Ευρωπαϊκή Επιτροπή > EΔΔ > Επίδοση και κοινοποίηση πράξεων > Λουξεµβούργο

Τελευταία ενημέρωση: 29-07-2004
Εκτυπώσιμη μορφή Δημιουργήστε σελιδοδείκτη

Επίδοση και κοινοποίηση πράξεων - Λουξεµβούργο

EJN logo

Η σελίδα αυτή δεν χρησιμοποιείται πλέον. Αυτή τη στιγμή επικαιροποιείται και θα είναι διαθέσιμη στην ευρωπαϊκή πύλη "e-Justice".


 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Τι σημαίνει στην πράξη ο όρος «επίδοση και κοινοποίηση εγγράφων»; 1.
2. Ποια έγγραφα επιδέχονται επίδοση και ποια κοινοποίηση; 2.
3. Ποιος είναι υπεύθυνος για την επίδοση ή την κοινοποίηση εγγράφων; 3.
4. Πώς διεξάγεται στην πράξη η επίδοση ή η κοινοποίηση; 4.
5. Υπάρχει γραπτή απόδειξη που να πιστοποιεί ότι έχει διεξαχθεί η επίδοση ή η κοινοποίηση; 5.
6. Ποιες είναι οι συνέπειες αν κάτι συμβεί και ο παραλήπτης δεν παραλάβει το έγγραφο ή η κοινοποίηση γίνει κατά παράβαση των προβλεπόμενων διατάξεων του νόμου (παραδείγματος χάρη αν η επίδοση ή κοινοποίηση γίνει σε κάποιον τρίτο); Μπορεί η επίδοση ή η κοινοποίηση να είναι παρόλα αυτά έγκυρη; (Μπορεί δηλαδή να υπάρξει επανόρθωση της παράβασης των διατάξεων του νόμου;) Πρέπει να αποσταλεί εκ νέου το έγγραφο προς επίδοση ή κοινοποίηση; 6.
7. Υπάρχει κόστος για την επίδοση ή την κοινοποίηση και εάν ναι ποιο είναι αυτό; 7.

 

1. Τι σημαίνει στην πράξη ο όρος «επίδοση και κοινοποίηση εγγράφων»;

Στο Λουξεμβούργο, ο όρος «κοινοποίηση» καλύπτει γενικώς τις διάφορες διαδικασίες μέσω των οποίων ένα έγγραφο γνωστοποιείται στον αποδέκτη της.

Η «επίδοση» είναι ένα ειδικό μέσο κοινοποίησης. Η επίδοση γίνεται από δικαστικό επιμελητή ο οποίος μεταβαίνει στην κατοικία του αποδέκτη για να του παραδώσει το έγγραφο.

Οι περισσότερες κοινοποιήσεις γίνονται με συστημένη ταχυδρομική επιστολή και απόδειξη παραλαβής.

Η επίδοση μέσω δικαστικού επιμελητή προσφέρει μεγαλύτερες εγγυήσεις απ’ ό,τι η κοινοποίηση μέσω ταχυδρομείου. Κατά συνέπεια, ο νόμος προβλέπει επίδοση μέσω δικαστικού επιμελητή για τις σημαντικότερες διαδικαστικές πράξεις (εισαγωγικό της δίκης έγγραφο, απόφαση, έφεση κλπ.).

Πάντως, πρέπει να σημειωθεί ότι σε υποθέσεις που υπάγονται στο ειρηνοδικείο, οι κλήσεις συστηματικά γίνονται με συστημένη επιστολή. Ανάλογα με το είδος της διαδικασίας, η κλήση γίνεται από τη γραμματεία του δικαστηρίου (παραδείγματος χάρη σε θέματα μίσθωσης) ή από δικαστικό επιμελητή. Συνεπώς, συμβαίνει να προβεί ο δικαστικός επιμελητής επίσης σε απλή κοινοποίηση και όχι πάντα σε επίδοση.

Η επίδοση μέσω δικαστικού επιμελητή κατά κανόνα είναι απαραίτητη για την έναρξη των προθεσμιών άσκησης ένδικων μέσων κατά δικαστικών αποφάσεων. Κατ’ εξαίρεση, οι προθεσμίες άσκησης ένδικων μέσων κατά αποφάσεων πρωτοδικείου σε υποθέσεις μίσθωσης και σε εργατικές υποθέσεις έχουν έναρξη από την κοινοποίηση της απόφασης από τη γραμματεία.

2. Ποια έγγραφα επιδέχονται επίδοση και ποια κοινοποίηση;

Οι περισσότερες διαδικαστικές πράξεις πρέπει να κοινοποιηθούν ή επιδοθούν προτού υποβληθούν στον δικαστή.

Ο νόμος προβλέπει ιδίως την επίδοση ή την κοινοποίηση εισαγωγικών της δίκης εγγράφων που περιέχουν κλήση του εναγομένου να παρουσιαστεί ενώπιον του δικαστή προσωπικά ή μέσω πληρεξούσιου δικηγόρου.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Οι αποφάσεις πρέπει επίσης να επιδίδονται ή κοινοποιούνται ώστε να μπορούν να έχουν ισχύ δεδικασμένου μετά τη λήξη των προθεσμιών άσκησης ένδικων μέσων.

3. Ποιος είναι υπεύθυνος για την επίδοση ή την κοινοποίηση εγγράφων;

Στο Λουξεμβούργο, μόνο οι δικαστικοί επιμελητές έχουν αρμοδιότητα για την επίδοση εγγράφων.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η συνδρομή δικαστικού επιμελητή είναι απαραίτητη για την έναρξη διαδικασίας ενώπιον δικαστηρίου. Αφής στιγμής εκδοθεί η δικαστική απόφαση, θα πρέπει επίσης να κληθεί δικαστικός επιμελητής να προβεί σε επίδοση της απόφασης στον ηττηθέντα διάδικο, πράξη που θα έχει ως αποτέλεσμα την έναρξη των προθεσμιών άσκησης ένδικων μέσων. Εάν κανένα ένδικο μέσο δεν ασκηθεί εντός της προθεσμίας, η απόφαση θα καταστεί οριστική. Εάν ο ηττηθείς διάδικος επιθυμεί να ασκήσει έφεση θα πρέπει να ζητήσει τις υπηρεσίες δικαστικού επιμελητή ο οποίος θα επιδώσει την έφεση.

Ο νόμος προβλέπει ορισμένες εξαιρέσεις στο μονοπώλιο των δικαστικών επιμελητών.

Ιδίως σε υποθέσεις που υπάγονται στο ειρηνοδικείο, πολλές διαδικασίες κινούνται με την κατάθεση αίτησης η οποία απευθύνεται στο αρμόδιο δικαστήριο. Στην περίπτωση αυτή η γραμματεία του δικαστηρίου θα καλέσει τους διαδίκους στην ακροαματική διαδικασία, κοινοποιώντας τους κλήση με συνημμένο αντίγραφο της αίτησης που υποβλήθηκε στον δικαστή. Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται ιδίως σε υποθέσεις μίσθωσης, αλλά επίσης σε εργατικές υποθέσεις και στον τομέα των εντολών πληρωμής.

Η κλήση από τη γραμματεία προβλέπεται επίσης σε ορισμένες διαδικασίες ενώπιον του πρωτοδικείου (tribunal d’arrondissement), ιδίως στις διαδικασίες που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του προέδρου του δικαστηρίου.

Οι δικηγόροι δεν έχουν αρμοδιότητα να κοινοποιούν απευθείας μια πράξη σε διάδικο. Για να γίνει έγκυρη κοινοποίηση, θα πρέπει να υπάρξει προσφυγή στις υπηρεσίες δικαστικού επιμελητή. Πάντως, η κατάσταση αλλάζει αφής στιγμής η δίκη ξεκινά και κάθε διάδικος εκπροσωπείται από ένα δικηγόρο· από τη στιγμή αυτή, οι διαδικαστικές πράξεις, αλλά επίσης τα δικαιολογητικά ανταλλάσσονται νομίμως μέσω κοινοποίησης μεταξύ δικηγόρων. Η κοινοποίηση μεταξύ δικηγόρων γίνεται χωρίς ιδιαίτερες διατυπώσεις. Η χρήση επιβάλλει στον δικηγόρο που παραλαμβάνει μια κοινοποίηση να δώσει αμέσως απόδειξη παραλαβής.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

4. Πώς διεξάγεται στην πράξη η επίδοση ή η κοινοποίηση;

4.1. Περίληψη της διαδικασίας κοινοποίησης

Οι περισσότερες κοινοποιήσεις γίνονται με τη μορφή συστημένης επιστολής με απόδειξη παραλαβής.

Εάν ο ταχυδρομικός υπάλληλος βρει τον αποδέκτη της κοινοποίησης, του ζητά να υπογράψει την απόδειξη παραλαβής η οποία αποστέλλεται στον αποστολέα. Εάν ο παραλήπτης αρνηθεί να υπογράψει την απόδειξη παραλαβής, ο ταχυδρομικός υπάλληλος το καταχωρεί και θεωρείται ότι συντελέστηκε η κοινοποίηση.

Εάν ο παραλήπτης απουσιάζει από την κατοικία του αλλά ένα άλλο πρόσωπο δέχεται τη συστημένη επιστολή, ο ταχυδρομικός υπάλληλος καταχωρεί την ταυτότητα του εν λόγω προσώπου στην απόδειξη παραλαβής. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια κοινοποίηση που έγινε σε τρίτο έχει μικρότερη ισχύ από μια αυτοπρόσωπη κοινοποίηση.

Εάν δεν βρίσκεται κανείς στον τόπο της κοινοποίησης, αλλά η διεύθυνση είναι ακριβής, τότε ο ταχυδρομικός υπάλληλος αφήνει στο γραμματοκιβώτιο προειδοποίηση που καλεί τον παραλήπτη να αναζητήσει τη συστημένη επιστολή στο ταχυδρομείο εντός της προθεσμίας που αναγράφεται στην κοινοποίηση. Στην περίπτωση αυτή θεωρείται ότι συντελέστηκε η κοινοποίηση, ακόμη και εάν ο παραλήπτης δεν παρουσιαστεί στο ταχυδρομείο.

Εάν δεν μπορεί να ελεγχθεί η διεύθυνση, τότε ο ταχυδρομικός υπάλληλος επιστρέφει την επιστολή στον αποστολέα με την πληροφορία ότι δεν συντελέστηκε η κοινοποίηση. Στην περίπτωση αυτή ο αιτών θα πρέπει να υποβάλλει μια νέα διεύθυνση. Εάν ο παραλήπτης της κοινοποίησης δεν έχει γνωστή διεύθυνση, ο αιτών μπορεί να μην προβεί σε διαδικασία κοινοποίησης και να αναθέσει σε δικαστικό επιμελητή να προβεί σε επίδοση, ενδεχομένως με �πρακτικά έρευνας� του παραλήπτη.

Η διαδικασία κοινοποίησης που περιγράφεται δεν εφαρμόζεται παρά μόνο εάν ο παραλήπτης της πράξης κατοικεί στο Λουξεμβούργο. Στην περίπτωση προσώπων που κατοικούν στην αλλοδαπή, πρέπει να ακολουθηθεί η διαδικασία επίδοσης.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

4.2. Περίληψη της διαδικασίας επίδοσης

Η επίδοση συνίσταται στην παράδοση του εγγράφου στον παραλήπτη από δικαστικό επιμελητή.

Συνήθως, ο δικαστικός επιμελητής μεταβαίνει στην κατοικία του παραλήπτη. Πάντως, η παράδοση μπορεί να γίνει οπουδήποτε ο δικαστικός επιμελητής βρει τον παραλήπτη, όπως για παράδειγμα στον τόπο εργασίας του.

Εάν ο δικαστικός επιμελητής βρει τον παραλήπτη της πράξης στην κατοικία του, του παραδίδει επικυρωμένο αντίγραφο του εγγράφου. Συντάσσει πρακτικά για την ολοκλήρωση της τυπικής αυτής διαδικασίας που θα προσαρτηθούν στο πρωτότυπο του εγγράφου και τα οποία θα παραδοθούν επίσης στο διάδικο που έλαβε την πρωτοβουλία της κοινοποίησης.

Εάν ο παραλήπτης απουσιάζει από την κατοικία του, το έγγραφο μπορεί να παραδοθεί σε οποιοδήποτε πρόσωπο βρίσκεται επιτόπου, περιλαμβανομένων των παιδιών ηλικίας τουλάχιστον 15 ετών. Ο δικαστικός επιμελητής αναφέρει στα πρακτικά σε ποιον παραδόθηκε το έγγραφο. Πρέπει να σημειωθεί ότι το έγγραφο παραδίδεται σε τρίτους σε σφραγισμένο φάκελο. Κατά συνέπεια, ο τρίτος δεν μπορεί να λάβει γνώση του περιεχομένου του εγγράφου χωρίς να ανοίξει το φάκελο.

Εάν ο δικαστικός επιμελητής δεν βρει τον παραλήπτη στην κατοικία του αλλά η διεύθυνση είναι ακριβής, θα αφήσει αντίγραφο του εγγράφου και ειδοποίηση σε σφραγισμένο φάκελο στο γραμματοκιβώτιο. Στη συνέχεια και το αργότερο την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά την επίδοση στέλνει δεύτερο αντίγραφο στον παραλήπτη με απλή επιστολή. Ο δικαστικός επιμελητής συντάσσει πρακτικά της ολοκλήρωσης των μέτρων αυτών τα οποία επισυνάπτει στο πρωτότυπο της πράξης επίδοσης.

Εάν ο δικαστικός επιμελητής δεν βρει κανέναν και δεν υπάρχει βεβαιότητα για τη διεύθυνση (παραδείγματος χάρη γιατί δεν υπάρχει γραμματοκιβώτιο) ο δικαστικός επιμελητής προσπαθεί να επαληθεύσει τα στοιχεία που διαθέτει για να καθορίσει πού μπορεί να βρει τον παραλήπτη. Συντάσσονται πρακτικά, τα λεγόμενα �πρακτικά έρευνας� για να περιγραφεί το αποτέλεσμα της έρευνας αυτής.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

5. Υπάρχει γραπτή απόδειξη που να πιστοποιεί ότι έχει διεξαχθεί η επίδοση ή η κοινοποίηση;

Σε περίπτωση ταχυδρομικής κοινοποίησης, αποδεικτικό στοιχείο αποτελεί η απόδειξη παραλαβής. Στην περίπτωση επίδοσης μέσω δικαστικού επιμελητή, ο τελευταίος αυτός συντάσσει πρακτικά για τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν. Ο δικαστικός επιμελητής είναι υπάλληλος του υπουργείου δικαιοσύνης. Τα πρακτικά του δικαστικού επιμελητή αποτελούν αποδεικτικό στοιχείο μέχρις αποδείξεως του εναντίου.

6. Ποιες είναι οι συνέπειες αν κάτι συμβεί και ο παραλήπτης δεν παραλάβει το έγγραφο ή η κοινοποίηση γίνει κατά παράβαση των προβλεπόμενων διατάξεων του νόμου (παραδείγματος χάρη αν η επίδοση ή κοινοποίηση γίνει σε κάποιον τρίτο); Μπορεί η επίδοση ή η κοινοποίηση να είναι παρόλα αυτά έγκυρη; (Μπορεί δηλαδή να υπάρξει επανόρθωση της παράβασης των διατάξεων του νόμου;) Πρέπει να αποσταλεί εκ νέου το έγγραφο προς επίδοση ή κοινοποίηση;

Η παράβαση των τυπικών κανόνων κοινοποίησης δύναται να συνεπάγεται την ακυρότητα της κοινοποίησης ή της επίδοσης.

Πάντως, η ακυρότητα δεν κηρύσσεται λόγω ελαττώματος της τυπικής διαδικασίας παρά αν αποδειχθεί ότι το τυπικό αυτό ελάττωμα προκάλεσε ζημία στον παραλήπτη της πράξης.

Ικανότητα εκτίμησης έχει ο δικαστής.

Όταν η επίδοση ή η κοινοποίηση δεν έγινε στα χέρια του ίδιου του παραλήπτη και αυτός ο τελευταίος δεν εμφανιστεί, ο δικαστής έχει την ευχέρεια να ζητήσει από τον αιτούντα να επαναλάβει την πράξη. Η τυπική αυτή διαδικασία επιτρέπει την άρση οποιασδήποτε αμφιβολίας σχετικά με την ερμηνεία της απουσίας του ενδιαφερομένου.

Στην περίπτωση διαδικασιών όπου οι διάδικοι συνήθως κλητεύονται μέσω κλήσης από τη γραμματεία, ο δικαστής έχει επίσης την ευχέρεια να ζητήσει από τον αιτούντα να προβεί σε κλήση μέσω δικαστικού επιμελητή εάν υπάρχουν επιφυλάξεις για την εγκυρότητα της κλήσης με συστημένη επιστολή.

Τέλος, ο δικαστής δεν μπορεί να εκδώσει απόφαση σε διαδικασία κατ’ αντιμωλία εφόσον ένας από τους διαδίκους δεν ήταν παρών κατά την ακρόαση παρά μόνον εάν αποδειχθεί ότι έγινε προσωπική κοινοποίηση. Εάν αυτό δεν ισχύει (παραδείγματος χάρη εάν η κλήση παραδόθηκε σε άλλο πρόσωπο το οποίο βρέθηκε στον τόπο κατοικίας), η απόφαση θα εκδοθεί ερήμην, και κατά συνέπεια θα δύνανται να ασκηθούν κατ’ αυτής ένδικα μέσα.

7. Υπάρχει κόστος για την επίδοση ή την κοινοποίηση και εάν ναι ποιο είναι αυτό;

Οι κοινοποιήσεις που γίνονται μέσω της γραμματείας του δικαστηρίου είναι δωρεάν. Όταν η επίδοση ή η κοινοποίηση γίνεται μέσω δικαστικού επιμελητή, αυτός ο τελευταίος αμείβεται και η αμοιβή του καθορίζεται με απόφαση του Μεγάλου Δούκα.

« Επίδοση και κοινοποίηση πράξεων - Γενικές Πληροφορίες | Λουξεµβούργο - Γενικές Πληροφορίες »

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τελευταία ενημέρωση: 29-07-2004

 
  • Κοινοτικό δίκαιο
  • Διεθνές δίκαιο

  • Βέλγιο
  • Βουλγαρία
  • Τσεχία
  • Δανία
  • Γερµανία
  • Εσθονία
  • Ιρλανδία
  • Ελλάδα
  • Ισπανία
  • Γαλλία
  • Ιταλία
  • Κύπρος
  • Λεττονία
  • Λιθουανία
  • Λουξεµβούργο
  • Ουγγαρία
  • Μάλτα
  • Κάτω Χώρες
  • Αυστρία
  • Πολωνία
  • Πορτογαλία
  • Ρουμανία
  • Σλοβενία
  • Σλοβακία
  • Φινλανδία
  • Σουηδία
  • Ηνωµένο Βασίλειο