Komisja Europejska > EJN > Roszczenia alimentacyjne > Hiszpania

Ostatnia aktualizacja: 05-05-2006
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Roszczenia alimentacyjne - Hiszpania

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Trwa przygotowywanie zaktualizowanej wersji, która będzie dostępna w europejskim portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Co według hiszpańskiego prawa oznacza pojęcie „zasiłek na utrzymanie” i „obowiązek alimentacyjny”? 1.
2. Do którego roku życia może dziecko otrzymywać zasiłek na utrzymanie (alimenty)? 2.
3. W jakich przypadkach można skorzystać z hiszpańskiego prawa? 3.
4. Z którego prawa korzystają hiszpańskie sądy, jeżeli nie mogą korzystać z prawa hiszpańskiego? 4.
5. Czy ubiegający się musi zwrócić się do odpowiedniej organizacji, do organu (centralnego albo regionalnego) albo do sądu, żeby zdobyć zasiłek na utrzymanie? 5.
6. Czy można zwrócić się o zasiłek na utrzymanie za krewnego, bliską osobę albo za niepełnoletnie dziecko? 6.
7. Jeżeli ubiegający się chce oddać sprawę do rozpatrzenia przez sąd, skąd będzie wiedział, do którego sądu powinien się zwrócić? 7.
8. Czy ubiegający się musi działać za pośrednictwem innej osoby (adwokata, wyznaczonej organizacji albo organu – centralnego albo regionalnego), żeby móc sprawę oddać do rozpatrzenia przez sąd? Jeżeli nie, jakie metody może stosować? 8.
9. Z jakimi kosztami sądowymi może liczyć się składający prośbę? Jaka jest ich wysokość? Jeśli ubiegający się jest w krytycznej sytuacji finansowej, czy może liczyć na pokrycie kosztów sądowych? 9.
10. Jaką pomoc przewiduje sąd? Jeśli rozprawa dotyczy alimentów, jak się je oblicza? Jeżeli już są ustalone, jak się aktualizuje w zależności od zmiany okoliczności? 10.
11. Jak i komu będą wypłacane alimenty? 11.
12. Jeżeli dłużnik nie płaci dobrowolnie, jakie są stosowane środki egzekwowania? 12.
13. Czy istniej organ, który może pomóc wierzycielowi ściągnąć należność? 13.
14. Czy istniej organ, który może zastąpić dłużnika w płaceniu alimentów albo jej części? 14.
15. Czy hiszpańskie urzędy mogą udzielić pomocy składającemu pozew? 15.
16. Jeśli tak, jak nazywa się i jaki jest adres danego organu? Czy można skontaktować się z tym organem na szczeblu miejscowym czy centralnym? 16.
17. Jakiego rodzaju pomocy udzieli dany organ osobie ubiegającej się? 17.
18. Czy osoba ubiegająca się może zwrócić się bezpośrednio do urzędu albo organu administracyjnego w Hiszpanii? 18.
19. Jeśli tak, jak nazywają się dane organy i jaki mają adres? Jak się do nich zwrócić? 19.
20. Jaki rodzaj pomocy może dany organ udzielić osobie ubiegającej się? 20.

 

1. Co według hiszpańskiego prawa oznacza pojęcie „zasiłek na utrzymanie” i „obowiązek alimentacyjny”?

Zasiłek na utrzymanie (alimenty) według prawa hiszpańskiego oznacza środki konieczne do utrzymania, ubrania, mieszkania, pielęgnowania zdrowia, edukacji, które określają podstawowe potrzeby pobierającego alimenty.

Osoby zobowiązane:

  1. Rodzice w stosunku do dzieci aż do momentu osiągnięcia ich samodzielności finansowej;
  2. Dzieci wobec rodziców, jeżeli jest taka potrzeba;
  3. Małżonkowie mają wzajemny obowiązek alimentacyjny w separacji albo po rozwodzie;
  4. Partnerzy w stałym związku mają wzajemny obowiązek alimentacyjny, heteroseksualni oraz homoseksualni (w zgodzie z regulacjami prawnymi związanymi z tą kwestią ustalonymi w poszczególnych regionach);
  5. Krewni w linii prostej nawet drugiego stopnia, jeżeli nie ma bliższych krewnych.

Koniecznym wymogiem jest stan kryzysu finansowego. Od pobierających w podeszłym wieku wymaga się, żeby brak środków finansowych nie był wynikiem ich własnego zaniedbania.

2. Do którego roku życia może dziecko otrzymywać zasiłek na utrzymanie (alimenty)?

Zasiłek mogą otrzymywać dzieci niepełnoletnie aż do momentu osiągnięcia wieku dojrzałości, który w Hiszpanii przewidziano na 18 rok życia, poza przypadkami, gdy dziecko niepełnoletnie pobiera inny zasiłek.

Po osiągnięciu pełnoletniości dany obowiązek dotyczy dzieci, które nie mają wystarczających środków finansowych na utrzymanie, nie ukończyły szkoły albo nie mają pracy nie z własnej winy.

Do góryDo góry

3. W jakich przypadkach można skorzystać z hiszpańskiego prawa?

Hiszpański kodeks cywilny (artykuł 9.7) przewiduje zasadę pozytywnej dyskryminacji i zawsze stosuje się ta ustawa, która dla składającego pozew o alimenty albo osoby, która ma przyznane alimenty jest korzystniejsza, przy czym stosują się następujące normy prawne: w uprzywilejowany sposób ustawa o pobierających alimenty, następnie ustawa o mieszkaniu dla osób, którym zostało to przyznane lex flori. Jeśli dojedzie do zmiany obywatelstwa albo miejsca zamieszkania, nowa ustawa będzie miała zastosowanie od momentu zmiany.

4. Z którego prawa korzystają hiszpańskie sądy, jeżeli nie mogą korzystać z prawa hiszpańskiego?

Jeżeli pobierający i płacący alimenty są obywatelami tego samego kraju, zastosuje się prawo tego kraju. W przeciwnym razie zastosuje się prawo kraju miejsca zamieszkania osoby pobierającej alimenty, a to wtedy jeśli w zgodzie z daną ustawą osoba ma prawo do alimentów.

W przypadku, że obie strony znajdują się na terenie Hiszpanii, nie wyklucza się postępowania z wykorzystaniem przywileju zastosowania prawa przedstawionego w poprzedniej odpowiedzi.

5. Czy ubiegający się musi zwrócić się do odpowiedniej organizacji, do organu (centralnego albo regionalnego) albo do sądu, żeby zdobyć zasiłek na utrzymanie?

Pozew musi zostać złożony w sądzie powszechnym.

W przypadku nieletniego dziecka jest możliwe bez jakichkolwiek formalności (5ª.) zwrócić się do państwowej prokuratury do oddziału do spraw dzieci niepełnoletnich albo do społecznego towarzystwa ochrony nieletnich, żeby te organy sformułowały pozew.

Do góryDo góry

6. Czy można zwrócić się o zasiłek na utrzymanie za krewnego, bliską osobę albo za niepełnoletnie dziecko?

Prośba o zasiłek musi być złożona osobiście przez zainteresowaną stroną z wyjątkiem przypadku, jeżeli osoba jest niepełnoletnia, przy czym w tym przypadku prośbę o zasiłek składa prawny przedstawiciel nieletniego dziecka, prokuratura państwowa albo społeczne towarzystwo ochrony nieletnich.

Prośbę o zasiłek można składać również za pośrednictwem przedstawiciela sądowego, konsula jakiejkolwiek hiszpańskiej placówki dyplomatycznej za granicą.

7. Jeżeli ubiegający się chce oddać sprawę do rozpatrzenia przez sąd, skąd będzie wiedział, do którego sądu powinien się zwrócić?

Zazwyczaj odpowiedni sąd w miejscu zamieszkania dłużnika. Jeżeli jest więcej współdłużników (ojciec i matka), kompetencja sądu zostanie określona względem miejsca zamieszkania któregokolwiek z nich. Jeżeli miejsce zamieszkania dłużnika nie jest na terenie Hiszpanii, kompetencja sądu jest ustalana względem jego ostatniego miejsca zamieszkania w tym kraju. Jeżeli mogą wejść w życie poprzednie ustalenia, kompetencja sądu jest ustalana względem miejsca zamieszkania pobierającego alimenty.

8. Czy ubiegający się musi działać za pośrednictwem innej osoby (adwokata, wyznaczonej organizacji albo organu – centralnego albo regionalnego), żeby móc sprawę oddać do rozpatrzenia przez sąd? Jeżeli nie, jakie metody może stosować?

Nie jest to wymagane w przypadku, jeśli strona zainteresowana albo jej przedstawiciel prawny, który złoży skargę i będzie obecny w sądzie podczas rozprawy.

Do góryDo góry

Jeśli skarga nie jest sformułowana osobiście, koniecznie musi w imieniu oskarżyciela występować prokurator.

Nawet jeśli o to się nie prosi, jest wskazane korzystanie z usługi adwokata

9. Z jakimi kosztami sądowymi może liczyć się składający prośbę? Jaka jest ich wysokość? Jeśli ubiegający się jest w krytycznej sytuacji finansowej, czy może liczyć na pokrycie kosztów sądowych?

W Hiszpanii nie ma opłat sądowych w postępowaniu, które przewiduje bezpłatną pomoc prawną, z wyjątkiem wynagrodzenia dla adwokatów, prokuratorów i specjalistów, jeżeli takowi uczestniczą w procesie.

Wynagrodzenie dla adwokatów i prokuratorów zależą od wymaganej sumy. Jeżeli wymaga się uznanie regularnej renty (alimentów), wysokość wynagrodzenia jest ustanawiana na podstawie dziesięciokrotności rocznego dochodu (zasada 7ª artykułu 251 ustawy o cywilnym postępowaniu karnym). Jeżeli wymaga się suma jednorazowa w formie zaległości, rozpoczyna się od tej sumy. Od punktu wyjścia prawo adwokatów i prokuratora zamyka się w 8% sumy całościowej.

Pomoc finansowa na koszty sądowy jest udzielana w przypadku, jeśli oskarżyciel albo oskarżony są w krytycznej sytuacji finansowej i mogą zwrócić Sie z prośbą o bezpłatną pomoc prawną (jeśli dochód jest mniejszy niż 1000 euro miesięcznie). Pomoc polega na przypisaniu adwokata i prokuratora (na koszt państwa) w celu złożenia skargi sądowej oraz na pokryciu kosztów wynagrodzenia biegłych.

10. Jaką pomoc przewiduje sąd? Jeśli rozprawa dotyczy alimentów, jak się je oblicza? Jeżeli już są ustalone, jak się aktualizuje w zależności od zmiany okoliczności?

Zazwyczaj ustala się regularną rentę (alimenty), która w zgodzie z ustawą jest wypłacana co miesiąc i jest przekazywana w ratach z miesięcznym wyprzedzeniem. Ustalenie jednorazowej sumy bywa sporadyczne i następuje w przypadkach, jeśli sprawa dotyczy zaległych alimentów, przy czym w ten sposób zabezpiecza się przyszłe alimenty, jeżeli dłużnik się nie zobowiązał ich uiścić albo jeżeli zainteresowane strony umówiły się w ten sposób.

Do góryDo góry

Obliczenia wysokości alimentów dokona sąd w zgodzie z normą prawną, która opiera się o potrójne założenie:

  1. potrzeby pobierającego alimenty;
  2. możliwości płacącego alimenty oraz
  3. możliwości finansowe innych osób mogących wspierać pobierającego alimenty w równym stopniu co płacący.

Decyzją sądu musi zostać rozstrzygnięty sposób ich realizacji. Realizacja ma miejsce automatycznie po upływie określonego czasu i zobowiązuje płacącego do regularnych opłat. Jeżeli płacący nie stosuje się do tych rozporządzeń, sąd wykona odpowiedni kroki zmierzające do zmiany stanu rzeczy.

Wysokość alimentów może ulec zmianie (zawsze na podstawie podania zainteresowanej strony), jeżeli zasadniczo zmienią się warunki, na podstawie których podejmuj się w danej sprawie decyzję:

  1. Podwyższenie alimentów zostanie wzięte pod uwagę, gdy polepszy się sytuacja płacącego a pogorszy pobierającego.
  2. Zniżenie alimentów zostanie wzięte pod uwagę, jak pogorszy się sytuacja majątkowa osoby płacącej alimenty i polepszy się sytuacja majątkowa pobierającego alimenty.

W ostateczności można obowiązek alimentacyjny znieść, jeśli zostaną zlikwidowane powody jego nałożenia.

11. Jak i komu będą wypłacane alimenty?

Alimenty zazwyczaj są wypłacane w formie finansowej. Istnieją jednak wyjątki:

  1. dłużnik może zastąpić płacenie alimentów udzieleniem we własnym domu wierzycielowi noclegu i jedzenia, jednak ta możliwość istnieje tylko w przypadku, gdy między zainteresowanymi nie ma złych stosunków.
  2. Spłacenie alimentów w postaci oddania majątku albo wypłaty jednorazowej jest wyjątkiem i dochodzi do niego tylko w przypadku zaległości lub jeżeli istnieje poważne ryzyko utraty majątku lub długotrwałego niespełnienia zobowiązań względem wierzyciela.

Alimenty są wypłacane wierzycielowi. Najczęściej stosuje się przelew bankowy.

Do góryDo góry

Jeżeli poborcą alimentów jest niepełnoletnie dziecko albo osoba niepełnoprawna, wypłata musi być zrealizowana na rzecz przedstawiciela prawnego.

12. Jeżeli dłużnik nie płaci dobrowolnie, jakie są stosowane środki egzekwowania?

W Hiszpanii stosuje się następujące środki prawne:

  1. potrącenie z wypłaty (poza życiowym minimum określonym przez sąd);
  2. potrącenie z nadpłaty podatku;
  3. zablokowanie konta bankowego;
  4. potrącenie z wypłaty opłat socjalnych;
  5. zajęcie majątku albo spieniężenie mienia;
  6. w nadzwyczajnych sytuacjach – więzienie.

13. Czy istniej organ, który może pomóc wierzycielowi ściągnąć należność?

Nie, z wyjątkiem alimentów na małe dzieci, przy czym w tym przypadku Ministerstwo Finansów jest uprawnione występować jako przedstawiciel.

14. Czy istniej organ, który może zastąpić dłużnika w płaceniu alimentów albo jej części?

Aktualnie nie istnieje prawna regulacja w tej sprawie. Jest brana pod uwagę możliwość założenia funduszu alimentacyjnego, ale na razie nie istnieje.

15. Czy hiszpańskie urzędy mogą udzielić pomocy składającemu pozew?

Tak, ale tylko w przypadku, gdy jest w kryzysowej sytuacji finansowej i poprosi o bezpłatną pomoc prawną. W tym przypadku państwo bezpłatnie wyznaczy dla niego adwokata i prokuratora w celu złożenia prawidłowego pozwu.

16. Jeśli tak, jak nazywa się i jaki jest adres danego organu? Czy można skontaktować się z tym organem na szczeblu miejscowym czy centralnym?

Dany organ to ZESPÓŁ BEZPŁATNEJ POMOCY PRAWNEJ, którą można uzyskać kontaktując się z izbami adwokackimi albo za pośrednictwem jakiegokolwiek sądu. Można ubiegać się o taką pomoc również w jakiejkolwiek ambasadzie czy konsulacie Hiszpanii za granicą.

Do góryDo góry

Jakakolwiek osoba może zwrócić się do miejscowego zespołu bezpłatnej pomocy prawnej w mieście, gdzie złoży nieformalną pisemną skargę, w której poda dane i adres oraz poprosi o wyznaczenie prawnika i prokuratora w celu sformułowania oskarżenia.

Podanie o bezpłatną pomoc prawną składa się na formularzu español PDF File.

17. Jakiego rodzaju pomocy udzieli dany organ osobie ubiegającej się?

Zespół bezpłatnej pomocy prawnej odda do dyspozycji adwokata i prokuratora, którzy będą osobie ubiegającą się reprezentować przed sądem. Adwokat będzie informował osobę ubiegającą się o jej prawach i będzie wykonywał kroki przewidziane procedurą w jej imieniu aż do momentu ogłoszenia wyroku.

18. Czy osoba ubiegająca się może zwrócić się bezpośrednio do urzędu albo organu administracyjnego w Hiszpanii?

Nie istnieje regulacja prawna w tej sprawie. Zainteresowana strona musi zwrócić się do kompetentnego sądu.

19. Jeśli tak, jak nazywają się dane organy i jaki mają adres? Jak się do nich zwrócić?

Nie istnieje regulacja prawna w tej kwestii.

20. Jaki rodzaj pomocy może dany organ udzielić osobie ubiegającej się?

Nie istnieje regulacja prawna w tej kwestii.

« Roszczenia alimentacyjne - Informacje ogólne | Hiszpania - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 05-05-2006

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania