Komisja Europejska > EJN > Zawody prawnicze > Gibraltar

Ostatnia aktualizacja: 30-10-2006
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Zawody prawnicze - Gibraltar

 

SPIS TRESCI

1. Sędziowie 1.
2. Sędziowie niezawodowi 2.
3. Oskarżyciele 3.
4. Sekretarze sądowi 4.
5. Szeryfowie 5.
6. Urzędnicy sądowi 6.
7. Prawnicy 7.
a) Obrońcy a)
b) Adwokaci b)
8. Notariusze 8.
9. Pracownicy kancelarii prawniczych 9.

 

1. Sędziowie

Kwalifikowalność do nominacji

W przeciwieństwie do systemu obowiązującego w wielu innych krajach europejskich, osoby pragnące wykonywać zawód sędziego w Gibraltarze, muszą po pierwsze być prawnikami, albo adwokatami albo obrońcami. Osoba ubiegająca się o nominację na sędziego musi być obywatelem Gibraltaru, Wielkiej Brytanii, Republiki Irlandii lub kraju Brytyjskiej Wspólnoty Narodów oraz musi odbyć praktykę prawniczą przez minimalny okres czasu, określony prawem dla każdego rodzaju stanowiska sądowego. Osoba ubiegająca się o nominację na stanowisko Sędziego Głównego Gibraltaru, Sędziego Apelacyjnego lub prezesa Sądu Apelacyjnego musi odbyć praktykę jako adwokat przez okres przynajmniej dziesięciu lat. Jednakże w praktyce sędziowie, którzy otrzymują nominację, zwykle mają około dwadzieścia lat doświadczenia w zawodzie prawnika. Prawnicy zatem zwykle zostają sędziami w połowie (lub pod koniec) kariery.

Osoba ubiegająca się o nominację na stanowisko Sędziego Głównego, Prezesa Sądu Apelacyjnego czy Sędziego Apelacyjnego musi być sędzią sądu o nieograniczonej jurysdykcji w sprawach cywilnych i karnych w jednym z państw Brytyjskiej Wspólnoty Narodów lub w Republice Irlandii, bądź sądu sprawującego jurysdykcję nad odwołaniami od orzeczeń takiego sądu. W przypadku nominacji na stanowisko Sędziego Dodatkowego Sądu Najwyższego Gibraltaru, mogą mieć zastosowanie mniej surowe warunki, choć wymagane jest bogate doświadczenie z zakresu prawa cywilnego i karnego.

Proces nominacji

Zgodnie z Porządkiem Konstytucyjnym Gibraltaru, sędziów wyznacza Gubernator Gibraltaru. Informacje o wszelkich wolnych posadach ogłasza się w normalnym trybie. Ze względu na wielkość jurysdykcji obecnie istnieje jedno stanowisko Sędziego Dodatkowego, oprócz stanowiska Sędziego Głównego.

back

Do góryDo góry

Niezawisłość sędziowska

Niezawisłość sędziowska wymaga od sędziów, by orzekali w sprawach wedle własnego osądu, bez wpływów zewnętrznych. W szczególności interes sprawiedliwości wymaga, by sędziowie w swojej pracy pozostawali niezależni i nie podlegali poglądom ani kontroli rządu. Żaden sędzia nie może być dyrektorem spółki handlowej ani nie może znajdować się pod wpływem czy presją osób prywatnych bądź grup, mających interes w rozstrzygnięciu sprawy. W każdym przypadku sędzia musi wymierzać sprawiedliwość zgodnie z prawem i okolicznościami sprawy, bez względu na to, czy jego decyzja spotka się z aprobatą, czy też nie.

Niezawisłość sędziowska nie oznacza jednakże tylko niezależności od wpływów z zewnątrz, ale również niezależność jednego sędziego od drugiego. Żaden sędzia, jakkolwiek wybitny, nie ma prawa mówić innemu sędziemu, w jaki sposób ma wydać wyrok w danej sprawie. Sędziowie mogą zasięgać porady u swoich kolegów po fachu i będą brać pod uwagę poglądy wyrażone przez innych sędziów w innych sprawach. Muszą jednakże uwzględniać wyroki wydane przez sądy wyższej instancji, które są wiążące.

Osoby niezadowolone z postanowień czy zachowania sędziów mogą zwykle wnieść odwołanie do sądu wyższej instancji.

Wynagrodzenie

Na stanowisku Sędziego Dodatkowego Sądu Najwyższego Gibraltaru wynagrodzenie wynosi obecnie 72.091 £ brutto rocznie. Na stanowisku Sędziego Głównego Gibraltaru wynagrodzenie wynosi obecnie 78.528 £ brutto rocznie.

Rodzaje sędziów

Różne rodzaje sądów Gibraltaru opisano w zakładce „Organizacja wymiaru sprawiedliwości - Gibraltar”.

back

Do góryDo góry

Prezes Sądu Apelacyjnego Gibraltaru - przewodniczy Sądowi Apelacyjnemu Gibraltaru w zakresie jurysdykcji zarówno w sprawach karnych jak i cywilnych.

Sędziowie Apelacyjni - stanowią część Sądu Apelacyjnego Gibraltaru. Istnieje dwóch Sędziów Apelacyjnych zasiadających w Sądzie Apelacyjnym wraz z Prezesem.

Sędzia Główny Sądu Najwyższego Gibraltaru - to starszy sędzia zawodowy w Gibraltarze, przewodniczący wszystkim różnym jurysdykcjom Sądu Najwyższego. Jest również członkiem z urzędu Sądu Apelacyjnego Gibraltaru.

Sędzia Dodatkowy - może przewodniczyć wszystkim różnym jurysdykcjom Sądu Najwyższego. Pod nieobecność Sędziego Głównego, Sędzia Dodatkowy pełni również obowiązki Sędziego Głównego.

„Stipendiary Magistrate” (płatny urzędnik pełniący funkcję sędziego pokoju) - zasiada w sądzie pokoju i rozpatruje sprawy tego samego rodzaju, co sprawy rozstrzygane przez sędziów niezawodowych (patrz poniżej), ale może pomagać w szczególności poprzez rozpoznawania dłuższych i bardziej złożonych spraw.

Sekretarz Sądu Najwyższego („Registrar of the Supreme Court”) - podania na to stanowisko można składać, gdy zwolni się etat. Kandydaci na to stanowisko muszą być obrońcami lub adwokatami i posiadać przynajmniej pięć lat doświadczenia. Sekretarz pełni obowiązki wyższego urzędnika sądowego („Master”), Sekretarza oraz Skarbnika. Ponadto, Sekretarz jest urzędnikiem upoważnionym do przyjmowania zaprzysiężonych zeznań, Sekretarzem Sądu Apelacyjnego Gibraltaru, Szeryfem Gibraltaru, urzędnikiem Sądu Prawa Morskiego, Zastępcą Koronera i Generalnym Zarządcą masy upadłościowej.

back

Do góryDo góry

Inne urzędy:

Oprócz sądów istnieją w Gibraltarze inne trybunały rozpoznające rozmaite kwestie, np. zdrowie psychiczne, ubezpieczenia społeczne, zasiłki socjalne, transport oraz zatrudnienie. W trybunałach zasiadać mogą specjaliści lub biegli w innych dziedzinach niż prawo, np. lekarze, oraz osoby bez wykształcenia prawniczego, choć zwykle przewodniczącym takiego trybunału jest osoba z wykształceniem prawniczym.

Więcej informacji

  • Rada Studiów Prawniczych English(odpowiedzialna za szkolenie sędziów).

2. Sędziowie niezawodowi

W Gibraltarze sędziowie niezawodowi, zwani również sędziami pokoju (JP), rozpoznają drobniejsze sprawy, np. wykroczenia drogowe. Nie muszą mieć wykształcenia prawniczego i nie pobierają wynagrodzenia.

Sędziowie niezawodowi zasiadają w niepełnym wymiarze godzin, zwykle w składzie trzech sędziów, z których jeden przeszedł odpowiednie przeszkolenie, by móc pełnić rolę przewodniczącego i prowadzi pozostałych sędziów przez proces rozprawy i przemawia w ich imieniu. Składowi sędziowskiemu pomaga sekretarz w zakresie porad w dziedzinie prawa i postępowania. Sędziowie rozważają dowody w każdej sprawie i wydają wyrok. W przypadku uznania pozwanego za winnego, lub w przypadku jego przyznania się do winy, podejmują decyzję w sprawie najbardziej odpowiedniego wyroku. Sędziowie pokoju rozpatrują stosunkowo mniej poważne przestępstwa, takie jak drobniejsze kradzieże, szkody spowodowane czynem przestępczym, brak porządku publicznego i przestępstwa drogowe. Sędziowie pokoju mogą również rozpoznawać szereg kwestii dotyczących rodzin i dzieci, bądź wniosków o koncesje składanych przez osoby prowadzące bary, puby, kluby nocne oraz salony gier.

back

Do góryDo góry

3. Oskarżyciele

Kancelaria Prokuratora Generalnego jest odpowiedzialna za kontrolę i w stosownych przypadkach wnoszenie spraw karnych do sądów w Gibraltarze, po śledztwie przeprowadzonym przez policję. Kancelaria Prokuratora Generalnego zajmuje się również doradztwem w zakresie kwestii związanych ze sprawami karnymi. Oprócz Prokuratora Generalnego obecnie istnieje jeden Starszy Radca Koronny oraz sześciu Radców Koronnych. Wszystkie dochodzenia przeprowadza się w imieniu Prokuratora Generalnego.

Radców Koronnych zalicza się do urzędników państwowych. Aby kwalifikować się do zatrudnienia na tym stanowisku, kandydaci muszą uzyskać przyjęcie do adwokatury Anglii i Walii lub wpis do rejestru jako obrońcy w Anglii i Walii. Przed możliwością wykonywania tego zawodu konieczne będzie również przyjęcie do adwokatury gibraltarskiej. Osoby takie muszą również być obywatelami Unii Europejskiej lub Brytyjskiej Wspólnoty Narodów.

Kodeks Oskarżycieli Koronnych

Mimo iż Kodeks Oskarżycieli Koronnych w Anglii i Walii nie ma ścisłego zastosowania w Gibraltarze, Kancelaria Prokuratora Generalnego zazwyczaj stosuje się do wytycznych w nim określonych przy podejmowaniu decyzji w sprawie.

Decyzja dotycząca tego, czy wnieść oskarżenie w danej sprawie, czy też nie, oparta jest na dwóch testach: teście dowodowym oraz teście interesu publicznego.

Prokurator Generalny musi być przekonany o tym, iż są wystarczające dowody zapewniające realną możliwość skazania każdego pozwanego za każdy zarzucany mu czyn. Musi zastanowić się nad tym, jakie argumenty może przedstawić obrona i jakie jest prawdopodobieństwo, że wpłyną one na argumenty oskarżenia. Realistyczna możliwość skazania jest testem obiektywnym. Oznacza to, że istnieje większe prawdopodobieństwo, że ława przysięgłych złożona z sędziów pokoju, należycie pouczona zgodnie z prawem, skaże pozwanego za zarzucany mu czyn.

back

Do góryDo góry

Przy podejmowaniu decyzji na temat tego, czy są wystarczające dowody na to, by wnieść akt oskarżenia, Prokurator Generalny musi rozważyć, czy dowody można wykorzystać i czy są one wiarygodne. Będzie wiele spraw, w których dowody nie dają powodów do obaw. Ale będą również sprawy, w których dowody mogą nie być tak mocne, jak wydaje się na pierwszy rzut oka. Prokurator Generalny musi rozważyć, czy dowody można wykorzystać w sądzie - na przykład niektóre dowody zostaną wykluczone ze względu na sposób ich zdobycia, lub ze względu na przepisy wykluczające stosowanie dowodów ze słyszenia. Prokurator Generalny musi również zdecydować, czy dowody są wiarygodne.

W każdej sprawie, w której istnieją wystarczające dowody zapewniające realną możliwość skazania, należy wziąć pod uwagę interes publiczny. Akt oskarżenia wnosi się zwykle, o ile nie ma czynników związanych z interesem publicznym przeciwko oskarżeniu, które wyraźnie przeważają nad tymi przemawiającymi za oskarżeniem. Choć w konkretnej sprawie mogą istnieć czynniki interesu publicznego przeciwko oskarżeniu, często wnosi się akt oskarżenia, a czynniki przedkłada się sądowi do rozważenia przy wydawaniu wyroku.

Prokurator Generalny musi starannie i uczciwie wyważyć czynniki przemawiające za i przeciw oskarżeniu. Czynniki interesu publicznego, które mogą wpłynąć na decyzję o oskarżeniu zwykle zależą od powagi przestępstwa lub warunków podejrzanego. Niektóre czynniki mogą zwiększyć potrzebę oskarżenia, natomiast inne mogą sugerować, że lepszym rozwiązaniem byłoby inne działanie.

Proces nominacji

Wolne etaty Radcy Koronnego ogłasza się zwykle w miejscowej prasie. Od kandydatów oczekuje się wypełnienia podania zgłoszeniowego oraz udokumentowania kluczowych kompetencji lub spełnienia kryteriów wymaganych na dane stanowisko. Kandydatów, którzy najlepiej spełniają te kryteria zaprasza się na rozmowę, gdzie dalej sprawdza się, czy nadają się na dane stanowisko.

back

Do góryDo góry

Rodzaje oskarżycieli

Oprócz Radcy Koronnego, jest jeden Starszy Radca Koronny. Prokurator Generalny Gibraltaru, zgodnie z warunkami Konstytucji Gibraltaru, odpowiada za wszystkie oskarżenia. Starszy Radca Koronny oraz Radca Koronny mogą reprezentować Prokuratora Generalnego we wszystkich oskarżeniach. W niektórych sprawach Prokurator Generalny może występować osobiście.

Obecnie wynagrodzenie Radców Koronnych zawiera się w przedziale od 26.012 £ do 35.333 £.

4. Sekretarze sądowi

Sekretarze sądowi oraz inny personel w sądach Gibraltaru to urzędnicy państwowi nieposiadający wykształcenia prawniczego, zajmujący się sprawami administracyjnymi. Sekretarze dbają o to, by sędziowie mieli właściwe dokumenty, aby mogli przewodniczyć rozprawom w sprawach przed sądem i zapewniają wszelką pomoc administracyjną, jakiej mogą potrzebować sędziowie.

Pozostali pracownicy sądów mają przypisane szczegółowe funkcje. Niektórzy zajmują się umieszczaniem na wokandzie lub rozpisywaniem spraw, inni zajmują się pracą papierową, natomiast jeszcze inni odpowiadają za kontakty z osobami korzystającymi z usług sądów. Choć personel sądów może doradzać osobom korzystającym z usług sądów w zakresie procedur sądowych, nie może jednak udzielać porad prawnych, ani polecać, jakie działania powinny podjąć osoby procesujące się.

Jako urzędnicy państwowi, wszyscy pracownicy sądów są zatrudnieni przez rząd Gibraltaru, choć podlegają wszelkim poleceniom, jakie mogą uzyskać od Sędziego Głównego Gibraltaru.

5. Szeryfowie

Jak stwierdzono powyżej, jedną z odpowiedzialności Sekretarza Sądu Najwyższego jest sprawowanie funkcji szeryfa.

back

Do góryDo góry

Szeryf wykonuje nakazy egzekucji („fieri facias”) Sądu Najwyższego (nakazy egzekucji dotyczące wykonania zapłaty długu w przypadku wydania wyroku przeciwko dłużnikowi) oraz nakazy wprowadzenia w posiadanie i zwrotu dóbr. W przypadku gdy wyroki Sądu Najwyższego wymagają wykonania w drodze egzekucji, ich wykonaniem zajmują się szeryfowie.

Szeryf Gibraltaru może również wyznaczać zastępców, którzy będą działać w jego imieniu.

6. Urzędnicy sądowi

Urzędnik sądowy to urzędnik państwowy zajmujący się wykonywaniem wyroków i/lub nakazów wydanych i zarejestrowanych zarówno w Sądzie Najwyższym jak i Sądzie Pierwszej Instancji. Jako stanowisko urzędnika państwowego, jest ono dostępne dla wszystkich obywateli Unii Europejskiej. Urzędnik sądowy zajmuje się wykonywaniem nakazów egzekucji, odzyskiwaniem gruntów na mocy nakazów wprowadzenia w posiadanie oraz odzyskiwaniem dóbr na mocy nakazów zwrotu dóbr. Postępowania egzekucyjne określa Regulamin Postępowania Cywilnego. Ponadto, urzędnik sądowy wykonuje inne obowiązki, w tym osobiste doręczanie dokumentów i nakazów zatrzymania. Urzędnik sądowy zajmuje się również wykonywaniem nakazów aresztowania w postępowaniach z zakresu prawa morskiego.

Więcej informacji

  • Regulamin Postępowania Cywilnego English

7. Prawnicy

Na zawód prawniczy w Gibraltarze składają się dwa odrębne rodzaje prawników - obrońcy i adwokaci. Jednakże role zarówno adwokatów jak i obrońców mają wiele wspólnego, zatem każdy prawnik praktykuje jako adwokat i obrońca. W sektorze prywatnym zawód prawniczy reguluje Ogólna Rada Palestry.

back

Do góryDo góry

Nie ma wymogu korzystania przez osobę prywatną z porady prawnej lub zastępstwa prawnego. W prostych sprawach dotyczących długu, strona w procesie może uznać, że zasięgnięcie porady prawnika nie jest konieczne. Ogólnie rzecz biorąc jednakże, w przypadku roszczenia na kwotę powyżej 5000 £ i w szczególności wówczas, gdy w grę wchodzi roszczenie o odszkodowanie, zaleca się, aby strona w procesie przynajmniej zasięgnęła porady prawnika.

a) Obrońcy

Obrońca to prawnik dopuszczony do „obrony sprawy przed sądem”. Oznacza to, że został przyjęty do grona obrońców przez członków jednej z czterech Izb Zrzeszenia Prawników English(MiddleTemple, InnerTemple, Gray’s Inn oraz Lincoln's Inn) i jest uprawniony do występowania w sądzie w celu obrony sprawy klienta. Po ukończeniu studiów prawniczych przyszły obrońca musi kształcić się w Szkole Prawa Zrzeszenia Prawników English i zdać egzaminy końcowe. Roczna praktyka, obowiązkowa w Anglii i Walii, nie jest wymagana w Gibraltarze.

Czym zajmuje się obrońca

Obrońcy to indywidualni wykwalifikowani doradcy prawni i prawnicy występujący w sądzie. Mogą pracować na własny rachunek i choć w Anglii i Walii pracują w grupach w biurach zwanych kancelariami, w Gibraltarze, ze względu na istnienie połączonych zawodów, obrońcy pracują w firmach jako czynni adwokaci. Zwyczajową praktyką w każdej firmie jest to, by obrońca partycypował w kosztach firmy.

back

Do góryDo góry

Obrońców głównie kształci się w dziedzinie obrony; innymi słowy, kształci się ich w taki sposób, by reprezentowali klientów we wszystkich sądach. Jednakże w Gibraltarze, obrońcy spędzają większość czasu na spotkaniach z klientami i doradztwie, załatwianiu wszystkich aspektów procesu (począwszy od pism przed wytoczeniem powództwa, poprzez formalne przedstawienie sprawy, a skończywszy na wystąpieniach w sądzie) oraz badaniu spraw. W zależności od wybranej dziedziny specjalizacji, obrońca może się skoncentrować na praktyce handlowej, a nie na sporach sądowych.

Umiejętności wymagane, aby zostać obrońcą

Studenci prawa w Gibraltarze nadal muszą zdać egzaminy adwokackie w Anglii i Walii i uzyskać przyjęcie do adwokatury. Zawodowy Kurs Adwokacki to etap zawodowy, który muszą ukończyć osoby pragnące zostać obrońcami. Jest to kurs roczny, głównie praktyczny, mający na celu zapewnienie szkolenia z zakresu pracy młodszego obrońcy. Obecnie Szkoła Prawa Zrzeszenia Prawników oferuje dwuletni kurs w trybie zaocznym. Studentów zachęca się do udziału w rozmaitych zajęciach (w tym próbnych procesach, debatach i dodatkowych praktykach), które pomogą im wykształcić potrzebne umiejętności; Zawodowy Kurs Adwokacki pomaga w przygotowaniu do 12-miesięcznej praktyki. Większość umiejętności naucza się poprzez uczestnictwo studentów i odgrywanie scenek, sporządzanie projektów zaleceń, negocjowanie rozwiązań kwestii prawnych oraz zgłębianie procedur sądowych.

Obrońcy muszą czuć się pewnie i dobrze radzić sobie z wystąpieniami publicznymi, muszą posiadać umiejętność szybkiego myślenia oraz chęć osiągnięcia sukcesu. Według Rady Adwokackiej potrzebne są następujące wymagania:

back

Do góryDo góry

  • Wykształcenie akademickie (dobre wyniki egzaminów końcowych w szkole („A” level w Anglii i Walii) oraz przynajmniej dyplom ukończenia studiów wyższych z wyróżnieniem drugiej klasy (Upper Second Class Honours Degree)
  • dobre umiejętności wypowiedzi pisemnej i ustnej
  • umiejętności liczenia
  • umiejętność nawiązywania kontaktu z ludźmi
  • skuteczność
  • umiejętność obsługi komputera
  • zawodowa odpowiedzialność
  • chęć dalszego rozwoju zawodowego
Radca Królewski

Około 10% praktykujących obrońców to Radcy Królewscy (których nazywa się Queen's Counsel (QC), gdy monarchą jest królowa oraz King's Counsel (KC), gdy monarchą jest król). Ranga Radcy Królewskiego tradycyjnie była rodzajem wyróżnienia dla adwokata. Radcy Królewscy zajmują się najważniejszymi i najbardziej złożonymi sprawami. Adwokaci mają możliwość zostania Radcami Królewskimi od roku 1996.

Zarobki obrońców

W przeciwieństwie do obrońców w Anglii i Walii, obrońcy w Gibraltarze zwykle otrzymują stałe wynagrodzenie w firmie, w której pracują. Sprawa wygląda inaczej, w przypadku gdy obrońca praktykuje na własną rękę. Pracując w firmie, od obrońców zwykle oczekuje się partycypowania w wydatkach bieżących firmy a wysokość takiego wkładu może się różnić w zależności od firmy. Typowy przykład: od obrońcy otrzymującego roczne wynagrodzenie w ustalonej wysokości oczekuje się wygenerowania trzykrotności zarobków w postaci honorariów od klientów rocznie. W przypadku gdy obrońca przekroczy założony cel, może spodziewać się premii, stanowiącej odsetek nadwyżki ponad założony cel.

back

Do góryDo góry

Prawnicy z innych państw Unii Europejskiej praktykujący w Gibraltarze

W Gibraltarze obowiązuje dyrektywa nr 98/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady mająca na celu ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w Państwie Członkowskim innym niż państwo uzyskania kwalifikacji zawodowych.

b) Adwokaci
Rola adwokata

Zadaniem adwokata jest udzielanie specjalistycznych porad prawnych i pomocy. Jednakże z uwagi na istnienie połączonych zawodów w Gibraltarze, praca adwokatów i obrońców w znacznym stopniu pokrywa się.

Ogólnie rzecz biorąc zadaniem adwokata jest zapewnianie klientom (przedstawicielom ogółu, przedsiębiorstwom, instytucjom wolontariackim i charytatywnym, itp.) porady i zastępstwa prawnego, w tym reprezentacji w sądzie. Większość adwokatów pracuje prywatnie, tj. w spółkach z obrońcami, oferując usługi klientom.

Adwokaci (lub pełniący obowiązki adwokatów, w przypadku gdy prawnik jest obrońcą) zwykle oferują klientom poradę prawną. Jeżeli następnie zachodzi potrzeba reprezentowania tych klientów w sądach gibraltarskich, adwokat może nadal występować w ich imieniu lub pouczyć obrońcę, żeby poprowadził sprawę w sądzie. Obrońca nie zawsze jest wymagany, jako że adwokaci w Gibraltarze mają takie samo prawo do występowania w sądzie w charakterze prawnika (tj. są uprawnieni do reprezentowania klientów) w sądach wyższej instancji.

back

Do góryDo góry

Istnieją różne obszary praktyki w ramach zawodu adwokata:

  • Praktyka prywatna

    W Gibraltarze jest wiele firm prawniczych, w których pracują wykwalifikowani adwokaci i obrońcy (pełniący obowiązki adwokata). Adwokat lub pełniący obowiązki adwokata zwykle jest pierwszym punktem kontaktowym dla osoby poszukującej porady prawnej. Firmy prawnicze mogą być dużymi firmami liczącymi od dziesięciu do piętnastu wspólników albo małymi firmami złożonymi tylko z jednego adwokata. Adwokaci i pełniący obowiązki adwokata zajmują się praktyką ogólną. Mogą prowadzić sprawy związane z przeniesieniem tytułu własności (zakup i sprzedaż domów i gruntów), sprawy związane z roszczeniami wynikającymi z uszkodzenia ciała oraz reprezentować osoby w sądzie w imieniu klienta w sprawach karnych bądź zajmować się prawem rodzinnym, sprawami dotyczącymi opieki nad dziećmi oraz rozwodami. Sporządzają również testamenty i zarządzają majątkiem osób zmarłych.

Adwokaci i pełniący obowiązki adwokata często doradzają przedsiębiorstwom w takich sprawach jak prawo pracy, umowy i założenie spółki.

  • Specjalne praktyki

    Niektóre z większych firm w Gibraltarze mogą mieć wyspecjalizowane działy zajmujące się dużymi klientami korporacyjnymi i międzynarodowymi. Niektóre firmy mogą również mieć biura przedstawicielskie w największych ośrodkach finansowych i handlowych na świecie.

  • Praktyki pomocy i wsparcia prawnego

    Wiele firm ma prawników, którzy chcą reprezentować klientów na zasadzie wsparcia prawnego (w sprawach cywilnych) i/lub pomocy prawnej (w sprawach karnych) - tj. klientów, których zwykle nie stać na opłacenie honorarium adwokata. Pomoc i wsparcie prawne może być bardzo zróżnicowane, począwszy od spraw rozwodowych i spraw o obrażenia ciała, a na przestępstwach skończywszy.

  • Inne rodzaje praktyki

    Nie wszyscy adwokaci pracują prywatnie. Adwokaci mogą pracować jako doradcy prawni w firmach handlowych lub przemysłowych, np. w bankach.
Kwalifikacje

Większość adwokatów wykonujących zawód w Gibraltarze zdobyło kwalifikacje w Wielkiej Brytanii. Tam właśnie Stowarzyszenie Prawnicze ustala przepisy regulujące wymagane wykształcenie prawnicze i przeszkolenie i mające za zadanie zapewnić uzyskanie przez osoby kształcące się starannego i kompleksowego wykształcenia.

back

Do góryDo góry

Przyszły adwokat nie musi mieć ukończonych studiów prawniczych. Jeżeli dana osoba posiada wykształcenie wyższe w innej dziedzinie niż prawo, musi ukończyć roczny dzienny (lub dwuletni - zaoczny) kurs kończący się Powszechnym Egzaminem Zawodowym (Common Professional Examination) lub dyplomem ukończenia podyplomowych studiów prawniczych. Kursy te dają podstawowe wiadomości z zakresu prawa, wymagane do uzyskania kwalifikacji adwokata. Po pomyślnym ukończeniu studiów prawniczych, zdaniu egzaminu CPE lub uzyskaniu dyplomu ukończenia podyplomowych studiów prawniczych, kandydat rozpoczyna kurs praktyki prawniczej (LPC), który jest zawodowym szkoleniem dla kandydatów na adwokatów. Kurs ten trwa przez jeden rok akademicki lub dwa lata w przypadku trybu zaocznego. Kurs ten, oferowany przez liczne uczelnie wyższe, naucza praktycznego stosowania prawa na potrzeby klientów. Po pomyślnym ukończeniu kursu praktyki prawniczej (LPC) przyszły adwokat musi zawrzeć umowę na dwuletnią praktykę z firmą adwokacką lub inną uznaną organizacją (np. miejscowym organem Prokuratury Koronnej) i zdobyć praktyczne doświadczenie w rozmaitych dziedzinach prawa. Na tym etapie praktykant otrzymuje wynagrodzenie.

O uczestnictwo w takim szkoleniu ubiega się wielu kandydatów, a zatem osoba pragnąca zostać adwokatem musi zdawać sobie sprawę z wymaganego zaangażowania.

Adwokaci muszą mieć ogólne umiejętności komunikacyjne, zarówno w mowie jak i piśmie oraz umiejętność nawiązywania kontaktu. Atutem jest również umiejętność logicznego myślenia i uważnego roztrząsania problemów, podobnie jak umiejętność przedstawiania problemów w sposób jasny i uporządkowany.

back

Do góryDo góry

Zarobki adwokatów

Wynagrodzenie adwokata w trakcie szkolenia lub adwokata, który dopiero co uzyskał kwalifikacje mieści się w przedziale od 12000 £ do 18000 £.

Prawnicy z innych państw Unii Europejskiej wykonujący zawód w Gibraltarze

W Gibraltarze obowiązuje dyrektywa nr 98/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady mająca na celu ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w Państwie Członkowskim innym niż państwo uzyskania kwalifikacji zawodowych.

Prawnik z Europy pragnący podjąć stałą działalność zawodową w Gibraltarze, posługując się tytułem uzyskanym we własnym kraju, musi zostać zarejestrowany przez Sędziego Głównego.

Więcej informacji

  • Rada Adwokacka English
  • Stowarzyszenie Prawnicze English

8. Notariusze

Notariusz to zawód o długiej tradycji, należący do trzeciej i najstarszej gałęzi zawodu prawniczego w Wielkiej Brytanii. Notariuszem jest zwykle prawnik wyznaczony przez arcybiskupa Canterbury i podlega „Court of Faculties” - jednemu z najstarszych sądów w Anglii. Wszyscy notariusze w Gibraltarze są zarejestrowani przez Sekretarza Sądu Najwyższego.

back

Do góryDo góry

Zawód notariusza regulują podobne przepisy, co przepisy dotyczące zawodu adwokata i wymagane jest coroczne odnawianie zezwoleń na wykonywanie zawodu. Można to zrobić tylko pod warunkiem spełnienia stosownych wymogów. Nominacja na notariusza to nominacja osobista, którą otrzymuje każdy notariusz.

Zawód notariusza w Gibraltarze odgrywa coraz większą rolę. Istnieje coraz większe zapotrzebowanie na usługi notarialne zarówno dla celów handlowych jak i osobistych. Dzieje się tak z uwagi na fakt rosnącej mobilności handlu i osób na świecie.

Dostępność zawodu notariusza

Zawód notariusza jest dostępny dla wszystkich osób, nie tylko prawników. Wszystkich przyszłych notariuszy musi mianować arcybiskup Canterbury zanim będzie mógł ich zarejestrować Sekretarz Sądu Najwyższego.

Status prawny uznany na arenie międzynarodowej

Notariusz posiada pieczęć urzędową. Po złożeniu pieczęci i podpisu przez notariusza, akty notarialne uznaje się za poświadczone przez właściwego urzędnika prawnego w większości krajów na świecie.

Obowiązki notariusza

Notariusze mają następujące obowiązki:

  • Sporządzanie, sprawdzanie, uwierzytelnianie i poświadczanie (do użytku na całym świecie), aktów i innych dokumentów, poprzez przystawienie urzędowej pieczęci notariusza i złożenie podpisu. Dzięki temu dokumenty takie stają się akceptowalne jako dowód sprawdzenia i potwierdzenia danej sprawy przez notariusza, dla wszystkich osób lub organów sądowych w kraju, w którym mają być wykorzystane.
  • Wydawanie uwierzytelnionych kopii dokumentów sporządzanych przez notariusza publicznie.
  • Odbieranie przysiąg i oświadczeń do wykorzystania w postępowaniach w Gibraltarze i innych krajach.
  • Odnotowanie lub poświadczanie czynności związanych z postępowaniem podlegającym negocjacji oraz sporządzanie dokumentów formalnych związanych z wypadkami w czasie rejsów statków i ich nawigacji, jak również przewożenia ładunku na statkach.

Więcej informacji

  • Stowarzyszenie notariuszy English

9. Pracownicy kancelarii prawniczych

Pracownicy kancelarii prawniczych muszą zdać egzamin kwalifikacji zawodowych Instytutu Pracowników Kancelarii Prawniczych (ILEX) w dziedzinie praktyki prawnej z takiego samego zakresu, jakiego wymaga się od adwokatów. Muszą również posiadać przynajmniej pięć lat doświadczenia w pracy pod nadzorem adwokata w firmie prawniczej, dziale prawnym spółki prywatnej bądź też samorządu lub rządu. Praktykujący uzyskują roczny certyfikat praktyki i tylko praktykujący w ILEX mogą określać się mianem „Pracowników kancelarii prawniczych”.

back

Do góryDo góry

ILEX to organ zawodowy reprezentujący pracowników kancelarii prawniczych oraz osoby kształcące się w tym zakresie i zwiększający ich rolę i pozycję w zawodzie prawniczym. Jest to wiodąca instytucja zapewniająca kompleksowe wykształcenie prawnicze i wpływająca na reformę prawa. ILEX ustanowiono w 1963 r. przy wsparciu Stowarzyszenia Prawniczego. Stowarzyszenie Asystentów Prawnych, z którego powstał ILEX, uznało, że wiele osób niebędących adwokatami, wykonujących pracę, za którą uzyskują wynagrodzenie w postaci honorariów bądź pracujących w zarządach firm potrzebowało i chciało ścieżki szkolenia, która poprawiłaby standardy i system gratyfikacji za wiedzę i umiejętności. Możliwości kształcenia i szkolenia oferowane przez ILEX są tak liczne i zróżnicowane, że ILEX jest w stanie zapewnić ścieżkę kariery prawniczej dostępną dla każdego.

Praca pracowników kancelarii prawniczych

Pracownicy kancelarii prawniczych, specjalizujący się w konkretnej dziedzinie prawa, mają pracę o podobnym charakterze do pracy adwokata. Nie mają praw do niezależnej praktyki.

Nie mają ustalonego wynagrodzenia - w praktyce prywatnej wynagrodzeniem za ich pracę obciąża się bezpośrednio klientów - w ten sposób wnoszą bezpośredni wkład w dochody firmy prawniczej. Jest to istotna różnica pomiędzy pracownikami kancelarii prawniczych a innymi przedstawicielami kadry asystenckiej, która zwykle wykonuje pracę w sposób bardziej ustalony.

Nazwiska i status praktykujących mogą pojawić się na papierze listowym adwokatów, którzy ich zatrudniają.

Istnieje duży zakres specjalistycznych czynności, do wykonywania których kształci się praktykujących w ILEX.

back

Do góryDo góry

Sprawy sądowe

Obecnie w Gibraltarze, pracownicy kancelarii prawniczych mogą pomagać w przygotowaniu spraw cywilnych, karnych i małżeńskich, ale nie mają prawa do występowania w sądzie w charakterze prawnika, tak jak w Anglii i Walii.

Mogą również otrzymywać raporty od biegłych, przygotować wystąpienia przed sądem, wezwania i oświadczenia pod przysięgą w trakcie postępowania sądowego, pouczać radców i segregować stosowne dokumenty, dowody i informacje w powództwach prowadzących do procesu.

W postępowaniu przed trybunałami, w postępowaniach arbitrażowych oraz przesłuchaniach publicznych, mogą wyrażać opinie w kwestiach faktycznych, prawnych oraz w zakresie postępowania umożliwiającego wniesienie do sądu lub trybunału sprawy osoby procesującej się.

Zakres obowiązków zawodowych wzrasta w miarę nabywania doświadczenia i praktykujący w ILEX mogą stać się jednym z punktów kontaktowych dla klientów poszukujących profesjonalnej porady w sprawach prawnych. Do uprawnień zawodowych nadanych praktykującym należą uprawnienia w następujących dziedzinach:

  • Przenoszenie prawa własności

    Pracownicy kancelarii prawniczych mogą udzielać porad i sporządzać wersje wstępne dokumentów w sprawie sprzedaży i zakupu ziemi, w tym umów, dokumentów przeniesienia praw własności, najmu i opłat. Mogą również udzielać porad w kwestii tytułów, ulg, opłat, granic, prawa do przeprowadzenia instalacji kanalizacyjnej, prawa do drogi dojazdowej i do współpracy w innymi specjalistami, w tym rzeczoznawcami od wyceny nieruchomości oraz architektami z uprawnieniami.

  • Fundusze powiernicze, testamenty i zarządzanie majątkiem

    Mogą również pomagać w sporządzaniu testamentów i innych dokumentów ustanawiających fundusze powiernicze, zdobywać doświadczenie w sporządzaniu testamentów i reprezentacji i posiadać wiedzę dotyczącą procedur obowiązujących w urzędach ds. spadkowych w zarządzaniu majątkiem.

  • Prawo spółek i handlowe

    Niektórzy pracownicy kancelarii prawniczych doradzają w zakresie zakładania spółek i zarządzania nimi, sporządzają umowy spółki i statuty oraz doradzają zarządowi, sekretarzom i innym pracownikom w zakresie obowiązków zarządu i kontroli. Mogą również doradzać w zakresie prawa związanego z tworzeniem i zarządzaniem spółkami, w kwestiach związanych z upadłością i niewypłacalnością.

  • Samorząd i administracja publiczna

    Inni posiadają wiedzę na temat funkcji organów publicznych bądź prawa dotyczącego gospodarki mieszkaniowej, szkolnictwa, planowania, zdrowia publicznego oraz prawa administracyjnego.
Wynagrodzenie

Stawki wynagrodzenia różnią się z zależności od pracodawcy, miejsca zatrudnienia, charakteru pracy oraz zakresu możliwości pracy z własnej inicjatywy.

Dalsze informacje

  • Instytut Pracowników Kancelarii Prawniczych English

« Zawody prawnicze - Informacje ogólne | Wielka Brytania - Informacje ogólne »

back

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 30-10-2006

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania