Europese Commissie > EJN > Bevoegdheid van de rechtbanken > Slowakije

Laatste aanpassing: 21-09-2007
Printversie Voeg toe aan favorieten

Bevoegdheid van de rechtbanken - Slowakije

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De originele taalversie is bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


 

INHOUDSOPGAVE

A. Moet ik mij wenden tot een gewone rechtbank of tot een gespecialiseerde rechtbank? A.
B. Als de gewone rechtbanken bevoegd zijn, hoe kan ik dan te weten komen welke van die rechtbanken bevoegd is voor mijn zaak? B.
I. Is er een onderscheid tussen lagere en hogere gewone burgerlijke rechtbanken van eerste aanleg en zo ja, welke rechtbank is dan bevoegd voor mijn zaak? I.
II. Territoriale bevoegdheid (Is de rechtbank van stad A of die van stad B bevoegd voor mijn zaak)? II.
1. De basisregel van de territoriale bevoegdheid 1.
2. Uitzonderingen op de basisregel 2.
C. Als een gespecialiseerde rechtbank bevoegd is, hoe kan ik dan te weten komen tot welke rechtbank ik mij moet wenden? C.

 

A. Moet ik mij wenden tot een gewone rechtbank of tot een gespecialiseerde rechtbank?

Voor procedures in eerste aanleg zijn de bevoegde rechtbanken in principe de districtsrechtbanken (§ 9, eerste alinea van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering).

De verdeling van bevoegdheid in eerste aanleg tussen de verschillende soorten rechtbanken wordt over het algemeen aangeduid met het begrip 'materiële bevoegdheid'. Het hebben van materiële bevoegdheid is een van de fundamentele procedurele voorwaarden die voor elke rechtbank gelden. De rechtbank moet altijd onderzoeken of zij in iedere fase van de procedure en op elk niveau materieel bevoegd is.

Indien zich een onoplosbaar probleem voordoet ten aanzien van de materiële bevoegdheid van de rechtbank, moet de rechtbank de procedure staken. Wanneer de zaak niet tot de bevoegdheid van de rechtbank behoort of vooraf moet worden gegaan door bepaalde andere procedures, besluit de rechtbank tot staking van de procedure en tot verwijzing van de zaak naar de bevoegde instantie; in dergelijke zaken blijven de rechtsgevolgen van de ingestelde vordering onverlet.

Indien zich een probleem voordoet ten aanzien van de materiële bevoegdheid dat wel kan worden opgelost, treft de rechtbank de nodige maatregelen om het probleem te verhelpen. In dergelijke gevallen kan de rechtbank de procedure over het algemeen voortzetten, maar kan zij geen eindvonnis wijzen. Wanneer het probleem ten aanzien van de materiële bevoegdheid niet kan worden verholpen, staakt de rechtbank de procedure.

B. Als de gewone rechtbanken bevoegd zijn, hoe kan ik dan te weten komen welke van die rechtbanken bevoegd is voor mijn zaak?

Het ontbreken van materiële bevoegdheid is een vormverzuim waartegen beroep kan worden ingesteld.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

I. Is er een onderscheid tussen lagere en hogere gewone burgerlijke rechtbanken van eerste aanleg en zo ja, welke rechtbank is dan bevoegd voor mijn zaak?

Wet nr. 371/2004 betreffende de rechtszetels en territoriale bevoegdheid van de rechtbanken van de Slowaakse Republiek, die op 1 januari 2005 in werking is getreden, heeft aanzienlijk wijzigingen teweeggebracht in de materiële bevoegdheid van burgerlijke rechtbanken en heeft geleid tot de instelling van rechtbanken met bevoegdheid op specifieke gebieden. In de wet worden deze rechtbanken gedefinieerd aan de hand van de zaken die tot hun materiële bevoegdheid behoren.

In principe zijn de districtsrechtbanken de rechtbanken van eerste aanleg, met één uitzondering, namelijk de herziening van besluiten in asielprocedures krachtens Wet nr. 480/2002 (Asielwet), waarvoor de bevoegde regionale rechtbank de rechtbank van eerste aanleg is.

In de nieuwe wetgeving op het terrein van territoriale bevoegdheid, rechtszetels en bevoegdheden van de rechtbanken is de bevoegdheid geregeld van registratierechtbanken, rechtbanken voor faillissementen en akkoordprocedures, rechtbanken voor wissels en cheques, rechtbanken voor de bescherming van de industriële eigendom en bescherming tegen oneerlijke concurrentie en de rechtbank voor beurstransacties.

Krachtens § 9, tweede alinea van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering behandelen regionale rechtbanken de volgende zaken in eerste aanleg:

  1. geschillen tussen een werkgever en de ontvanger van een uitkering over de wederzijdse vereffening van een ten onrechte of gedeeltelijk onverschuldigd betaalde uitkering overeenkomstig de geldende socialezekerheidswetgeving;
  2. geschillen tussen de bevoegde ziektekostenverzekeringsinstelling en een werkgever over de vergoeding van verliezen die zijn geleden ten gevolge van een vormverzuim bij de afhandeling van de ziektekostenverzekering;
  3. geschillen waarbij een andere staat of personen met diplomatieke voorrechten en immuniteiten betrokken zijn, indien dergelijke geschillen tot de bevoegdheid van de Slowaakse rechtbanken behoren.

II. Territoriale bevoegdheid (Is de rechtbank van stad A of die van stad B bevoegd voor mijn zaak)?

1. De basisregel van de territoriale bevoegdheid

De territoriale bevoegdheid bepaalt welke rechtbank van een bepaald type bevoegd is om een zaak te behandelen en er uitspraak in te doen.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

In § 84 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering is bepaald dat de bevoegde rechtbank de algemene rechtbank is van de verblijfplaats van de partij tegen wie een vordering wordt ingesteld (de verweerder), tenzij anders bepaald.

2. Uitzonderingen op de basisregel

Op basis van de geldende wetgeving worden de volgende opties onderscheiden ten aanzien van de territoriale bevoegdheid:

  • algemene territoriale bevoegdheid;
  • keuze van bevoegdheid;
  • exclusieve territoriale bevoegdheid.
Wanneer mag ik kiezen tussen de rechtbank van de woonplaats van de verweerder (aangewezen door de basisregel) en een andere rechtbank?

Bij het bepalen van de territoriale bevoegdheid van een rechtbank heeft de exclusieve territoriale bevoegdheid voorrang. Enkel wanneer de exclusieve territoriale bevoegdheid niet van toepassing is, worden de principes van algemene bevoegdheid of keuze van bevoegdheid in aanmerking genomen.

Wanneer moet ik kiezen voor een andere rechtbank dan die van de woonplaats van de verweerder (aangewezen door de basisregel)?

Indien wordt voldaan aan de voorwaarden die zijn neergelegd in § 87 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering, heeft de eiser het recht een overeenkomstig § 87 bevoegde rechtbank te kiezen die niet de algemene rechtbank is van de verblijfplaats van de verweerder.

Mogen de partijen zelf een rechtbank, die normaal gezien niet bevoegd zou zijn, aanwijzen?

Er is sprake van algemene territoriale bevoegdheid wanneer de exclusieve territoriale bevoegdheid niet van toepassing is, de eiser zijn recht om een bevoegde rechtbank te kiezen niet heeft uitgeoefend en er voordat de vordering werd ingesteld niets is overeengekomen over de territoriale bevoegdheid.

C. Als een gespecialiseerde rechtbank bevoegd is, hoe kan ik dan te weten komen tot welke rechtbank ik mij moet wenden?

Indien de zaak een kwestie betreft die tot de bevoegdheid van de Slowaakse rechtbanken behoort, maar niet wordt voldaan aan de voorwaarden voor territoriale bevoegdheid of vaststelling van die voorwaarden niet mogelijk is, dan bepaalt het hooggerechtshof van de Slowaakse Republiek welke rechtbank de zaak moet behandelen.

In voorkomende gevallen kan een zaak worden verwezen naar een andere dan de territoriaal bevoegde rechtbank. In dergelijke gevallen moet men zich echter wel wenden tot de rechtbank die territoriale bevoegdheid heeft.

Indien zich in zaken waarin kinderen onder bescherming van de rechtbank worden gesteld een verandering voordoet in omstandigheden die bepalend waren voor de bevoegdheid, kan de rechtbank die anders bevoegd zou zijn geweest, deze bevoegdheid overdragen aan een andere rechtbank.

Indien meerdere rechtbanken territoriale bevoegdheid hebben, is de bevoegde rechtbank die waar de procedure aanvankelijk werd ingeleid.

« Bevoegdheid van de rechtbanken - Algemene informatie | Slowakije - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 21-09-2007

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk