Ευρωπαϊκή Επιτροπή > EΔΔ > Έννομη τάξη > Λιθουανία

Τελευταία ενημέρωση: 13-03-2008
Εκτυπώσιμη μορφή Δημιουργήστε σελιδοδείκτη

Έννομη τάξη - Λιθουανία

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Πηγές δικαίου ή νομοθετικές πράξεις που περιλαμβάνουν κανόνες δικαίου 1.
2. Άλλες πηγές του δικαίου 2.
3. Ιεράρχηση των πηγών δικαίου 3.
4. Εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων της Λιθουανίας 4.
5. Οι διάφορες αρχές που εξουσιοδοτούνται να εκδίδουν κανόνες δικαίου 5.
6. Η διαδικασία θέσπισης αυτών των κανόνων δικαίου 6.
7. Πώς τίθενται σε ισχύ οι εθνικοί κανόνες δικαίου 7.
8. Οι τρόποι επίλυσης των συγκρούσεων στις περιπτώσεις που υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στους διάφορους κανόνες δικαίου 8.

 

1. Πηγές δικαίου ή νομοθετικές πράξεις που περιλαμβάνουν κανόνες δικαίου

Οι πηγές του δικαίου είναι τα τυπικά μέσα με τα οποία εκφράζονται και κωδικοποιούνται οι κανόνες δικαίου.

Νομοθετική πράξη - επίσημο έγγραφο που εκδίδεται από αρμόδια κρατική αρχή και με το οποίο κωδικοποιούνται και επεξηγούνται κανόνες δικαίου ή το οποίο διευκρινίζει τη βάση στην οποία οι κανόνες δικαίου είναι εφαρμοστέοι σε κάθε ατομική περίπτωση. Ανάλογα με το είδος των νομικών πληροφοριών που περιέχουν, οι νομοθετικές πράξεις χωρίζονται σε:

  1. Κανονιστικές νομοθετικές πράξεις - γραπτές αποφάσεις των κρατικών οργάνων με τις οποίες θεσπίζονται, τροποποιούνται ή καταργούνται κανόνες γενικής φύσεως, εφαρμοστέοι σε απροσδιόριστο φάσμα προσώπων και εγκεκριμένοι από το κράτος. Οι κανονιστικές νομοθετικές πράξεις διαιρούνται σε δύο ομάδες:
    • Νόμοι - νομοθετικές πράξεις που υπερισχύουν όλων των υπολοίπων και εγκρίνονται από το Κοινοβούλιο (Seimas) της Δημοκρατίας της Λιθουανίας ή με εθνικό δημοψήφισμα. Θεσπίζουν γενικούς κανόνες δικαίου με στόχο τη ρύθμιση των κυριότερων ανθρώπινων σχέσεων και αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο επίπεδο νομικής ισχύος. Ο νόμος θεωρείται θεμελιώδης πηγή δικαίου.
    • Παράγωγες πράξεις - κανονιστικές νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται βάσει νόμων με στόχο να τους θέσουν σε ισχύ και να ρυθμίσουν την εφαρμογή τους. Οι παράγωγες πράξεις δεν μπορούν να συγκρούονται με νόμο. Μπορούν να έχουν τις ακόλουθες μορφές:
      • Ψηφίσματα του Seimas (λιθουανικού Κοινοβουλίου)
      • Κυβερνητικά ψηφίσματα
      • Οδηγίες και διαταγές υπουργικών υπηρεσιών
      • Ψηφίσματα και αποφάσεις τοπικών αρχών και διοικητικών οργάνων
      • Άλλες
  2. Ερμηνευτικές νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται προκειμένου να διευκρινιστεί η έννοια και η ουσία ισχυόντων κανόνων δικαίου. Εκδίδονται από τα όργανα που είναι αρμόδια για την ερμηνεία των σχετικών κανόνων δικαίου.
  3. Ατομικές εκτελεστικές νομοθετικές πράξεις - αποτελούν μέσο με το οποίο εφαρμόζονται οι κανόνες που θεσπίζει η νομοθεσία. Οι ατομικές πράξεις έχουν έννομες συνέπειες παρόμοιες με εκείνες των κανονιστικών νομοθετικών πράξεων, αλλά δεν έχουν καθεστώς πηγών του δικαίου διότι δεν θεσπίζουν κοινά εφαρμοστέους κανόνες γενικής φύσεως, ενώ οι κανόνες τους οποίους περιλαμβάνουν αφορούν συγκεκριμένα πρόσωπα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και εφαρμόζονται μία μόνο φορά, δηλαδή ισχύουν μόνο εφόσον συνεχίζουν να υφίστανται οι κοινωνικές συνθήκες τις οποίες αφορούν (διορισμός σε συγκεκριμένη θέση, σύσταση, χορήγηση σύνταξης κλπ).

2. Άλλες πηγές του δικαίου

Εκτός από τις κανονιστικές νομοθετικές πράξεις, πρωτογενείς πηγές δικαίου θεωρούνται και οι ακόλουθες:

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

  • Οι γενικές αρχές του δικαίου (αρχή της καλής πίστης, της δικαιοσύνης, της ατομικής ευθύνης, της αυτοσυγκράτησης) θεωρούνται αναπόσπαστο μέρος της λιθουανικής έννομης τάξης και χρησιμοποιούνται ως βάση τόσο για την ερμηνεία των νομοθετικών διατάξεων όσο και για την πλήρωση των νομικών κενών. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 135(1) του λιθουανικού Συντάγματος, στη λιθουανική έννομη τάξη περιλαμβάνονται και οι παγκοσμίως αναγνωρισμένες αρχές του διεθνούς δικαίου· συνεπώς τα λιθουανικά δικαστήρια υποχρεούνται να εφαρμόζουν και να τηρούν τις αρχές αυτές.
  • Νομοθετικές συμβάσεις - είναι κανόνες επιτρεπόμενης από το κράτος συμπεριφοράς που ανέκυψαν στο δημόσιο τομέα λόγω της επαναλαμβανόμενης και μακροχρόνιας εφαρμογής τους. Σύμφωνα με τον λιθουανικό Αστικό Κώδικα, οι συμβάσεις αυτές είναι άμεση πηγή δικαίου. Οι συμβάσεις μπορούν να εφαρμοστούν αν αυτό προβλέπεται ευθέως από νόμο ή συνθήκη ή αν υπάρχει νομικό κενό. Σύμβαση που έρχεται σε αντίφαση με γενική αρχή του δικαίου ή αναγκαστικό κανόνα δικαίου δεν μπορεί να εφαρμοστεί.

Παράγωγες πηγές δικαίου θεωρούνται οι ακόλουθες:

  • Νομολογία - αποφάσεις για συγκεκριμένες υποθέσεις που έχουν εκδοθεί, για παράδειγμα, από δικαστήριο του ίδιου ή κατώτερου βαθμού σε παρόμοιες υποθέσεις. Στο πλαίσιο της λιθουανικής έννομης τάξης, η νομολογία χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό συμβουλευτικά.
  • Νομική επιστήμη.

3. Ιεράρχηση των πηγών δικαίου

Η νομοθετική ιεραρχία είναι ένα κλιμακωτό σύστημα υπό τη μορφή αλυσίδας, το οποίο ρυθμίζει τη θέση, τη σημασία και την υπεροχή ενός νομοθετήματος, ανάλογα με το ρόλο, τη σημασία, τη συνταγματική εξουσιοδότηση και την αρμοδιότητα του οργάνου που το εκδίδει. Η ιεραρχία στηρίζεται στη διαφοροποίηση νομικής ισχύος: μια νομοθετική πράξη που κατέχει κατώτερη θέση στην ιεραρχία δεν πρέπει να συγκρούεται με νομοθετική πράξη που κατέχει ανώτερη θέση στο σύστημα ιεράρχησης. Η λιθουανική έννομη τάξη προβλέπει την ακόλουθη νομοθετική ιεραρχία:

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

  • Το Σύνταγμα - η νομοθετική αυτή πράξη υπερισχύει όλων των υπολοίπων και θέτει τα θεμέλια για την δημιουργία και την εφαρμογή του νόμου ρυθμίζοντας τις δημόσιες διαδικασίες, τη σχέση μεταξύ των κρατικών αρχών και του κοινού και τις οργανωτικές αρχές της πολιτικής διακυβέρνησης. Κανένας νόμος ή άλλη νομοθετική πράξη δεν μπορεί να συγκρούεται με το Σύνταγμα.
  • Συνταγματικές πράξεις - ρυθμίζουν ιδιαίτερα σημαντικές έννομες σχέσεις, θεσπίζονται με ειδικές διαδικασίες και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του Συντάγματος.
  • Διεθνείς συνθήκες που κυρώνονται από το Seimas - πρόκειται για διεθνείς συνθήκες που συνάπτονται για λογαριασμό της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, δεν συγκρούονται με το λιθουανικό Σύνταγμα και κυρώνονται από το Seimas.
  • Κωδικοποιημένες πράξεις (κώδικες) - είναι συνεκτικές, νομικά ολοκληρωμένες πράξεις που εναρμονίζονται εσωτερικά βάσει ενιαίας αντίληψης, χαρακτηρίζονται από μεγάλο βαθμό κανονιστικής συγκέντρωσης, και ρυθμίζουν πλήρως ένα συγκεκριμένο τομέα κοινωνικών σχέσεων (για παράδειγμα, Αστικός Κώδικας, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, Ποινικός Κώδικας, Εργατικός Κώδικας κλπ).
  • Τακτικοί νόμοι - εκδίδονται βάσει του Συντάγματος, συνταγματικών νόμων και κυρωμένων διεθνών συνθηκών, λαμβανομένων υπόψη κανονιστικών απαιτήσεων που ανακύπτουν στο δημόσιο πεδίο.
  • Παράγωγες νομοθετικές πράξεις (βλ. ερώτηση αριθ. 1).

4. Εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων της Λιθουανίας

Σύμφωνα με το λιθουανικό Σύνταγμα, μόνον οι νόμοι που δημοσιεύονται είναι έγκυροι. Συνεπώς, οι συνθήκες στις οποίες έχει προσχωρήσει η Λιθουανία και οι οποίες έχουν τεθεί σε εφαρμογή πρέπει να εφαρμόζονται στη Λιθουανία. Η μη τήρηση ή/και εφαρμογή διεθνούς συνθήκης που έχει τεθεί σε εφαρμογή δεν μπορεί να δικαιολογηθεί για λόγους συμμόρφωσης με εσωτερικούς (εθνικούς) κανόνες δικαίου. Σύμφωνα με το λιθουανικό Σύνταγμα, διεθνείς συνθήκες που έχουν κυρωθεί από το λιθουανικό Seimas αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της λιθουανικής έννομης τάξης· συνεπώς, όπως και σε πολλές άλλες χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης, οι διεθνείς συνθήκες που κυρώνονται από τη Λιθουανία είναι αμέσως εφαρμοστέες.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Σύμφωνα με τον νόμο της Δημοκρατίας της Λιθουανίας περί διεθνών συνθηκών και διάφορους άλλους εθνικούς νόμους, σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ της λιθουανικής εθνικής νομοθεσίας και κυρωθείσας διεθνούς συνθήκης, υπερισχύει η κυρωθείσα διεθνής συνθήκη. Συνεπώς, αν κάποιες έννομες σχέσεις ρυθμίζονται κατά ισοδύναμο τρόπο από διεθνή πολυμερή ή διμερή συνθήκη, εφαρμόζονται οι διατάξεις της συνθήκης και όχι οι διατάξεις της εγχώριας (εθνικής) νομοθεσίας. Εντούτοις, αν κάποιο θέμα ρυθμίζεται από διμερή και πολυμερή συνθήκη, υπερισχύει η διμερής συνθήκη. Επισημαίνεται ότι αν ένα θέμα ρυθμίζεται από διμερή συνθήκη μεταξύ της Δημοκρατίας της Λιθουανίας και κρατών μελών της ΕΕ και από νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπερισχύει η νομοθεσία της ΕΕ.

Οι διεθνείς συμβάσεις τις οποίες έχει υπογράψει η Λιθουανία πρέπει να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται από τα λιθουανικά δικαστήρια σύμφωνα με την αλλοδαπή νομολογία.

Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Δεδομένου ότι οι κανονισμοί παράγουν αποτελέσματα σε άμεση βάση και είναι άμεσα εφαρμοστέοι, δεν χρειάζεται να εκδοθούν ειδικές νομοθετικές πράξεις ή άλλη νομοθεσία για την υλοποίησή τους.

Οι οδηγίες δεν παράγουν άμεσα αποτελέσματα στα κράτη μέλη· συνεπώς επιβάλλουν υποχρεώσεις μόνο στην έκταση που αυτό είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων τους οποίους επιδιώκει κάθε οδηγία και τα εθνικά όργανα είναι ελεύθερα να επιλέξουν τα μέσα και τα μέτρα εφαρμογής τους.

5. Οι διάφορες αρχές που εξουσιοδοτούνται να εκδίδουν κανόνες δικαίου

Το Seimas είναι το μόνο όργανο που έχει την εξουσία να εκδίδει νόμους. Όλες οι άλλες νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται από κρατικές αρχές πρέπει να είναι σύμφωνες με το λιθουανικό Σύνταγμα και τους υπόλοιπους νόμους.

Άλλοι ρυθμιστικοί κανόνες μπορούν να εκδοθούν από:

  1. το Seimas (ψηφίσματα)
  2. τον Πρόεδρο(διατάγματα)
  3. την κυβέρνηση(ψηφίσματα)
  4. τα υπουργεία και τα υπόλοιπα κυβερνητικά όργανα (διαταγές)
  5. τις περιφερειακές κυβερνητικές αρχές (διαταγές)
  6. τις τοπικές αρχές (αποφάσεις, διαταγές)

6. Η διαδικασία θέσπισης αυτών των κανόνων δικαίου

Διεθνείς συνθήκες

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Tο Seimas κυρώνει τις διεθνείς συνθήκες στις οποίες προσχωρεί η Λιθουανία με νόμο. Ο Πρόεδρος της Λιθουανίας υποβάλλει τις διεθνείς συνθήκες προς κύρωση στο Seimas κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας ή μετά από πρόταση της κυβέρνησης.

Οι διεθνείς συνθήκες για τις οποίες δεν απαιτείται διαδικασία κύρωσης σύμφωνα με το λιθουανικό Σύνταγμα, τον νόμο περί διεθνών συνθηκών στις οποίες προσχωρεί η Δημοκρατία της Λιθουανίας ή την ίδια τη συνθήκη εγκρίνονται με απόφαση της κυβέρνησης της Λιθουανίας. Ο υπουργός που είναι αρμόδιος για την υλοποίηση μιας διεθνούς συνθήκης, ενεργώντας από κοινού με τον Υπουργό Εξωτερικών, υποβάλλει τη συνθήκη προς έγκριση από την κυβέρνηση της Λιθουανίας.

Νόμοι

Η διαδικασία έκδοσης νόμων ακολουθεί τα εξής στάδια:

  1. υλοποίηση της πρωτοβουλίας έκδοσης νόμου·
  2. κατάθεση και συζήτηση του νομοσχεδίου από κοινοβουλευτικές επιτροπές·
  3. συζήτηση του νομοσχεδίου σε κοινοβουλευτική συνεδρίαση·
  4. ψήφιση του νόμου·
  5. υπογραφή και έκδοση του νόμου.

Προτάσεις νόμων μπορούν να υποβάλουν στο Seimas τα μέλη του, ο Πρόεδρος και η κυβέρνηση. Το Seimasυποχρεούται να συζητεί προτάσεις νόμων που υποβάλλουν 50 000 ψηφοφόροι. Προτάσεις τροποποίησης ή συμπλήρωσης του λιθουανικού Συντάγματος υποβάλλονται στο Seimas από ομάδα αποτελούμενη τουλάχιστον από το ένα τέταρτο των μελών του ή από τουλάχιστον 300 000 ψηφοφόρους. Τα νομοσχέδια δημοσιεύονται στις εφημερίδες Seimo kronika και Valstybės žinios.

Κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του Seimas, συζητείται η προσφορότητα, η έννοια, οι θεμελιώδεις διατάξεις και οι αρχές ενός νομοσχεδίου, καθώς και όλες οι τροπολογίες και νέες διατάξεις που υποβάλλονται από τα πρόσωπα που δικαιούνται να κινήσουν τη διαδικασία έκδοσης νόμου στην καθ' ύλην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, μαζί με τυχόν τροπολογίες του νομοσχεδίου τις οποίες έχει εγκρίνει η επιτροπή μετά από πρόταση του Προέδρου, της κυβέρνησης ή μέλους του Seimas.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Ένας νόμος θεωρείται εγκριθείς αν υπερψηφιστεί από την πλειοψηφία των μελών του Seimas που συμμετέχουν στη συνεδρίαση. Οι συνταγματικοί νόμοι της Δημοκρατίας της Λιθουανίας εγκρίνονται αν υπερψηφιστούν με απλή πλειοψηφία των μελών του Seimas και τροποποιούνται με πλειοψηφία των τριών πέμπτων των μελών του Seimas.

Εντός δέκα ημερών από τη λήψη του νόμου που έχει ψηφίσει το Seimas, ο Πρόεδρος είτε υπογράφει και εκδίδει επίσημα τον νόμο ή τον επιστρέφει με αιτιολογημένη απόφαση στο Seimas για νέα ανάγνωση. Αν ο Πρόεδρος δεν υπογράψει ή δεν επιστρέψει νόμο που έχει ψηφίσει το Seimas εντός της προκαθορισμένης προθεσμίας, ο νόμος τίθεται σε ισχύ μετά την υπογραφή και την επίσημη έκδοσή του από τον Πρόεδρο του Seimas. Νόμος ο οποίος έχει επιστραφεί στο Seimas για νέα ανάγνωση θεωρείται εγκριθείς μόλις εγκριθούν τυχόν τροπολογίες και συμπληρωματικές διατάξεις που έχουν προταθεί από τον Πρόεδρο ή, σε περίπτωση νόμου, αν υπερψηφιστεί με απλή πλειοψηφία των μελών του Seimas ή, σε περίπτωση συνταγματικού νόμου, με πλειοψηφία τριών πέμπτων των μελών του Seimas.

Αναθεωρήσεις του Συντάγματος που απορρέον από άλλες συνταγματικές ρήτρες εγκρίνονται με δύο γύρους ψηφοφορίας μετά από συζήτηση στο Seimas. Το διάστημα μεταξύ των δύο γύρων ψηφοφορίας δεν μπορεί να είναι μικρότερο από τρεις μήνες. Το νομοσχέδιο για την αναθεώρηση του Συντάγματος θεωρείται εγκριθέν από το Seimas αν υπερψηφιστεί από πλειοψηφία των δύο τρίτων των μελών του σε κάθε γύρο ψηφοφορίας. Οι μη εγκριθείσες τροποποιήσεις του Συντάγματος δεν μπορούν να υποβληθούν εκ νέου στο Seimas για νέα συζήτηση πριν την πάροδο έτους.

7. Πώς τίθενται σε ισχύ οι εθνικοί κανόνες δικαίου

Το άρθρο 7 του Συντάγματος ορίζει ότι μόνον οι νόμοι που έχουν δημοσιευθεί είναι έγκυροι. Οι νόμοι και οι υπόλοιπες νομοθετικές πράξεις δημοσιεύονται επίσημα στην εφημερίδα Valstybės žinios.

Οι νόμοι της Δημοκρατίας της Λιθουανίας τίθενται σε ισχύ μετά την υπογραφή και τη δημοσίευσή τους από τον Πρόεδρο στη Valstybės žinios, εκτός αν ο ίδιος ο νόμος ορίζει μεταγενέστερη ημερομηνία έναρξης ισχύος.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Νόμος που τροποποιεί το Σύνταγμα και ο οποίος εγκρίνεται με δημοψήφισμα αρχίζει να ισχύει τουλάχιστον ένα μήνα από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος με το οποίο εγκρίθηκε.

Οι νομοθετικές πράξεις που εγκρίνονται από το Seimas, εκτός από τους νόμους, τα προεδρικά διατάγματα, τα κυβερνητικά ψηφίσματα, τις υπουργικές ή κυβερνητικές διαταγές, τις κανονιστικές νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται από τον αρχηγό του κράτους ή άλλες αρχές και συλλογικά όργανα, αρχίζουν να ισχύουν την επομένη της δημοσίευσής τους στη Valstybės žinios, εκτός αν η νομοθετική πράξη προβλέπει διαφορετικές διαδικασίες έναρξης ισχύος.

Οι κανονιστικές νομοθετικές πράξεις που εγκρίνονται από αντιπροσωπευτικά και εκτελεστικά όργανα των τοπικών αρχών αρχίζουν να ισχύουν την επομένη της δημοσίευσής τους στον τοπικό τύπο ή την επομένη της επίσημης αναγγελίας της έγκρισής τους στον τοπικό τύπο και της δημοσίευσης του πλήρους κειμένου στο δικτυακό τόπο της τοπικής αρχής, εκτός αν η νομοθετική πράξη προβλέπει μεταγενέστερη ημερομηνία έναρξης ισχύος.

8. Οι τρόποι επίλυσης των συγκρούσεων στις περιπτώσεις που υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στους διάφορους κανόνες δικαίου

Αν μια κυρωθείσα διεθνής συνθήκη στην οποία έχει προσχωρήσει η Λιθουανία και η οποία έχει τεθεί σε ισχύ περιέχει διατάξεις που συγκρούονται με διατάξεις λιθουανικών νόμων ή άλλων νομοθετικών πράξεων που ίσχυαν κατά τον χρόνο συνάψεως της συνθήκης ή άρχισαν να ισχύουν μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης, εφαρμόζονται οι διατάξεις της διεθνούς συνθήκης.

Νόμος ή άλλη νομοθετική πράξη που συγκρούεται με το Σύνταγμα είναι άκυρη.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο κρίνει αν οι νόμοι ή άλλες νομοθετικές πράξεις που εκδίδει το Seimas συγκρούονται με το Σύνταγμα και αν οι νομοθετικές πράξεις που εκδίδει ο Πρόεδρος ή η κυβέρνηση συγκρούονται με το Σύνταγμα ή με τους νόμους. Οι νόμοι της Λιθουανίας ή οι υπόλοιπες νομοθετικές πράξεις που εκδίδει το Seimas, ο Πρόεδρος ή η κυβέρνηση παύουν να εφαρμόζονται από την επίσημη δημοσίευση αποφάσεως του Συνταγματικού Δικαστηρίου που κρίνει ότι η εν λόγω πράξη συγκρούεται με το λιθουανικό Σύνταγμα. Οι αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου για ζητήματα τα οποία, βάσει του Συντάγματος, είναι αρμόδιο να κρίνει είναι τελεσίδικες και δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο γνωμοδοτεί επίσης για το αν μια συγκεκριμένη διεθνής συνθήκη στην οποία έχει προχωρήσει η Λιθουανία συγκρούεται με το Σύνταγμα. Σχετικά, εκδίδεται τελεσίδικη απόφαση του Seimas βασισμένη στη γνωμοδότηση του Συνταγματικού Δικαστηρίου για τη διεθνή συνθήκη.

Αν το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να ελέγξει τη συμβατότητα κανονιστικής νομοθετικής πράξης με το Σύνταγμα ή με νόμους και κάποια άλλο δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η κανονιστική πράξη ή μέρος της συγκρούεται με νόμο ή κυβερνητική νομοθετική πράξη, το δικαστήριο δεν υποχρεούται να λάβει τη νομοθετική αυτή πράξη υπόψη για την έκδοση της αποφάσεώς του. Τα τακτικά δικαστήρια μπορούν να αναστείλουν την ενώπιόν τους διαδικασία και να εκδώσουν αποφάσεις με τις οποίες να παραπέμπουν υπόθεση στα διοικητικά δικαστήρια ζητώντας να ελεγχθεί αν μια συγκεκριμένη νομοθετική πράξη ή μέρος της συνάδει με νόμο ή κυβερνητική νομοθετική πράξη. Μια κανονιστική νομοθετική πράξη (ή μέρος της) θεωρείται ότι έχει καταργηθεί και δεν είναι πλέον εφαρμοστέο από την επίσημη δημοσίευση έγκυρης αποφάσεως διοικητικού δικαστηρίου με την οποία κρίνεται ότι η πράξη (ή μέρος της) δεν είναι σύννομη.

« Έννομη τάξη - Γενικές Πληροφορίες | Λιθουανία - Γενικές Πληροφορίες »

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τελευταία ενημέρωση: 13-03-2008

 
  • Κοινοτικό δίκαιο
  • Διεθνές δίκαιο

  • Βέλγιο
  • Βουλγαρία
  • Τσεχία
  • Δανία
  • Γερµανία
  • Εσθονία
  • Ιρλανδία
  • Ελλάδα
  • Ισπανία
  • Γαλλία
  • Ιταλία
  • Κύπρος
  • Λεττονία
  • Λιθουανία
  • Λουξεµβούργο
  • Ουγγαρία
  • Μάλτα
  • Κάτω Χώρες
  • Αυστρία
  • Πολωνία
  • Πορτογαλία
  • Ρουμανία
  • Σλοβενία
  • Σλοβακία
  • Φινλανδία
  • Σουηδία
  • Ηνωµένο Βασίλειο