Europese Commissie > EJN > Alimentatievorderingen > Italië

Laatste aanpassing: 10-04-2006
Printversie Voeg toe aan favorieten

Alimentatievorderingen - Italië

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De pagina wordt bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


 

INHOUDSOPGAVE

1. Wat betekenen de begrippen "alimentati" en "obbligazione alimentare" in het Italiaanse recht? 1.
2. Tot welke leeftijd kan een kind aanspraak maken op alimentatie? 2.
3. In welke gevallen is het Italiaanse recht van toepassing? 3.
4. Welk recht passen de Italiaanse gerechten toe wanneer hun eigen recht niet van toepassing is? En wanneer zowel de persoon die alimentatie vraagt als de alimentatieplichtige in Italië verblijven? 4.
5. Moet de schuldeiser zich voor de erkenning van zijn alimentatievordering wenden tot een particuliere organisatie, een bestuurlijke instantie of tot een gerecht? 5.
6. Kan een verzoek bij de bevoegde organisatie, bestuurlijke instantie of het gerecht worden ingediend namens een familielid, een nauwe verwant of een minderjarig kind? 6.
7. Hoe weet een verzoeker die naar de rechter wil stappen, welk gerecht bevoegd is? 7.
8. Heeft de verzoeker een vertegenwoordiger (advocaat, specifieke organisatie, enz.) nodig om de zaak aanhangig te maken? Zo niet, welke procedure is dan van toepassing? 8.
9. Zijn er voor de verzoeker kosten verbonden met de gerechtelijke procedure? Zo ja, hoeveel bedragen deze ongeveer? Kunnen verzoekers met onvoldoende financiële middelen rechtsbijstand krijgen? 9.
10. Welke vorm van alimentatie wordt doorgaans door het gerecht toegekend? Wanneer er sprake is van alimentatie, hoe wordt de omvang ervan bepaald? Kan de beslissing van het gerecht worden aangepast aan de ontwikkeling van de kosten voor levensonderhoud en een gewijzigde gezinssituatie? 10.
11. Hoe en aan wie wordt de alimentatie betaald? 11.
12. Hoe kan een alimentatieplichtige die niet vrijwillig betaalt, tot betaling worden gedwongen? 12.
13. Zijn er particuliere organisaties of bestuurlijke instanties die bij de inning van alimentatie kunnen helpen? 13.
14. Kunnen deze de alimentatie in plaats van de schuldenaar geheel of gedeeltelijk zelf betalen? Wat gebeurt er indien de persoon die om alimentatie verzoekt zich in Italië bevindt en de alimentatieplichtige in een ander land? 14.
15. Kan de verzoeker aanspraak maken op hulp van een particuliere organisatie of bestuurlijke instantie? 15.
16. Zo ja, wat is de naam en het adres van deze organisatie of bestuurlijke instantie? Hoe kunnen deze worden gecontacteerd? 16.
17. In welke vorm bieden deze organisaties of bestuurlijke instanties hulp? Wat gebeurt er indien de verzoeker zich in een ander land en de alimentatieplichtige zich in Italië bevindt? 17.
18. Kan de verzoeker zich rechtstreeks wenden tot particuliere organisaties of bestuurlijke instanties in Italië? 18.
19. Zo ja, wat is de naam en het adres van deze organisatie of bestuurlijke instantie? Hoe kunnen deze worden gecontacteerd? 19.
20. In welke vorm bieden deze organisaties of bestuurlijke instanties hulp? 20.

 

1. Wat betekenen de begrippen "alimentati" en "obbligazione alimentare" in het Italiaanse recht?

Het Italiaanse recht omschrijft "alimenti" als de wettelijk opgelegde verstrekking van materiële bijstand aan een of meer personen die financieel behoeftig zijn, zelfs indien die situatie hun eigen schuld is (artikel 433 en volgende van het burgerlijk wetboek).

De alimentatieplicht is één van de verplichtingen in het kader van de familiale solidariteit, hoewel familiale alimentatieverplichtingen geleidelijk aan belang inboeten en worden vervangen door het concept van een hechte samenleving die in al de essentiële materiële behoeften van de mens zou moeten voorzien.

Alimentatieplichtig zijn, in deze volgorde:

  • de echtgenoot die geen "mantenimento" hoeft te verstrekken, bijgevolg de feitelijk gescheiden echtgenoot op wier fout de scheiding steunde en de uit de echt gescheiden echtgenoot aan wie het gekapitaliseerde bedrag van de alimentatie werd toegekend;
  • kinderen, met inbegrip van geadopteerde kinderen, of bij gebreke daaraan, rechtstreekse afstammelingen in neergaande lijn;
  • ouders, of bij gebrek daaraan, rechtstreekse ascendenten; adoptieouders;
  • schoonzonen en schoondochters;
  • schoonouders;
  • volle broers en zussen; halfbroers en halfzussen;
  • de nauwste verwant volgens de rangschikking hierboven is verplicht alimentatie te verstrekken; indien er meerdere personen van hetzelfde niveau zijn, wordt de plicht proportioneel met hun financiële situatie tussen hen gedeeld.

Andere gevallen:

Bovenkant paginaBovenkant pagina

  • begunstigden van schenkingen zijn, met voorrang op alle andere alimentatieplichtigen, tot het verstrekken van alimentatie gehouden;
  • de echtgenoot aan wie de nietigheid van het huwelijk te wijten is, moet, bij ontstentenis van andere alimentatieplichtigen, alimentatie verstrekken aan de echtgenoot die te goeder trouw was;
  • ouders zijn alimentatie verschuldigd aan hun niet erkende kinderen die meerderjarig en behoeftig zijn.

Voorwaarden voor de alimentatieplicht:

  • de ontvanger moet behoeftig zijn en geheel of gedeeltelijk niet in staat zijn zichzelf te onderhouden;
  • benevens bloedverwantschap (of een band van dankbaarheid ingevolge een schenking) tussen de partijen is ook vereist dat de alimentatieplichtige over voldoende middelen beschikt om alimentatie te verstrekken.

Regels betreffende de alimentatievordering:

  • overdracht, afstand, compensatie en beroep op arbitrage zijn verboden;
  • het recht op alimentatie is onverjaarbaar;
  • op alimentatiebetalingen kan geen beslag worden gelegd; een bedrag dat nodig is om de schuldenaar en zijn familie te onderhouden, is uitgesloten van de massa van het faillissement;
  • de alimentatieplicht kan niet aan de erfgenamen worden overgedragen, noch aan actieve, noch aan passieve zijde.

Wat betekenen de begrippen "mantenimento" en "obbligazione di mantenimento" in het Italiaanse recht?

De plicht van echtgenoten en ouders om in het onderhoud van respectievelijk hun echtgenoten en kinderen te voorzien, is de voornaamste plicht die uit de familiale solidariteit binnen het kerngezin volgt.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

In tegenstelling tot de "alimenti", maakt de "obbligazione di mantenimento" deel uit van de normale betrekkingen binnen het kerngezin; er wordt geen behoeftigheid (omschreven als het onvermogen in zijn basisbehoeften te voorzien) verondersteld en de verplichtingen moeten worden nageleefd los van formaliteiten of verzoeken, behoudens in geval van scheiding van tafel en bed.

In geval van scheiding van tafel en bed:

  • moeten beide ouders in het onderhoud van hun kinderen voorzien, ongeacht wie de hoede over hen heeft;
  • bij scheiding met onderlinge toestemming kan de echtgenoot wier inkomen ontoereikend is en wier financiële toestand minder goed is dan die van de andere, alimentatie eisen om de levensstandaard van tijdens het huwelijk te kunnen behouden;

de echtgenoot die schuld heeft aan de scheiding, kan slechts alimentatie ontvangen als hij behoeftig is;

In geval van echtscheiding:

  • beide ouders blijven verplicht in het onderhoud van hun kinderen te voorzien, volgens analoge regels met deze die bij scheiding van tafel en bed gelden;
  • de ex-echtgenoot wier inkomen ontoereikend is om de levenstandaard van tijdens het huwelijk te behouden en wier financiële toestand minder goed is dan die van de andere, heeft recht op alimentatie.

2. Tot welke leeftijd kan een kind aanspraak maken op alimentatie?

De alimentatieplicht jegens kinderen is van residuaire aard, aangezien ouders in het onderhoud van minderjarige kinderen moeten voorzien, maar ook in dat van de meerderjarige kinderen, tot die financieel zelfstandig worden. Kinderen die na financieel zelfstandig te zijn geworden, behoeftig worden, hebben recht op alimentatie.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

3. In welke gevallen is het Italiaanse recht van toepassing?

Overeenkomstig artikel 45 van wet nr. 218 van 1995 worden alle gevallen van familiale alimentatieverplichtingen geregeld door het Verdrag van Den Haag van 2 oktober 1973, dat in Italië bij wet nr. 745 van 24 oktober 1980 uitwerking kreeg; de toepassing van het verdrag overeenkomstig artikel 45 betreft enkel familiale alimentatieverplichtingen, de verplichtingen van begunstigden van schenkingen vallen buiten het bestek van deze bepaling.

Overeenkomstig het aanknopingspunt dat in het Verdrag van Den Haag wordt gehanteerd, is het recht van de verblijfplaats van de gerechtigde van toepassing; indien dat recht niet in een alimentatierecht voorziet, is het gemeenschappelijke nationale recht van de partijen van toepassing; indien de eiser op basis van dat recht geen alimentatie kan krijgen, is het recht van de staat waar de vordering wordt ingesteld van toepassing.

Bijstandsverplichtingen ingevolge scheiding, echtscheiding en nietigverklaring van het huwelijk worden geregeld door het recht van de staat waar de scheiding, de echtscheiding of de nietigheid van het huwelijk zijn uitgesproken of erkend.

4. Welk recht passen de Italiaanse gerechten toe wanneer hun eigen recht niet van toepassing is? En wanneer zowel de persoon die alimentatie vraagt als de alimentatieplichtige in Italië verblijven?

Indien beide partijen in Italië verblijven, is het Italiaanse recht van toepassing, overeenkomstig het algemene aanknopingspunt van het Verdrag van Den Haag van 2 oktober 1973.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

5. Moet de schuldeiser zich voor de erkenning van zijn alimentatievordering wenden tot een particuliere organisatie, een bestuurlijke instantie of tot een gerecht?

In Italië kan wie alimentatie wil vorderen, dat alleen bij de gerechtelijke instanties doen.

6. Kan een verzoek bij de bevoegde organisatie, bestuurlijke instantie of het gerecht worden ingediend namens een familielid, een nauwe verwant of een minderjarig kind?

In Italië zijn alleen de gerechtelijke instanties bevoegd om de betaling van alimentatie op te leggen.

Het is eveneens mogelijk om zich tot de gerechtelijke instanties te wenden via een vertegenwoordiger die daartoe met een "procura ad negotia" gemachtigd is.

7. Hoe weet een verzoeker die naar de rechter wil stappen, welk gerecht bevoegd is?

De verzoeker moet zich informeren over de bevoegdheidsregels die bepalen welk gerecht territoriaal en naargelang de waarde van de vordering, bevoegd is. Vrederechters zijn bevoegd voor vorderingen waarvan de waarde minder dan 2 582,28 EUR bedraagt; de rechtbanken van eerste aanleg zijn bevoegd voor alimentatievorderingen waarvan de waarde dat bedrag te boven gaat.

In geval van scheiding of echtscheiding is de rechter die de scheiding of echtscheiding behandelt, bevoegd voor de alimentatievordering; verzoeken tot wijziging van de alimentatie die uitgaan van de gescheiden of uit de echt gescheiden echtgenoot zijn daarentegen onderworpen aan de gewone regels betreffende de territoriale bevoegdheid en de bevoegdheid naargelang de waarde van de vordering.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

8. Heeft de verzoeker een vertegenwoordiger (advocaat, specifieke organisatie, enz.) nodig om de zaak aanhangig te maken? Zo niet, welke procedure is dan van toepassing?

Bij de vrederechter mogen partijen persoonlijk alimentatievorderingen aanhangig maken en mondeling pleiten, op voorwaarde dat de waarde van de vordering niet meer bedraagt dan 516,46 EUR; de vrederechter mag een partij evenwel toestaan zaken met een hogere waarde persoonlijk aanhangig te maken.

Voor andere zaken moeten de partijen een beroep doen op een raadsman om hun vordering aanhangig te maken, behoudens de andersluidende wettelijke bepalingen (zo kan bijvoorbeeld een partij die zelf wettelijk als advocaat actief is, zonder raadsman verschijnen).

9. Zijn er voor de verzoeker kosten verbonden met de gerechtelijke procedure? Zo ja, hoeveel bedragen deze ongeveer? Kunnen verzoekers met onvoldoende financiële middelen rechtsbijstand krijgen?

Op 1 mei 2002 werd in Italië het geünificeerde rolrecht van kracht, dat alle andere heffingen vervangt die vroeger voor burgerlijke, strafrechtelijke en administratieve zaken werden geheven (zie de "eenheidstekst", aangenomen bij presidentieel decreet nr. 115/2002). Het is een stelsel van forfaitaire betalingen, waarbij de te betalen bedragen variëren naargelang van de waarde van de vordering, op bepaalde gevallen na waarin een vaste bijdrage verschuldigd is. Bij de recente wet nr. 311 van 2004 op de financiën werden sommige schijven en de overeenstemmende bedragen gewijzigd.

Vanaf 1 januari 2005 geldt voor vorderingen waarvan de waarde vaststaat en ten hoogste 1 100 EUR bedraagt, een heffing van 30 EUR; de heffing stijgt geleidelijk, tot 1 110 EUR voor vorderingen waarvan de waarde meer dan 520 000 EUR bedraagt; voor tenuitvoerlegging op roerende en onroerende goederen geldt een vaste heffing (200 EUR voor de onroerende en 100 EUR voor de andere tenuitvoerleggingsprocedures); de betaling wordt vergemakkelijkt door het gebruik van speciale formulieren of borderellen voor de postrekening (nadere informatie is te vinden op de website van het Agenzia Entrate italiano).

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Preventieve en oppositieprocedures inzake alimentatie voor kinderen, met inbegrip van de tenuitvoerleggingsprocedures, zijn van het geünificeerde rolrecht vrijgesteld; eveneens vrijgesteld zijn de procedures betreffende het gezin en de scheiding van tafel en bed.

De partij die het geding wint, heeft recht op vergoeding van haar advocatenkosten en voorafbetaalde kosten voor onderzoek (bijvoorbeeld voor technisch advies, enz.); de rechter stelt de kosten vast aan de hand van een tariefregeling met minimum- en maximumbedragen.

Partijen wier belastbaar jaarinkomen niet meer dan 9 269,22 EUR, bedraagt kunnen voor de proceskosten aanspraak maken op rechtsbijstand. Er wordt rekening gehouden met de inkomsten van de echtgenoot en van de onder zijn dak levende familieleden.

De raden van de orden van advocaten zorgen op het gebied van rechtsbijstand inzake proceskosten voor een informatie- en adviesdienst (zie formulier voor rechtsbijstand inzake proceskosten).

10. Welke vorm van alimentatie wordt doorgaans door het gerecht toegekend? Wanneer er sprake is van alimentatie, hoe wordt de omvang ervan bepaald? Kan de beslissing van het gerecht worden aangepast aan de ontwikkeling van de kosten voor levensonderhoud en een gewijzigde gezinssituatie?

De vaststelling door de rechter van de inhoud van de alimentatie- of onderhoudsverplichting en de regels voor de betaling, is een rechterlijke beslissing die als uitvoerbare titel geldt.

De rechter beveelt de alimentatieplichtige een bedrag aan de alimentatiegerechtigde te betalen dat volstaat om aan zijn materiële basisbehoeften te voldoen, met andere woorden een bedrag dat de kosten dekt voor voeding, huisvesting, kledij en het minimum aan goederen en diensten die nodig zijn voor een menswaardig bestaan. De rechter moet bij het invullen van de alimentatieplicht ook rekening houden met de financiële situatie van de alimentatieplichtige.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Bij het vaststellen van de alimentatie ten laste van de gescheiden of uit de echt gescheiden echtgenoot, moet de rechter tevens de levensstandaard van de echtgenoten tijdens het huwelijk in aanmerking nemen. Bij het vaststellen van de alimentatie ten behoeve van minderjarige kinderen of meerderjarige kinderen die niet in hun eigen onderhoud kunnen voorzien, moet de rechter rekening houden met hun behoeften op het gebied van onderwijs en opleiding.

De regels inzake de betaling en het bedrag van de alimentatie kunnen worden gewijzigd op verzoek van de alimentatieplichtige of de alimentatiegerechtigde.

11. Hoe en aan wie wordt de alimentatie betaald?

Alimentatie wordt aan de alimentatiegerechtigde betaald.

De alimentatie ten behoeve van het minderjarige kind moet worden betaald aan de echtgenoot die er de hoede over heeft; voor het meerderjarig kind dat niet in zijn eigen onderhoud kan voorzien, blijft de ouder die er de hoede over heeft en die in zijn onderhoud blijft voorzien, gerechtigd aanspraak te maken (parallel met de op andere gronden steunende aanspraken van het kind) op bijdragen voor het toekomstige onderhoud van het kind.

De rechter stelt de vormen van en de regels voor de betaling vast; bij scheiding van tafel en bed kan hij derden die de alimentatieplichtige periodiek sommen verschuldigd zijn, bevelen een deel van die sommen rechtstreeks aan de alimentatiegerechtigden te betalen.

12. Hoe kan een alimentatieplichtige die niet vrijwillig betaalt, tot betaling worden gedwongen?

De alimentatiegerechtigde kan alle normale middelen voor de tenuitvoerlegging van geldelijke verplichtingen aanwenden. Hij mag voorlopige maatregelen laten nemen om zijn schuldvordering veilig te stellen en betaling afdwingen door beslag te laten leggen op goederen of op door derden verschuldigde sommen.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Niet-betaling van alimentatie kan familieverlating betekenen (art. 570 van het strafwetboek); dit is een strafbaar feit waartegen de benadeelde klacht kan indienen, maar waartegen, indien de alimentatiegerechtigde een minderjarige is, ook ambtshalve vervolging kan worden ingesteld. In Italië is strafrechtelijke vervolging een doeltreffend middel gebleken om de echtgenoot die niet de hoede over de kinderen heeft, tot nakoming van zijn verplichtingen te dwingen.

13. Zijn er particuliere organisaties of bestuurlijke instanties die bij de inning van alimentatie kunnen helpen?

Er is niet voorzien in een bestuurlijke instantie die in naam en voor rekening van de alimentatiegerechtigde gerechtelijke procedures voert of op een andere manier bij de alimentatieplichtige tussenkomt.

Op grond van een recente wet (2004/6) kan de voor curatele bevoegde rechter (zonder dat er een raadsman nodig is) een "bijstandsbeheerder" (amministratore di sostegno) aanstellen, met opgave van de handelingen die deze kan stellen in naam en voor rekening van de betrokkene die geheel of gedeeltelijk niet in staat is om in zijn basisbehoeften te voorzien (gehandicapten, bejaarden, alcoholici, drugverslaafden, gedetineerden, enz.). Deze beheerder kan ook worden ingeschakeld om langs gerechtelijke weg een alimentatievordering in te stellen.

14. Kunnen deze de alimentatie in plaats van de schuldenaar geheel of gedeeltelijk zelf betalen? Wat gebeurt er indien de persoon die om alimentatie verzoekt zich in Italië bevindt en de alimentatieplichtige in een ander land?

In Italië wordt aan de behoeftigen ook hulp verstrekt door particuliere sociale instellingen, die tot taak hebben de sociaal uitgeslotenen en armen te beschermen. Het betreft vrijwillige activiteiten, die op verschillende wijzen kunnen worden uitgevoerd, afhankelijk van de behoeften en mogelijkheden.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Krachtens de grondwet moeten de staat en de overheidsinstanties sociale bijstand verlenen aan personen die financieel behoeftig of arbeidsongeschikt zijn, of geen alimentatieplichtige ouders hebben.

De dienst voor volksgezondheid moet eveneens tussenkomen om de gezondheid van de behoeftigen te verzekeren door hen medische verzorging te verstrekken, met inbegrip van hospitalisatie. De lokale overheden streven dezelfde doelen na, door in openbare kantines, slaapzalen, ziekenhuiscentra en verzorging voor bejaarde of gehandicapte personen te voorzien.

Deze activiteit vervangt de familiale bijstandsverplichtingen, maar doet geen afbreuk aan de mogelijkheid een vergoeding te eisen van de alimentatieplichtige ouders en familieleden die in staat zijn hun plicht te vervullen. Dergelijke vorderingen worden geregeld door het recht waar de instantie die de uitgaven op zich heeft genomen aan onderworpen is (art. 9 van het Verdrag van Den Haag van 2 oktober 1973).

Indien de alimentatiegerechtigde zijn gewone verblijfplaats in Italië heeft en de alimentatieplichtige in een andere staat, moeten de door het nationale recht van de alimentatiegerechtigde vastgestelde criteria worden gehanteerd om de grenzen en de omvang van de alimentatieplicht en de modaliteiten en de periodiciteit van de betalingen vast te stellen, overeenkomstig het Verdrag van Den Haag van 1973 dat gebaseerd is op het algemeen beginsel van het recht van de staat waar de begunstigde verblijft.

15. Kan de verzoeker aanspraak maken op hulp van een particuliere organisatie of bestuurlijke instantie?

Particuliere organisaties kunnen steeds bijstand verlenen op de manier en volgens de voorwaarden die zij zelf vaststellen. Bestuurlijke instanties moeten bijstand verlenen op de manier en in de mate die in het antwoord op de vorige vraag zijn beschreven.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

16. Zo ja, wat is de naam en het adres van deze organisatie of bestuurlijke instantie? Hoe kunnen deze worden gecontacteerd?

Veel Italiaanse liefdadigheidsinstellingen zijn actief op basis van vrijwilligerswerk.

De bestuurlijke instanties die bijstand moeten verlenen zijn: de regio's, de prefecturen, de provincies, de gemeenten, de bureaus van de dienst voor volksgezondheid.

Al deze lichamen hebben diensten die specifiek bevoegd zijn om de verzoeken van de betrokkenen te onderzoeken en er, na onderzoek van de beschreven situatie, op de meest opportune manier gevolg aan te geven (voor nadere inlichtingen, zie de betreffende websites).

17. In welke vorm bieden deze organisaties of bestuurlijke instanties hulp? Wat gebeurt er indien de verzoeker zich in een ander land en de alimentatieplichtige zich in Italië bevindt?

Het staat particuliere organisaties vrij te kiezen op welke manier en in welke mate zij bijstand verlenen, overeenkomstig de bepalingen van hun statuten en in functie van hun financiële mogelijkheden. De dienstverlening van openbare instellingen wordt door de wet omschreven.

Indien de verzoeker in een ander land verblijft dan de alimentatieplichtige, moeten het bedrag van de alimentatie en de voorwaarden en periodiciteit van de betaling worden bepaald:

  • in de eerste plaats, door het recht van zijn gewone verblijfplaats;
  • indien het vorige criterium niet van toepassing is, door het gemeenschappelijke recht van beide partijen;
  • indien geen van de vorige criteria van toepassing is, door het recht van het gerecht waarbij het verzoek is ingediend.

Tussen gescheiden of uit de echt gescheiden partners geldt het recht dat de scheiding of de echtscheiding heeft geregeld.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Het voorgaande wordt geregeld door de artikelen 1, 4, 5, 6 en 8 van het Verdrag van Den Haag van 2 oktober 1973 inzake de familiale onderhoudsverplichtingen, dat door Italië in 1980 werd geratificeerd.

18. Kan de verzoeker zich rechtstreeks wenden tot particuliere organisaties of bestuurlijke instanties in Italië?

Particuliere organisaties mogen activiteiten op het gebied van bijstand uitvoeren op de manier waarop zij dat wensen. Doorgaans moeten geen bijzondere procedures in acht worden genomen.

Alle organisaties die bijstand verlenen, zowel de openbare als de particuliere, beschikken over een dienst die de verzoeken om bijstand ontvangt en die welke aan de criteria voldoen en binnen hun werkgebied vallen aanvaardt, wat in het algemeen nader wordt geregeld door de op hen toepasselijke wetten en reglementen.

19. Zo ja, wat is de naam en het adres van deze organisatie of bestuurlijke instantie? Hoe kunnen deze worden gecontacteerd?

De adressen van bestuurlijke instanties zijn beschikbaar op de website van de gemeenten, provincies en regio's. Daarnaast is er informatie beschikbaar op de website van het ministerie van Binnenlandse zaken italiano.

Er moeten geen specifieke formaliteiten worden gerespecteerd. Het volstaat zich persoonlijk tot de instantie te richten, of met behulp van een vertegenwoordiger, indien de verzoeker niet in staat is het zelf te doen.

20. In welke vorm bieden deze organisaties of bestuurlijke instanties hulp?

De openbare en de particuliere instanties handelen overeenkomstig en binnen de grenzen van hun doelstellingen.

Om de nodige bijstand te krijgen, moeten bij de diverse op het gebied van de bijstand actieve instanties inlichtingen worden ingewonnen over de dienstverlening die zij kunnen aanbieden. De bijstand kan de vorm aannemen van een subsidie, opname in een ziekenhuis, de nodige medische zorgen, thuiszorg en andere soorten bijstand waarin specifiek is voorzien door de reglementering of statuten die van toepassing zijn op de openbare of particuliere instanties uit deze sector.

« Alimentatievorderingen - Algemene informatie | Italië - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 10-04-2006

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk