Europese Commissie > EJN > Alimentatievorderingen > Spanje

Laatste aanpassing: 03-05-2005
Printversie Voeg toe aan favorieten

Alimentatievorderingen - Spanje

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De pagina wordt bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


 

INHOUDSOPGAVE

1. Wat betekenen de begrippen "alimentatie" en "alimentatievordering" in het Spaans recht? 1.
2. ot welke leeftijd kan een kind aanspraak maken op alimentatie? 2.
3. In welke gevallen is Spaans recht van toepassing? 3.
4. Het recht van welk land passen Spaanse gerechten toe wanneer hun eigen recht niet van toepassing is? 4.
5. Moet de schuldeiser zich voor de erkenning van zijn alimentatievordering wenden tot een bepaalde organisatie, een (centrale of lokale) bestuurlijke instantie of tot een gerecht? 5.
6. Kan het verzoek worden ingediend uit naam van een familielid, een naaste of een minderjarige? 6.
7. Hoe weet een verzoeker die naar de rechter wil stappen welk gerecht bevoegd is? 7.
8. Heeft de verzoeker een vertegenwoordiger (advocaat of anderszins) nodig om de zaak aanhangig te maken? Als dit niet het geval is, welke procedure moet hij dan volgen? 8.
9. Zijn er voor de verzoeker kosten verbonden aan de gerechtelijke procedure? Zo ja, hoeveel bedragen deze ongeveer? Kunnen verzoekers met onvoldoende financiële middelen verzoeken om rechtsbijstand? 9.
10. Welke vorm heeft de door het gerecht toegestane bijstand naar alle waarschijnlijkheid? Wanneer er sprake is van alimentatie, hoe wordt de hoogte ervan dan bepaald? Hoe wordt de alimentatie aangepast aan de ontwikkeling van de kosten voor levensonderhoud en gewijzigde familieomstandigheden? 10.
11. Hoe en aan wie wordt de alimentatie betaald? 11.
12. Hoe kan een tot betaling van alimentatie verplichte persoon die niet vrijwillig betaalt tot betaling worden gedwongen? 12.
13. Helpen organisaties of (centrale of lokale) bestuurlijke instanties bij de inning van alimentatie? 13.
14. Kunnen deze de alimentatie in plaats van de schuldenaar geheel of gedeeltelijk zelf betalen? 14.
15. Kan de verzoeker aanspraak maken op hulp van een organisatie of (centrale of lokale) bestuurlijke instantie? 15.
16. Zo ja, hoe luiden de namen en adressen van deze organisaties of bestuurlijke instanties? 16.
17. In welke vorm bieden deze organisaties of bestuurlijke instanties hulp? 17.
18. Kan de verzoeker zich rechtstreeks wenden tot deze organisaties of bestuurlijke instanties? 18.
19. Zo ja, hoe luiden de namen en adressen van deze organisaties en bestuurlijke instanties? 19.
20. In welke vorm bieden deze organisaties of bestuurlijke instanties hulp? 20.

 

1. Wat betekenen de begrippen "alimentatie" en "alimentatievordering" in het Spaans recht?

In het Spaanse recht omvat alimentatie alles wat noodzakelijk is voor levensonderhoud, kleding, huisvesting, gezondheid en onderwijs, ofwel de elementaire basisbehoeften van de ontvanger van de alimentatie.

De volgende personen zijn alimentatieplichtig:

  1. de ouders ten opzichte van hun kinderen totdat zij over voldoende financiële middelen beschikken;
  2. de kinderen ten opzichte van hun behoeftige ouders;
  3. de echtgenoten onderling, zelfs na scheiding van tafel en bed of echtscheiding;
  4. de leden van een stabiele relatie onderling, zowel heteroseksueel als homoseksueel (voor de gebieden waar er een regeling bestaat op dit terrein) ;
  5. de verwanten in de zijlijn tot de tweede graad als er geen nauwere verwanten zijn.

De noodzakelijke voorwaarde is de behoeftige situatie van de ontvanger van de alimentatie. Voor de meerderjarige begunstigden wordt vereist dat het gebrek aan financiële middelen niet het gevolg is van een oorzaak die aan hen kan worden toegerekend.

2. ot welke leeftijd kan een kind aanspraak maken op alimentatie?

Voor kinderen totdat zij meerderjarig worden, hetgeen in Spanje op 18-jarige leeftijd is, behalve wanneer de minderjarige over voldoende eigen inkomsten beschikt.

Nadat zij meerderjarig zijn, blijft de verplichting tegenover de kinderen bestaan, mits zij niet over voldoende financiële middelen beschikken, hun opleiding nog niet hebben voltooid en geen werk hebben om een reden die niet aan hen kan worden toegerekend.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

3. In welke gevallen is Spaans recht van toepassing?

Het Spaanse burgerlijk wetboek (artikel 9, lid 7) creëert een beginsel van positieve discriminatie in die zin dat van de volgende mogelijkheden steeds de wetgeving wordt toegepast die het gunstigst is voor degene die alimentatie vordert of deze nodig zou kunnen hebben: in de eerste plaats het gezamenlijke nationale recht van de ontvanger en de verstrekker van de alimentatie, in de tweede plaats het recht van de gewone verblijfplaats van degene die de alimentatie behoeft en, als restcategorie, buitenlands recht. Als de gezamenlijke nationaliteit of de verblijfplaats verandert, wordt het nieuwe recht toegepast vanaf het moment van de verandering.

4. Het recht van welk land passen Spaanse gerechten toe wanneer hun eigen recht niet van toepassing is?

Indien de ontvanger en de verstrekker van de alimentatie dezelfde nationaliteit hebben, wordt hun nationale wetgeving toegepast. In het andere geval wordt dat van de gewone verblijfplaats van de ontvanger van de alimentatie toegepast, mits overeenkomstig dit recht alimentatie kan worden verkregen.

Het feit dat beide partijen zich op Spaans grondgebied bevinden verandert de in het vorige antwoord gegeven prioriteitsvolgorde van het toepasselijk recht niet.

5. Moet de schuldeiser zich voor de erkenning van zijn alimentatievordering wenden tot een bepaalde organisatie, een (centrale of lokale) bestuurlijke instantie of tot een gerecht?

Het verzoek moet worden ingediend bij de algemene gerechten.

Als het echter een minderjarige betreft, kan men zich zonder enige formaliteit tot de Fiscalía de menores (dienst voor jongeren van het openbaar ministerie) wenden of tot de Entidad Pública de protección de menores (kinderbescherming) , opdat deze instellingen de vordering instellen.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

6. Kan het verzoek worden ingediend uit naam van een familielid, een naaste of een minderjarige?

De vordering moet in persoon door de belanghebbende worden ingesteld, behalve wanneer deze minderjarig is; in dit geval moet zijn wettelijk vertegenwoordiger, de officier van justitie of de kinderbescherming de vordering instellen.

Niettemin kan het verzoek middels een vertegenwoordiger worden ingediend mits de vertegenwoordiger over een volmacht beschikt die ten overstaan van een notaris, een griffier of een consul van een Spaanse diplomatieke vertegenwoordiging in het buitenland aan hem is toegekend.

7. Hoe weet een verzoeker die naar de rechter wil stappen welk gerecht bevoegd is?

De hoofdregel is dat de rechter in de woonplaats van de schuldenaar bevoegd is. Indien er meerdere medeschuldenaren zijn (vader en moeder) , is de rechter in de woonplaats van welke ook van de schuldenaren bevoegd. Als de schuldenaar geen woonplaats in Spanje heeft, is de rechter in zijn laatste woonplaats in dit land bevoegd. Als aan geen van de bovenstaande criteria wordt voldaan, is het gerecht in de woonplaats van de ontvanger van de alimentatie bevoegd.

8. Heeft de verzoeker een vertegenwoordiger (advocaat of anderszins) nodig om de zaak aanhangig te maken? Als dit niet het geval is, welke procedure moet hij dan volgen?

Dit is niet noodzakelijk, mits de persoonlijk belanghebbende of zijn wettelijk vertegenwoordiger de vordering instelt en bij de uitspraak, die mondeling wordt gedaan, aanwezig is.

Als de vordering niet persoonlijk wordt ingesteld, moet een procureur noodzakelijkerwijs namens de eiser optreden.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Ook al is het niet verplicht, het is toch raadzaam over de bijstand van een advocaat te beschikken.

9. Zijn er voor de verzoeker kosten verbonden aan de gerechtelijke procedure? Zo ja, hoeveel bedragen deze ongeveer? Kunnen verzoekers met onvoldoende financiële middelen verzoeken om rechtsbijstand?

In Spanje worden geen gerechtelijke kosten aangerekend in de gevallen waarin kosteloze rechtsbijstand wordt verstrekt, uitgezonderd de honoraria van advocaten, procureurs en deskundigen waarop een beroep zou worden gedaan.

De honoraria van advocaten en procureurs staan in verhouding tot de hoogte van de vordering. Dit bedrag wordt, in het geval van een vordering van de erkenning van periodieke toelagen zoals alimentatie, berekend op basis van de som van tien jaarsommen (artikel 251, lid 7, van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering) en naar gelang van de verwachte duur van de uitkering. Indien een concreet bedrag wordt gevorderd uit hoofde van achterstallige betalingen, dient dit bedrag als basis. Over het bedrag dat voor het totaalbedrag in aanmerking komt, zijn de advocaats- en procureurskosten gemiddeld 8% van het totaalbedrag.

Er is voorzien in financiële steun voor proceskosten voor de gevallen waarin de eiser of de gedaagde niet over de financiële middelen beschikt en recht heeft op kosteloze rechtsbijstand (degene die minder dan 1000 EUR per maand verdient). De hulp bestaat eruit dat een roladvocaat en –procureur ter beschikking wordt gesteld (ten laste van de staat) om de vordering in te stellen en dat alle proceskosten, zoals betalingen aan deskundigen en de publicatie van openbare bekendmakingen, ook ten laste komen van de overheid.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

10. Welke vorm heeft de door het gerecht toegestane bijstand naar alle waarschijnlijkheid? Wanneer er sprake is van alimentatie, hoe wordt de hoogte ervan dan bepaald? Hoe wordt de alimentatie aangepast aan de ontwikkeling van de kosten voor levensonderhoud en gewijzigde familieomstandigheden?

In de meeste gevallen wordt een periodieke uitkering vastgesteld die, zoals de wet bepaalt, maandelijks bij vooruitbetaling moet worden betaald. De vaststelling van een vast bedrag dat ineens wordt betaald, is uitzonderlijk: het komt alleen voor als het gaat om de betaling van achterstallige bedragen, als het raadzaam is toekomstige betalingen te waarborgen omdat de schuldenaar geen eigen huis heeft, of als de partijen dit overeenkomen.

De berekening ter vaststelling van het bedrag van de uitkering wordt gemaakt via de rechter overeenkomstig een abstracte wettelijke regel die is gebaseerd op een drievoudige proportionaliteit:

  1. de behoeften van de ontvanger van de alimentatie;
  2. de mogelijkheden van de verstrekker van de alimentatie en
  3. de mogelijkheden van anderen die eveneens verplicht zijn om in dezelfde mate als de gedaagde bij te dragen aan de alimentatie (medeverstrekker van de alimentatie).

In de uitspraak waarin de alimentatie wordt vastgesteld, moeten de grondslagen voor bijstelling worden opgenomen. Deze bijstelling vindt automatisch in de loop van de tijd plaats en de betalingsplichtige moet de bijstelling toepassen. Als de verstrekker van de alimentatie de bijstelling niet toepast, zal de rechter dit doen op verzoek van de ontvanger van de alimentatie.

Het bedrag van de alimentatietoelage kan worden gewijzigd (altijd op verzoek van de belanghebbende) , als de grondslagen voor de vaststelling ervan wezenlijk veranderen:

Bovenkant paginaBovenkant pagina

  1. het bedrag wordt verhoogd als de economische positie van de verstrekker van de alimentatie verbetert of als de ontvanger van de alimentatie over minder financiële middelen gaat beschikken en een hogere uitkering nodig heeft (bijvoorbeeld verergering van een ziekte) ;
  2. het bedrag wordt verlaagd als de situatie van de verstrekker van de alimentatie verslechtert of als de eigen middelen van bestaan van de ontvanger van de alimentatie verbeteren.

Tot slot kan de uitkering worden beëindigd als de grond voor de toekenning ophoudt te bestaan.

11. Hoe en aan wie wordt de alimentatie betaald?

De gebruikelijke betalingsmethode is in geld. Niettemin bestaan er twee uitzonderingen:

  1. De schuldenaar kan ervoor kiezen aan de verplichtingen te voldoen door de schuldeiser in zijn eigen huis onder te brengen en te voeden; deze mogelijkheid is in de jurisprudentie sterk beperkt als er geen waarborg van goede verhoudingen bestaat.
  2. De betaling door middel van de levering van goederen of rechten is uitzonderlijk en vindt alleen plaats om achterstallige betalingen te verrichten als er een risico is dat de goederen verdwijnen of er geen onroerende goederen zijn.

De alimentatie wordt rechtstreeks aan de schuldeiser betaald. De meest gebruikelijke manier is ontvangst op een bankrekening. Als de ontvanger van de alimentatie minderjarig of handelingsonbekwaam is, vindt betaling plaats aan zijn wettelijk vertegenwoordiger.

12. Hoe kan een tot betaling van alimentatie verplichte persoon die niet vrijwillig betaalt tot betaling worden gedwongen?

In Spanje bestaan de volgende maatregelen voor tenuitvoerlegging:

Bovenkant paginaBovenkant pagina

  1. inhouding van salaris (met uitzondering van het door de rechter aan te geven bestaansminimum) ;
  2. inhouding van restitutie van teveel betaalde belasting;
  3. beslag op bankrekeningen;
  4. onthouden van aanspraken van de sociale zekerheid;
  5. beslag op en openbare verkoop van goederen;
  6. in bepaalde gevallen, inhechtenisneming.

13. Helpen organisaties of (centrale of lokale) bestuurlijke instanties bij de inning van alimentatie?

Nee, met uitzondering van alimentatie ten gunste van minderjarigen, in welk geval het openbaar ministerie hen kan vertegenwoordigen.

14. Kunnen deze de alimentatie in plaats van de schuldenaar geheel of gedeeltelijk zelf betalen?

Op dit moment bestaat er geen wettelijke regeling. Er wordt gediscussieerd over de oprichting van een fonds voor alimentatietoelagen, maar het bestaat nog niet.

15. Kan de verzoeker aanspraak maken op hulp van een organisatie of (centrale of lokale) bestuurlijke instantie?

Ja, maar alleen in het geval dat de eiser niet over middelen beschikt en om gratis rechtsbijstand verzoekt. In dit geval stelt de staat gratis een advocaat en procureur ter beschikking die de vordering instellen.

16. Zo ja, hoe luiden de namen en adressen van deze organisaties of bestuurlijke instanties?

De instelling is de COMISION DE ASISTENCIA JUSTICIA GRATUITA (Commissie voor kosteloze rechtsbijstand) ; het is mogelijk contact op te nemen met deze commissie via de orde van advocaten in elke stad of via elk willekeurig gerecht. Ook kan om erkenning van het recht worden verzocht bij elk willekeurig consulaat in het buitenland.

Eenieder kan zich richten tot de lokale Commissie voor kosteloze rechtsbijstand in de stad waar hij een informeel schriftelijk verzoek indient en waarin hij de persoonlijke omstandigheden uiteenzet en het adres vermeldt en verzoekt om de benoeming van een advocaat en procureur die zijn vordering instelt.

Het verzoek tot kosteloze rechtsbijstand wordt gedaan middels dit formulier.

17. In welke vorm bieden deze organisaties of bestuurlijke instanties hulp?

De Commissie voor kosteloze rechtsbijstand zal hem van een advocaat en procureur voorzien om hem voor de rechter te vertegenwoordigen en te verdedigen. De advocaat zal hem inlichten over zijn rechten en de proceshandelingen in zijn naam verrichten totdat de uitspraak is gedaan.

18. Kan de verzoeker zich rechtstreeks wenden tot deze organisaties of bestuurlijke instanties?

Er bestaat geen wettelijke regeling. De belanghebbende moet zich wenden tot de bevoegde rechter.

19. Zo ja, hoe luiden de namen en adressen van deze organisaties en bestuurlijke instanties?

Er bestaat geen wettelijke regeling.

20. In welke vorm bieden deze organisaties of bestuurlijke instanties hulp?

Er bestaat geen wettelijke regeling.

« Alimentatievorderingen - Algemene informatie | Spanje - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 03-05-2005

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk