Alimentatievorderingen - Internationaal recht

"Ik heb recht op alimentatie uit een land dat geen lidstaat van de Europese Unie is, maar deze wordt niet betaald."

Om betaling af te dwingen van uw "alimentatieplichtige" die buiten de Europese Unie woont, zult u een beroep moeten doen op de rechter van de staat waar u om tenuitvoerlegging van de beslissing verzoekt. Er zijn verdragen die u kunnen helpen uw alimentatie in het buitenland te innen:

• Het Verdrag van New York  - van 20 juni 1956 inzake het innen in het buitenland van uitkeringen tot onderhoud, dat onder auspiciën van de VN is gesloten, voorziet in een systeem van administratieve samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten;
• De Haagse verdragen van 1958 ( - ) en 1973 ( - ) betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen over onderhoudsverplichtingen voeren een mechanisme in voor wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging tussen de verdragsluitende staten, alsmede regels voor de verlening van rechtsbijstand (zie thema "Rechtsbijstand - Algemene informatie");
• De verdragen van Den Haag van 1956 ( - ) en 1973 ( - ) inzake het toepasselijk recht met betrekking tot onderhoudsverplichtingen geven voorrang aan de wet van de gewone verblijfplaats (of - bij verandering - van de nieuwe verblijfplaats) van het kind of de rechthebbende in het algemeen. Er is echter een aantal uitzonderingen:

  Bovenkant pagina

  • Het recht dat de alimentatieverplichtingen tussen gescheiden of van tafel en bed gescheiden echtgenoten beheerst, is het op de echtscheiding of scheiding van tafel en bed toepasselijke recht.
  • Van de toepassing van het door het verdrag aangewezen recht kan worden afgezien indien dit kennelijk in strijd is met de openbare orde.
  • De onderhoudsplichtige kan verweer voeren tegen het verzoek om alimentatie van een verwant in de zijlinie of een aanverwant op grond van het ontbreken van een voor hem geldende verplichting krachtens hun gemeenschappelijke nationale wet of krachtens de wet van zijn gewone verblijfplaats.

De twee verdragen verschillen overigens op enkele punten:

• Het verdrag van 1956 stelt het op onderhoudsverplichtingen toepasselijke recht slechts vast jegens de kinderen, terwijl het verdrag van 1973 van toepassing is op alimentatieverplichtingen die voortvloeien uit familiebetrekkingen, bloedverwantschap, huwelijk of aanverwantschap, met inbegrip van onderhoudsverplichtingen jegens een onwettig kind.
• De bepalingen van het verdrag van 1956 zijn slechts van toepassing als het aangewezen recht het recht is van een verdragsluitende staat, terwijl die van het verdrag van 1973 universeel zijn, in die zin dat zij ook van toepassing zijn als het toepasselijke recht het recht van een niet-verdragsluitende staat is.

Deze verschillen maken de zaak ingewikkeld voor rechtzoekenden. Bovendien vullen de vijf verdragen elkaar niet aan en bieden zij geen houvast om een onderhoudsplichtige die zich aan zijn verplichtingen onttrekt, niet snel en doeltreffend te lokaliseren. Daarom wordt overwogen deze bepalingen in hun totaliteit te herzien en onder te brengen in een nieuw algemeen verdrag inzake onderhoudsverplichtingen.

Referentiedocumenten

• Verdrag van New York  - van 20 juni 1956 inzake de inning in het buitenland van uitkeringen tot onderhoud (Verenigde Naties)
• Verdrag ( - ) betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen over onderhoudsverplichtingen jegens kinderen (Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht)
• Verdrag ( - ) betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen over onderhoudsverplichtingen (Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht)
  Verdrag ( - ) nopens de wet welke op alimentatieverplichtingen jegens kinderen toepasselijk is (Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht)
• Verdrag ( - ) inzake de wet die van toepassing is op onderhoudsverplichtingen (Haagse Conferentie voor Internationaal privaatrecht)

« Alimentatievorderingen - Algemene informatie | Internationaal recht - Algemene informatie »

Bovenkant pagina

Laatste aanpassing: 06-08-2007