Rechtsorde
Organisatie van de rechtspraak
Juridische beroepen
Rechtsbijstand
Bevoegdheid van de rechtbanken
Aanhangigmaking van zaken bij de rechter
Procestermijnen
Toepasselijk recht
Betekening en kennisgeving van stukken
Verkrijging van bewijs en bewijsvoering
Voorlopige en bewarende maatregelen
Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen
Vereenvoudigde procedures en spoedprocedures
Echtscheiding
Ouderlijke verantwoordelijkheid
Alimentatie-
Faillissement
Alternatieve wijzen van geschillenbeslechting
Schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven
Geautomatiseerde verwerking
Alimentatievordering is een uiting van de solidariteit binnen de familie. Het is de door de wet opgelegde plicht om materiële bijstand te verlenen aan bepaalde naasten.
Ouders hebben de plicht in onderhoud en opvoeding van hun kinderen te voorzien.
Kinderen zijn bijstand verplicht aan hun vader en moeder.
Alleen als de scheiding is uitgesproken wegens ontwrichting van het huwelijk heeft de echtgenoot die de scheiding heeft aangevraagd de plicht alimentatie te betalen aan gedaagde.
Alimentatie wordt toegewezen afhankelijk van twee factoren: de mate van behoefte van de betalingsgerechtigde en het vermogen van de betalingsplichtige.
Twee periodes moeten worden onderscheiden:
Sinds het van kracht worden in Frankrijk van het Verdrag van Den Haag van 2 oktober 1973 op de wet op de onderhoudsplicht, is de toepasselijke wet in principe de wet van de gewone verblijfplaats van de betalingsgerechtigde van de alimentatie. De betalingsgerechtigde kan ook toepassing vragen van de gemeenschappelijke nationale wet als hij volgens de wet van zijn woonplaats geen alimentatie krijgt, of de wet van de ingeschakelde instantie, als hij volgens de twee voorgenoemde wetten geen alimentatie kan krijgen.
Het Verdrag van Den Haag van 24 oktober 1956 op de toepasselijke wet op de onderhoudsplicht jegens kinderen blijft van kracht tussen Frankrijk en de deelnemende landen die het Verdrag van Den Haag 1973 niet hebben geratificeerd. Dit verdrag bepaalt dat de wet van het land van de gewone verblijfplaats van het kind de mate bepaalt waarin en van wie het kind alimentatie kan eisen.
De Franse wet is dus van toepassing:
Als de alimentatiegerechtigde en de alimentatieplichtige zich beiden op Frans grondgebied bevinden:
In principe als de betalingsgerechtigde en de betalingsplichtige beiden op Frans grondgebied wonen is het Frans recht van toepassing, tenzij de betalingsgerechtigde, krachtens het bovengenoemde Verdrag van Den Haag van 1973 de wet van de gezamenlijke nationaliteit laat gelden als zij beiden een buitenlandse nationaliteit hebben. In dat geval is de gemeenschappelijke buitenlandse wet van toepassing.
De aanvrager moet zich wenden tot de rechter in familiezaken van de Tribunal de Grande Instance [vergelijkbaar met Arrondissementsrechtbank].
De ouder die een minderjarig of meerderjarig kind verzorgt kan een bijdrage voor onderhoud en opvoeding vragen.
Als de betalingsgerechtigde onder voogdij staat, kan alleen de voogd voor hem handelen.
De aanvrager kan naar de rechtbank van zijn woonplaats gaan of naar de rechtbank in de woonplaats van de gedaagde.
Als het niet gaat om een echtscheidingsprocedure of een scheiding van tafel en bed, kan de aanvrager de rechtbank per brief inschakelen of per dagvaarding, waarvoor een deurwaarder noodzakelijk is. Een advocaat is niet verplicht.
De aanvrager moet aan de rechter alle stukken overleggen waaruit zijn behoefte blijkt zoals salarisstroken, belastingaanslagen, bewijs van werkloosheid of langdurige ziekte, huur, kinderen ten laste en kosten voor onderhoud en opvoeding, leningen, enz.
De procedure is gratis.
Als de middelen van de aanvrager onder een bepaalde inkomensgrens liggen die per besluit is vastgelegd, kan hij in aanmerking komen voor rechtsbijstand voor de gehele of gedeeltelijke kosten. (zie het onderwerp Rechtsbijstand- Frankrijk“â€)
Eén van de echtgenoten kan een compenserende uitkering aanvragen. Het is een vergoeding ter compensatie van het verschil in de respectieve levensomstandigheden als gevolg van het verbreken van het huwelijk. Deze compensatie is een kapitaal dat wordt uitgekeerd binnen een termijn van acht jaar. Het bedrag van de compenserende uitkering wordt door de rechter vastgesteld in het echtscheidingsvonnis. Bij echtscheiding op gezamenlijk verzoek wordt het bedrag vastgelegd in het definitieve echtscheidingsconvenant dat wordt opgesteld door de echtgenoten en bekrachtigd door de rechter.
Bij uitzondering kan een lijfrente worden toegekend als de leeftijd of de gezondheidstoestand van de betalingsgerechtigde dat rechtvaardigen.
Er bestaat geen referentieschaal. Het bedrag wordt bepaald afhankelijk van de inkomsten van de betalingsplichtige en de behoeften van de betalingsgerechtigde.
Om de bijstand aan te passen aan de ontwikkelingen van de kosten van het levensonderhoud kan de rechter - zelfs ambtshalve - besluiten dat de alimentatie wordt geïndexeerd overeenkomstig een wettelijk vastgestelde indexeringsclausule
De compenserende uitkering in de vorm van een rente wordt geïndexeerd zoals een alimentatie.
In geval van gewijzigde omstandigheden kan de vastgestelde alimentatie omhoog of omlaag worden herzien en zelfs worden opgeheven. Als partijen niet tot een overeenkomst zijn gekomen, besluit de rechter tot herziening.
Vanwege het forfaitaire karakter, is het voor de herzienbaarheid van de compenserende uitkering bepalend of zij is toegekend als kapitaal of in de vorm van een rente.
Het bedrag van het kapitaal kan niet worden herzien; de betalingsregelingen kunnen alleen worden herzien in geval van grote veranderingen in de omstandigheden van de betalingsplichtige. De rente, vóór of na de wet van 30 juni 2000, kan worden herzien qua bedrag bij grote verandering in de omstandigheden van partijen. In geval van echtscheiding op gezamenlijk verzoek is herziening mogelijk als het gehomologeerde convenant een herzieningsclausule bevat.
De alimentatie en compensatieregeling worden uitgekeerd aan de begunstigde zoals hierboven vermeld.
De bijdrage voor onderhoud en opvoeding van het kind wordt uitgekeerd afhankelijk van het geval, door een van de ouders aan de andere, of aan degene aan wie het kind is toevertrouwd. Als het kind meerderjarig is, kan de rechter besluiten of kunnen de ouders overeenkomen dat de toelage geheel of gedeeltelijk wordt uitgekeerd aan het kind zelf.
De betalingsgerechtigde kan gebruikmaken van het gewone executierecht, zoals beslaglegging op roerende en onroerende goederen, op salaris of bankrekeningen.
De betalingsgerechtigde kan ook gebruikmaken van de procedure voor directe betaling. Met deze procedure kan middels een deurwaarder directe betaling worden verkregen door de werkgever van de betalingsplichtige of een ander persoon die een schuld heeft aan laatstgenoemde.
Indien bovengenoemd executierecht mislukt, heeft de betalingsgerechtigde twee mogelijkheden.
De instantie die is belast met het uitkeren van de kinderbijslag kan zich geheel of gedeeltelijk in de plaats stellen van de betalingsplichtige door een ondersteuningstoelage voor het gezin uit te keren. Hij verhaalt de bedragen op de betalingsplichtige, tenzij deze door de rechter onvermogend wordt verklaard.
De gerechtigde die over een besluit beschikt waarin een alimentatie is vastgesteld kan, als de betalingsplichtige zich in het buitenland bevindt, zich wenden tot de twee onderstaande ministeries:
Dit ministerie is belast met de toepassing van het Verdrag van New York van 20 juni 1956
-
inzake het innen van alimentatie in het buitenland als door Frankrijk aangewezen bemiddelende instantie. Dit instrument verbindt 55 landen.
Het Ministerie van Buitenlandse Zaken kan ook bemiddelen om een minnelijke schikking te vinden indien de betalingsplichtige de Franse nationaliteit heeft.
Dit ministerie bemiddelt in landen die niet zijn gebonden door het Verdrag van New York en waarmee een overeenkomst inzake wederzijdse hulp met samenwerking tussen de centrale overheden is gesloten (Benin, Provincie Quebec, Kongo, Djibouti, Egypte, Verenigde Staten, Nigeria, Senegal, Tsjaad, Togo).
Service du recouvrement des créances alimentaires entre la Fance et l’Etranger
244 Boulevard Saint-Germain
75303 PARIS 07 S.P.
Telefoon: +33. (1).43. 17. 99. 91
Fax: +33. (1).43. 17. 93. 44
Direction des Affaires Civiles et du Sceau
Bureau de l’entraide civile et commerciale internationale
13 Place Vendôme
75001 PARIJS
Telefoon: +33. (1).44. 86. 14. 50
Fax: +33. (1).44. 86. 14. 06
Sommige samenwerkingsverdragen zijn vrij restrictief en beperken de bevoegdheden van de centrale overheden tot het nastreven van een minnelijke incassering van de alimentatie. Andere instrumenten echter, en met name het Verdrag van New York, voorzien in bemiddeling van de centrale overheid voor de tenuitvoerlegging van vonnissen, verordeningen en andere gerechtelijke uitspraken.
Afhankelijk van het geval stuurt de Franse overheid het verzoek van de betalingsgerechtigde naar de bevoegde instantie om het besluit tot vaststelling van de alimentatie te doen erkennen en ten uitvoer te leggen of om de betalingsplichtige te horen om te komen tot een minnelijke regeling van het conflict.
De aanvrager die zich in een ander land dan Frankrijk bevindt, moet zich wenden tot de centrale overheid van zijn land die is belast met de toepassing van de hierboven genoemde verdragen. Hij kan zich niet direct wenden tot een Franse organisatie of bestuurlijke instantie.
N.v.t. zie § 18.
N.v.t. zie § 18.
« Alimentatievorderingen - Algemene informatie | Frankrijk - Algemene informatie »
Laatste aanpassing: 06-08-2007

