Komisja Europejska > EJN > Władza rodzicielska > Luksemburg

Ostatnia aktualizacja: 14-11-2006
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Władza rodzicielska - Luksemburg

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Trwa przygotowywanie zaktualizowanej wersji, która będzie dostępna w europejskim portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Co w praktyce oznacza termin „odpowiedzialność rodzicielska”? Jakie są prawa i obowiązki przysługujące osobie sprawującej odpowiedzialność rodzicielską? 1.
2. Kto, według ogólnych zasad, sprawuje odpowiedzialność rodzicielską nad dzieckiem? 2.
3. Czy w sytuacji, gdy rodzice nie są w stanie lub nie chcą sprawować odpowiedzialności rodzicielskiej nad swoimi dziećmi, można wyznaczyć do tego inną osobę? 3.
4. Jak w przypadku rozwodu lub separacji rodziców rozwiązywana jest kwestia dalszej odpowiedzialności rodzicielskiej? 4.
5. W przypadku zawarcia porozumienia pomiędzy rodzicami w kwestii odpowiedzialności rodzicielskiej, jakich formalności należy dopełnić, aby porozumienie miało wiążącą moc prawną? 5.
6. Jakie alternatywne środki rozwiązywania konfliktów, poza drogą sądową, dostępne są w sytuacjach, gdy nie jest możliwe porozumienie pomiędzy rodzicami w kwestii odpowiedzialności rodzicielskiej? 6.
7. Jeżeli rodzice wstąpią na drogę sądową, o jakich kwestiach dotyczących dziecka może zadecydować sąd? 7.
8. Czy powierzenie przez sąd opieki nad dzieckiem tylko jednemu z rodziców oznacza, że może on podejmować wszelkie decyzje względem dziecka bez potrzeby uprzedniego konsultowania ich z drugim rodzicem? 8.
9. Co oznacza w praktyce decyzja sądu o przydzieleniu rodzicom prawa do wspólnego sprawowania opieki nad dzieckiem? 9.
10. Do jakiego sądu (lub innej instytucji) należy kierować wnioski o przyznanie odpowiedzialności rodzicielskiej? Jakich formalności należy dopełnić i jakie dokumenty należy załączyć do wniosku? 10.
11. Jaka procedura ma zastosowanie w takich sprawach? Czy istnieje możliwość zastosowania specjalnej procedury w sytuacjach wyjątkowych? 11.
12. Czy istnieje możliwość uzyskania pomocy prawnej w zakresie pokrycia kosztów procedury? 12.
13. Czy istnieje możliwość wniesienia odwołania od decyzji o odpowiedzialności rodzicielskiej? 13.
14. W niektórych sytuacjach może okazać się konieczne złożenie do sądu wniosku o wyegzekwowanie decyzji o odpowiedzialności rodzicielskiej. Do jakiego sądu należy się zwrócić i jaka procedura powinna być zastosowana w takich sytuacjach? 14.
15. Jakie kroki należy podjąć, aby Wielkie Księstwo Luksemburga uznało i wykonało orzeczenie o odpowiedzialności rodzicielskiej wydane przez sąd innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej? Jaka procedura ma tu zastosowanie? 15.
16. Do jakiego sądu Wielkiego Księstwa Luksemburga należy zwrócić się w celu zakwestionowania uznania orzeczenia o odpowiedzialności rodzicielskiej wydanego przez sąd innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej? Jaka procedura ma zastosowanie w takich sytuacjach? 16.
17. Jakie przepisy prawa stosuje sąd w postępowaniu w sprawie odpowiedzialności rodzicielskiej, w sytuacji gdy dziecko lub strony nie mieszkają w Wielkim Księstwie Luksemburga, lub są oni obywatelami różnych państw? 17.

 

1. Co w praktyce oznacza termin „odpowiedzialność rodzicielska”? Jakie są prawa i obowiązki przysługujące osobie sprawującej odpowiedzialność rodzicielską?

Z punktu widzenia terminologii, w Wielkim Księstwie Luksemburga stosowany jest raczej termin „władzy rodzicielskiej” w miejsce „odpowiedzialności rodzicielskiej”. Chodzi o zespół praw i obowiązków rodziców względem osoby i majątku małoletnich dzieci nieupełnoletnionych, mających na celu zapewnienie im należytej pieczy, wychowania i utrzymania.

Rodzice posiadają władzę rodzicielską w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, ochrony zdrowia i ochrony moralności. W ramach przypisanej władzy rodzicielskiej mają prawo i jednocześnie obowiązek opieki, nadzoru i wychowania dziecka. Władza ta nie jest prawem wyłącznym ani dyskrecjonalnym rodziców. Władzę rodzicielską należy sprawować w interesie dziecka.

2. Kto, według ogólnych zasad, sprawuje odpowiedzialność rodzicielską nad dzieckiem?

W trakcie trwania związku małżeńskiego oboje rodziców sprawuje wspólnie władzę rodzicielską nad dzieckiem. Jeśli rodzice nie pozostają w związku małżeńskim, na ogół, władzę rodzicielską sprawuje matka dziecka.

3. Czy w sytuacji, gdy rodzice nie są w stanie lub nie chcą sprawować odpowiedzialności rodzicielskiej nad swoimi dziećmi, można wyznaczyć do tego inną osobę?

W przypadku śmierci rodziców lub ich niezdolności do zajmowania się dziećmi prawo przewiduje otwarcie postępowania w sprawie opieki nad dzieckiem. Rodzic, który umiera jako ostatni, może dokonać wyboru opiekuna. Jeśli tego nie zrobi, opiekuna ustanawia rada rodzinna, a przy jej braku, sędzia sądu opiekuńczego. 

Do góryDo góry

4. Jak w przypadku rozwodu lub separacji rodziców rozwiązywana jest kwestia dalszej odpowiedzialności rodzicielskiej?

W przypadku rozwodu za obopólną zgodą rodzice mają prawo, w drodze wspólnego porozumienia, postanowić o wspólnym sprawowaniu opieki. Przy wszystkich pozostałych formach rozwodu, władzę rodzicielska sprawuje rodzic, któremu opiekę nad dzieckiem przyznał sąd.

Z wyjątkiem nadzwyczajnych i poważnych okoliczności, luksemburskie sądy przyznają często matce prawo do opieki nad dzieckiem, zwłaszcza, gdy chodzi o dziecko w najniższym przedziale wiekowym. Rodzic nie będący opiekunem dziecka posiada prawo odwiedzin i sprawowania nadzoru.

W przypadku przyznania opieki osobie trzeciej, ojciec i matka sprawują nadal władzę rodzicielską w zakresie pozostałych przypisanych jej przymiotów. Jednakże, wyznaczając osobę trzecią na tymczasowego opiekuna, sąd może podjąć decyzję, że osoba ta powinna wszcząć postępowanie w sprawie przejęcia opieki nad dzieckiem.

5. W przypadku zawarcia porozumienia pomiędzy rodzicami w kwestii odpowiedzialności rodzicielskiej, jakich formalności należy dopełnić, aby porozumienie miało wiążącą moc prawną?

Zawarte przez rodziców porozumienie w zakresie sprawowania władzy rodzicielskiej posiada moc obowiązującą wyłącznie, gdy zostanie przyjęte przez właściwy sąd.

6. Jakie alternatywne środki rozwiązywania konfliktów, poza drogą sądową, dostępne są w sytuacjach, gdy nie jest możliwe porozumienie pomiędzy rodzicami w kwestii odpowiedzialności rodzicielskiej?

Rodzice mają możliwość odwołania się do mediatora rodzinnego.

Do góryDo góry

7. Jeżeli rodzice wstąpią na drogę sądową, o jakich kwestiach dotyczących dziecka może zadecydować sąd?

Sąd ma prawo orzekać w następujących sprawach: 

  • prawo do sprawowania opieki nad dzieckiem: z wyjątkiem nadzwyczajnych i poważnych okoliczności, luksemburskie sądy przyznają często matce prawo do opieki nad dzieckiem, zwłaszcza, gdy chodzi dziecko w najniższym przedziale wiekowym;
  • prawo do odwiedzin i zabierania dziecka na noc przez rodzica nie będącego opiekunem: prawa tego można odmówić wyłącznie z poważnych powodów rodzicowi, który nie otrzymał opieki nad dzieckiem;
  • prawo do odwiedzin przez dziadków: prawa tego można odmówić dziadkom dziecka wyłącznie z poważnych powodów;
  • prawo do korespondencji lub odwiedzin osób trzecich, będących lub nie będących krewnymi dziecka: sąd przyznaje to prawo w wyjątkowych sytuacjach;
  • zapomoga żywnościowa dla dziecka: świadczenie alimentacyjne ciągłe, przyznawane w zależności od potrzeb dziecka i środków materialnych posiadanych przez obydwoje rodziców, po uzyskaniu przez dziecko pełnoletniości w przypadku, gdy ono samo nie jest w stanie zaspokoić swoich potrzeb.

8. Czy powierzenie przez sąd opieki nad dzieckiem tylko jednemu z rodziców oznacza, że może on podejmować wszelkie decyzje względem dziecka bez potrzeby uprzedniego konsultowania ich z drugim rodzicem?

Rodzic posiadający prawo do opieki nad dzieckiem ma obowiązek informowania na bieżąco rodzica nie będącego opiekunem o ważnych decyzjach i wydarzeniach dotyczących dziecka. Jeśli rodzic nie będący opiekunem dysponuje prawem nadzoru nad utrzymaniem i wychowaniem dziecka, nie oznacza to, że musi być informowany o wszystkich szczegółach z życia dziecka. 

Do góryDo góry

Jeśli rodzic nie będący opiekunem uważa, że rodzic z prawem do opieki wykorzystuje tę opiekę na niekorzyść dziecka, może on przed właściwym sądem wytoczyć drugiej stronie proces. W takiej sytuacji, sąd ma prawo nakazać zmianę opieki lub nałożyć na opiekuna dziecka warunki związane z wychowywaniem dziecka.

9. Co oznacza w praktyce decyzja sądu o przydzieleniu rodzicom prawa do wspólnego sprawowania opieki nad dzieckiem?

Przyjmuje się, iż władza rodzicielska zakłada, w przypadku, kiedy jest sprawowana wspólnie przez oboje żyjących oddzielnie rodziców, szeroką płaszczyznę porozumienia i konsensusu między rodzicami w interesie stałej i konstruktywnej współpracy przy podejmowaniu decyzji dotyczących opieki, nadzoru i wychowania dziecka.

10. Do jakiego sądu (lub innej instytucji) należy kierować wnioski o przyznanie odpowiedzialności rodzicielskiej? Jakich formalności należy dopełnić i jakie dokumenty należy załączyć do wniosku?

Sprawę należy przedłożyć do rozstrzygnięcia w sądzie opiekuńczym, jeśli rodzice nie doszli do porozumienia w sprawie tego, co jest z korzyścią dla dziecka, bądź, w ramach porządku czysto administracyjno-prawnego, w sytuacji, gdy do porozumienia nie doszli obydwaj prawni administratorzy, którzy winni działać wspólnie. 

Podczas procesów rozwodowych lub w sprawie separacji, na ogół sadem właściwym w stanowieniu o tymczasowej opiece nad dzieckiem jest wyłącznie sąd orzekający w trybie przyspieszonym. Jednakże, sędzia sądu dla nieletnich może zmienić zalecane środki, w przypadku, gdy zostanie naruszone zdrowie fizyczne lub psychiczne dziecka, jego wychowanie oraz społeczny lub moralny rozwój. W przypadku rozwodu lub separacji, sąd orzekający w sprawie rozwodu lub separacji rozstrzyga równocześnie w kwestii władzy rodzicielskiej. Po rozwodzie lub separacji, opiekę nad dzieckiem może wyznaczyć, zmienić lub uzupełnić sąd dla nieletnich. 

Do góryDo góry

Powództwo w sprawie częściowego lub całkowitego przekazania władzy rodzicielskiej wnosi się do sądu okręgowego (tribunal d’arrondissement) właściwego dla miejsca zamieszkania lub zwyczajowego miejsca pobytu małoletniego dziecka. Sąd zleca zdobycie wszelkich potrzebnych informacji na temat dziecka, a mianowicie badanie osobowości małoletniego, przede wszystkim za pomocą wywiadu społecznego, badania lekarskie, psychiatryczne i psychologiczne, obserwację zachowania lub badanie orientacji zawodowej. Przesłuchuje rodziców lub opiekuna, jak również osobę, która przyjęła dziecko. Ponadto, ma prawo zalecić każdy tymczasowy środek prawny odnośnie do opieki i wychowania dziecka, który uzna za użyteczny.

Powództwo w sprawie całkowitego lub częściowego odebrania władzy rodzicielskiej wnoszone jest przez prokuraturę do orzekającego w sprawach cywilnych sądu okręgowego właściwego dla miejsca zamieszkania lub stałego pobytu matki lub ojca. Jeśli brak miejsca zamieszkania lub stałego pobytu w kraju ojca lub matki, powództwo wnosi się do sądu okręgowego znajdującego się na obszarze miejsca zamieszkania dzieci. W przypadku, gdy dzieci nie mieszkają w tym samym okręgu, powództwo wnoszone jest do sądu okręgowego Luksemburga. Prokurator wszczyna wywiad na temat sytuacji rodziny małoletniego oraz moralnego prowadzenia się jego rodziców. Ci ostatni muszą przedstawić uwagi i zarzuty uznawane przez nich za zasadne. W każdym przypadku, sąd może z urzędu lub na wniosek stron, przedsięwziąć środki tymczasowe, które uważa za użyteczne dla opieki nad dzieckiem. Jednocześnie, sąd ma prawo, w każdej chwili, odwołać lub zmienić przedsięwzięte środki.

Do góryDo góry

11. Jaka procedura ma zastosowanie w takich sprawach? Czy istnieje możliwość zastosowania specjalnej procedury w sytuacjach wyjątkowych?

Jedno z rodziców składa pozew do sądu opiekuńczego. Strony nie są zobligowane do korzystania z pośrednictwa adwokata sądowego.

W sprawie powództw dotyczących władzy rodzicielskiej w ramach postępowania rozwodowego lub o separację, patrz „Rozwód - Luksemburg”, punkt nr 11.

Po rozwodzie lub separacji, jedno z rodziców lub prokuratura wnosi powództwo do sądu dla nieletnich. Powództwo składane jest w czterech egzemplarzach na zwykłym papierze w kancelarii sądu dla nieletnich właściwego dla miejsca zamieszkania lub zwyczajowego pobytu dziecka. Oprócz faktów, na których powództwo się opiera, dokument powinien zawierać nazwiska, imiona, zawód i miejsce zamieszkania stron. Powinien także zawierać, pod rygorem nieważności, wskazanie miejsca pobytu w Wielkim Księstwie przez powoda, który w Wielkim księstwie nie zamieszkuje. Strony nie są zobligowane do korzystania z pośrednictwa adwokata sądowego.

Powództwo w sprawie przeniesienia władzy rodzicielskiej wnoszone jest w drodze złożenia wniosku. Zwolnione jest z obowiązku korzystania z pośrednictwa adwokata sądowego. Może być skierowane do prokuratora, który, następnie, wnosi je do sądu. Ojciec, matka lub opiekun, chcący odzyskać przeniesione wcześniej prawo do sprawowania władzy rodzicielskiej, składają wniosek do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania lub zwyczajowego pobytu osoby, której to prawo zostało przyznane.

Do góryDo góry

Sprawę dotyczącą odebrania prawa do sprawowania władzy rodzicielskiej wnosi się w drodze złożenia pozwu zawierającego zdarzenia poparte dokumentami dowodowymi. Sekretarz sądu powiadamia o pozwie i wzywa rodziców lub wstępnych, przeciwko którym pozew został skierowany. Rodzice i wstępni nie są zobowiązani do skorzystania z pomocy prawnej adwokata. Ojciec, matka lub opiekun, chcący odzyskać odebrane im wcześniej prawo do sprawowania władzy rodzicielskiej, składają wniosek do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania lub zwyczajowego pobytu osoby, której to prawo zostało przyznane.

12. Czy istnieje możliwość uzyskania pomocy prawnej w zakresie pokrycia kosztów procedury?

Osoby, których przychody, zgodnie z przepisami prawa luksemburskiego, uznaje się za niewystarczające, mogą skorzystać ze zwolnienia z kosztów procedury. W tym celu, muszą wypełnić kwestionariusz dostępny w centralnym biurze pomocy społecznej, przekazać go do Dziekana Izby Adwokackiej właściwej terytorialnie, który podejmie w tej sprawie decyzję.

Pomoc sądowa obejmuje wszelkie koszty procesowe, proceduralne i koszty aktów prawnych, na które została przyznana. Obejmuje ona także opłaty skarbową i wpisową, opłatę kancelaryjną, wynagrodzenie adwokatów, koszty komornicze, koszty i honoraria notariuszy, koszty i honoraria personelu technicznego, należności świadków, honoraria tłumaczy pisemnych i ustnych, koszty zaświadczeń o prawie ojczystym, koszty delegacji, opłaty i koszty formalności wpisowych, hipotek i zastawów, jak również koszty ogłoszeń prasowych.

Do góryDo góry

13. Czy istnieje możliwość wniesienia odwołania od decyzji o odpowiedzialności rodzicielskiej?

Istnieje możliwość odwołania się od decyzji sądu o odpowiedzialności rodzicielskiej w izbie cywilnej sądu apelacyjnego. Na ogół, termin złożenia apelacji wynosi czterdzieści dni, natomiast, w przypadku odwołania od wyroku wydanego przez sąd orzekający w trybie przyspieszonym termin ten wynosi piętnaście dni. 

14. W niektórych sytuacjach może okazać się konieczne złożenie do sądu wniosku o wyegzekwowanie decyzji o odpowiedzialności rodzicielskiej. Do jakiego sądu należy się zwrócić i jaka procedura powinna być zastosowana w takich sytuacjach?

Prawo Luksemburga przewiduje dwa sposoby radzenia sobie z systematycznym niewykonywaniem orzeczenia dotyczącego władzy rodzicielskiej:

Z jednej strony, przewidziana jest sankcja o charakterze cywilnym, a dokładnie środek przymusowy w postaci kary pieniężnej płaconej w określonej wysokości za dzień (tydzień lub miesiąc) zwłoki, orzekanej przez sąd przeciwko krnąbrnemu rodzicowi, w celu zmuszenia go do wypełnienia swojego zobowiązania. Sprawa wnosi się w drodze pozwu do sądu okręgowego właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka. Strony są zobowiązane działać za pośrednictwem adwokata sądowego.

Z drugiej strony, prawo przewiduje sankcje karne. I tak, bezprawne zatrzymanie dziecka lub utrudnianie jego odwiedzania zagrożone jest karą więzienia od ośmiu dni do dwóch lat i/lub grzywną w wysokości od 251 do 2.000 euro. W przypadku, gdy winny rodzic został częściowo lub całkowicie pozbawiony władzy rodzicielskiej nad dzieckiem, kara więzienia może być podwyższona do lat trzech. Sprawa może zostać wniesiona z urzędu przez prokuraturę bądź też przez stronę pokrzywdzoną w drodze złożenia wniosku o ściganie. Okręgowy sąd poprawczy ustala sankcje karne i, w konkretnym przypadku, odszkodowanie dla pokrzywdzonego. Strony nie są zobowiązane działać za pośrednictwem adwokata sądowego.

Do góryDo góry

15. Jakie kroki należy podjąć, aby Wielkie Księstwo Luksemburga uznało i wykonało orzeczenie o odpowiedzialności rodzicielskiej wydane przez sąd innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej? Jaka procedura ma tu zastosowanie?

Na mocy rozporządzenia Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. - w sprawie jurysdykcji, uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich i w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej za dzieci obojga małżonków (zwanego dalej „rozporządzeniem Bruksela II”), każde orzeczenie w sprawie dotyczącej władzy rodzicielskiej wydane przez sąd innego kraju Unii Europejskiej jest uznawane w Wielkim Księstwie z mocy prawa. Innymi słowy, uznanie takiego orzeczenia nie podlega żadnej procedurze.

Jednakże, orzeczenie wydane przez sąd innego kraju Unii Europejskiej w sprawie sprawowania władzy rodzicielskiej nad wspólnym dzieckiem obojga małżonków, które jest prawomocne i zostało przekazane, zostaje poddane egzekucji w Wielkim Księstwie po ogłoszeniu go prawomocnym na wniosek każdej zainteresowanej strony. Wniosek o ogłoszenie prawomocności orzeczenia należy złożyć do prezesa sądu okręgowego za pośrednictwem adwokata sądowego. Od decyzji prezesa sądu okręgowego przysługuje odwołanie do sądu apelacyjnego. Natomiast skargę kasacyjną od wyroku sądu apelacyjnego wnosi się do sądu kasacyjnego.

16. Do jakiego sądu Wielkiego Księstwa Luksemburga należy zwrócić się w celu zakwestionowania uznania orzeczenia o odpowiedzialności rodzicielskiej wydanego przez sąd innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej? Jaka procedura ma zastosowanie w takich sytuacjach?

Na mocy rozporządzenia „Bruksela II”, każda z zainteresowanych stron ma prawo wnioskować, w drodze wniesienia powództwa, do prezesa sądu okręgowego o wydanie decyzji o nieuznaniu orzeczenia w sprawie sprawowania władzy rodzicielskiej wydanego przez sąd innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej. Zainteresowana strona ma obowiązek działać za pośrednictwem adwokata sądowego. 

Do góryDo góry

Powództwo można odrzucić wyłącznie z następujących powodów:

  • wyraźnej sprzeczności z porządkiem publicznym;
  • braku przesłuchania dziecka;
  • nieprzestrzegania prawa do obrony;
  • nieprzystawalności do orzeczenia wydanego przez pokrewną instancję sądową.

Obie strony mają prawo do odwołania się od decyzji prezesa sądu okręgowego do sądu apelacyjnego. Decyzja sądu apelacyjnego może być przedmiotem kasacji w sądzie kasacyjnym.

17. Jakie przepisy prawa stosuje sąd w postępowaniu w sprawie odpowiedzialności rodzicielskiej, w sytuacji gdy dziecko lub strony nie mieszkają w Wielkim Księstwie Luksemburga, lub są oni obywatelami różnych państw?

  • Konwencja haska z dnia 5 października 1961 r. o właściwości organów i prawie właściwym w zakresie ochrony małoletnich ma zastosowanie w przypadku wszystkich dzieci zamieszkałych w Luksemburgu lub w państwie będącym stroną tej Konwencji. Zgodnie z doktryną prawa luksemburskiego, artykuł 3 Konwencji powinien być interpretowany jako zawierający zapis o podporządkowaniu prawu materialnemu państwa, którego narodowość posiada małoletni, w kwestii wszystkich aspektów władzy rodzicielskiej oznaczających prerogatywy władzy nad osobą dziecka. Chodziłoby tu głównie o prawa do kierowania osobą dziecka, jak prawo do opieki, prawo do określania jego miejsca zamieszkania i, być może, również prawo wyboru jego wychowania. Natomiast, można przyjąć, że wspomniany przepis nie obejmuje praw i obowiązków dotyczących zarządzania jego majątkiem.

Zgodnie z artykułem 15 wspomnianej Konwencji, Luksemburg zastrzega sobie właściwość swoich organów orzekających w sprawie powództwa o unieważnienie, rozwiązanie lub rozluźnienie związku małżeńskiego między rodzicami małoletniego, w celu przedsięwzięcia środków ochrony osoby małoletniego i jego majątku. Jednakże, władze pozostałych państw będących stronami umowy nie mają obowiązku uznawania tych środków.

  • Pomijając przypadki, w których wspomniana konwencja ma zastosowanie, należy dokonać rozróżnienia między pochodzeniem ślubnym a nieślubnym dziecka:
    • W przypadku pochodzenia nieślubnego, prawem mającym zastosowanie jest prawo narodowości dziecka.
    • W przypadku ślubnego pochodzenia dziecka, prawo dotyczące skutków zawartego małżeństwa powinno być stosowane zgodnie z doktryną, to znaczy:
      • z prawem krajowym wspólnym dla obojga rodziców, w przypadku, gdy są tej samej narodowości;
      • z prawem miejsca zamieszkania wspólnym dla obojga rodziców, w przypadku, gdy są różnej narodowości.

Orzecznictwo przyjmuje zasadniczo, iż po rozwodzie rodziców zastosowanie znajduje prawo, na mocy którego orzeczony został rozwód, to znaczy:

  • prawo krajowe małżonków, w przypadku, gdy są tej samej narodowości;
  • prawo faktycznego miejsca zamieszkania obojga małżonków, w przypadku, gdy są różnej narodowości;
  • prawo luksemburskie, w przypadku, gdy małżonkowie różnej narodowości nie mają faktycznego wspólnego miejsca zamieszkania.

Jednakże każdorazowo status konkurencyjny ma prawo jurysdykcji, czyli prawo luksemburskie, będące prawem sprawującym pieczę nad bezpieczeństwem lub porządkiem publicznym (loi de police ou d’ordre public).

Dalsze informacje

  • Legilux, portal prawniczy rządu Wielkiego Księstwa Luksemburga français

« Władza rodzicielska - Informacje ogólne | Luksemburg - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 14-11-2006

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania