Ευρωπαϊκή Επιτροπή > EΔΔ > Γονική μέριμνα > Λιθουανία

Τελευταία ενημέρωση: 29-03-2007
Εκτυπώσιμη μορφή Δημιουργήστε σελιδοδείκτη

Γονική μέριμνα - Λιθουανία

EJN logo

Η σελίδα αυτή δεν χρησιμοποιείται πλέον. Αυτή τη στιγμή επικαιροποιείται και θα είναι διαθέσιμη στην ευρωπαϊκή πύλη "e-Justice".


 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Tι σημαίνει πρακτικά η έννοια «γονική μέριμνα»; Ποια είναι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του έχοντος τη γονική μέριμνα; 1.
2. Γενικώς, ποιος έχει τη γονική μέριμνα του παιδιού; 2.
3. Αν οι γονείς είναι ανίκανοι ή δεν επιθυμούν να ασκούν τη γονική μέριμνα, μπορεί κάποιος άλλος να την ασκεί; 3.
4. Σε περίπτωση διαζυγίου ή διακοπής της έγγαμης συμβίωσης, με ποιο τρόπο γίνεται η ρύθμιση της άσκησης της γονικής μέριμνας; 4.
5. Εάν οι γονείς συνάψουν συμφωνία σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας, ποια τυπική διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί προκειμένου αυτή τους η συμφωνία να είναι νομικά δεσμευτική; 5.
6. Εάν οι γονείς δεν συμφωνήσουν στο θέμα της άσκησης της γονικής μέριμνας, ποιοι είναι οι εναλλακτικοί τρόποι προκειμένου να ρυθμιστεί η διαφορά χωρίς προσφυγή στα δικαστήρια; 6.
7. Εάν οι γονείς προσφύγουν στο δικαστήριο, επί ποίων θεμάτων μπορεί να αποφανθεί ο δικαστής όσον αφορά το παιδί; 7.
8. Εάν το δικαστήριο αποφασίσει ότι ο ένας από τους δύο γονείς έχει την αποκλειστική επιμέλεια του παιδιού, αυτό σημαίνει ότι αυτός μπορεί να αποφασίσει για οτιδήποτε αφορά το παιδί, χωρίς προηγουμένως να συμβουλευθεί τον άλλο; 8.
9. Εάν το δικαστήριο αποφασίσει ότι οι γονείς ασκούν από κοινού την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου, τι σημαίνει αυτό πρακτικά; 9.
10. Ποιο είναι το αρμόδιο δικαστήριο ή άλλη αρχή στο οποίο κατατίθεται η αίτηση για την άσκηση της γονικής μέριμνας; Ποιες είναι οι τυπικές διαδικασίες και ποια έγγραφα πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση; 10.
11. Ποια διαδικασία ακολουθείται σ’ αυτή την περίπτωση; Υπάρχει επείγουσα διαδικασία; 11.
12. Μπορώ να τύχω νομικής συνδρομής για τα έξοδα της δίκης; 12.
13. Μπορώ να ασκήσω έφεση κατά μιας απόφασης ανάθεσης γονικής μέριμνας; 13.
14. Σε ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσε να αποδειχθεί απαραίτητο να απευθυνθεί κάποιος σε ένα δικαστήριο ή σε μια άλλη αρχή, προκειμένου να εκτελέσει μια δικαστική απόφαση ανάθεσης γονικής μέριμνας. Ποια είναι η διαδικασία σ’ αυτές τις περιπτώσεις; 14.
15. Τι πρέπει να κάνω για την αναγνώριση και εκτέλεση στη Λιθουανία, μιας απόφασης ανάθεσης γονικής μέριμνας η οποία εκδόθηκε από το δικαστήριο μιας άλλης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείται σ’ αυτές τις περιπτώσεις; 15.
16. Ποιο είναι το αρμόδιο δικαστήριο στη Λιθουανία για την προσβολή της απόφασης γονικής μέριμνας που αναγνώρισε την απόφαση δικαστηρίου ενός άλλου κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ποια διαδικασία ακολουθείται σ' αυτή την περίπτωση; 16.
17. Ποιο είναι το εφαρμοστέο δίκαιο στα πλαίσια της διαδικασίας ανάθεσης γονικής μέριμνας, όταν το παιδί ή οι γονείς δεν διαμένουν στη Λιθουανία ή είναι διαφορετικών εθνικοτήτων; 17.

 

1. Tι σημαίνει πρακτικά η έννοια «γονική μέριμνα»; Ποια είναι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του έχοντος τη γονική μέριμνα;

Τα αμοιβαία δικαιώματα και υποχρεώσεις γονέων και παιδιών ρυθμίζονται στο μέρος IV του βιβλίου III του Αστικού Κώδικα. Το άρθρο 3.155 του Αστικού Κώδικα προβλέπει ότι οι γονείς έχουν τη μέριμνα των παιδιών μέχρι την ενηλικίωση ή τη χειραφέτησή τους. Οι γονείς έχουν δικαίωμα και καθήκον να παρέχουν την κατάλληλη εκπαίδευση και ανατροφή στα παιδιά τους, να μεριμνούν για την υγεία τους και, λαμβάνοντας υπόψη τη φυσική και πνευματική τους κατάσταση, να δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για την πλήρη και αρμονική ανάπτυξή τους, ώστε να είναι έτοιμα να ζήσουν ανεξάρτητα στην κοινωνία. Το κεφάλαιο XI του βιβλίου III του Αστικού Κώδικα ρυθμίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των γονέων έναντι των παιδιών τους, και το κεφάλαιο XII προβλέπει τα αμοιβαία περιουσιακά δικαιώματα και υποχρεώσεις γονέων και παιδιών.

Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 3.227 του Αστικού Κώδικα, οι θετοί γονείς θεωρούνται ως νόμιμοι γονείς του παιδιού από την ημέρα κατά την οποία κατέστη τελεσίδικη η δικαστική απόφαση περί υιοθεσίας, εκτός από την περίπτωση που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 3.222.

2. Γενικώς, ποιος έχει τη γονική μέριμνα του παιδιού; 

Το άρθρο 3.156 του Αστικού Κώδικα προβλέπει ότι ο πατέρας και η μητέρα έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις απέναντι στα παιδιά τους, ανεξάρτητα αν τα τελευταία γεννήθηκαν εντός ή εκτός γάμου, μετά από διαζύγιο ή δικαστική ακύρωση του γάμου ή διάσταση.

3. Αν οι γονείς είναι ανίκανοι ή δεν επιθυμούν να ασκούν τη γονική μέριμνα, μπορεί κάποιος άλλος να την ασκεί;

Αν οι γονείς είναι ανίκανοι ή δεν επιθυμούν να ασκήσουν τη γονική μέριμνα απέναντι στα παιδιά τους, μπορεί να διοριστεί στη θέση τους άλλο πρόσωπο. Για τον σκοπό αυτό στον Αστικό Κώδικα προβλέπεται η κηδεμονία και η επιτροπεία ανηλίκων. Οι βασικές αρχές για τη θέση ενός παιδιού υπό προσωρινή ή μόνιμη κηδεμονία/ επιτροπεία προβλέπονται στα άρθρα 3.254 και 3.257.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

4. Σε περίπτωση διαζυγίου ή διακοπής της έγγαμης συμβίωσης, με ποιο τρόπο γίνεται η ρύθμιση της άσκησης της γονικής μέριμνας; 

Σε περίπτωση διαζυγίου των γονέων, ο καθορισμός της γονικής μέριμνας για το μέλλον εξαρτάται από τους όρους του διαζυγίου.

Αν ο γάμος λυθεί με κοινή συναίνεση των συζύγων, πρέπει να υποβάλουν στο δικαστήριο σύμβαση σχετικά με τις συνέπειες του διαζυγίου τους (διανομή της περιουσίας, καταβολή της διατροφής για τα παιδιά, κ.λπ.). Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 3.53 του Αστικού Κώδικα, κατά την έκδοση απόφασης διαζυγίου, το δικαστήριο εγκρίνει τη σύμβαση των συζύγων σχετικά με τις συνέπειες του διαζυγίου όσον αφορά την καταβολή διατροφής για τα ανήλικα παιδιά, τη συμμετοχή τους στην εκπαίδευση των παιδιών και τα άλλα περιουσιακά δικαιώματα και υποχρεώσεις. Το περιεχόμενο της σύμβασης ενσωματώνεται στην απόφαση διαζυγίου. Σε περίπτωση ουσιώδους μεταβολής των συνθηκών (ασθένεια ενός από τους πρώην συζύγους, ανικανότητα για εργασία κ.λπ.), οι πρώην σύζυγοι ή ένας εξ αυτών μπορεί να ζητήσουν από το δικαστήριο να επανεξετάσει τους όρους και τις προϋποθέσεις της σύμβασής τους όσον αφορά τις συνέπειες του διαζυγίου.

Αν ο γάμος λυθεί με αίτηση ενός εκ των συζύγων, η αίτηση που υποβάλλεται στο δικαστήριο πρέπει να αναφέρει και τον τρόπο με τον οποίο ο αιτών προτίθεται να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του απέναντι στον άλλο σύζυγο και τα ανήλικα παιδιά τους. Κατά την έκδοση της απόφασης διαζυγίου, το δικαστήριο πρέπει να ρυθμίσει τα ζητήματα που αφορούν την κατοικία και τη διατροφή των ανήλικων παιδιών, τη διατροφή του ενός εκ των συζύγων, τη διανομή της κοινής περιουσίας των συζύγων, εκτός από τις περιπτώσεις που η τελευταία έχει διανεμηθεί βάσει κοινής συμφωνίας των συζύγων με συμβολαιογραφικό έγγραφο (άρθρο 3.59).

Αν ο γάμος λυθεί με υπαιτιότητα ενός ή και των δύο συζύγων, το διαζύγιο που οφείλεται σε κοινή υπαιτιότητα έχει τις ίδιες συνέπειες με τη λύση του γάμου με κοινή συναίνεση των συζύγων (άρθρα 3.51 έως 3.54). Η διαδικασία διαζυγίου λόγω υπαιτιότητας ενός εκ των συζύγων ρυθμίζεται, κατ’ αναλογία, από τις διατάξεις του άρθρου 3.59.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Σε περίπτωση διάστασης, ο ένας εκ των συζύγων μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο την έγκριση της διάστασης, εάν λόγω ορισμένων συνθηκών, οι οποίες μπορεί να μην εξαρτώνται από τον άλλο σύζυγο, η συμβίωση κατέστη ανυπόφορη (αδύνατη) ή μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα των ανήλικων παιδιών ή οι σύζυγοι δεν ενδιαφέρονται πλέον να ζουν μαζί. Κατά την έκδοση απόφασης δικαστικού χωρισμού, το δικαστήριο πρέπει να ορίσει τον σύζυγο με τον οποίο θα ζουν τα παιδιά, τη διατροφή των παιδιών και τη συμμετοχή του εν διαστάσει πατέρα (μητέρας) στην εκπαίδευση των παιδιών. Και οι δύο σύζυγοι μπορούν να ζητήσουν από κοινού από το δικαστήριο την έγκριση της διάστασης, αν έχουν συνάψει σύμβαση σχετικά με τις συνέπειές της, όπου ρυθμίζονται τα ζητήματα της κατοικίας, της διατροφής και εκπαίδευσης των ανήλικων παιδιών τους, καθώς και της κοινής τους περιουσίας και της αμοιβαίας διατροφής. Εφόσον οι σύζυγοι έχουν συνάψει σύμβαση που ρυθμίζει τις συνέπειες της διάστασης, το δικαστήριο εγκρίνει τη σύμβαση, υπό την προϋπόθεση ότι δεν αντιβαίνει στην δημόσια τάξη και στα δικαιώματα και τα έννομα συμφέροντα των ανήλικων παιδιών ή ενός εκ των συζύγων. Μετά την έγκριση της σύμβασης, το δικαστήριο την ενσωματώνει στην απόφαση περί διάστασης.

5. Εάν οι γονείς συνάψουν συμφωνία σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας, ποια τυπική διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί προκειμένου αυτή τους η συμφωνία να είναι νομικά δεσμευτική;

Αν οι γονείς συγκατοικούν, η διαδικασία και η μορφή καταβολής της διατροφής καθορίζονται με μεταξύ τους συμφωνία. Δεν προβλέπεται ειδικός τύπος και διαδικασία για τη σύναψη της συμφωνίας αυτής. Σύμφωνα με το άρθρο 3.193 του Αστικού Κώδικα, σε περίπτωση διαζυγίου με κοινή συναίνεση (άρθρο 3.51) ή διάστασης (άρθρο 3.73), οι σύζυγοι προβαίνουν σε συμφωνία σχετικά με τα αμοιβαία καθήκοντά τους όσον αφορά τη διατροφή των ανήλικων παιδιών τους, καθώς και τη διαδικασία, το ύψος και τη μορφή αυτής της διατροφής. Η συμφωνία εγκρίνεται από το δικαστήριο (άρθρο 3.53). Οι γονείς ανήλικων παιδιών μπορούν επίσης να συνάψουν συμφωνία για τη διατροφή των παιδιών τους, ακόμα και όταν το διαζύγιό τους οφείλεται σε άλλους λόγους. Αν ένας από τους γονείς δεν συμμορφώνεται με τη συμφωνία για τη διατροφή των ανήλικων παιδιών που εγκρίθηκε από το δικαστήριο, ο άλλος γονέας έχει δικαίωμα να ζητήσει από το δικαστήριο την έκδοση διαταγής προς εκτέλεση.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

6. Εάν οι γονείς δεν συμφωνήσουν στο θέμα της άσκησης της γονικής μέριμνας, ποιοι είναι οι εναλλακτικοί τρόποι προκειμένου να ρυθμιστεί η διαφορά χωρίς προσφυγή στα δικαστήρια;

Στη Λιθουανία δεν υπάρχει εναλλακτικός τρόπος επίλυσης των διαφορών σχετικά με τη γονική μέριμνα. Οι γονείς μπορούν να επιλύσουν τη διαφορά τους μόνο ενώπιον δικαστηρίου.

7. Εάν οι γονείς προσφύγουν στο δικαστήριο, επί ποίων θεμάτων μπορεί να αποφανθεί ο δικαστής όσον αφορά το παιδί;

Αν οι γονείς προσφύγουν στο δικαστήριο, ο δικαστής μπορεί να αποφανθεί για όλα τα ζητήματα που αφορούν το παιδί, και ιδίως την κατοικία του, το δικαίωμα επικοινωνίας με τους γονείς, τη διατροφή του ανήλικου παιδιού, και άλλα τα οποία αναφέρονται στην αίτηση που υποβάλλεται στο δικαστήριο.

8. Εάν το δικαστήριο αποφασίσει ότι ο ένας από τους δύο γονείς έχει την αποκλειστική επιμέλεια του παιδιού, αυτό σημαίνει ότι αυτός μπορεί να αποφασίσει για οτιδήποτε αφορά το παιδί, χωρίς προηγουμένως να συμβουλευθεί τον άλλο;

Σύμφωνα με το άρθρο 3.156 του Αστικού Κώδικα, ο πατέρας και η μητέρα έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις απέναντι στα παιδιά τους, ανεξάρτητα αν γεννήθηκαν εντός ή εκτός γάμου, μετά από διαζύγιο ή δικαστική ακύρωση του γάμου ή διάσταση. Οι γονείς έχουν δικαίωμα και υποχρέωση ανατροφής των παιδιών τους, είναι υπεύθυνοι για την εκπαίδευση και ανάπτυξή τους, την υγεία τους και την πνευματική και ηθική τους καθοδήγηση. Κατά την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων, τα δικαιώματα των γονέων υπερισχύουν έναντι των δικαιωμάτων άλλων προσώπων. Οι γονείς πρέπει να δημιουργούν τις προϋποθέσεις εκπαίδευσης των παιδιών τους στην ηλικία της υποχρεωτικής σχολικής φοίτησης.

Η γονική μέριμνα ανατίθεται αποκλειστικά στον ένα από τους γονείς μόνο σε περιπτώσεις περιορισμού της γονικής εξουσίας του άλλου. Εφόσον οι γονείς (ο πατέρας ή η μητέρα) δεν εκπληρώνουν τα καθήκοντά ανατροφής των παιδιών τους ή καταχρώνται τη γονική εξουσία τους ή μεταχειρίζονται τα παιδιά τους με σκληρότητα ή έχουν επιβλαβή επιρροή λόγω ανήθικης συμπεριφοράς ή δεν μεριμνούν γι’ αυτά, το δικαστήριο μπορεί να εκδώσει απόφαση για προσωρινό ή επ’ αόριστον περιορισμό της γονικής εξουσίας (του πατέρα ή της μητέρας). Ο προσωρινός ή επ’ αόριστον περιορισμός της γονικής εξουσίας συνεπάγεται αναστολή των προσωπικών και περιουσιακών δικαιωμάτων των γονέων που βασίζονται στην εξ αίματος συγγένεια ή απορρέουν από τον νόμο. Οι γονείς, πάντως, διατηρούν το δικαίωμα επικοινωνίας, εκτός από τις περιπτώσεις που είναι αντίθετο στα συμφέροντα του παιδιού. Εφόσον η γονική εξουσία περιορίζεται επ’ αόριστον, το παιδί μπορεί να υιοθετηθεί χωρίς τη συναίνεση των γονέων.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

9. Εάν το δικαστήριο αποφασίσει ότι οι γονείς ασκούν από κοινού την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου, τι σημαίνει αυτό πρακτικά;

Οι γονείς αποφασίζουν από κοινού για όλα τα ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση των παιδιών και άλλα θέματα γονικής μέριμνας. Σε περίπτωση διαφωνίας, η διαφορά λύνεται από το δικαστήριο.

Οι αιτήσεις για επικοινωνία με το παιδί ή για συμμετοχή στην εκπαίδευσή του μπορούν να υποβληθούν από τον πατέρα ή τη μητέρα ή από τους γονείς (κηδεμόνες/επιτρόπους) των τελευταίων, σε περίπτωση που αυτοί είναι ανήλικοι και ανίκανοι για δικαιοπραξία. Το δικαστήριο καθορίζει τη διαδικασία για την επικοινωνία του εν διαστάσει γονέα με το παιδί, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα του τελευταίου και παρέχοντας τη δυνατότητα στον γονέα αυτόν να συμμετέχει όσο το δυνατόν περισσότερο στην εκπαίδευση του παιδιού. Το δικαστήριο μπορεί να διατάξει να περιορισθεί στο ελάχιστο η επικοινωνία με το παιδί, μόνο σε περιπτώσεις όπου η στενότερη επικοινωνία είναι επιβλαβής για τα συμφέροντα του τελευταίου.

10. Ποιο είναι το αρμόδιο δικαστήριο ή άλλη αρχή στο οποίο κατατίθεται η αίτηση για την άσκηση της γονικής μέριμνας; Ποιες είναι οι τυπικές διαδικασίες και ποια έγγραφα πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση;

Οι αιτήσεις που αφορούν τη γονική μέριμνα κατατίθενται στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Οι διατυπώσεις που τηρούνται και τα δικαιολογητικά που επισυνάπτονται στην αίτηση εξαρτώνται από τα αιτήματα που υποβάλλονται και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που αμφισβητούνται ή που πρέπει να ρυθμισθούν ή να προσδιορισθούν (σχετικά με το περιεχόμενο της γονικής μέριμνας).

11. Ποια διαδικασία ακολουθείται σ’ αυτή την περίπτωση; Υπάρχει επείγουσα διαδικασία;

Οι κυριότερες διαφορές και τα ζητήματα τα σχετικά με τη γονική μέριμνα εξετάζονται με απλουστευμένη διαδικασία.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

12. Μπορώ να τύχω νομικής συνδρομής για τα έξοδα της δίκης;

Υπάρχει δυνατότητα νομικής συνδρομής σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία (νόμος περί νομικής συνδρομής από το κράτος). Η δυνατότητα αυτή εξαρτάται από την οικονομική κατάσταση του αιτούντος.

13. Μπορώ να ασκήσω έφεση κατά μιας απόφασης ανάθεσης γονικής μέριμνας;

Ναι, είναι δυνατόν.

14. Σε ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσε να αποδειχθεί απαραίτητο να απευθυνθεί κάποιος σε ένα δικαστήριο ή σε μια άλλη αρχή, προκειμένου να εκτελέσει μια δικαστική απόφαση ανάθεσης γονικής μέριμνας. Ποια είναι η διαδικασία σ’ αυτές τις περιπτώσεις;

Οι δικαστικοί επιμελητές προβαίνουν σε αναγκαστική εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων.

15. Τι πρέπει να κάνω για την αναγνώριση και εκτέλεση στη Λιθουανία, μιας απόφασης ανάθεσης γονικής μέριμνας η οποία εκδόθηκε από το δικαστήριο μιας άλλης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείται σ’ αυτές τις περιπτώσεις;

Η αναγνώριση αποφάσεων αλλοδαπών δικαστηρίων ρυθμίζεται από τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση για αναγνώριση απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου υποβάλλεται στο Εφετείο της Λιθουανίας. Ο αιτών την αναγνώριση προσκομίζει την απόφαση, τη μετάφρασή της στη λιθουανική γλώσσα, βεβαίωση ότι η απόφαση αυτή είναι σε ισχύ και αποδείξεις ότι ο ερήμην δικασθείς διάδικος ενημερώθηκε δεόντως για τον τόπο και τον χρόνο εκδίκασης της υπόθεσης.

16. Ποιο είναι το αρμόδιο δικαστήριο στη Λιθουανία για την προσβολή της απόφασης γονικής μέριμνας που αναγνώρισε την απόφαση δικαστηρίου ενός άλλου κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ποια διαδικασία ακολουθείται σ' αυτή την περίπτωση;

Η προσφυγή απευθύνεται στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Λιθουανίας, και εκδικάζεται με τη διαδικασία αναιρέσεως που προβλέπεται από τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

17. Ποιο είναι το εφαρμοστέο δίκαιο στα πλαίσια της διαδικασίας ανάθεσης γονικής μέριμνας, όταν το παιδί ή οι γονείς δεν διαμένουν στη Λιθουανία ή είναι διαφορετικών εθνικοτήτων;

Η εφαρμοστέα νομοθεσία για τη διαπίστωση της καταγωγής του παιδιού διέπεται από το άρθρο 1.31 του Αστικού Κώδικα. Η βεβαίωση ή αμφισβήτηση της πατρότητας ή της μητρότητας του παιδιού πραγματοποιείται σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους, την ιθαγένεια του οποίου απέκτησε το παιδί με τη γέννησή του ή σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους που αναγνωρίζεται ως τόπος κατοικίας του παιδιού κατά τον χρόνο γέννησης του, ή κατά τη νομοθεσία του κράτους στο οποίο κατοικεί ο ένας από τους γονείς του παιδιού ή του οποίου την ιθαγένεια είχε ο ένας από τους γονείς κατά τον χρόνο γέννησης του παιδιού, ανάλογα με το ποια είναι η ευνοϊκότερη για το παιδί. Οι συνέπειες της αναγνώρισης διέπονται από τη νομοθεσία του κράτους κατοικίας του παιδιού. Αν το παιδί ή ένας από τους γονείς του κατοικούν στη Δημοκρατία της Λιθουανίας, τα ζητήματα της αναγνώρισης κρίνονται από τα δικαστήρια ή άλλους κρατικούς φορείς της Δημοκρατίας της Λιθουανίας. Η δικαιοπρακτική ικανότητα των γονέων (του πατέρα ή της μητέρας) να αναγνωρίσουν την πατρότητα (μητρότητα) διέπονται από τη νομοθεσία του κράτους της κατοικίας τους κατά τον χρόνο της αναγνώρισης. Ο τύπος της αναγνώρισης της πατρότητας (μητρότητας) διέπεται από τη νομοθεσία του κράτους στο οποίο γίνεται ή από τη νομοθεσία του κράτους της κατοικίας του παιδιού. Οι ίδιες διατάξεις ισχύουν και για την αναγνώριση παιδιού που γεννήθηκε εκτός γάμου.

Η εφαρμοστέα νομοθεσία στις σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιού προβλέπεται στο άρθρο 1.32. Οι προσωπικές και περιουσιακές σχέσεις γονέων και παιδιού διέπονται από τη νομοθεσία του κράτους κατοικίας του παιδιού. Εάν κανείς από τους γονείς δεν κατοικεί στο κράτος όπου έχει την κατοικία του το παιδί, αλλά το παιδί και οι γονείς έχουν την ίδια ιθαγένεια, εφαρμόζεται η νομοθεσία της κοινής τους ιθαγένειας.

Η εφαρμοστέα νομοθεσία για την προστασία των ανηλίκων, την κηδεμονία και την επιτροπεία τους καθορίζεται σύμφωνα με τη σύμβαση της Χάγης της 5ης Οκτωβρίου 1961 σχετικά με την αρμοδιότητα των αρχών και το εφαρμοστέο δίκαιο όσον αφορά την προστασία των ανηλίκων.

Οι υποχρεώσεις διατροφής εντός της οικογένειας διέπονται από τη σύμβαση της Χάγης της 2ας Οκτωβρίου 1973 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις υποχρεώσεις διατροφής.

« Γονική μέριμνα - Γενικές Πληροφορίες | Λιθουανία - Γενικές Πληροφορίες »

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τελευταία ενημέρωση: 29-03-2007

 
  • Κοινοτικό δίκαιο
  • Διεθνές δίκαιο

  • Βέλγιο
  • Βουλγαρία
  • Τσεχία
  • Δανία
  • Γερµανία
  • Εσθονία
  • Ιρλανδία
  • Ελλάδα
  • Ισπανία
  • Γαλλία
  • Ιταλία
  • Κύπρος
  • Λεττονία
  • Λιθουανία
  • Λουξεµβούργο
  • Ουγγαρία
  • Μάλτα
  • Κάτω Χώρες
  • Αυστρία
  • Πολωνία
  • Πορτογαλία
  • Ρουμανία
  • Σλοβενία
  • Σλοβακία
  • Φινλανδία
  • Σουηδία
  • Ηνωµένο Βασίλειο