Ευρωπαϊκή Επιτροπή > EΔΔ > Έννομη τάξη > Κοινοτικό δίκαιο

Τελευταία ενημέρωση: 02-08-2007
Εκτυπώσιμη μορφή Δημιουργήστε σελιδοδείκτη

Έννομη τάξη - Κοινοτικό δίκαιο

Το κοινοτικό δίκαιο στην καθημερινή ζωή σας.

Το κοινοτικό δίκαιο αποτελεί αυτοτελή έννομη τάξη που συνεπάγεται δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλους τους Ευρωπαίους.

Στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, οι ανταλλαγές μεταξύ των κρατών μελών εντείνονται όλο και περισσότερο. Οι Ευρωπαίοι μετακινούνται όλο και περισσότερο για να εγκατασταθούν σε άλλο κράτος, για να εργαστούν, να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά, να κάνουν διακοπές ή να παντρευτούν.

Οι καταστάσεις στις οποίες συμμετέχουν πρόσωπα που κατοικούν σε διαφορετικές χώρες πολλαπλασιάστηκαν, και μαζί με αυτές οι πιθανότητες νομικών συγκρούσεων.

Οι υποθέσεις αυτές είναι συχνά πιο πολύπλοκες από άλλες, διότι θέτουν διάφορα ζητήματα πριν καν εξεταστούν τα ζητήματα ουσίας, για παράδειγμα : ποιού κράτους τα δικαστήρια θα είναι αρμόδια να κρίνουν τη διαφορά, ποιο δίκαιο θα εφαρμόσει ο δικαστής, ποιο σύστημα δικαστικής αρωγής θα ισχύσει, πώς μια απόφαση που θα εκδοθεί σε ένα κράτος μέλος θα εκτελεστεί σε άλλο κλπ.

Για να διευκολύνει τη ζωή των πολιτών και για να βοηθήσει τους λειτουργούς της δικαιοσύνης, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εκδώσει ή σκοπεύει να εκδώσει πολλούς κανόνες που επιλύουν όλα αυτά τα ζητήματα.

Από το 1999, με τη συνθήκη του 'μστερνταμ, μπορούν να θεσπίζονται κοινοτικοί κανόνες στους τομείς του αστικού και του εμπορικού δικαίου.

Έτσι, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να εκδίδει συγκεκριμένα:

  • κανονισμούς,
  • οδηγίες,
  • αποφάσεις.
Οι πράξεις αυτές αποτελούν, όπως και οι συνθήκες, πηγές του κοινοτικού δικαίου.

Τμήμα του κοινοτικού νομικού συστήματος αποτελεί η δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις.

Το κοινοτικό νομικό σύστημα μπορεί να χαρακτηριστεί αυτοτελής έννομη τάξη, διότι είναι αυτόνομο και διαφορετικό από την έννομη τάξη των κρατών μελών και διαθέτει ίδιες πηγές δικαίου.

Αντιθέτως προς το κλασικό διεθνές δίκαιο, το οποίο απευθύνεται κυρίως στα κράτη, το κοινοτικό δίκαιο απευθύνεται επίσης στους ιδιώτες και στις επιχειρήσεις.

Επιπλέον, το κοινοτικό δίκαιο παρουσιάζει δύο ιδιομορφίες που το διακρίνουν από το διεθνές δίκαιο :

  • Το άμεσο αποτέλεσμα.
Οι κανονισμοί ισχύουν αμέσως σε όλα τα κράτη μέλη, πράγμα που έχει δύο κύριες συνέπειες :
  • Κάθε ένας μπορεί να αντλήσει δικαιώματα από τις διατάξεις του κανονισμού και να τις επικαλεστεί αμέσως ενώπιον του δικαστή, ο οποίος οφείλει να τις εφαρμόσει.
  • Οι κανονισμοί εφαρμόζονται κατά ενιαίο τρόπο σε ολόκληρη την Ένωση, πράγμα που προφανώς διευκολύνει την εκδίκαση διαφορών μεταξύ κατοίκων διαφορετικών χωρών.
Αντιθέτως, οι οδηγίες πρέπει να «μεταφέρονται», δηλαδή τα κράτη μέλη υποχρεούνται να εντάσσουν, μέσα σε μια ορισμένη προθεσμία, τις αρχές τους στην εθνική νομοθεσία. Διαθέτουν μια κάποια ελευθερία όσον αφορά τα μέσα με τα οποία εκπληρώνουν αυτή την υποχρέωση.

Οι οδηγίες δεν έχουν το ίδιο άμεσο αποτέλεσμα με τους κανονισμούς, υπό την έννοια ότι δεν συνεπάγονται αμέσως, αφεαυτών, δικαιώματα και υποχρεώσεις για τους ιδιώτες. Εντούτοις, οι εθνικοί νόμοι πρέπει να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα των αρχών που τάσσουν οι οδηγίες, ακόμα και αν είναι μεταγενέστεροι των οδηγιών.

  • Η πρωτοκαθεδρία του κοινοτικού δικαίου.
Οι κοινοτικοί κανονισμοί και οδηγίες αποτελούν μέρος της έννομης τάξης των κρατών μελών και υπερισχύουν των εθνικών νόμων και λοιπών νομικών κανόνων. Με άλλα λόγια, ο δικαστής οφείλει να αγνοήσει εθνικό νόμο αντίθετο προς το κοινοτικό δίκαιο.

Έγγραφα αναφοράς

« Έννομη τάξη - Γενικές Πληροφορίες | Κοινοτικό δίκαιο - Γενικές Πληροφορίες »

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τελευταία ενημέρωση: 02-08-2007

 
  • Κοινοτικό δίκαιο
  • Διεθνές δίκαιο

  • Βέλγιο
  • Βουλγαρία
  • Τσεχία
  • Δανία
  • Γερµανία
  • Εσθονία
  • Ιρλανδία
  • Ελλάδα
  • Ισπανία
  • Γαλλία
  • Ιταλία
  • Κύπρος
  • Λεττονία
  • Λιθουανία
  • Λουξεµβούργο
  • Ουγγαρία
  • Μάλτα
  • Κάτω Χώρες
  • Αυστρία
  • Πολωνία
  • Πορτογαλία
  • Ρουμανία
  • Σλοβενία
  • Σλοβακία
  • Φινλανδία
  • Σουηδία
  • Ηνωµένο Βασίλειο