedź na pozew, którą należy dostarczyć stronie przeciwnej, tak samo jak inne, kolejno przedkładane dokumenty proceduralne. Odbywa się to w ramach tak zwanego posiedzenia dotyczącego wokandy. W przypadku jeśli strony mają posiadać zastępstwo prawne, prześlą one zwykle sobie wzajemnie z wyprzedzeniem dokumenty, które powinni zabrać ze sobą zastępcy.

Do góryDo góry

Postępowanie wszczęte pozwem rozpoczyna się po wniesieniu drogą pocztową pozwu do urzędu urzędnika właściwego sądu. Sąd wzywa następnie wnioskodawcę i zainteresowane strony wskazane lub domniemane na podstawie wniosku, ponownie za pośrednictwem poczty. W niektórych przypadkach pozew musi doręczyć komornik, szczególnie w sprawach rozwodowych.

2. Jakie dokumenty należy doręczać formalnie?

Powód musi zapewnić, aby nakaz stawiennictwa oraz orzeczenie sądowe zostały doręczone do pozwanego drogą urzędową, na przykład za pośrednictwem komornika.

3. Kto jest odpowiedzialny za doręczenie dokumentu?

Komornik posiadający siedzibę w Niderlandach.

W przypadku postępowania wszczętego pozwem, powód powinien jedynie złożyć pozew w biurze urzędnika właściwego sądu. Następnie biuro urzędnika sądowego, które również rozdziela wszystkie inne dokumenty proceduralne, prześle nakaz stawiennictwa do pozwanego oraz (w stosownych przypadkach) do zainteresowanych stron (z wyjątkiem spraw rozwodowych). Nakaz stawiennictwa lub dokumenty przesyła się listem zwykłym lub poleconym, zależnie od sytuacji.

4. W jaki sposób dokument doręcza się zwykle w praktyce?

W postępowaniu wszczętym nakazem stawiennictwa, nakaz ten doręcza komornik. Wydawany przez niego dokument nazywany jest nakazem i jest to poświadczony dokument. Nakaz przekazuje się zwykle stronie przeciwnej osobiście. Jeśli strona odmówi odbioru nakazu, komornik odnotowuje odmowę na nakazie i przyjmuje się, że osoba ta otrzymała kopię, nawet jeśli odmówiła jej przyjęcia. Komornik zostawia kopię nakazu tej osobie albo w zapieczętowanej kopercie, albo przesyła ją pocztą. Jeżeli komornik nie zdoła doręczyć dokumentu stronie przeciwnej osobiście, może zostawić dokument osobie obecnej pod adresem domowym strony przeciwnej, odnotowując jej kompetencje (na przykład członek rodziny). Jeśli to również nie jest możliwe, komornik zostawia dokument pod adresem domowym w zapieczętowanej kopercie bądź przesyła go pocztą.

Do góryDo góry

W przypadku osób prawnych podlegających prawu publicznemu (jak na przykład władze regionalne lub miejskie), nakaz doręcza się do siedziby administracji lub biura lub do osoby lub miejsca zamieszkania szefa danej administracji. W przypadku osoby prawnej podlegającej prawu prywatnemu nakaz stawiennictwa doręcza się do biura tej osoby lub do tej osoby lub miejsca zamieszkania jednego z dyrektorów.

Jeśli doręczenie za pośrednictwem poczty (zawiadomienie) okaże się wystarczające, zwykle odpowiednie dokumenty zostaną przesłane pocztą lub kurierem. Inna opcja to przekazanie dokumentów podczas posiedzenia dotyczącego wokandy.

W postępowaniu wszczętym pozwem, doręczanie za pośrednictwem komornika jest niezwykle rzadkie. Jak opisano w odpowiedzi na pytanie 4, w postępowaniu wszczętym pozwem powód i strony zainteresowane wzywa biuro urzędnika sądowego listem poleconym lub zwykłym. Dokumenty proceduralne przesyła również urzędnik sądowy, ponownie listem zwykłym lub poleconym.

Jeżeli jesteśmy w obcym państwie i pragniemy wezwać osobę w Niderlandach do stawiennictwa w zagranicznym sądzie, będziemy potrzebować pomocy komornika z siedzibą w Niderlandach. Możemy dokonać tego przesyłając dokument holenderskiemu komornikowi w ramach jego kompetencji jako agencji odbierającej, na mocy rozporządzenia o doręczeniach europejskich. Lub też agencja doręczająca w państwie, w którym znajduje się sąd może przesłać dokument bezpośrednio listem poleconym do zainteresowanej strony lub stron.

5. Co dzieje się w wyjątkowych przypadkach, kiedy doręczenie do samego adresata nie jest możliwe (na przykład w związku z jego nieobecnością w domu)?

Postępowanie wszczęte nakazem stawiennictwa

Jeżeli osoba ta nie jest obecna osobiście, kopię odpowiedniego nakazu można przekazać członkowi gospodarstwa domowego tej osoby lub innej osobie znajdującej się pod tym adresem, która może terminowo przekazać kopię osobie, dla której jest ona przeznaczona.

Do góryDo góry

Jeżeli pozostawienie kopii u takich osób jest niemożliwe, komornik zostawia kopię nakazu, w zapieczętowanej kopercie, w domu osoby, której musi zostać doręczony ten dokument. Jeśli to również nie jest możliwe, ostatnim sposobem przekazania kopii jest przesłanie jej pocztą.

Oczywiście, może zaistnieć sytuacja w której osoba nie posiada znanego miejsca zamieszkania w Niderlandach, i wtedy nakaz doręcza się do prokuratury publicznej sądu, w którym wszczęto daną sprawę. Te same uzgodnienia stosują się do osób prawnych.

Jeżeli chodzi o doręczenia do osób, które posiadają znany domicyl lub miejsce zamieszkania poza terytorium Niderlandów, ale na terenie UE, musimy zastosować rozporządzenie WE nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich

Postępowanie wszczęte pozwem

Ogólne przesłanki w przypadku zawiadamiania o dokumentach w postępowaniu wszczętym pozwem są inne. W przypadku wezwania do stawiennictwa wnioskodawcy i stron zainteresowanych zwykłym listem zakłada się, że osoby te same wskazały adres – w pozwie lub odpowiedzi na pozew (złożonych w biurze urzędnika sądowego), pod którym można się z nimi kontaktować. Dlatego też można bezpiecznie założyć, że wezwanie do stawiennictwa zostanie skutecznie dokonane.

Jeżeli strona zainteresowana nie przekazała swojego adresu, zostanie wezwana do stawiennictwa listem poleconym. Jeśli list ten zostanie zwrócony do urzędnika sądowego, sprawdzi on, czy adresat figuruje w odpowiednich rejestrach pod adresem wskazanym w nakazie stawiennictwa w dniu wysłania lub najpóźniej jeden tydzień po tym terminie. Jeśli tak jest, przesyła on nakaz stawiennictwa niezwłocznie zwykłym listem. W przeciwnym wypadku, urzędnik sądowy dokonuje korekty adresu (jeśli jest to możliwe) i przesyła nakaz stawiennictwa ponownie listem poleconym, chyba że sąd zadecyduje inaczej.

Do góryDo góry

Do postępowania wszczętego pozwem mogą stosować się również zasady międzynarodowe. Na przykład, doręczenie musi odbyć się zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia WE nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich, w przypadku jeśli wnioskodawcy lub strony zainteresowane nie posiadają znanego domicylu lub znanego miejsca zamieszkania w Niderlandach, ale posiadają znany domicyl lub miejsce zamieszkania w Państwie, w którym stosuje się rozporządzenie WE o doręczaniu.

6. Czy istnieje pisemny dowód doręczenia dokumentu?

W postępowaniu wszczętym nakazem stawiennictwa, komornik wymienia z nazwiska osobę, u której zostawił kopię nakazu na nakazie, wskazując jej kompetencje. Stanowi to niezaprzeczalny dowód sposobu, w jaki wydany został dokument oraz osoby, której został wydany.

Komornik musi podpisać nakaz i kopie; w przeciwnym razie spowoduje to nieważność nakazu. Jednakże przeoczenie to można usunąć za pomocą środka zwanego nakazem skorygowanym.

Jeżeli dokument przesłano stronie przeciwnej listem poleconym, często nie będzie żadnego pisemnego dowodu, ponieważ doświadczenie wskazuje, że strona przeciwna zwykle odmawia podpisania odbioru.

Taka sama sytuacja ma miejsce w przypadku postępowania wszczętego pozwem, jeśli strony otrzymują wezwanie do stawiennictwa lub dokument listem poleconym.

7. Co dzieje się, jeśli adresat nie otrzyma dokumentów, które miały zostać mu doręczone lub jeśli doręczenie nie zostanie dokonane w formie przewidzianej prawem (np. jeśli dokument zostanie doręczony stronie trzeciej)? Czy doręczenie dokumentu może mimo to być ważne (na przykład można usunąć naruszenie prawa) czy też należy podjąć ponowną próbę doręczenia dokumentu?

W Niderlandach standardową praktyką jest doręczanie nakazu stawiennictwa osobie, dla której jest on przeznaczony. Jeśli osoba ta jest nieobecna, prawo dopuszcza doręczenie nakazu członkowi gospodarstwa domowego lub stronie trzeciej, którą zastał tam komornik, ewentualnie nakaz można pozostawić w tym miejscu lub przesłać pocztą. Dwie ostatnie opcje stosuje się jedynie w sytuacji, kiedy nie ma żadnej osoby, której komornik mógłby doręczyć nakaz. We wszystkich tych przypadkach zakłada się, pod warunkiem spełnienia wymagań prawnych, że nakaz dotarł do danej osoby.

Istnieje szereg okoliczności, w których nakaz można uznać za nieważny, jak na przykład niedopełnienie zawarcia w nim obowiązkowych danych. Podobnie, brak podpisu komornika również powoduje nieważność nakazu (patrz pytanie 6 powyżej). Jednakże w tego typu przypadkach uwzględnia się fakt, czy dane przeoczenie spowodowało nadmierny uszczerbek dla osoby, dla której przeznaczony był nakaz: jeśli nie, nakaz nie zostanie uznany za nieważny.

Wadę, która powoduje nieważność nakazu można skorygować w kolejnym nakazie, na wniosek osoby która domagała się doręczenia nakazu lub na wniosek sądu.

W postępowaniu wszczętym pozwem, zakłada się, że dane adresowe wnioskodawcy i innych stron zainteresowanych są poprawne; dlatego jeśli coś nie powiedzie się w zakresie doręczania nakazu stawiennictwa, osobistą odpowiedzialność ponosi zasadniczo wnioskodawca lub odpowiednia zainteresowana osoba.

8. Czy muszę zapłacić za doręczenie dokumentów, a jeśli tak, to ile?

Doręczenie dokumentu podlega opłatom. Komornik naliczy opłatę za doręczenie. Opłaty składają się z dwóch części: ruchomej, negocjowanej opłaty uzgadnianej pomiędzy klientem a komornikiem oraz stałej opłaty ustalanej przez rząd, która stosuje się do strony przeciwnej. Te opłaty za czynności komornika ujęte są w kosztach postępowania.

Dalsze informacje

Niektóre z podanych wyżej informacji pochodzą z art. 45-66 i art. 271-277 oraz art. 291 kodeksu postępowania cywilnego. Więcej informacji można znaleźć na stronie Overheid.nl Nederlands:

  • należy kliknąć na „wet- en regelgeving” (ustawy i rozporządzenia)
  • należy wpisać: „burgelijke rechtsvordering” (postępowanie cywilne) (pod nr 3 w nagłówkach)
  • należy wybrać: „Wetboek van Burgelijke Rechtsvordering” (kodeks postępowania cywilnego)

« Doręczanie dokumentów - Informacje ogólne | Niderlandy - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 26-07-2006

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania