Komisja Europejska > EJN > Prawo wspólnotowe

Ostatnia aktualizacja: 03-11-2009
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Informacje ogólne - Prawo wspólnotowe

European flag

Ostania aktualozacja patrz English

Prawo wspólnotowe ma coraz większy wpływ na życie codzienne.

Na rynku wewnętrznym transakcje pomiędzy Państwami Członkowskimi stały się bardziej intensywne, a ludzie coraz częsciej przemieszczają się w celach zmiany miejsca zamieszkania, zatrudnienia, w celach matrymonialnych, w interesach, czy też w celu spędzenia wakacji w innym Państwie Członkowskim.

Sytuacje pomiędzy osobami mieszkającymi w innych Państwach Członkowskich stają się coraz bardziej powszechne, a tym samym powszechne stają się też możliwosci występowania sporów. Stworzenie Europejskiego obszaru sprawiedliwosci jest obecnie szczególnie potrzebne.

Traktat Amsterdamski z 1996 r., który wszedł w życie w 1999, umożliwił stworzenie relacji pomiędzy współpracą sądową w sprawach cywilnych a swobodnym przepływem osób. Możliwosć skorzystania z ustawodawstwa wspólnotowego nie jest kwestią nieistotną dla obywatela Europy, który w celu poparcia swojego powództwa w sądzie może powołać się na regulacje wspólnotowe.

Wzajemne uznawanie orzeczeń stanowi fundament całego systemu. Program wzajemnego uznawania został przyjęty przez Radę oraz Komisję w celu okreslenia, jakie srodki należy podjąć w tym zakresie.

-

Rozporządzenie Rady (WE) Nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawiejurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, znane też jako Rozporządzenie 'Bruksela I' odpowiada na dwa zasadnicze pytania, jakie pojawiają się w sytuacji sporu pomiędzy dwiema osobami zamieszkałymi w innych państwach: jakie sądy są własciwe oraz w oparciu o jakie przepisy podejmowana jest decyzja w kwestii wykonania orzeczenia w Państwie Członkowskim. W Rozporządzeniu wprowadzono szereg zmian, które weszły w życie 1 marca 2002 r. i zastąpiły Konwencję Brukselską z 1968 r.

Do góryDo góry

24 listopada 2001 opublikowano jedno corrigendum dotyczące konwencji, których stroną jest Zjednoczone Królestwo. W 2002 r. nastąpiła modyfikacja dwóch jego aneksów (aneksy I i II). Dalsze modyfikacje aneksów I-IV miały miejsce w listopadzie 2004 r., po rozszerzeniu UE do 25 Państw. Rada oraz Komisja wydały deklarację PDF File (PDF File) w kwestii art. 15 i 73.

-

Rozporządzenie Rady (WE) Nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącejurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialnosci rodzicielskiej, uchylające Rozporządzenie (WE) Nr 1347/2000. Jego tresć obowiązuje od 1 marca 2005. (patrz przewodnik dla użytkowników PDF File (PDF File 442 KB)).

Dla optymalnego stosowania tego instrumentu opublikowano w trybie art. 68 Rozporządzenia informacje o sądach oraz drogach odwołania przekazane przez Państwa Członkowskie.

Rozporządzenie Nr 2201/2003 zastępuje Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1347/2000, znane też jako Rozporządzenie Bruksela II (nastąpiła zmiana jednego z aneksów), które weszło w życie w marcu 2001 r., którego aneksy (aneks I w 2002 oraz aneksy I-IV w 2004 r.) uległy zmianie.

-Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłosciowego ustanawia reguły wspólnotowe dotyczące uznawania i wykonywania decyzji dotyczących upadłosci oraz okreslania prawa własciwego.
-Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania w Państwach Członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych, które reguluje doręczenia dokumentów sądowych i pozasądowych w Państwach Członkowskich, ulepsza i przyspiesza postępowanie przed sądem.
-Rozporządzenie (WE) Nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. wsprawie współpracy między sądami Państw Członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych ulepsza, upraszcza oraz przyspiesza współpracę pomiędzy sądami w zakresie przeprowadzania dowodów.
-Decyzja Rady 2001/470/WE z dnia 28 maja 2001 r. ustanawiająca Europejską Sieć Sądowniczą w sprawach cywilnych i handlowych (program finansowania 2005 Deutsch - English - français)
-Rozporządzenie Rady (WE) Nr 743/2002 z dnia 25 kwietnia 2002 r. ustanawiające ogólne ramy działań w celu ułatwienia wprowadzania w życie współpracy sądowej w sprawach cywilnych.
-Dyrektywa Rady 2003/8/EC z dnia 27 stycznia 2003 r. w celu usprawnienia dostępu do wymiaru sprawiedliwosci w sporach transgranicznych poprzez ustanowienie minimalnych wspólnych zasad odnoszących się do pomocy prawnej w sporach o tym charakterze.
-

Rozporządzenie Rady Nr 805/2004 w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu wWykonawczego dla roszczeń bezspornych ma na celu nadanie orzeczeniom dotyczącym roszczeń bezspornych wydanym w Państwie Członkowskim klauzuli wykonalnosci na terenie Wspólnoty bez potrzeby zastosowania srodków posrednich w Państwie Członkowskim, w którym wnosi się o wykonanie.

Do góryDo góry

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1869/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. zastępujące załączniki do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych

-

 Dyrektywa Rady 2004/80/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. o odszkodowaniach dla ofiar przestępstw ma na celu zapewnienie, aby wszyscy obywatele UE oraz wszystkie osoby mające legalnie miejsce zamieszkania na terenie UE mogły otrzymać stosowne odszkodowanie za straty poniesione w wyniku przestępstwa popełnionego wobec nich na terenie UE.

-Propozycje Komisji, które są obecnie omawiane w innych instytucjach Unii:

  • Projekt Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego oraz Rady dotyczący prawa własciwego dla zobowiązań pozaumownych („RZYM II?)
  • Projekt Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego oraz Rady o ustanowieniu procedury Europejskiego Nakazu Zapłaty
  • Wniosek dotyczący rozporządzenie parlamentu europejskiego i rady r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 z 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich

-

Zielone Księgi, stanowiące dokumentację przygotowawczą poprzedzającą projekt:

  • Zielona Księga w sprawie Procedury Europejskiego Nakazu Zapłaty oraz w sprawie srodków upraszczających i przyspieszających postępowanie w sprawie drobnych roszczeń
  • Zielona Księga w sprawie przekształcenia Konwencji Rzymskiej z 1980 r. o prawie własciwym dla zobowiązań umownych w instrument wspólnotowy oraz jego udoskonalenia.
  • Zielona Księga English PDF File (PDF File ) w sprawie roszczeń alimentacyjnych

Tło

Plan wprowadzenia Europejskiego obszaru sprawiedliwosci stał się celem Unii wynikającym z Traktatu z Maastricht z 1993 r., jednak wiele innych inicjatyw w zakresie bliższej i efektywniejszej współpracy sądowej w sprawach cywilnych pomiędzy Państwami Członkowskimi istniało już wczesniej, przede wszystkim Konwencja Brukselska z 1968 r. o jurysdykcji oraz wykonywaniu orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych oraz Konwencja Rzymska z 1980 r. o prawie własciwym dla zobowiązań umownych. W ramach organizacji międzynarodowych powstały także inne inicjatywy, w tym:

  • Haska Konferencja Prawa Prywatnego Międzynarodowego English - français
  • Rada Europy.

W 1999 r., w wyniku postanowień Traktatu Amsterdamskiego współpraca sądowa w sprawach cywilnych weszła w zakres kompetencji wspólnotowych. Umożliwiło to zarówno skorzystanie z metod pracy Wspólnoty w tym zakresie, jak i przyjęcie instrumentów w formie prawa wspólnotowego (rozporządzenia, dyrektywy i decyzje).

Dania nie uczestniczy w działaniach Wspólnoty w tym zakresie, a Zjednoczone Królestwo i Irlandia zastrzegły sobie prawo do każdorazowego decydowania czy będą uczestniczyć w danym instrumencie.

W celu stworzenia praktycznych podstaw dla działań zmierzających do osiągnięcia celów Maastricht oraz Amsterdamu, Rada Europejska odbyła specjalne spotkanie w Tampere w Finlandii w październiku 1999 r. Oswiadczyła ona, że „w prawdziwym europejskim obszarze sprawiedliwosci, niezgodnosć oraz złożonosć systemów prawnych i administracyjnych Państw Członkowskich nie może utrudniać ani zniechęcać jednostek oraz przedsiębiorstw do korzystania ze swoich praw?.

Potwierdziło to ich determinację aby stworzyć prawdziwy obszar sprawiedliwosci, „w którym obywatele mogą zwrócić się do sądów i organów w dowolnym Państwie Członkowskim równie łatwo jak w swoim własnym?.

Podczas spotkania Rady Europejskiej w dniach 4 i 5 listopada 2004 r. głowy państw oraz rządów przyjęły Program Haski w celu wzmocnienia wymiaru sprawiedliwosci. Stwierdzono, iż „przeprowadzono już szereg srodków? ale „należy podjąć dalsze starania w celu ułatwienia dostępu do wymiaru sprawiedliwosci oraz współpracy sądowej, a także pełnego stosowania wzajemnego uznawania orzeczeń?. Program Haski mówi, iż „ciągła implementacja zawartych w programie srodków służących wzajemnemu uznawaniu musi w związku z tym stanowić priorytet na nadchodzące lata w celu zapewnienia jego zakończenia do 2011 r.?.

Działania podjęte przez Komisję Europejską wynikają z konkluzji Rady Europejskiej w tym zakresie.

W celu uzyskania informacji na temat prawa wspólnotowego oraz projektów Komisji w odniesieniu do każdego z zagadnień należy kliknąć na flagę europejską.

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 03-11-2009

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania