Europese Commissie > EJN > Juridische beroepen > Zweden

Laatste aanpassing: 12-07-2007
Printversie Voeg toe aan favorieten

Juridische beroepen - Zweden

 

INHOUDSOPGAVE

1. Rechters 1.
2. Advocaten 2.
3. Openbare aanklagers 3.
4. Deurwaarders 4.

 

Presentatie van de beroepscategorieën

1. Rechters

De meeste rechters werken in een van beide sectoren van de rechtbankorganisatie, enerzijds de algemene rechtbanken, bestaande uit meerdere kantongerechten (tingsrätt), zes gerechtshoven (hovrätt) en het hooggerechtshof (Högsta domstolen), en anderzijds de algemene administratieve rechtbanken, bestaande uit meerdere districtsrechtbanken (länsrätt), vier beroepscolleges (kammarrätt) en de hoogste administratieve rechtbank (Regeringsrätten). Een rechter zonder leidinggevende functie wordt bij kantongerechten en districtsrechtbanken rådman genoemd, bij gerechtshoven hovrättsråd en bij de beroepscolleges kammarrättsråd. Een rechter die een rechtbankafdeling leidt, wordt bij kantongerechten en districtsrechtbanken chefsrådman genoemd, bij gerechtshoven hovrättslagman en bij de beroepscolleges kammarrättslagman. De president van een rechtbank heet bij kantongerechten en districtsrechtbanken lagman en bij gerechtshoven en beroepscolleges president. Rechters bij het hooggerechtshof worden justitieråd genoemd.

Een rechter moet de Zweedse nationaliteit hebben. Wie rechter wil worden, moet verder in het bezit zijn van een Zweeds universitair rechtendiploma (juris kandidatexamen of juristexamen). Een juristenopleiding in een ander Noords land wordt daarmee onder bepaalde voorwaarden gelijkgesteld. Ten slotte mag een rechter niet failliet zijn verklaard of onder curatele zijn gesteld.

Rechters worden na een sollicitatieprocedure door de regering benoemd. Bij de benoeming van rechters voor de hoogste rechtersambten wordt een andere procedure gevolgd. Om als rechter te kunnen worden benoemd, zijn bekwaamheid en geschiktheid voor het beroep van doorslaggevend belang. Een bijzonder comité (Tjänsteförslagsnämnden för domstolsväsendet) helpt de regering bij de voorbereiding van rechtersbenoemingen. Dit comité heeft vooral tot taak de regering benoemingsvoorstellen te doen

Bovenkant paginaBovenkant pagina

  • Rechters worden door de staat door middel van een aanstellingsakte benoemd en zijn bijgevolg ambtenaar. Zij kunnen alleen van hun ambt worden ontheven wanneer zij door grove of herhaalde veronachtzaming van hun taak of door het plegen van strafbare feiten ongeschikt zijn gebleken om rechter te zijn of wanneer zij de pensioenleeftijd hebben bereikt. De grondwet garandeert rechters onafhankelijkheid bij de uitoefening van hun taak als rechter.

    In Zweden kan een rechtersopleiding worden gevolgd. Wie deze opleiding heeft doorlopen, voldoet aan de voornaamste eisen om als rechter te kunnen worden aangesteld. Formeel hoeven rechters echter niet de rechtersopleiding te hebben gevolgd. Ook alle andere juristen kunnen naar het ambt van rechter solliciteren. Wie een rechtersopleiding heeft gevolgd, heeft echter meestal betere kansen.

    Om tot de opleiding te worden toegelaten is een universitair rechtendiploma en een griffierskwalificatie (notariemeritering) vereist, wat betekent dat de betrokkene gedurende twee jaar als griffier bij een kantongerecht of bij een districtsrechtbank moet hebben gewerkt. Wie tot de rechtersopleiding wordt toegelaten, wordt gedurende zes maanden op proef als assistent-rechter (fiskal) bij een gerechtshof of bij een beroepscollege in dienst genomen. Als de proefaanstelling bevredigend is verlopen, blijft de betrokkene in dienst. Ten minste een jaar later moet hij als volgende fase in de opleiding gedurende twee jaar als assistent-rechter bij een kantongerecht (tingsfiskal) of bij een districtsrechtbank (länsrättsfiskal) werken. Een fiskal werkt als rechter in de rechtbank en normaalgesproken behandelt hij rechtszaken net zoals de gewone rechters.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    Voor het laatste gedeelte van zijn opleiding keert de fiskal terug naar het gerechtshof of het beroepscollege om er gedurende ten minste drie jaar als rechter te werken. Nadat hij deze werkzaamheden tot tevredenheid heeft voltooid, wordt de fiskal tot assessor bij een gerechtshof of beroepscollege aangesteld. Daarmee is de opleiding afgesloten.

    Assessoren die na een voltooide opleiding tot gewoon rechter willen worden benoemd, werken gewoonlijk eerst enkele jaren buiten de rechterlijke macht om andere ervaring op te doen, zodat ze mettertijd naar een betrekking als gewoon rechter kunnen solliciteren.

    Met het oog op de rechtszekerheid van het individu en het vertrouwen van het publiek in de rechterlijke macht moeten rechters hun beslissingen zonder beïnvloeding van buitenaf nemen. De voorschriften voor rechters houden een aantal algemene beginselen in over de manier waarop een rechter zijn dagelijkse werkzaamheden moet uitoefenen, waarbij hij blijk moet geven van objectiviteit, onpartijdigheid en het vermogen om iedereen gelijk te behandelen. Daarnaast zijn er een aantal voorschriften over wraking van rechters.

    Rechters bij algemene rechtbanken en bij algemene administratieve rechtbanken zijn in de meeste gevallen niet gespecialiseerd maar behandelen alle rechtszaken die er aanhangig worden gemaakt.

    Zoals eerder gezegd, is de Zweedse nationaliteit een voorwaarde om in Zweden rechter te kunnen worden. Buitenlandse burgers kunnen niet solliciteren.

  • 2. Advocaten

    Advocaten bekleden in Zweden geen openbaar ambt (openbare advocatenbureaus zijn afgeschaft). In tegenstelling tot wat in vele buitenlandse rechtssystemen het geval is, mag in Zweden iedereen zijn zaak zelf voor de rechtbank verdedigen. Men hoeft dus geen beroep te doen op een wettelijk vertegenwoordiger of advocaat. Er is ook geen advocatenmonopolie in die zin dat een vertegenwoordiger of een raadsman bij een rechtszaak advocaat moet zijn. Om iemand voor de rechtbank te mogen vertegenwoordigen, is het ook niet nodig dat de betrokkene de titel van advocaat heeft. Wel spelen daarbij bepaalde factoren zoals woonplaats, talenkennis en geschiktheid een rol. In bepaalde opzichten hebben advocaten soms wel bepaalde voorrechten. Zo kunnen bijvoorbeeld, op enkele uitzonderingen na, alleen advocaten als pro-Deoverdediger worden aangesteld. Al wie echter aan de eisen voldoet om iemand bij een rechtszaak te mogen vertegenwoordigen, kan als particuliere verdediger optreden. Anders dan in vele andere landen is er in Zweden in het algemeen geen kwalitatief verschil tussen de juristen die als pro-Deoverdediger optreden en particuliere verdedigers, aangezien beide categorieën in veruit de meeste gevallen advocaat zijn. Advocaten moeten lid zijn van de Zweedse orde van advocaten. Om daarvan lid te worden moeten zij aan bepaalde formele eisen voldoen, met name op het gebied van bekwaamheid, ervaring en kwalificaties.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    Wie advocaat wil worden (m.a.w. bij de balie wil worden aangenomen) moet aan de volgende voorwaarden voldoen:

    - woonplaats in Zweden, de EU, de EER of Zwitserland hebben,

    - het doctoraal rechten (jur. kand.) hebben behaald,

    - daarna vijf jaar juridische werkzaamheden hebben verricht, waarvan ten minste drie jaar als assistent-jurist bij een advocatenkantoor, dan wel een eigen rechtsadviesbureau hebben geleid,

    - een advocatendiploma hebben behaald,

    - integer zijn en ook overigens geschikt zijn om als advocaat te werken (geen rechter, openbare aanklager of ander rijksambtenaar zijn) en in een gezonde economische toestand verkeren (niet failliet zijn of onder curatele zijn gesteld).

    De bekwaamheidseis voor advocaten garandeert dat alleen wie over voldoende kennis beschikt en ook overigens voor het advocatenberoep geschikt is, advocaat kan worden (de advocatentitel is een kwaliteitsgarantie). Wie zich zonder daarvoor bevoegd te zijn voor advocaat uitgeeft, is strafbaar.

    Iedereen kan een juridisch adviesbureau oprichten. Er worden geen eisen op het gebied van opleiding of ervaring gesteld om zich in Zweden jurist te mogen noemen en beroepshalve juridisch advies te mogen verstrekken.

    De uitoefening van juridische activiteiten is alleen verboden voor wie bij de uitoefening van zijn juridische advieswerkzaamheden een misdrijf van niet-geringe betekenis heeft begaan. De betrokkene kan een verbod worden opgelegd om gedurende ten hoogste tien jaar juridisch advies te verstrekken. Wie juridisch advies verstrekt en daarbij door grote onachtzaamheid een strafbaar feit in de hand werkt, kan voor onzorgvuldig advies tot een boete of tot ten hoogste twee jaar gevangenisstraf worden veroordeeld. Een proces tegen een advocaat kan in dit verband echter alleen worden gevoerd nadat de orde van advocaten is gehoord.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    De activiteiten van advocaten worden in de eerste plaats bij wet geregeld (wetboek van burgerlijke rechtsvordering, hfdst. 8). De huidige wettelijke regeling bevat eisen inzake lidmaatschap van de orde van advocaten, registratie, de wijze waarop het beroep wordt uitgeoefend, partnerschap in een firma en toezicht. Behalve de wettelijke regeling omvatten de statuten van de orde van advocaten en de toepassingsbepalingen voorschriften betreffende de eed van advocaat. De statuten van de orde van advocaten worden vastgesteld door de regering, wat betekent dat de orde een privaatrechtelijk orgaan met een publiekrechtelijk karakter is (en geen overheidsdienst). De statuten hebben bijgevolg dezelfde waarde als een verordening.

    Een van de hoekstenen van de regeling voor de activiteiten van advocaten is hun onafhankelijkheid. De voorschriften betreffende de onafhankelijke positie van de advocaat zijn bedoeld om de belangen te verdedigen van de maatschappij, die moet kunnen vertrouwen op een beroepsstand die aan strikte geheimhouding is gebonden en juridisch advies en juridische bijstand kan verstrekken zonder rekening te houden met andere belangen, en met uitsluitend het beste voor de cliënt voor ogen. Aan het ethische handelen van advocaten worden hoge eisen gesteld. Om deze eisen te kunnen handhaven, staan de advocaten onder disciplinair toezicht. De voorschriften voor de uitoefening van het advocatenberoep – meer bepaald inzake organisatie, kwalificatie, beroepsethiek, controle en aansprakelijkheid – garanderen dat advocaten over de onafhankelijkheid, de integriteit en de ervaring beschikken die de gebruikers van juridische diensten mogen verlangen en die noodzakelijke voorwaarden voor een goede rechtspraak zijn.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    De meeste advocaten zijn gespecialiseerd in bijvoorbeeld personen- en familierecht, strafrecht of vermogensrecht. Advocaten die in strafzaken optreden zijn gespecialiseerd in bepaalde vormen van criminaliteit, zoals economische criminaliteit, drugscriminaliteit, misdrijven tegen vrouwen of jeugdcriminaliteit. Sommige advocaten zijn ook gespecialiseerd in mensenrechtenaangelegenheden. Deze advocaten vertegenwoordigen ook eisers die zich tot het Europees Hof van Justitie hebben gewend.

    Aangezien het in Zweden niet verplicht is een vertegenwoordiger of een advocaat te nemen, bestaat ook nooit de verplichting om zich door een jurist of advocaat te laten vertegenwoordigen.

    De werkzaamheden en de vestiging van advocaten worden geregeld bij Richtlijn 77/249/EEG tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten (de zogenoemde advocatenrichtlijn) en bij Richtlijn 98/5/EG ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (de zogenoemde vestigingsrichtlijn).

    Wie in Zweden advocaat wil worden, moet in de EU, de EER of Zwitserland wonen, over een Zweeds universitair rechtendiploma en een advocatendiploma beschikken, als integer bekend staan en ook overigens geschikt worden geacht. Wie een opleiding heeft gevolgd die vereist is om in een land van de EU, de EER of Zwitserland advocaat te worden en in Zweden een proeve van bekwaamheid heeft afgelegd waaruit blijkt dat hij over voldoende kennis van de Zweedse rechtsorde beschikt, wordt geacht aan de eis inzake een Zweedse rechtenopleiding en een Zweeds advocatendiploma te voldoen. Als de betrokkene ook overigens geschikt wordt geacht kan hij bijgevolg lid van de orde van advocaten worden en dus ook zijn beroep met de Zweedse advocatentitel uitoefenen. Hetzelfde geldt voor wie bij de orde van advocaten is ingeschreven en daarna hoofdzakelijk op het gebied van het Zweedse recht gedurende ten minste drie jaar praktijkervaring heeft opgedaan en regelmatig in Zweden als advocaat heeft gewerkt of die op andere wijze voldoende kennis en ervaring heeft opgedaan om lid te kunnen worden.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    Aan wie in Zweden als advocaat onder de beroepstitel van zijn eigen land wil werken, worden geen bijzondere eisen op het gebied van beroepskwalificaties gesteld.

    Er zijn dus geen hinderpalen voor een buitenlandse advocaat die zich in Zweden wil vestigen en daar zijn activiteiten wil uitoefenen. Wie evenwel als vertegenwoordiger (en particulier verdediger) voor de Zweedse rechtbank wil optreden, moet voldoen aan specifieke geschiktheidseisen (o.a. op het gebied van integriteit en inzicht in het Zweedse recht) en moet zijn woonplaats in Zweden, in de EER of in Zwitserland hebben. Advocaten die zich in Zweden willen vestigen, moeten bij de Zweedse orde van advocaten zijn ingeschreven, wat ook inhoudt dat zij onder toezicht van deze orde staan. Wat geldt voor Zweedse advocaten geldt in het algemeen ook voor advocaten die in een land van de EU of van de EER of in Zwitserland erkend zijn en die hun activiteit in Zweden willen uitoefenen.

    Een advocaat hoeft niet in Zweden gevestigd te zijn om daar een activiteit als advocaat te mogen uitoefenen. Daarentegen moeten advocaten die in een EU-lidstaat erkend zijn zich bij de Zweedse orde van advocaten melden wanneer zij permanent als advocaat in Zweden werkzaam zijn, met andere woorden wanneer zij zich onder de beroepstitel van hun eigen land in Zweden hebben gevestigd. Zij staan dan onder toezicht van de orde.

    De Zweedse nationaliteit is niet vereist om in Zweden als advocaat te mogen werken. Een buitenlandse advocaat mag zijn bedrijvigheid in Zweden onder de beroepstitel van zijn land uitoefenen, maar moet zich wel registreren als die bedrijvigheid permanent is. Sinds 1 juli 2002 is de nationaliteitseis voor het lidmaatschap van de Zweedse orde van advocaten helemaal vervallen. Dit betekent dat buitenlandse advocaten na een periode van drie jaar feitelijke en regelmatige werkzaamheden die hoofdzakelijk met het Zweedse recht te maken hebben, worden geacht te voldoen aan de eisen inzake opleiding en praktische werkzaamheden die aan het lidmaatschap van de Zweedse orde van advocaten worden gesteld Als zij ook overigens geschikt worden geacht kunnen zij bijgevolg lid worden van de orde en daarmee onder de Zweedse advocatentitel hun werkzaamheden uitoefenen.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    Aan buitenlandse advocatenbureaus die zich in Zweden willen vestigen, worden geen voorafgaande eisen gesteld.

    Er wordt niet geëist dat de werkzaamheden van advocaat onder een bepaalde rechtsvorm worden uitgeoefend. Er zijn diverse bedrijfsvormen gebruikelijk en wie als advocaat wil werken, hoeft zelfs geen firma op te richten.

    Wie nog geen advocaat is maar – bijvoorbeeld om als assistent-jurist in een advocatenbureau te werken – zijn buitenlands rechtendiploma in Zweden wil laten erkennen, moet een bijzondere proeve van bekwaamheid afleggen als de duur en/of de inhoud van zijn opleiding wezenlijk van die van de Zweedse opleiding verschillen.

    Wanneer een advocaat zijn werkzaamheden in een firma uitoefent, mogen alleen advocaten partner of vennoot zijn, tenzij het bestuur van de orde van advocaten een uitzondering maakt (zie wetboek van burgerlijke rechtsvordering, hfdst. 8, § 4, tweede alinea, en de gedragscode voor advocaten van de Zweedse orde van advocaten, § 3, vierde alinea). Verder mag een advocaat niet in dienst zijn van een andere particulier dan een advocaat, tenzij het bestuur van de orde van advocaten daarmee instemt (wetboek van burgerlijke rechtsvordering, hfdst. 8, § 2, zevende alinea). Partners in een advocatenfirma moeten hun woonplaats in de EU, de EER of Zwitserland hebben. Aan de nationaliteit worden geen voorwaarden gesteld, aangezien ook geen bepaalde nationaliteit meer nodig is om advocaat te worden.

    Uit wat voorafgaat volgt dat een advocaat niet met personen van andere beroepscategorieën (bv. accountants) mag samenwerken. Dit verbod op zogenoemde Multi Disciplinary Partnerships (MDP's) is door het Hof van Justitie van de EG onderzocht en erkend in de zaak Nova.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    3. Openbare aanklagers

    Openbare aanklagers spelen in het rechtswezen en in strafzaken een zeer belangrijke rol. De openbare aanklager leidt het onderzoek naar misdrijven, beslist of een aanklacht moet worden ingediend en pleit voor de rechtbank. De openbare aanklager bekleedt in principe net als een rechter een onafhankelijke positie en beslist onder meer persoonlijk over het indienen van een aanklacht.

    Wie openbaar aanklager wil worden, moet de Zweedse nationaliteit hebben, in het bezit zijn van een universitair rechtendiploma en gedurende twee jaar als griffier bij een kantongerecht of een districtsrechtbank hebben gewerkt. Met de genoemde diploma's worden onder bepaalde voorwaarden ook juristenopleidingen in een ander Noords land gelijkgesteld.

    Openbare aanklagers worden bij besluit van de procureur-generaal (Riksåklagare) aangesteld.

    Een openbaar aanklager zonder leidende functie wordt kammaråklagare genoemd. Een openbaar aanklager die hoofd is van een åklagarkammare wordt chefsåklagare genoemd. Een överåklagare is in het algemeen hoofd van een heel openbaar ministerie, dat uit verscheidene kamers bestaat. De Riksåklagare is de hoogste openbare aanklager van het land.

    Alle openbare aanklagers zijn bevoegd om zelfstandig hun taken in de kantongerechten en in gerechtshoven uit te voeren. In het hooggerechtshof mag echter alleen de Riksåklagare een zaak bepleiten.

    In Zweden kan een opleiding voor openbare aanklagers worden gevolgd. Wie een dergelijke opleiding heeft doorlopen, heeft de beste kansen om als openbaar aanklager te worden aangesteld, maar officieel is een dergelijke opleiding niet vereist. Ook alle juristen die als griffier hebben gewerkt, kunnen naar het ambt van openbaar aanklager solliciteren.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    Om tot de opleiding te worden toegelaten, moet de betrokkene in het bezit zijn van een universitair rechtendiploma ofwel als griffier hebben gewerkt. Wie wordt toegelaten, wordt als kandidaat openbaar aanklager aangesteld bij een åklagarkammare en mag bepaalde eenvoudige taken van een openbaar aanklager onder toezicht van een begeleider uitvoeren. Na negen tot twaalf maanden als kandidaat wordt aan de hand van een test bepaald of de kandidaat verder als assistent van een openbaar aanklager kan worden aangesteld. Na ongeveer twee jaar moet de assistent opnieuw een test afleggen en als deze positief uitvalt, kan hij kammaråklagare worden. Voor een openbaar aanklager die zich wil specialiseren in bepaalde soorten criminaliteit, zoals drugscriminaliteit, milieucriminaliteit of economische criminaliteit, zijn er specifieke opleidingen.

    Een openbaar aanklager beslist als leider van het vooronderzoek onder meer hoe dit moet worden gevoerd, welke feiten moeten worden onderzocht en welke dwangmaatregelen moeten worden genomen. Het is belangrijk dat een openbaar aanklager zijn taken onafhankelijk uitvoert en wel op zodanige wijze dat een juiste behandeling en rechtszekerheid zijn gewaarborgd. Openbare aanklagers moeten het vooronderzoek objectief voeren en dus ook ontlastend bewijs aanbrengen. Ook is bepaald onder welke voorwaarden de verdachte inzage in het onderzoek kan krijgen. De Riksåklagare heeft ook een aantal richtsnoeren voor de behandeling van diverse vormen van criminaliteit opgesteld. Daarnaast zijn er een aantal voorschriften over wraking van openbare aanklagers.

    Sommige openbare aanklagers zijn gespecialiseerd op bepaalde gebieden zoals milieucriminaliteit, economische criminaliteit en drugscriminaliteit. De grote meerderheid van deze openbare aanklagers werkt in de algemene kamers. De openbare aanklagers voor economische delicten werken echter in een speciale afdeling, de zogenoemde Ekobrottsmyndigheten, waar zij met gespecialiseerde politieagenten en economen samenwerken.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    Zoals eerder gezegd is de Zweedse nationaliteit vereist om in Zweden openbaar aanklager te worden. Buitenlanders kunnen dan ook niet naar een dergelijk ambt solliciteren.

    4. Deurwaarders

    Een deurwaarder is een door de staat aangesteld ambtenaar bij een deurwaardersdienst. Een deurwaarder is onder meer belast met de tenuitvoerlegging van vonnissen en met zaken betreffende schuldvorderingen van particulieren en van de staat (zie informatieblad over tenuitvoerlegging). Daarnaast wordt de staat regelmatig bij de rechtbank door een deurwaarder vertegenwoordigd voor zaken die betrekking hebben op faillissementen, surseance van betaling en schuldsanering.

    Het hoofd van een afdeling of eenheid in een deurwaardersdienst die belast is met de tenuitvoerlegging van vonnissen moet in het algemeen een deurwaarder zijn. Daarentegen hoeft het hoofd van een deurwaardersdienst geen deurwaarder te zijn.

    In Zweden kan een deurwaardersopleiding worden gevolgd. Wie tot die opleiding wil worden toegelaten, moet de Zweedse nationaliteit hebben, een universitair rechtendiploma of een gelijkwaardig diploma hebben behaald en als griffier zijn gekwalificeerd. Deze kwalificatie kan echter door een stage worden vervangen; er kan ook vrijstelling worden verleend.

    Wie tot de opleiding wordt toegelaten, wordt als kandidaat-deurwaarder aangesteld en doorloopt vervolgens gedurende 40 weken een opleiding waarbij stage en theorie elkaar afwisselen. Aan het einde van de opleiding wordt aan de hand van een test nagegaan of de kandidaat als deurwaarder kan worden aangesteld.

    Voor deurwaarders gelden soortgelijke voorschriften inzake wraking als voor rechters.

    Een deurwaarder die in een incasso-eenheid werkt, is in de regel niet gespecialiseerd. De mogelijkheid bestaat echter dat deurwaarders zich specialiseren in bijvoorbeeld de verkoop van vastgoed of faillissementbeheer.

    Zoals eerder gezegd is de Zweedse nationaliteit vereist om in Zweden deurwaarder te worden. Buitenlanders kunnen dan ook niet naar dit ambt solliciteren.

    « Juridische beroepen - Algemene informatie | Zweden - Algemene informatie »

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

    Laatste aanpassing: 12-07-2007

     
    • Gemeinscheftsrecht
    • Internationaal recht

    • België
    • Bulgarije
    • Tsjechië
    • Denemarken
    • Duitsland
    • Estland
    • Ierland
    • Griekenland
    • Spanje
    • Frankrijk
    • Italië
    • Cyprus
    • Letland
    • Litouwen
    • Luxemburg
    • Hongarije
    • Malta
    • Nederland
    • Oostenrijk
    • Polen
    • Portugal
    • Roemenië
    • Slovenië
    • Slowakije
    • Finland
    • Zweden
    • Verenigd Koninkrijk